Sa paghahanap ng alternatibo sa kapitalismo

Tungkulin ng kilusang paggawa

Susi pa rin sa pagpapabagsak ng kapitalismo at pagtatayo ng alternatibong sistema, ayon kay Sison, ang palakas na pandaigdigang kilusang paggawa. Umano’y wala naman itong ibang tunguhin. ”Tiyak na lalakas ang pandaigdigang kilusang paggawa habang nakikibaka ang mga manggagawa kapwa sa mauunlad at di-mauunlad na bansa para sa kanilang mga karapatan at interes bilang uri, at nakikipagkaisa sa iba pang mamamayan na ipaglaban ang kapakanan ng lahat (common good) laban sa monopolyo kapitalismo,” aniya.

Simula nang pumutok ang kasalukuyang krisis, may matitingkad nang pagkilos ang kilusang paggawa sa iba’t ibang bahagi ng mundo. Noong kumperensiya ng ISA, iniulat ni Robin Alexander, director of international affairs ng United Electrical, Radio, and Machine Workers of America ang matagumpay na anim-na-araw na okupasyon ng mga manggagawa sa Republic Windows and Doors sa Chicago. Dumagsa ang suporta mula sa mga kalapit na lungsod, at sa huli, muli nilang napabukas ang planta. Nagkaroon din ng okupasyon sa mga pagawaan sa Ireland, London, at Canada.

Nangunguna rin ang mga manggagawa sa general strike o pambansang welga. Sa Pransiya, tatlong milyong mamamayan ang nagprotesta noong Marso 19 para igiit sa administrasyong Sarkozy ang dagdag-na-sahod, paglikha ng trabaho, at pagpigil sa pagtaas ng buwis. Samantala, sa isla ng Carribean na Guadeloupe, nagtagumpay ang 44-araw na welga ng mga manggagawa para itaas ang minimum na sahod.

Pero ayon kay Wilson Baldonaza, pangkalahatang kalihim ng KMU, ”Hindi lang dapat magpakahon ang mga manggagawa sa pulitika ng unyonismo (trade union politics). Para umunlad ang kanilang kamulatan, kailangan nilang kilalanin ang mga teorya hinggil sa pampulitikang ekonomiya at sosyalismo.”

Inamin ni Mark Dimondstein ng North Carolina Labor Against the War, dahil na rin sa lahat ng umano’y black propaganda laban sa sosyalismo—kabilang na ang pagkabit nito ng US at iba pang mga Estado sa terorismo—maaaring hindi ito kaakit-akit sa iba kahit pa malinaw na bumabagsak na ang kapitalismo at kailangan ng isang kapalit na sistema.

Pero simple lamang ang pagsasalarawan ni Raymundo sa sosyalismo: Pinahahalagahan ang tao, at hindi ang tubo. Nangangahulugan ng planadong ekonomiya at panunumbalik ng kontrol ng tao sa kani-kaniyang buhay. Lilikha ng trabaho, edukasyon, kalingang pangkalusugan. Itataguyod ang mga karapatang pantao, kabilang ang pinakabatayang karapatan ng bawat isa na makilahok sa paghuhubog ng kinabukasan.

”Walang alternatibo sa sosyalismo,” aniya.

Hindi naman masyadong kinailangan ng pangungumbinsi ang mga lider-obrero ng mundo na dumalo sa nasabing porum hinggil sa kabuluhan ngayon ng Marxismo. Sa araw bago iyon, Marso 5, ang araw ng kapanganakan ni Marx. Hindi naman iyon sinasadya ng mga organisador ng ISA. Pero nangangahulugan kaya ito na pinapanganak muli, sa hanay ng mga manggagawa, ang kaisipan—o siyensiya pa nga—ng paglaya?

1 2 3

Short URL: http://pinoyweekly.org/new/?p=1062

Posted by Ilang-Ilang D. Quijano on May 11 2009. Filed under Lathalain. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry