Pinoy Weekly » OFW http://pinoyweekly.org/new Philippine news, analysis, and investigative stories Mon, 07 Apr 2014 18:09:57 +0000 en-US hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Nang Piniling Magsulat ng Migrante sa Malaking Mansanas http://pinoyweekly.org/new/2014/03/nang-piniling-magsulat-ng-migrante-sa-malaking-mansanas/ http://pinoyweekly.org/new/2014/03/nang-piniling-magsulat-ng-migrante-sa-malaking-mansanas/#comments Thu, 27 Mar 2014 14:08:21 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28707 “To write is already to choose.”

Hindi ako nag-CEGP (College Editors Guild of the Philippines), pero madalas ko itong naririnig at nababasa noon sa mga kaibigan at kakilalang nagsusulat sa mga pahayagan noong nasa kolehiyo. At dahil mahilig din naman magsulat, at dahil nakapagsulat din naman ng ilang akda noong nasa konseho ng mga mag-aaral sa kolehiyo, isa ito sa mga linyang tumatak sa isip bilang gabay sa pagpili ng mga paksa.

Bilang isang migrante sa New York, maraming maaaring maisulat. Maraming kaganapan dito ang kinakailangang ipamahagi sa iba para mas maintindihan ang mga kalagayan ng mga kababayang narito.

Kuwentong Migrante, Immigrants at Fil-Ams: New York Style<

Hindi natatapos sa mga salitang “I <3 (heart) New York” ang pagtungtong sa Tate. Dahil hindi naman ito kuwento lamang ng kasaganahan at kasiyahan sa hanay ng mga migrante o immigrants, at maging ng Filipino-Americans (Fil-Ams).

Nariyan ang mga kuwento nina Ate Elma Manliguez, Ate Jackie Aguirre, Ate Letty Moratal, Sentosa 27++, Florida 15, Grand Isle Shipyard workers (New Orleans, Louisiana), Washington DC teachers at iba pang biktima ng trafficking at diskriminasyon. Marami sila at dumarami pa ang naglalakas-loob na magsalita laban sa mga abusadong employer at recruiter.

Nariyan ding natagpuan ang mga bangkay ng domestic workers na sila Ate Fely Garcia at Ate Putli Anjali. At nariyan din ang mga Pilipinang biktima ng domestic violence.

Nariyan din ang kuwento ng kabataang Fil-Ams na nag-suicide dahil hindi nakayanan ang pambu-bully ng mga kaklase. Nariyan din ang Fil-Ams na naghahanap ng kanilang mga ugat at cultural identity.

Nariyan ang kabataang Filipino immigrants na nalulong sa droga na maaaring resulta ng matagal na pagkawalay sa mga magulang na nangibang-bansa, peer pressure, o kahirapan o kagustuhang makibagay sa mga kapwa kabataan sa bagong kapaligirang kanilang ginagalawan. At nariyan din ang mga kabataang biktima ng “Stop and Frisk” ng New York Police Department (NYPD).

Mayroon ding mga kuwento ng matatapang na kabataang Pilipino na undocumented o walang papel na nagsusulong ng mga panawagang “Genuine Immigration Reform Now”“No to Deportation” at “Legalization for All”, hindi lamang para sa kanilang mga sarili kundi para sa kanilang mga magulang at buong pamilya.

Lehitimong mga paksa ito na kailangang pag-usapan, bigyang pansin at kapulutan ng mga aral.

Maraming kuwento ng mga migrante, immigrants o Fil-Ams ang maaaring bigyang buhay sa mga panulat. At hindi lamang kuwento ng pagkalugmok, kalungkutan o trahedya, kundi kuwento rin ng paglaban at pakikibaka, ng pagsulong at kolektibong pagkilos.

“Bakit ka pupuntang U.S.? Ayaw mo sa imperyalista, ‘di ba?”

Naalala ko noon, may mga kaibigan ang nagtanong kung bakit daw ako aalis ng Pilipinas at pupunta sa New York gayong galit na galit ako sa mga imperyalista.

Sa totoo lang, sa pareho ring dahilan kung bakit ako narito ngayon at patuloy pa ring lumalaban: dahil ang mga migrante mismo ay biktima ng mga imperyalista. Dahil ang mga migrante ay siya mismong buhay na testamento na ang lakas-paggawa ay ibinebenta ng gobyerno ng Pilipinas sa mga imperyalistang bansa sa pamamagitan ng labor export policy (LEP). Dahil ang mga migrante ang lumilikha ng mga produkto, serbisyo at yaman na kinakamkam ng mga imperyalista para sa interes lamang naman ng iilan. Samantalang ang kapalit na ibinibigay sa mga migrante ay pang-aabuso ng pribadong mga kompanya o employer at kawalang-proteksiyon mula sa mga sangay ng gobyernong siya mismong nagproseso ng kanilang pag-alis.

Sa parehong dahilan kung bakit kinailangang lumisan. Sa parehong dahilan kung bakit kahit nasa ibang bansa ay patuloy pa rin sa paglaban. Lalo ngayong mas tumitindi ang pang-aabuso at atake sa mga migrante kaya’t kinakailangan ding mas pasikhayin ang paglaban, pagmumulat, pag-oorganisa at pagmomobilisa habang nasa ibang bansa.

Kasabay nito ang pakikipag-alyansa rin sa mga migrante at manggagawa ng mga ibang lahi at maging ng mga tubong Tate. Dahil hindi naman ito usapin lamang ng pagkakaiba sa kulay ng balat kundi sa mas malawak na pagtingin, usapin ito ng pagtindig ng uring manggagawa ng iba’t ibang bansa kasama ang uring magsasaka at ang mas malawak na hanay ng lipunang pinagsasamantalahan at inaabuso, laban sa iilang mga imperyalistang ganid at ng mga kasabwat nilang mapang-abusong mga burukrata-kapitalista, burgesya komprador at panginoong maylupa (o kung anuman ang katumbas ng mga ito sa kani-kanilang mga bansa).

Ang paglaban naman sa imperyalista ay hindi naman nangangahulugang ayaw natin sa mga mamamayan ng U.S. (o ng iba pang imperyalistang bansa). Lagi’t lagi ay kailangang magsuri at itaas ang antas sa usapin ng uri at hindi lamang ng lahi.

Hindi naman din natatapos lang sa Pilipinas ang pananamantala at pang-aabuso ng imperyalista sa mga mamamayan. Maaaring lalo pa ngang tumitindi sa imperyalistang bayan at kung minsan ay para lang itong natatakpan ng maskara ng “pag-unlad” kaya’t hindi kaagad o madaling napapansin.

Hindi na rin naman bago ang mga konsepto at teorya. Kailangan lang ilapat sa kongkretong kalagayan at maging bukas sa mga paraan kung paanong haharapin at babakahin ang mga dambuhalang problema ng bayan, saan mang sulok ng mundo mapadpad.

Hindi ko alam kung napagtanto o naintindihan na ng mga kaibigan kung bakit kinailangang umalis ng Pilipinas at manatili sa New York. Pero hindi ko naman ito isinulat para lamang sagutin ang tanong ng mga kaibigan.

Nagsusulat ako ngayon dahil pinili ko ito at pinili kong magsulat para maipamahagi ang mga pakikibakang kinakaharap ng mga kababayan dito sa New York, o maaaring sa iba pang mga states sa susunod. Maaari ring marami pang migrante sa Big Apple (o sa buong U.S.) ang pumiling magsulat ng kanilang mga kuwento sa mga susunod pang mga panahon.

Land of Milk and Honey, Land of the Free?

Sa muling pagsisimula ng pagsulat, nawa’y pagsimulan din ito ng marami pang kuwento ng pakikibaka, lalu rito sa Estados Unidos, na “pusod ng imperyalismo” ngunit kilala rin bilang “land of milk and honey”.

Nawa’y mas makilala at malaman ng mga kababayan ang mga karanasan ng mga nasa Tate — na hindi lamang bilang kasing-puting tulad ng gatas o niyebe at kasing-tamis ng pulot-pukyutan, kundi kasama pati ang makukulay o madidilim na mga karanasan, at maging mga mapapait, na sumasalamin sa kung ano ang tunay na mukha ng ating lipunan.

Bukod dito, mahalaga ring maibahagi kung paanong ang mga migranteng napilitang mangibang-bayan ay natututong lumaban at tumindig para sa kanilang mga karapatan: karapatan sa maayos na pamumuhay; karapatan sa makatarungang sahod at trabahong may dignidad; karapatang makasama ang pamilya at manatili sa mahal na inang bayan. At kung paanong unti-unti, hinuhulma at binabago nila ang mundo, kasama ang iba pang sektor ng lipunan, tungo sa mas malaya at tunay na maaliwalas na kinabukasan.

“To write is already to choose.”

May we choose to write for the oppressed and exploited. 
May we write to free us from the chains of oppression and exploitation.
Wherever we may be. Whenever we can.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/03/nang-piniling-magsulat-ng-migrante-sa-malaking-mansanas/feed/ 3
Wala pa ring hustisya ang mga Pinoy na biktima ng human trafficking sa US http://pinoyweekly.org/new/2014/03/wala-pa-ring-hustisya-ang-na-traffick-na-mga-gurong-pinoy-sa-us/ http://pinoyweekly.org/new/2014/03/wala-pa-ring-hustisya-ang-na-traffick-na-mga-gurong-pinoy-sa-us/#comments Sun, 16 Mar 2014 18:55:57 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28505 Mga Pinoy na guro sa Washington DC, USA na nangangampanya para sa hustisya sa mga nabiktima ng human trafficking sa naturang lugar. <strong>Kontribusyon</strong>

Mga Pinoy na guro sa Washington DC, USA na nangangampanya para sa hustisya sa mga nabiktima ng human trafficking sa naturang lugar. Kontribusyon

Pangkaraniwang guro si Ginang Loel Naparato, 48. Nagtuturo siya sa Old Balara Elementary School sa Quezon City. Pero tulad ng maraming guro, lalo na sa pampublikong mga paaralan, hindi sumasapat ang suweldo niya para sa pamilya.

Isang araw, habang nag-i-Internet, natisod siya sa isang patalastas na nag-eenganyo sa mga tulad niya na magtrabaho sa Amerika bilang guro.

“Nag-online ako at nakita ko sa JobStreet.com ang Rennaisance, kaya na-encourage ako na mag-aplay,” kuwento ni Naparato. “Loving Care” daw ang pangalan ng paaralan na kanyang mapapasukan. Kaya naghanda na siya para makuha ang trabaho, at napangakuan nga siyang makakaalis sa loob ng 90 araw. Hunyo 18, 2013 nang ayusin niya ang kanyang aplikasyon at magbayad ng US$6,500 bilang processing fee.

“Naghintay ako nang tatlong buwan. Pero sabi nila tumatagal nang 10 to 12 months ito para maayos, kaya naghintay na naman ako,” aniya. Noong Abril 2013 siya naabisuhan na dumating na ang kanyang mga dokumento, at pinagbayad siya ng iba’t ibang service fee. “Pinangakuan ako na makakaalis by the end of August [ng 2013],” ani Naparato. Pinagbayad na naman siya.

Kailangan na naman daw niya magbayad para sa housing, sa embahada. Nagbayad naman siya, at naghanda nang umalis.

“Nag-leave na ako sa school. Hinihingi ko sa kanila (Rennaisance) kung kailan talaga ako makakaalis. Kaya lang, from time to time sinasabi nila na na-postpone,” dagdag pa ni Naparato. Hanggang sa sinabihan siyang aalis daw siya noong Nobyembre 20.

Pero hindi pa rin ito nangyari. Nagtaka na siya. Unti-unti, luminaw ang lahat. Dumulog siya at iba pang guro sa Migrante International para magpatulong. Marami, umaabot sa 100, ang nakarating ng US, para lamang malaman na walang naghihintay na teaching position doon, at napilitan silang magtrabaho ng kung anu-ano. Unti-unti, napag-alaman nila ang panloloko ng Renaissance, at ang sistema ng human trafficking sa mga tulad nito—na tila kinukunsinti ng, o nagkikibit-balikat ang, gobyerno ng Pilipinas.

Iskema ng pandarambong

Pilipinong guro sa Washington DC na naghahangad ng hustisya para sa mga nabiktima ng human trafficking. <strong>Kontribusyon</strong>

Pilipinong guro sa Washington DC na naghahangad ng hustisya para sa mga nabiktima ng human trafficking. Kontribusyon

Si Isidro Rodriguez ang tagapangulo ng Renaissance Staffing Support Center. Naunang nakilala ang naturang kompanya sa pangalang Great Provider. Ayon pa sa nakalap na datos ng Migrante International, pakikipagtulungan ang kompanya ni Rodriguez sa Green Life Care International, LLC (Limited Liability Company) sa Estados Unidos.

Ipinaliwanag ni Garry Martinez, tagapangulo ng Migrante International, ang aniya’y modus operandi ni Rodriguez. Nangangako umano si Rodriduez na kaya niyang magpapunta ng mga guro sa US dahil public school teacher din daw siya sa naturang bansa.

“Ang modus operandi niya ay ito: Ang mga seminar niya, sa malalaking mga five-star hotel; ang mga ginagawa niyang pagkumbinsi ay kapani-paniwala dahil istilo niya talagang may pinatutuluyan siyang opisina sa Makati, at yung mga symposium ay talagang magarbo,” paliwanag ni Martinez.

Sa naturang seminar, hinihimok ni Rodriguez ang mga guro na magmadali sa pag-aplay. “Hurry or miss the opportunity of being hired for a lucrative teaching job in the US,” sabi diumano ni Rodriguez. Limitado lamang daw kasi sa 20 ang slots na pupunuin. Dagdag ito sa presyur sa mga nagpunta sa seminar upang asikasuhin ang kanilang aplikasyon.

May nakaabot pa na ulat sa grupong pangkababaihan na Gabriela na nanghaharas at humihingi ng seksuwal na mga pabor umano si Rodriguez sa mga guro para mapabilis ang pag-asikaso raw ng kanilang trabaho.

Noong Nobyembre 2013, napag-alaman ng Gabriela na may mga nakaalis na pala sa mga inaareglo ni Rodriguez. Ang marami sa kanila, pagdating sa Washington DC ay napilitang magtrabaho sa day care centers. Nagulat ang mga employer sa walk-in na pag-aplay ng mga Pilipinong guro na pinangakuan ng trabaho roon.

“Marami sa kanila, naatasang magpalit ng mga diaper, magpakain ng mga bata, maglinis ng mga laruan, mesa, higaan, gumawa ng lesson plans, magdokumento ng mga obserbasyon, maglinis ng malalaking CR na may maraming sink at toilet, mag-mop ng sahig, maghugas ng pinggan, magtapon ng basura at iba pang trabaho na iniuutos sa kanila ng kanilang mga employer,” ayon sa fact-sheet ng Migrante na inilabas noong Disyembre 2013.

Marami pa umano sa kanila ay nagkakasakit dahil sa mga kemikal na ginagamit sa trabaho at sa mabigat na trabaho. Lantarang nalabag ang mga kontrata nila at karapatan sa paggawa–sa sahod na $10-12 kada ora na suweldo. Marami ang nagtrabaho nang 10 oras pero nababayaran lang ng 8 oras, walang overtime pay at benepisyo, sabi pa ng Migrante.

Ani Joms Salvador, pangkalahatang kalihim ng Gabriela, nakakalap daw sila ng impormasyon sa tulong ng kanilang mga miyembro at kaibigan sa Seattle, Washington at Washington DC sa US. Ayon kay Salvador, nasa Washington DC na ang mga guro pero wala namang inabutang trabaho roon. Hawak ng Gabriela at Migrante ang mga sworn affidavit nila.

Noong Nobyembre 13, 2013, nadakip si Rodriguez ng mga awtoridad, kasama sina Karen Liao Lee, Manilyn Flores Guerrero at Rosanna Magtangay, sa isang entrapment operation ng Criminal Investigation and Detection Group sa tulong ng potensiyal na biktima nila.

Para sa Migrante, may direktang pananagutan si Pangulong Aquino sa mga kaso ng human trafficking dahil sa Labor Export Policy ng gobyerno. <strong>Kontribusyon</strong>

Para sa Migrante, may direktang pananagutan si Pangulong Aquino sa mga kaso ng human trafficking dahil sa Labor Export Policy ng gobyerno. Kontribusyon

Kibit-balikat lang

Noong Disyembre 18, 2013, nakipag-usap ang ilang miyembro ng tinaguriang “DC Teachers” (mga guro na na-traffic patungong Washington DC) kasama ang Migrante International at Gabriela sa National Inter-Agency Council Against Trafficking (IACAT) sa Department of Justice (DOJ).

Dito nila inihayag kay Raymond Jonathan Lledo, senior assistant city prosecutor ng IACAT, ang sinapit ng mga tulad ni Ginang Naparato. Tanggap ng ahensiya na malakas ang kaso na ito laban kay Rodriguez.

We’re happy that it was put to attention,” sabi ni Lledo. “We’ve already filed the case to the CIDG and we will coordinate with them to fast-track the investigation, and they informed us that the suspect ay nakakulong na. The next step dito ay to file formally the case. And we will assist the CIDG in the case build-up.”

Sa diyalogo, sinabi ni Martinez na positibo ang aksiyong ito. Pero iginiit niya na dapat sampahan ng kasong human trafficking ang akusadong si Rodriguez kahit may nakasampa na na kaso ng illegal recruitment at estafa. Iginiit din ng mga biktima ni Rodriguez na dapat mabawi ang kanilang binayad. Sinabi ni Martinez na kung talagang gugustuhin ito ng gobyerno, maaaring ma-trace ang assets ng kompanya ni Rodriguez gamit ang Anti-Money Laundering Act o AMLA. Sa hakbang na ito lamang umano masisimulang mapawi ang takot ng mga biktima.

Para sa Migrante, pagkakataon na sana ng administrasyong Aquino na masubukan ang Republic Act 10364 o ang Expanded Anti-Trafficking in Persons Act of 2012. Malakas ang kaso ng kauna-unahang kaso ng human trafficking na ihahapag sa korte, dahil na rin umusad na ang counterpart na kaso nito sa US. Malayung-malayo ito sa unang nahawakang mga kaso ng Migrante na kasong estafa at illegal recruitment lamang ang naisasampang reklamo.

Ang problema, tila minamaliit daw ng DOJ ang kaso laban kay Rodriguez. Hindi pa itinuturing ng gobyerno na human trafficking ang kaso ng DC Teachers. “Nalalagay na naman tayo ng sentro ng katatawanan—’Yung mga napapalis na nasa US na may 50 teachers ay dinidinig na yung kaso nila sa human trafficking. (Pero) kapag dito (sa Pilipinas), hindi nila kinonsider na trafficking ito, kahit may mahigit 100 na complainant,” sabi pa ni Martinez.

Ipinaliwanag pa niya na sa kaso ng DC Teachers at iba pang kaso ng human trafficking, makikitang may pananagutan ang gobyerno sa pagpapatuloy ng praktikang ito. Sa polisiya ng pag-eksport ng lakas-paggawa ng mga Pilipino (Labor Export Policy), inaapruba umano ng mismong Philippine Overseas Employment Agency o POEA ang lahat ng kontrata para sa direct- at agency-hires na napupunta ng US. Nabigyan din ng gobyerno ang Renaissance ni Rodriguez ng lisensiya para sa mga operasyon nito.

Wala ring mekanismo ang gobyerno ng Pilipinas, pati ang sa US, para umaksiyon laban sa mga kakutsaba sa Pilipinas ng mga kompanyang ito na nagrerekluta para sa human trafficking sa US.

Ngayong Marso 17, sa ika-19 anibersaryo ng pagbitay sa Pilipinong domestic helper sa Singapore na si Flor Contemplacion, nagdeklara ang Migrante at Gabriela sa US, gayundin ang iba pang tagasuporta ng mga gurong na-traffic, ng National Day of Action for Trafficked Teachers. Magsasampa rin ng kasong trafficking in persons sa ilalim ng RA 10364 ang Migrante sa DOJ.

Magpoprotesta sila, kasama ang mismong mga guro, kasama si Ginang Loel Naparato at maraming iba pa, hangga’t hindi sila nabibigyang katarungan, hangga’t napipilitan ang mga tulad nila na mangibang-bayan para lang mabuhay.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/03/wala-pa-ring-hustisya-ang-na-traffick-na-mga-gurong-pinoy-sa-us/feed/ 0
‘Nasaan ang serbisyo sa maralita, OFWs’?: Taas-singil sa Philhealth, pinatitigil http://pinoyweekly.org/new/2014/03/nasaan-ang-serbisyo-sa-maralita-ofws-taas-singil-sa-philhealth-pinatitigil/ http://pinoyweekly.org/new/2014/03/nasaan-ang-serbisyo-sa-maralita-ofws-taas-singil-sa-philhealth-pinatitigil/#comments Sat, 15 Mar 2014 17:58:08 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28481 Si Nanay Elena, tindera sa harap ng Korte Suprema. <strong>Pher Pasion</strong>

Si Nanay Elena, tindera sa harap ng Korte Suprema. Pher Pasion

Matagal nang tindera sa labas ng Philippine General Hospital si Elena Palma Politico, 71. Pero kahit malapit sa itinuturing na pinaka-abanteng pampublikong ospital sa bansa, tila di abot-kaya sa kanya ang serbisyong pangkalusugan sa bansa.

May Philippine Health Insurance Corporation (Philhealth) card si Nanay Elena. Pero dahil sa kalagayan niya sa buhay, hindi niya mabayaran ang premium nito. At lalong di niya magagamit ang Philhealth Card ngayong taon na nagtaas na nang 160 porsiyento ang singil sa Philhealth.

“Kapag bumibili ako ng gamot, walang diskuwento,” sabi ni Nanay Elena. “Ito, galing pa ito kay (Manila) Mayor (Alfredo) Lim noon. Ngayon, para sa ano ibinigay ito ng gobyerno na hindi rin namin nagagamit. Namatay na nga anak ko hindi nagamit ito,” aniya. Naalala pa niya ang kanyang anak na naospital sa San Lazaro noong nakaraang taon, pero binawian rin ng buhay.

Malaking bagay aniya ang Philhealth, lalo na sa hikahos niyang pamumuhay na kung susuwertehin ay kikita lamang siya ng P100 kada araw. Pero ang sabi niya, “Hindi na namin inaasahan ito kasi parang balewala na rin.”

Isa lang si Nanay Elena sa milyun-milyong Pilipino na di-nakikinabang sa ipinagmamalaki ng gobyerno na programa para sa “abot-kayang” serbisyong pangkalusugan nito na kabilang ang Philhealth. Kamakailan, sumiklab ang mga protesta ng mga manggagawa at grupo ng Overseas Filipino Workers (OFWs) na nagbabayad ng Philhealth premiums pero di nakikinabang sa serbisyong ito ng gobyerno.

Panawagang itigil ng korte

Nagsumite ang Migrante International, alyansa ng OFWs, kabilang ang Migrante Sectoral Party at United Filipinos in Hong Kong (Unifil-HK), ng petisyon sa Korte Suprema na maglabas ng temporary restraining order (TRO) kontra sa implementasyon ng 160-porsiyentong Philhealth premium hike noong Biyernes, Marso 14.

Ito ang pinakahuling petisyon kontra sa naturang taas-singil sa Philhealth, matapos magsumite ng kaparehong petisyon ang Kilusang Mayo Uno (KMU) at Center for Trade Union and Human Rights (CTUHR) noong Enero.

Nakasaad sa petisyon ng Migrante, atbp. na labag sa Migrants’ Act of 1995, o Republic Act 8042, na inamyendahan sa RA 1002, ang pagtaas ng mga sinisingil ng gobyerno sa mga OFW. Inirereklamo nila ang kawalan ng konsultasyon at “arbitraryong pagpataw ng taas-singil”. Di umano rasonable at di-makatwiran ang taas-singil na ito sa mga OFW.

“Wala namang inilabas na memo ang Philippine Overseas Employment Administration na maningil ang lahat ng mga recruitment agency. Pangalawa, hindi puwedeng mandatory ito,” paliwanag ni Garry Martinez, tagapangulo ng Migrante. Saad niya, mayroon nang health insurance ang mga OFW na ibinibigay ng kanilang mga amo. “May mandatory insurance kami, mayroon kaming OWWA (bayarin sa Overseas Workers’ Welfare Association), magpi-Philhealth pa kami, e patong-patong,” aniya.

Ipinagtataka rin umano ng mga OFW kung bakit pa sila sinisingil ng Philhealth samantalang hindi naman accredited nito ang mga ospital na dudulugan ng mga OFW sa ibang bansa kung magkakasakit sila. ”Ang ipinupunto lang naman nila sa amin, ‘Makaka-reimburse naman kayo, mga around P20,000.’ Pero kung ang pamasahe ko ay P37,000, uuwi pa ba ako para kunin yung P20,000, at sila pa magtatakda kung kailan namin makukuha. Kahit isauli iyan, useless talaga, pabigat ito,” paliwanag ni Martinez

Migrante: Di dapat maging gatasan ng gobyerno ang mga OFW. <strong>Pher Pasion</strong>

Migrante: Di dapat maging gatasan ng gobyerno ang mga OFW. Pher Pasion

OFWs, ginagatasan

Pinakamahalagang punto pa, ayon kay Martinez, na huwag iasa sa mga OFW ang pagtulong sa pagpapalago ng kaban ng bayan.

“Ang sinasabi (ng gobyerno): ‘Kung hindi ninyo nagamit ang Philhealth, magpasalamat kayong mga OFW dahil hindi kayo nagkasakit at nakakatulong.’ Wala kaming problema sa tulong. Ang problema, mismong yung Philhealth ay pinagmumulan ng korupsiyon,” sabi pa ni Martinez.

Binigyan-diin niya na mayroong P1.6 Bilyon na bonuses ang mga opisyal ng Philhealth, “samantalang ‘yung miyembro ay hindi makakubra nang maayos sa panahong kailangan nila ‘yung serbisyo na ipinapangako nila.”

Hindi naman ikinakaila ng kanyang grupo na nagagamit sa Pilipinas ng mga kaanak ng mga manggagawa ang Philhealth.”Pero ang gawin siyang mandatory, iyon ay legal na panghoholdap o pangongotong sa gitna ng ikaw ay nakapila sa pagpoproseso mo ng papel. Ang inililinaw lang namin dito napakarami nang health insurance na binabayaran ang OFW. Sapat-sapat ito at direktang napapakinabangan sa labas ng bansa.”

Malay sina Martinez na hindi naglilingkod ang Philhealth sa mayorya ng mga mahihirap na nagkakasakit. Marami umano silang mga kamag-anak na tulad ni Nanay Elena na hikahos sa paghahanapbuhay at walang kakayahang magbayad ng Philhealth. At kung makakapagbayad man, hindi pa rin natutugunan ng gobyerno ang mga pangangailangang medikal. Samantala, itinutulak ng administrasyong Aquino ang Public-Private Partnerships o PPP sa pampublikong mga ospital tulad ng Fabella Hospital at Philippine Orthopedic Center.

Mula sa kanyang puwesto sa tapat ng PGH, nasasaksihan ni Nanay Elena ang mga protesta kontra sa Philhealth. At tuwing dumaraan ang mga demonstrador, inilalabas niya ang kanyang Philhealth Card—ipinapakita sa madla bilang protesta sa di-mapakinabangang sistemang pangkalusugan sa bansa.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/03/nasaan-ang-serbisyo-sa-maralita-ofws-taas-singil-sa-philhealth-pinatitigil/feed/ 0
Throwback Nightmare http://pinoyweekly.org/new/2014/03/throwback-nightmare/ http://pinoyweekly.org/new/2014/03/throwback-nightmare/#comments Thu, 13 Mar 2014 05:27:37 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28439 Throwback Thursday is a Facebook culture that is fun and makes one feel sentimental. Meanwhile, the forced remittance bill is a throwback nightmare that is all about raising funds for the government and makes one feel nothing but contempt for its proponents.

House Bill 3576 authored by former ambassador Roy Señeres from the party-list group OFW Family Club seeks to penalize overseas Filipino workers (OFW) who fail to remit money through formal banking channels to the Philippines, as if it is a magnanimous gesture for our family.

OFW Facebook users immediately went up in arms upon reading the feeds circulating on the said bill, with reactions ranging from outright indignation to sarcastic ones like inquiring Señeres’ account number so they can remit to him directly.

All in all, it is an unpopular bill that is rightly branded as another burden for Filipino migrants.

Flashback to 1982: former Pres. Ferdinand Marcos implemented Executive Order 857 that expressed essentially the same provisions as the HB3576. As a result, it exerted an unnecessary pressure – for OFWs do remit to their family, as they are the reason why they migrated –to Filipinos overseas to ensure their regular remittance even to the extent of taking up extra jobs or borrowing money to avoid getting penalized.

Fast forward to present-day: labour export is a multibillion dollar industry for the Philippine government. OFW remittance comprised 10% of the country’s GDP in 2012 and by the first half of 2013, already registered a 5.8 percent increase as compared to the level of the same period in 2012. Remittance is the crux to the neoliberal globalization model of migration for development and HB3576, advertently or inadvertently, trails along such line that treats overseas workers as commodities and mere dollar-earners.

For someone that purports to champion OFW rights and wellbeing, Señeres is way off touch with the real condition and sentiments of Filipinos abroad.

Opposition to EO857 was like a wildfire that mobilized thousands of OFWs around the world and in Hong Kong, it triggered the formation of the United Filipinos Against Forced Remittance or UNFARE. A year later, the coalition was transformed into the United Filipinos in Hong Kong (UNIFIL -HK) that is now considered as one of the most vibrant, active and widest formation of OFWs in the world that is working towards genuine social change in the Philippines to end labour export and forced migration of Filipinos. The likes of the UNIFIL were later on formed in other countries, bonded together to form Migrante International and, as we say, the rest is history.

HB3576 is a throwback nightmare. Let OFWs face it squarely, from Facebook to the streets, with a collective strength that will be a present-day horror for the author and this BS government.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/03/throwback-nightmare/feed/ 1
Migrante to Aquino gov’t: rescue ‘trafficked and captive’ PH workers in Malaysia http://pinoyweekly.org/new/2014/01/migrante-to-aquino-govt-rescue-trafficked-and-captive-ph-workers-in-mayalasia/ http://pinoyweekly.org/new/2014/01/migrante-to-aquino-govt-rescue-trafficked-and-captive-ph-workers-in-mayalasia/#comments Fri, 31 Jan 2014 10:28:07 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=27702 Filipino-Americans rally in support of undocumented workers, in this MIgrante International file photo.

Filipino-Americans rally in support of undocumented workers, in this MIgrante International file photo.

Malaysia is one of the most common destinations of trafficked Filipino workers, mostly women, according to Migrante International, a global alliance of overseas Filipino workers (OFWs) and families. It is also one of the most common “transit points” of trafficked Filipinos on their way to other parts of Asia.

Recently, however, their safety and security was put to attention, as the Malaysian government started a massive crackdown on undocumented migrants in the country on January 21.

Migrante International thus called on the Philippine government to “actively and urgently” act on the cases of trafficked Filipino workers being held captive by their employers in Malaysia. The Aquino administration issued a warning to undocumented Filipinos in Malaysia to either “complete their immigration documentation or voluntarily submit themselves to the Philippine embassy to be deported.”

The embassy is also sending personnel to Sabah to assist Filipinos there.

“In addition, the embassy is further validating reports of arrest of Filipinos in light of the Malaysian Government’s crackdown against illegal migrants which began last January 21. We stand ready to provide help, including the provision of needed documents and other forms of assistance,” the embassy said.

But already, the Philippine Embassy in Kuala Lumpur coordinated with relevant Malaysian authorities on the case of a Filipino allegedly mistreated in Sabah and possible maltreatment of arrested Filipinos.

Vice President Jejomar Binay also appealed to Malaysian authorities to treat Filipino workers humanely as the Philippine embassy started verifying reports of abuses amid the crackdown. “We wish they they not be manhandled. If they broke the law, they must be punished but not physically mistreated. Especially those with legal, legitimate work there,” Binay said, in Filipino.

Garry Martinez, Migrante International chairperson, however, said that the Aquino administration has not set up any mechanism to locate, rescue or secure trafficked Filipinos whose passports have been confiscated, are working as undocumented migrants and/or are being held against their will in their respective workplaces.

He cited the case of 23-year-old Monica Caranea who was trafficked to Malaysia last September 2013 and was promised work as a waitress by her recruiter, but was flown to Kota Kinabalu to work as a nightclub entertainer instead.

Her mother brought her case to Migrante after she got a call from her daughter asking to be rescued.

In her last call, Monica said that her passport was confiscated by her employer and she was brought to a nightclub where at least a dozen girls were also staying. She said that they were forced to “dress-up” for the customers, drink alcohol and take drugs.

Her mother said that Monica told her that she feared for her safety because authorities had been conducting raids at the club at night. She wanted to escape and go home to the Philippines but their living quarters were being tightly-guarded by security.

Martinez stressed his group’s grave concern over the large number of trafficked Filipinos all over Malaysia and the history and nature of crackdowns and raids by authorities there. “In previous immigration crackdowns in 2005, 2008 and 2012, there was high use of violence against migrants. Those arrested were not granted access to phone calls, embassies and counsels. Those arrested were brought to detention cells while others’ whereabouts were unknown.”

Migrante reported that they have at least a dozen cases of Filipinas waiting to be rescued in their workplaces in Malaysia. “We endorsed their cases to the Department of Foreign Affairs (DFA) and the Inter-Agency Council against Trafficking (IACAT), but up to now no updates or responses have been made,” Martinez said.

Martinez also extended full support to the Filipino community and other migrant communities in Malaysia in their fight against intensified crackdowns on undocumented workers. “We are very concerned for the well-being of Filipino migrants and migrants of other nationalities in Malaysia right now. We also call on the Malaysian government to observe human rights of all migrants, documented or undocumented.”

“Being undocumented is never reason to be stripped of one’s fundamental human rights,” Martinez ended.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/01/migrante-to-aquino-govt-rescue-trafficked-and-captive-ph-workers-in-mayalasia/feed/ 0
Migranteng Pinoy nakiisa sa panawagang hustisya para sa inabusong Indones http://pinoyweekly.org/new/2014/01/migranteng-pinoy-nakiisa-sa-panawagang-hustisya-para-sa-inabusong-indones/ http://pinoyweekly.org/new/2014/01/migranteng-pinoy-nakiisa-sa-panawagang-hustisya-para-sa-inabusong-indones/#comments Tue, 21 Jan 2014 17:28:02 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=27579 Protesta ng mga migranteng Pilipino at iba pang lahi sa Hong Kong noong Enero 19. (Kontribusyon)

Protesta ng mga migranteng Pilipino at iba pang lahi sa Hong Kong noong Enero 19. (Kontribusyon)

Alam ng mga Pilipino sa ibang bayan kung papaano pagmalupitan ng kanilang mga amo.

Nitong Linggo, Enero 19, nakiisa ang mga migranteng Pilipino sa Hong Kong, gayundin ang iba pang mga Pilipino sa ibang bansa, para humingi ng hustisya sa sinapit ni Erwiana Sulistyaningsih, Indones na foreign worker sa Hong Kong na maraming beses na pisikal na inabuso sa kanyang amo.

Nakaranas diumano ang pagmamaltrato at abuso ang 21-anyos na domestic worker sa kanyang amo na si Law Wan Tung, isang Hong Kong national.

Kasalukuyang nasa ospital sa Sragen, East Java, Indonesia si Erwiana. Maselan pa rin ang kondisyon: may severe cellulitis sa kanyang paa at kamay, katawan na nagpapakita ng gulpi sa pamamagitan ng mga palo; may parte ng kanyang utak na namamaga; hindi pa maayos ang kanyang paningin; at basag ang kanyang ngipin.

Pinangunahan ng iba’t ibang grupo ng mga migrante, kabilang ang Asia Pacific Mission for Migrants (APMM) at Migrante International-HK, ang aabot sa 5,000 kataong nagprotesta para sa hustisya, mas makataong paggawa, at pagwakas sa puwersahang migrasyon (forced migration) at ang polisiya ng labor export na anila’y makabagong porma ng pang-aalipin (modern-day slavery).

Ayon sa Migrante, ipinapakita ng kaso ni Erwiana ang mukha ng puwersahang migrasyon at paglabas ng lakas-paggawa sa bansa bilang manipestasyon ng lahat ng uri ng abuso at ekspolytasyon, lalo na sa kababaihan mula sa lahat ng panig ng mundo.

Sinabi ni Garry Martinez, tagapangulo ng Migrante International, na sa pagdami ng kababaihan na lumalabas ng kani-kanilang bansa, mas nagiging bulnerable sila sa samu’t saring paghihirap at abuso sa kamay ng mga dayuhang employer.

“Nakakaranas sila ng seksuwal na diskriminasyon at iba pang abuso na espisipiko sa kanilang kasarian (gender-specific abuses) at karahasan sa uri ng mga trabaho na napupuntahan nila. Kabilang na rito ang kaso ng domestic workers,” ani Martinez.

Binigay niyang halimbawa ang dinanas ng Pilipinong si Terril Atienza na misteryosong namatay sa Mongolia. “Mababa ang kanilang mga sahod, hindi nabibigyan ng sapat na proteksiyon, naibubukod, nakararanas ng diskriminasyon, at walang legal na rekurso dahil hindi tinitignan na legal ang kanilang pagtatrabaho at hindi sila naisasailalim sa legal na proteksiyon,” sabi pa ni Martinez.

Tumitindi ang mardyinalisasyon ng mga migranteng manggagawa sa pagpapabaya ng kanilang mga gobyerno. Sa kaso ni Erwiana, naging bulnerable siya sa abuso dahil sa polisiyang labor-export ng gobyernong Indones na nagmistulang itinuturing siyang commodity na inilalako sa host countries tulad ng Hong Kong.

Gayumpaman, sinabi ni Martinez na saludo sila sa mga tulad ni Erwiana na “tumitindig, at nanawagan ng hustisya laban sa pang-aabuso at makabagong pang-aalipin.”

“Ineenganyo namin ang lahat ng domestic workers na lumantad at lumaban (sa mga pang-aabuso sa kanila). Nasa inyo ang suporta ng mga Pilipinong manggagawang migrante kasama ang ating mga pamilya,” sabi pa ng naturang lider-migrante.

Isa ang Migrante International sa mga bumuo sa Justice for Erwiana and All Migrant Domestic Workers Committee.

Matapos ang protesta noong Enero 19, sinabi ng naturang grupo na itutuloy nila ang mga pagkilos sa susunod na mga araw bilang pangangalampag sa sending (tulad ng Pilipinas at Indonesia) at host countries (tulad ng Hong Kong)–hindi lang ang kaso ni Erwiana, kundi maging sa iba pang inabusong migranteng mga manggagawa.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/01/migranteng-pinoy-nakiisa-sa-panawagang-hustisya-para-sa-inabusong-indones/feed/ 0
‘No legal basis for Philhealth premium hikes’ http://pinoyweekly.org/new/2014/01/no-legal-basis-for-philhealth-premium-hikes/ http://pinoyweekly.org/new/2014/01/no-legal-basis-for-philhealth-premium-hikes/#comments Sun, 12 Jan 2014 09:11:21 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=27361 Migrants protest against the "illegal" Philhealth premium hikes. (Photo courtesy: Aaron Ceradoy)

Migrants protest against the “illegal” Philhealth premium hikes last Jan. 5. (Photo courtesy: Aaron Ceradoy)

Militant migrants criticized the recent 100 percent hike in Philippine Health Insurance Corporation (Philhealth) premiums as “another illegal state exaction on overseas Filipino workers (OFWs).”

“The Philippine Overseas Employment Administration (POEA) has not issued any circular or order authorizing recruitment agencies to collect the additional premium,” said Garry Martinez, chairperson of Migrante International.

The Philhealth Board recently issued an order imposing a 100 percent hike in premium fees to the National Health Insurance Program (NHIP), which will be effective this January 2014.

The hike will affect all members and enrollees of Philhealth, including OFWs.

Migrante also declared illegal the prior hike imposed by Philhealth on its premium, from PhP 900 to PhP 1,200.

Martinez said the “illegal” hike was imposed despite the release of Philhealth Board Memorandum Circular No. 007, series of 2012, that declared the postponement of the implementation of the premium increase on OFWs “in consideration of the request of civil society and non-government organizatons to defer the implementation of said premium in light of the global crisis resulting in the repatriation of a number of OFWs.”

“In fact, agencies are only allowed to collect the PhP 900 Philhealth membership fee. This has not been amended by the POEA since the Philhealth first proposed to increase from PhP 900,” said Martinez.

The migrant leader also said that OFWs have a right to refuse paying the PhP 2,400 Philhealth premium, and complain if their agencies compell them to pay more than PhP 900.

Migrante said it supports the pending congressional hearings to investigate the proposed Philhealth premium hike. They are also mulling on taking legal action against the Philhealth and other implementing agencies imposing the hike despite its lack of legal basis.

It is also studying if the Philhealth premium hike may also be a direct violation of Republic Act 8042, as amended by RA 10022, which prohibits increases in government fees for services rendered to OFWs and their dependents.

Martinez refuted government claims that the recent Philhealth premium hike is for the thrust to “attain Universal Health Care”.

“Health care should be free. This most recent hike only illustrates how greedy for profit the government is. Meanwhile, Philhealth services for OFWs have been dismal, unreliable, and in some cases, non-existent for our OFWs,” added Martinez.

He said that OFWs are angry at most recent fee imposition, especially in light of the continuous spate of price hikes and state exactions on OFWs and the Filipino people.

“This is another form of ‘kotong’ being imposed on OFWs without proper consultation with the sector and other stakeholders,” Martinez went on.

Migrante chapters and OFWs in Hong Kong have already staged protest actions against the Philhealth premium increase. “More protests are expected worldwide,” Martinez concluded.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/01/no-legal-basis-for-philhealth-premium-hikes/feed/ 0
OFWs sa ‘tent city’, nakaambang dahasin ng gobyernong Saudi http://pinoyweekly.org/new/2013/11/ofws-sa-saudi-nanganganib-na-dahasin-sa-tent-city/ http://pinoyweekly.org/new/2013/11/ofws-sa-saudi-nanganganib-na-dahasin-sa-tent-city/#comments Mon, 04 Nov 2013 12:50:00 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=26499 Jeddah tent city. (Contributed Photo)

Jeddah tent city. (Contributed Photo)

Libong manggagawang Pilipino na nasa tinatawag na Tent City sa Saudi Arabia sa ang nanganganib na dahasin at arestuhin sa pagpapatuloy ng crackdown sa undocumented workers sa Saudi Arabia nitong Nobyembre 3 (Nobyembre 4 sa Pilipinas.)

We fear the worst,” ani Garry Martinez, tagapangulo ng Migrante International. Inaasahan ng kanyang grupo ang posibleng marahas na mga aksiyon ng gobyerno ng Saudi sa pagpapatupad ng crackdown.

“Kung anuman ang mangyari sa ating mga kababayan, ang gobyerno ni (Pang. Benigno) Aquino lang ang sisishin natin. Napakatumal ng mga hakbangin ng gobyerno sa pagpapatupad ng libre, agaran at maramihang pagpapauwi ng ating mga kababayan mula noong ipinatupad ang apat na buwan na palugit ng crackdown,” sabi ni Martinez.

May 1,700 overseas Filipino workers (OFWs) pa ang naiwan sa Jeddah habang libo pa ang nakakalat sa Riyadh, Al Khobar at Dammam, mula nang iekstend ng gobyerno ng Saudi ang palugit sa pagpapauwi ng mga undocumented migrants noong Hulyo 3.

Mula pa noong Abril, naging tirahan ng undocumented na OFWs ang Tent City sa Jeddah. Karamiha’y nilisan ang kanilang abusadong mga amo o mga ipinuslit sa naturang bansa kaya hindi maiproseso ang kanilang mga working permit.

Idineklara ng internasyunal na komunidad na humanitarian crisis ang naturang pagkakampo ng mga manggagawang Pilipino na dapat bigyang pansin ng gobyerno ng Pilipinas. Ngunit marahas nang nabuwag ng mga awtoridad ng Saudi ang ilang bahagi ng Tent City noong Oktubre 22.

Nananawagan na ang Migrante ng pagbibitiw ng anila’y “pabayang mga opisyal” ng embahada sa Saudi. “Hindi rin kami mangingiwi na manawagan ng pagbibitiw ni Aquino. Dapat siyang managot sa kriminal na kapabayaan sa kapakanan ng ating mga OFW,” sabi pa ni Martinez.

Samantala, binalikan ng Migrante ang ginawa diumanong pagtulog ni Pangulong Aquino sa isang tent sa Bohol, bilang umano’y pakikiisa niya sa mga nasalanta ng lindol.

Sabi ni Martinez, “pakitang-tao” lamang ito ni Aquino upang pataasin ang dumadausdos niyang public image.

Sinasabing dahil sa pagtanggi niyang ibasura ang sistema ng pork barrel at ng mabagal na responde sa mga nasalanta ng paglindol sa Bohol ang dahilan ng . “Kung gusto niya ng tunay na camp out experience, subukan niyang mamuhay ng ilang buwan na walang sapat na pagkain, tubig at gamot tulad ng naranasan ng ating mga kababayan sa Tent City.”

Dagdag pa niya ang galit ng mga OFW sa usapin ng pangungurakot ng kaban ng bayan. Mula nang naitayo ang tent city, anim na OFW at may dalawang bata na ang namatay. Dahilan ng gobyerno ang kawalan ng pondo para makapaghatid ng mga kinakailangang serbisyo para sa mga OFW.

“Tapos malalaman nating bilyun-bilyong pondo ng mamamayan ang walang-habas na kinurakot at trilyun-trilyon pala ang pondong nasa kontrol mismo ng pangulo,” sabi pa ni Martinez.

Isa pang binanggit niya ang hindi pagkakaroon ng gobyerno ng hotline o maging ang pagbibigay ng mga alituntunin kung sakaling magkaroon ng pag-aresto at anupamang mga mangyayari sa mga OFW.

“Sa panahon na kailangan maging aktibo ang gobyerno, naging pasibo na naman sila at humingi lamang ng ekstensyon ng dedlayn. Ang kailangan ng ating mga kababayan ay on-call legal assistance at proteksiyon. Ang kailangang gawi ng ating  konsulado ay buksan ang kanilang pinto sa mga stranded nating kababayan at bigyan sila ng santuwaryo,” sabi pa ng lider-migrante.

Maaaring makipagugnayan sa Migrante International ang mga pamilya na may kaanak na nagtatrabaho at stranded sa Saudi Arabia, pamamagitan ng kanilang hotline na 911-4910 (telefax) at 0921-2709079 (mobile), pagtatapos ni Martinez.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/11/ofws-sa-saudi-nanganganib-na-dahasin-sa-tent-city/feed/ 0
Video | Migrants dance against ‘modern-day slavery’ http://pinoyweekly.org/new/2013/10/video-migrants-dance-against-modern-day-slavery/ http://pinoyweekly.org/new/2013/10/video-migrants-dance-against-modern-day-slavery/#comments Tue, 08 Oct 2013 02:22:32 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=26288

Donning masks of revolutionary hero Andres Bonifacio, Filipino migrant workers join the 3MW (Millions of Migrants Mobilizing Worldwide) initiative to denounce “modern-day slavery” through labor export. The dance was replicated by other migrants worldwide last October 3, to coincide with the High Level Dialogue on Migration and Development in New York.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/10/video-migrants-dance-against-modern-day-slavery/feed/ 0
Gobyerno, takot sa Zero Remittance Day vs Pork Barrel – Migrante http://pinoyweekly.org/new/2013/09/gobyerno-takot-sa-zero-remittance-day-vs-pork-barrel-migrante/ http://pinoyweekly.org/new/2013/09/gobyerno-takot-sa-zero-remittance-day-vs-pork-barrel-migrante/#comments Sun, 08 Sep 2013 08:06:36 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=25916 Kampanyang "Zero Remittance Day For Zero Pork" ng Migrante International sa Setyembre 19

Kampanyang “Zero Remittance Day For Zero Pork” ng Migrante International sa Setyembre 19

Isang Zero Remittance Day (ZRD) ang itinakda ng Migrante International sa Setyembre 19 para ipakita ang galit, pagkakaisa at pagkilos ng mga migranteng Pilipino sa sistemang pork barrel.

Binatikos din ng grupo ang Malakanyang sa pagmamaliit umano nito sa kanilang panawagan.

“Nagpapasalamat kami kay (Presidential Spokesperson Edwin) Lacierda sa lalong pagpapagalit sa mga migranteng Pilipino. Paparami ang mga migrante at mga OFW (overseas Filipino worker) na nagpahayag ng suporta para sa Zero Remittance Day. May dahilan para kabahan ang mga pilit pa ring nagtatanggol sa pork barrel system,” sabi ni Garry Martinez, tagapangulo ng Migrante International.

Tinutukoy ni Martinez ang sinabi ni Lacierda, nang tangunin ng midya hinggil sa ZRD, na mahirap daw itong mangyari at maaapektuhan ang mga pamilya ng migranteng manggagawa sa Pilipinas.

“Ginawa na (nila) itong pagpanawagan dati pero lumalabas na di epektibo. Panawagan ito ng Migrante pero kinakailangang gumawa ng personal na desisyon ang mga overseas worker,” sabi ni Lacierda.

Tinutukoy ng tagapagsalita ng Palasyo ang panawagan ng Migrante na ZRD noong Oktubre 29, 2008 bilang protesta laban sa Global Forum on Migration and Development na ginanap sa Maynila.

Nagsalita si Lacierda hinggil sa ZRD matapos magpahayag ng pakikiisa ang Catholic Bishops Conference of the Philippines, sa pamamagitan ng pangulo nito na si Cebu Archbishop Jose Palma, sa inter-faith rally na isasagawa ng mga grupo at indibidwal na kontra pork barrel sa Setyembre 11 sa  Edsa Shrine, na binansagang “Edsa Tayo.”

Sinabi naman ni Martinez na desperadong hakbang lamang ang pahayag ng Palasyo para di-lumahok ang mga OFW at kanilang mga pamilya sa naturang protesta.

Paliwanag ni Martinez, mandatory ang Documentary Stamp Tax (DST) na agarang nagkakaltas ng 0.15 porsiyento, o 30 sentimos, sa bawat PhP200 remitans. Kumikita naman ang gobyerno ng aabot sa $1.4 Milyon mula sa DST kada buwan, ayon sa Philippine Overseas Employment Administration (POEA).

Noong nakaraang taon, umabot ang remitans ng mga OFW sa USD$21 Bilyon. Paliwanag ni Martinez, aabot sa $57.5-M, o Php2.5-B kada araw ang makukuha ng gobyerno.

“At ito’y mula lang sa DST. Hindi pa kasama rito ang iba pang buwis at kaltas na isinasakatuparan ng gobyerno mula sa transaksiyon sa bangko,” sabi pa niya.

Ipinapataw bilang service fee ang DST na sinisingil ng mga bangko, dagdag sa PhP0.50 na singil ng domestic banks kapag nagpapalabas ng remitans sa piso.

Dugtong ni Martinez na ang isang araw ng hindi pagreremit ay may epekto sa ekonomiya. Pero nilinaw niya na “(w)alang ibang mababawasan kundi ang kinikita ng gobyerno mula sa OFW remittances. Kumpara rito, barya-barya lang ang nakukuha ng mga pamilya.”

Sa pamamagitan ng DST, aniya, ang mga OFW ay nagbabayad rin ng buwis.

“Samakatuwid, karapatan nila ang magpahayag ng disgusto sa kung paano ginagastos ng gobyernong ito ang kanilang pinaghirapang mga padalang pera,” pagtatapos ni Martinez.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/09/gobyerno-takot-sa-zero-remittance-day-vs-pork-barrel-migrante/feed/ 0