Pinoy Weekly » Istorya ng Linggo http://pinoyweekly.org/new Philippine news, analysis, and investigative stories Sun, 20 Jul 2014 09:27:46 +0000 en-US hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.9.1 Noynoy todo-depensa pa rin sa DAP, panawagang impeachment lumalakas http://pinoyweekly.org/new/2014/07/noynoy-todo-depensa-pa-rin-sa-dap-panawagang-impeachment-lumalakas/ http://pinoyweekly.org/new/2014/07/noynoy-todo-depensa-pa-rin-sa-dap-panawagang-impeachment-lumalakas/#comments Mon, 14 Jul 2014 19:10:37 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=30404 Agad na binansagan ng progresibong mga grupo si Pangulong Aquino na sinungaling sa kanyang pagdepensa sa Disbursement Acceleration Program. <strong>KR Guda</strong>

Agad na binansagan ng progresibong mga grupo si Pangulong Aquino na sinungaling sa kanyang pagdepensa sa Disbursement Acceleration Program. KR Guda

Agaran ang reaksiyon nila: Nagsisinungaling na naman si Pangulong Aquino.

Inihayag ito ng iba’t ibang progresibong grupo, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan), na nagtipon sa Plaza Miranda sa Quiapo, Manila para pakinggan ang talumpati ni Aquino hinggil sa Disbursement Acceleration Program (DAP) nitong Hulyo 14 ng gabi.

(Tunghayan ang infographic ng Pinoy Weekly hinggil sa DAP.)

“Bayan na ang hinoldap n’yo, gusto n’yo pa kayo pa ang pagpugayan. Ano tingin niyo sa amin, tanga?” sabi ni Vencer Crisostomo, tagapangulo ng grupong pangkabataan na Anakbayan. Reaksiyon ito sa sinabi ni Aquino na nakabuti ang DAP para sa mga mamamayan dahil inilaan nito ang sobrang ipon para sa mga proyektong pinakinabangan umano ng publiko.

Sinabi ni Renato Reyes Jr., pangkalahatang kalihim ng Bayan, na lalong lumalakas ang panawagan para sa impeachment ni Aquino dahil sa todo-depensa niya sa DAP na dineklara nang ilegal ng Korte Suprema ang susing mga bahagi.

Ilan sa mga lider-progresibo na nagtipon sa Plaza Miranda. Mula kaliwa, Renato Reyes Jr. ng Bayan, dating Bayan Muna Rep. Teddy Casino, at Cherry Clemente at Garry Martinez ng Migrante International. <strong>KR Guda</strong>

Ilan sa mga lider-progresibo na nagtipon sa Plaza Miranda. Mula kaliwa, Renato Reyes Jr. ng Bayan, dating Bayan Muna Rep. Teddy Casino, at Cherry Clemente at Garry Martinez ng Migrante International. KR Guda

Admin Code vs Constitution

Sa kanyang depensa sa DAP, sinabi ng Pangulo na nakatadhana sa Section 39 Book 6, Chapter 5 ng Administrative Code na pinahihintulutan ang Pangulo na ilaan ang savings ng gobyerno sa iba nitong proyekto o gastustin.

Kinatigan pa ni Aquino ang pagsasalarawan dito ng “isang text message na natanggap ko nito lang pong lumipas na linggo”. Ayon sa text message, ang pagpapatupad niya ng DAP ay “like a motorist who parked in a ‘no parking zone’ because he had to rush to save the life of an accident victim, which has more value” (“tulad ng motorista na pumarada sa isang ‘no parking zone’ dahil nagmamadali siya sa pagsalba ng isang biktima ng aksidente, na mas mahalaga”).

Ikinagulat ni Harry Roque Jr., abogado at propesor ng batas sa Unibersidad ng Pilipinas, ang pahayag na ito ni Aquino. Sa kanyang Facebook account, sinabi ni Roque: “Culpable violation of Constitution is akin to illegal parking? Admin Code can now prevail over the Constitution?” (“Inihahalintulad ang paglabag sa Saligang Batas sa ilegal na pagpaparada? Mas mahalaga na ang Admin Code sa Saligang Batas?”)

Paliwanag ni Kabataan Rep. Terry Ridon, na isa ring abogado, na hindi puwedeng katigan ni Aquino ang Sec. 49 ng Administrative Code dahil di-pinahihintulutan ng Saligang Batas ang “cross-border transactions” o pagtawid ng Ehekutibo ng di-nagamit na pondo mula sa isang ahensiya patungo sa isa.

Ani Ridon, labag ito sa prinsipyo ng “separation of powers” (paghihiwalay ng mga kapangyarihan) sa pagitan ng Ehekutibo (Pangulo) at Kongreso.

Sa kanyang talumpati, sinabi ni Aquino na kukuwestiyunin nila ang 13-0 na desisyon ng Korte Suprema na nagsabing ilegal ang esensiyal na mga bahagi ng DAP. Hiniling ng Pangulo sa mga Mahistrado na “huwag ninyo naman sana kaming hadlangan. Hindi ba dapat kasama namin kayo sa repormang ito?”

Pero para kay Gabriela Rep. Luzviminda Ilagan, mistulang “deklarasyon ng giyera” kontra sa Korte Suprema ang naturang pahayag ni Aquino. Tahasang kontra umano ito sa hangaring pagpapanagot sa mga opisyal ng gobyerno.

“Malinaw ang desisyon ng Korte Suprema. Kinuha ni Pangulong Aquino ang kontrol sa pondo ng publiko at inilaan ito sa mga proyekto sang-ayon sa personal na kagustuhan nito, (at) inangkin ang kapangyarihan dapat ng Kongreso na magdetermina ng gagastusin ng gobyerno,” paliwanag ni Ilagan.

‘Listang walang silbi’

Sinabi rin ni Aquino sa kanyang talumpati na maaaring kilatisin ang mga proyekto sa ilalim ng DAP sa listahang ipinaskil nito sa website ng Department of Budget and Management.

Pero sagot ni Mark Lui Aquino, pangkalahatang kalihim ng Bayan-Metro Manila, na hindi naman inililinaw ng talumpati ni Aquino kung talagang kinilatis o na-audit ang mga proyekto na nasa naturang listahan.

“Malinaw na desperado ang presidente sa paggawa ng mga kuwento at patotoo para magmukhang tapat sa Saligang Batas ang DAP at ipinatupad ito nang tapat (‘in good faith’),” ani Aquino ng Bayan-Metro Manila.

Ikinagalit naman ng grupo ng mga maralitang lungsod na Kalipunan ng Damayang Mahihirap (Kadamay) ang pagbanggit ni Aquino sa relokasyon ng mga maralita bilang isa sa mga proyektong pinondohan ng DAP.

“Nakakasuklam ang ginagawang paggamit ni Aquino sa kapakanan ng mga maralita para pagtakpan ang pagnanakaw nito sa pondo ng taumbayan,” sabi ni Carlito Badion, pangkalahatang kalihim ng Kadamay. Sinabi ni Badion na ang Informal Settler Fund na inamin ng Palasyo na mula sa DAP ay ginagamit ng gobyerno para sa sapilitang pagpapalikas sa mga maralita para bigyan-daan ang malalaking negosyo sa ilalim ng proyektong public-private partnerships.

Simbolikong "notice of dismissal" na dinala ng Courage sa harap ng tanggapan ng DBM. Nasa larawan si Ferdinand Gaite, pangulo ng Courage. <strong>Kontribusyon</strong>

Simbolikong “notice of dismissal” na dinala ng Courage sa harap ng tanggapan ng DBM. Nasa larawan si Ferdinand Gaite, pangulo ng Courage. Kontribusyon

Di rin naman abot-kamay sa pinalikas na mga maralita ang mga relokasyon dahil pinagbabayaran din ng relocatees ang naturang mga pabahay. Samantala, hirap ang mga maralita sa kanilang kabuhayan sa mga relokasyon dahil malayo ang mga ito sa kanilang mga trabaho sa lungsod.

“Hinamon ng bawat maralitang nawalan ng tahanan at naghihirap ngayon sa malalayong relokasyon ang administrasyong Aquino na ipakita ang pinuntahan ng bawat sentimong inilabas mula sa ISF,” sabi pa ni Badion.

Benepisyo, pinagkait para sa DAP

Samantala, tanghali ng Hulyo 14 nang magpiket sa harap ng tanggapan ng DBM ang mga kawani ng gobyerno sa ilalim ng Confederation for Unity, Recognition and Advancement of Government Employees (Courage).

Simbolikong nagsumite sila sa DBM ng notice of dismissal kay DBM Sec. Florencio Abad dahil sa DAP at iba pang panggigipit sa ipinaglaban na mga benepisyo ng mga kawani ng gobyerno.

“Nasaan ang good faith sa pagnakaw ng mga benepisyo ng hamak na mga empleyado at paggamit nito para sa patronage? Ano ang mga istandard ng pananagutan mayroon ang isang Kinatawan na nagsumite ng pagbibitiw habang alam naman niyang di ito tatanggapin ng Pangulo dahil di nito tanggap na lumabag ito sa batas?” ani Ferdinand Gaite, pambansang pangulo ng Courage.

Inihayag ng Courage at iba pang progresibong grupo na susuportahan nila ang mga hakbang para ma-impeach si Aquino. Inanunsiyo ng Bayan na nakatakdang magsumite ito ng reklamong impeachment kontra sa Pangulo sa Miyerkules, Hulyo 16.

“Nananawagan kami sa mga manggagawa at mamamayang Pilipino na ipakita ang kanilang galit sa patuloy na pagdepensa ni Aquino sa DAP sa iba’t ibang paraan. Lumahok tayo sa mga protesta at igiit na mapanagot si Aquino at mga kasabwat niya na gumawa sa DAP at gumamit nito bilang presidential pork funds,” pagtatapos ni Elmer Labog, tagapangulo ng Kilusang Mayo Uno.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/07/noynoy-todo-depensa-pa-rin-sa-dap-panawagang-impeachment-lumalakas/feed/ 0
‘Impeachment lang ang patutunguhan’ http://pinoyweekly.org/new/2014/07/impeachment-lang-ang-patutunguhan/ http://pinoyweekly.org/new/2014/07/impeachment-lang-ang-patutunguhan/#comments Sat, 05 Jul 2014 05:13:07 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=30273 "I-impeach si Noynoy!" ang sigaw ng mga lider ng iba't ibang sektoral na grupo, sa isang press conference ng Bayan kamakailan. <strong>Darius Galang</strong>

“I-impeach si Noynoy!” ang sigaw ng mga lider ng iba’t ibang sektoral na grupo, sa isang press conference ng Bayan kamakailan. Darius Galang

Reklamong impeachment kontra sa kasalukuyang pangulo ng bansa lang ang nararapat na tugon sa deklarasyon ng Korte Suprema na labag sa Saligang Batas ang Disbursement Acceleration Program (DAP), o presidential pork barrel.

Inihayag ng iba’t ibang progresibong grupo ang kahandaan nilang magsumite ng impeachment complaint. Anila, “in good faith” man o hindi, malinaw na nilabag ni Pangulong Aquino ang pangako niyang igagalang at dedepensahan niya ang Saligang Batas nang ginamit ni Aquino ang pondo mula sa ibang mga ahensiya ng gobyerno para gawing pork barrel niya.

Sinabi ni Renato Reyes Jr., pangkalahatang kalihim ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan) na isusumite nila ang reklamong impeachment kahit na may nagsasabing walang mararating ito.

“Sinabi na ng Korte Suprema na nilabag ng Pangulo ang Konstitusyon sa pamamagitan ng marami niyang akto sa ilalim ng DAP. Dahil di-puwedeng kasuhan ang Pangulo, ang paraan lang para panagutin siya ay ang pag-impeach at paghatol muna sa kanya bago sampahan ng kaukulang mga kasong kriminal at sibil kapag natanggal na siya sa puwesto,” paliwanag ni Reyes.

‘Imamasaker’

Dinepensahan naman si Aquino ng mga alyado niya sa Kamara.

Kabilang dito sina Reps. Ben Evardone ng Eastern Samar, Joaquin Chipeco Jr ng Laguna (Southern Tagalog bloc), Cesar Sarmiento ng Catanduanes (Bicol bloc), Deputy Speaker Pangalian Balindong (Muslim Mindanao bloc), Rufus Rodriguez ng Cagayan de Oro (Mindanao bloc), Jerry Trenas ng Iloilo (Visayas bloc), Elpidio Barzaga Jr. ng Cavite (National Unity Party), Edgar Erice ng Caloocan at Winston Castelo ng Quezon City (NCR), at Eric Singson ng Ilocos Sur (Ilocos bloc).

“Salamat sa kanila at madaling nailantad kung sino ang mga membro ng ‘pork gang’ ni Pork Barrel King BS Aquino sa House of Representatives,” ani Vencer Crisostomo, tagapangulo ng Anakbayan. “Ang pagdedepensa nila kay Aquino, sa kabila ng paglabag niya sa Konstitusyon, ay pruweba ng kanilang pagkatuta kay Aquino.”

Ikinagalit ng Bayan ang bantang “pagmasaker” sa impeachment complaint kahit na di pa nga nasusumite sa Kamara ng Bayan at iba pang grupo ang kanilang reklamo.

“Ano’ng klaseng sistema ang mayroon tayo na pumipigil sa mga mamamayan na gumamit ng (legal na) mga pamamaraan para sa pagpapanagot? Ano’ng klaseng mga lider ang mayroon tayo sa Kamara na nagbubulagan sa di-tamang paggamit ng pondo? Hindi ba nila iniinda na tinapyasan sila ng kapangyarihan ng Pangulo? Hindi ba sila nahihiya sa mga pahayag nila? Hindi na ba sila nahiya sa taumbayan?” sabi pa ni Reyes.

Ipinaliwanag pa ni Reyes na hindi dapat gawing dahilan ang “good faith” na sinasabi ng Palasyo sa pagkakaroon at paggamit ng DAP. Anila, kailangan panagutan ng Pangulo at sa lahat ng sangkot ang mga usapin ukol sa paggamit ng pondo.

“Ang burden of proof (na “in good faith” ang paggamit ng DAP) ay nasa mga nagpatupad nito. Kailangang mapanagot (si Aquino) para masigurong hindi na mauulit ang kaguluhan na nangyari sa DAP,” ani Reyes.

Umaasa ang Bayan may mga mambabatas pa na labas sa Makabayan Bloc sa Kamara na sasang-ayon sa impeachment. Pero gusto nilang ihapag ang usapin sa taumbayan. “Gusto naming malaman ng publiko kung ano ang totoong nangyari sa pondo ng bayan,” sabi pa ni Reyes.

Pinagkait sa kawani

Isa ang mga grupong sumusuporta sa pagsumite ng reklamong impeachment ang grupong Confederation for Unity, Recognition and Advancement of Government Employees (Courage). Kinakatawan umano nila ang mga empleyado ng pamahalaan at mga unyon nila na pinagkakaitan ng mga benepisyo na dapat sanang kinukuha mula sa natipid na pondo ng iba’t ibang ahensiya na kinapapalooban nila.

“Kadalasang kinukuha sa savings ng iba’t ibang ahensiya ang mga benepisyo na itinatadhana ng Collective Negotiations’ Agreement (CNA) ng mga empleyado at mga Magna Carta para sa mga siyentiesta at teknolohista, health personnel at social workers,” paliwanag ni Ferdinand Gaite, pambansang pangulo ng Courage.

Itong mga pondo na ito, ani Gaite, ang mismong ginamit ng Malakanyang sa ilalim ng DAP para pondohan ang mga programang para sa patronage nito, kabilang ang impeachment trial ni dating Chief Justice Renato Corona.

Sa kabila nito, inirereklamo ng mga empleyado ng gobyerno ang polisiya ng Department of Budget and Management na paglagay ng cap sa, o minsan pa nga’y pagbawal at pagkait ng, mga benepisyo.

Samantala, inirereklamo rin ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita na nagmula sa DAP ang P173-Milyong ibinayad ng Department of Agrarian Reform sa pamilyang Cojuangco bilang kompensasyon sa pamamahagi sa kanila ng asyenda.Pero hanggang ngayon, di pa rin ipinamamahagi sa mga magsasakang benepisyaryo ang Hacienda Luisita.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/07/impeachment-lang-ang-patutunguhan/feed/ 0
‘Bilyun-bilyong pisong DAP isauli, Aquino magbitiw na’ http://pinoyweekly.org/new/2014/07/bilyun-bilyong-dap-isauli-aquino-magbitiw-na/ http://pinoyweekly.org/new/2014/07/bilyun-bilyong-dap-isauli-aquino-magbitiw-na/#comments Tue, 01 Jul 2014 12:15:29 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=30215 Protesta ng kabataan at iba't ibang sektor sa harap ng Korte Suprema nitong Hulyo 1, bago maglabas ang korte ng desisyon na nagdedeklara na di-konstitusyonal ang malaking bahagi ng DAP o presidential pork barrel ni Aquino. <strong>Pher Pasion</strong>

Protesta ng kabataan at iba’t ibang sektor sa harap ng Korte Suprema nitong Hulyo 1, bago maglabas ang korte ng desisyon na nagdedeklara na di-konstitusyonal ang malaking bahagi ng DAP o presidential pork barrel ni Aquino. Pher Pasion

Nanawagan ang iba’t ibang grupong kontra-pork barrel kay Pangulong Aquino na magbitiw matapos ideklara ng Korte Suprema na labag sa Saligang Batas ang Disbursement Acceleration Program (DAP) na itinuturing na presidential pork barrel.

Hiniling din ng ibang grupo na isauli ng administrasyong Aquino sa national treasury ang mahigit P142 Bilyong ginamit nito bilang unprogrammed fund noong taong 2011 at 2012.

“Isinisiwalat ng desisyon (ng Korte Suprema) na kasinungalingan ang ‘daang matuwid’ ni Aquino na may layuning itago sa pananaw ng mga Pilipino ang malawakang korupsiyon na ginagawa ni Aquino at mga alyado niya,” sabi ni Elmer Labog, tagapangulo ng Kilusang Mayo Uno (KMU), sentrong uyon ng mga manggagawa sa bansa.

Sinabi naman ni Mark Lui Aquino, pangkalahatang kalihim ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan) sa Metro Manila at tagapagsalita ng #ScrapThePork Alliance, na dapat managot si Aquino sa pagtulak at pagdepensa sa DAP sa pamamagitan ng pagsauli sa mayorya ng P142.23B na pondong di-nasisilip ng Kongreso o madla at nakasentro sa Palasyo.

“Dapat magbitiw na sa kahihiyan si Aquino at ang kanyang pork gang. Lumalakas at makatwiran ang mga panawagan para alisin siya sa opisina sa pamamagitan ng impeachment o pag-aalsa ng mga mamamayan,” sabi naman ni Vencer Crisostomo, tagapangulo ng Anakbayan.

Sang-ayon ang kababaihan sa ilalim ng Gabriela. Sabi ni Joms Salvador, pangkalahatang kalihim ng grupo, “Iginigiit namin na alisin sa poder ang lahat ng sangkot sa maanomalyang DAP kabilang sina Pangulong Aquino at Sek. Abad at ipasauli sa kanila ang halaga (na gamit ng DAP) sa kaban ng bayan,” ani Salvador.

Memorandum mula sa Tanggapan ng Pangulo na nagpapahintulot ng paggamit ng pondo sa ilalim ng DAP para sa pinili nilang mga proyekto. <strong>Dokumento mula kay Renato Reyes Jr. ng Bayan</strong>

Memorandum mula sa Tanggapan ng Pangulo na nagpapahintulot ng paggamit ng pondo sa ilalim ng DAP para sa pinili nilang mga proyekto. (Iklik ang imahe para lumaki) Dokumento mula kay Renato Reyes Jr. ng Bayan

Nilabag ang Konstitusyon

Iginiit ng mga magsasaka at mga miyembro ng iba pang sektor na makalapit sa Korte Suprema, sa pagdedesisyon ng huli sa DAP ni Aquino. <strong>Pher Pasion</strong>

Iginiit ng mga magsasaka at mga miyembro ng iba pang sektor na makalapit sa Korte Suprema, sa pagdedesisyon ng huli sa DAP ni Aquino. Pher Pasion

Sa desisyong nilagdaan ni Associate Justice Lucas Bersamin, sinabi ng Korte Suprema na unconstitutional ang National Budget Circular 541 at iba pang kautusan ni Pangulong Aquino kaugnay ng DAP.

Sa naturang circular, pinahihintulutan ang Department of Budget and Management, sa ilalim ni Budget Sec. Florencio Abad, na kumuha ng pondo mula sa iba’t ibang ahensiya ng pamahalaan na di-nakabadyet. Halimbawa nito ang mga natipid na pondo ng naturang mga ahensiya.

Kadalasang umaabot sa bilyun-bilyong piso ang unalloted o unobligated na pondong ito.

Sinabi ng Korte Suprema na labag ang DAP sa Seksiyon 25 (5) Artikulo VI ng Saligang Batas. Nakasaad umano dito na bawal ang pag-akses sa “unobligated allotments” mula sa mga ahensiya ng gobyerno.

Bawal din umano ang “cross-border transfers” ng mga natitipid ng isang ahensiya ng Ehekutibo patungo  sa mga opisina sa labas ng Ehekutibo.

“Di-hamak na mas malaki ang labag-sa-Konstitusyon na ginastos ng gobyernong Aquino na P142.23-B DAP, kaysa sa P10-B na diumano’y ninakaw mula sa kaban ng bayan dahil sa pork barrel scam. Kaya dapat managot sina Pangulong Aquino, Sek. Abad at iba pang sangkot sa paglikha at pagpapatupad ng DAP tulad ng pagpapanagot sa mga personalidad at pulitiko na sangkot sa pork barrel scam,” sabi ni Aquino ng Bayan-Metro Manila.

Matapos ilabas ang naturang desisyon ng Korte Suprema, naniniwala naman ang grupo ng mga maralita na kontra sa pork barrel na wala nang maniniwala sa publiko na di sangkot si Aquino sa pork barrel scam.

“Hindi para sa kapakanan ng mga maralita ang mga pondo (ng gobyerno), legal o ilegal mang naakses ito ng pamahalaan, hangga’t  nakabatay ang programang pang-ekonomiya at kontra-kahirapan ng gobyerno sa mga polisiyang maka-imperyalista at neoliberal,” sabi naman ni Gloria Arellano, pambansang tagapangulo ng Kalipunan ng Damayang Mahihirap (Kadamay) at tagatipon ng Paglaban ng Maralita sa Sistemang Pork Barrel o Pagpag.

(Tunghayan ang INFOGRAPHIC ng Pinoy Weekly hinggil sa DAP.)

Protesta kontra sa DAP sa harap ng Korte Suprema. <strong>Pher Pasion</strong>

Protesta kontra sa DAP sa harap ng Korte Suprema. Pher Pasion

Pinaiimbestigahan

Nanawagan naman ang KMU na agarang imbestigahan kung papaano ginastos ni Aquino ang naturang pondo sa pagpapatupad ng DAP.

“Pinatutunayan ng naturang desisyon na ‘Pork Barrel King’ nga si Pang. Noynoy Aquino. Ginamit niya ang diktatoryal na dikreto ni dating Pang. Ferdinand Marcos para maglikha ng pinakamalaking pork barrel fund sa lahat,” sabi pa ni Labog.

Lumabas ang desisyon ng Korte Suprema sa kabila ng sunud-sunod na mga protesta ng iba’t ibang progresibong grupo na hayagang nananawagan ng pagbibitiw ng Pangulo.

Noong Hunyo 12, ipinanawagan ng #AbolishPork Movement na “Lahat ng Sangkot, Dapat Managot” kabilang si Aquino at mga miyembro ng kanyang gabinete na sina Sek. Abad at Agriculture Sec. Proceso Alcala.

Nitong huling linggo, nagsagawa ng Lakbayan ang libu-libong magsasaka mula sa Central Luzon, Ilocos, Cagayan Valley, Cordillera, Southern Tagalog at Bicol patungong Maynila para igiit ang tunay na reporma sa lupa. Ipinanawagan din nila ang pagpapatalsik sa puwesto ni Pangulong Aquino.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/07/bilyun-bilyong-dap-isauli-aquino-magbitiw-na/feed/ 1
INFOGRAPHIC | Aquino’s Disbursement Acceleration Program http://pinoyweekly.org/new/2014/07/infographic-dap-noynoy-aquino/ http://pinoyweekly.org/new/2014/07/infographic-dap-noynoy-aquino/#comments Mon, 30 Jun 2014 22:30:05 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=26356  

DAP infographic(2)

UPDATE (1 July 2014): The Supreme Court has declared parts (albeit most important ones) of President Aquino’s memoranda and other declarations regarding Disbursement Acceleration Program (DAP) as unconstitutional. Months before the decision came out, several lawmakers, organizations and constitutional experts have already expressed their opinion on DAP’s unconstitutionality. Worse, this lump-sum fund, taken from “savings” of many government agencies, has supposedly been used as “bribe” for senators who voted to remove impeached Chief Justice Renato Corona in 2012. And due to its nature as a “presidential pork”, DAP is prone to corruption as any pork barrel fund.

First uploaded: 18 October 2013

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/07/infographic-dap-noynoy-aquino/feed/ 3
Silang gumagawa ng microchips sa iyong gaheto http://pinoyweekly.org/new/2014/06/silang-gumagawa-ng-microchips-sa-iyong-gaheto/ http://pinoyweekly.org/new/2014/06/silang-gumagawa-ng-microchips-sa-iyong-gaheto/#comments Fri, 20 Jun 2014 20:05:24 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=29996 Mga manggagawa ng NXP Semiconductors Cabuyao, Inc. na nagrali sa harap ng planta noong Hunyo 16. <strong>KR Guda</strong>

Mga manggagawa ng NXP Semiconductors Cabuyao, Inc. na nagrali sa harap ng planta noong Hunyo 16. KR Guda

Cathy Onate, lider-unyonista sa NXP Semiconductors Cabuyao, Inc. <strong>KR Guda</strong>

Cathy Onate, lider-unyonista sa NXP Semiconductors Cabuyao, Inc. KR Guda

Sila ang dahilan kung bakit gumagana ang cellphone at laptop mo—kung bakit ka nakakapag-internet, nakakapaglaro, nakakapag-text at kakatawag. Sila ang mga manggagawang gumagawa ng microchips ng naturang mga gaheto.

Isa na rito si Cathy Onate, na 18 taong nang nagtatrabaho sa NXP Semiconductors Cabuyao Inc., isa malaking planta ng semiconductors sa Pilipinas at isa sa 10 pinakamalaking semiconductor company sa buong mundo.

“Nagsimula ako sa production operation,” kuwento niya. Mahirap ang trabaho sa industriya ng electronics, aniya. Makuti ang trabaho, kailangan ng matindi at matagal na konsentrasyon. Magmula nang lumago ang industriya ng electronics noong dekada ’70 at ’80, sumami rin ang mga planta sa mahihirap na bansa tulad ng Pilipinas na nag-eempleyo ng murang lakas-paggawa. Isa na rito ang planta sa Laguna ng Philips Semiconductors—ang kompanyang pinasukan ni Cathy bago ito kumalas sa multinasyunal na kompanyang Philips at naging NXP noong taong 2006.

Semiconductors at microchips ang ginagawa ng nila sa planta—microchips ng karamihan sa mga kompanyang nagmamanupaktura ng cellphones at laptops, tulad ng Apple Inc., Nokia, Siemens, Dell Computers, atbp. Gumagawa rin sila ng chips para sa security systems ng luxury vehicles.

Sa tagal ni Cathy sa trabahong ito, isa siya sa maraming manggagawa ng NXP na nagkaroon ng mataas ang kasanayan sa kanilang trabaho. Kalaunan, hanggang sa kasalukuyan, naging inspektor na si Cathy sa mga ginagawang microchips para sa cable and television. “Mata ang gamit ko sa trabaho. Walong oras akong nag-i-inspect. Tsine-check ko ang mga produkto, bago ang testing,” aniya.

Kasabay ng pag-usbong ng NXP at paglaki ng taun-taong netong kita nito (umabot sa US$4.82 Bilyon ang kinita ng kompanya noong 2013), lumakas din ang pagkakaisa ng mga manggagawa. Mula panahon ng Philips hanggang NXP na pag-aari ngayon ng kapitalistang Amerikano, tumatag at napanday ng mahabang karanasan ang unyon ng mga manggagawa rito, ang NXP Semiconductors Cabuyao Inc. Workers’ Union (NXPSCIWU).

Nakakapaggiit sila ng kanilang mga karapatan. Sa mga collective bargaining agreement (CBA), matagumpay na nagiit nila ang taas-sahod sa mga manggagawa.

Sa tabi ng mga guwardiyang bantay ng planta, masigla ang protesta ng mga manggagawa. <strong>Macky Macaspac</strong>

Sa tabi ng mga guwardiyang bantay ng planta, masigla ang protesta ng mga manggagawa. Macky Macaspac

Paggiit ng taas-sahod

Ngayong taon, muling naharap ang unyon sa CBA.

Bilang bise-presidente ng unyon, isa si Cathy sa mga negosyador na kaharap ng manedsment. Muli, at tulad ng inaasahan, giniit nila ang makatwirang dagdag-sahod na 8 porsiyento sa sahod. Bukod dito, ipinaglaban nila ang pagreregularisa ng maraming kontraktuwal na mga manggagawa.

Sa pagkakataong ito, tila desidido ang manedsment na hindi ibigay ang hiling ng mga manggagawa. Desidido silang pahinain ang posisyon ng unyon. Desidido silang “putulan ng ulo” ang unyon, kumbaga. Noong Mayo 8, batay sa pagliliban ng mga unyonista sa legal na holidays noong Abril 8, 17 at 19 at Mayo 1 (Labor Day pa), tinanggal ng manedsment ang 24 lider-unyonista. Kasama rito si Cathy.

Pero hindi nanahimik o nangimi ang unyon. Mahigit 1,500 ang kanilang miyembro, at madaling umusbong ang bagong mga lider mula rito. Samantala, isang internasyunal na kampanya para sa pagbalik sa trabaho ng 24 ang inilunsad—na tila’y yumayanig ngayon sa naturang planta sa Pilipinas, pati ang mismong special economic zone na kinalulugaran nito.

Isa sa ipinaglaban ng unyon ang karapatan ng mga kamanggagawa na di makapagmiyembro rito—ang kontraktuwal na mga manggagawa sa NXP.

Paggapang ng kontraktuwalisasyon

Noong 2007, magsasara ang isang departamento namin, kaya kailangan ng isang transition. Umabot kami ng 700 hanggang 800 contractuals,” kuwento ni Cathy.

Ito umano ang pinakamaraming bilang ng mga kontraktuwal sa kompanya—noon. Habang inililipat kasi silang mga regular sa ibang departamento, kailangang kumuha ng mga kontraktuwal para magpatuloy ang operasyon ng isasarang departamento. “Kasama ako sa mga inilipat,” aniya.

Masusing binantayan ng kanilang unyon ang kilos ng manedsment. “Hindi man nila (manedsment) hinihingi ang permiso namin, mabilis kaming nakikipagdiyalogo kapag napapansin nilang dumarami ang kontraktuwal. Iyung mga regular din kasi ang nagsasanay sa mga kontraktuwal, kaya, ani Cathy, napipilitan ang manedsment na magpaliwanag kung bakit sila nag-eempleyo ng mga kontraktuwal.

Batid nina Cathy at ng regular na mga manggagawa at miyembro ng unyon na hindi nila kaaway ang mga kontraktuwal. Dahil sa hirap ng buhay, marami naman talaga ang napapasok sa kontraktuwal na mga trabaho, kahit sobrang baba ang sahod, walang benepisyo at walang kaseguruhan kung bukas o makalawa’y may trabaho pa sila. Sa mga negosasyon sa CBA, pinepresyur ng unyon ang manedsment na gawing regular ang mga kontraktuwal.

Gayunman, ang pinagbabantayan umano nila, ang unti-unting tanggalin ang mga regular para palitan ng mga kontraktuwal. “Kung sa sahod, sa isang regular kasi, ang katumbas ay hanggang tatlong kontraktuwal,” ani Cathy. Ibig sabihin, malaki ang matitipid ng manedsment; mas malaki ang kikitain ng mga kapitalista at malalaking shareholders ng kompanya. Ang problema lang ng manedsment, dahil highly skilled sina Cathy, hindi nila basta-basta mapalitan ang mga regular.

Pero pagpasok ni Pang. Benigno Aquino III, tila mas nabigyan ng kumpiyansa ang NXP management na planuhin ang unti-unting pagkokontraktuwalisa ng mga manggagawa sa Cabuyao plant.

Manggagawa sa harap ng barbed wire fence na nakapalibot ngayon sa planta ng NXP. <strong>KR Guda</strong>

Manggagawa sa harap ng barbed wire fence na nakapalibot ngayon sa planta ng NXP. KR Guda

Binabarat na lakas-paggawa

Bago pa man umupo sa poder si Aquino, matagal nang pang-akit ng gobyerno ang murang lakas-paggawa (cheap labor) ang pag-akit sa foreign investors na magnegosyo sa bansa.

Taong 1989 pa ipinasa ng Kongreso ang Republic Act No. 6715, na nag-amyenda sa Labor Code at tinaguriang “Herrera Law”. (Ipinangalan ito sa senador na tagapanguna nito at lider noon ng “dilawang” Trade Union Congress of the Philippines.) Isa sa mga pangunahing laman ng Herrera Law ang paglatag ng legal na batayan para sa “contractual work arrangements”, ayon sa Ecumenical Institute for Labor Education and Research (Eiler).

Ayon sa Eiler, pinadali ng Herrera Law ang pagkuha ng mga kompanya ng kontraktuwal na lakas-paggawa. “Mistulang pinakamalalang bangungot sa mga manggagawang Pilipino ang Herrera Law, sa panahong sinasabi raw na binalik na ang demokrasya matapos ang pag-aalsang EDSA 1,” sabi ni Anna Leah Escresa, executive director ng Eiler. “Sa unang pagkakatao, nilegalisa ng batas ang kontraktuwalisasyon na naging matinding banta sa karapatan ng mga manggagawa sa seguridad at disenteng sahod.”

Kabilang pa sa nilegalisa ng Herrera Law ay ang assumption of jurisdiction o AJ, na nagbibigay-kapangyarihan sa Department of Labor and Employment na makialam sa isang labor dispute. Ani Escresa, kadalasang ginagamit ito para ipuwersa ang mga manggagawang nagwewelga na bumalik sa trabaho. Sukdulang ginagamit pa ng DOLE ang pulisya o militar, sa maraming pagkakataon.

Pinakalagim na halimbawa nito ang AJ order ng DOLE sa mga nagwewelgang manggagawang bukid sa Hacienda Luisita noong 2004 na nagresulta sa pagmasaker ng mga pulis at militar (at armadong tauhan ng pamilyang Cojuangco) sa pitong welgistang manggagawang bukid.

Alipin sa engklabo

Paggiit ng mga manggagawa na makapasok sa LISP 1. <strong>Macky Macaspac</strong>

Paggiit ng mga manggagawa na makapasok sa LISP 1. Macky Macaspac

Noong 1999, pinasa naman ng Kongreso ang Republic Act. No. 8748, na nag-amyenda sa RA 7916 na nagtatakda ng special economic zones o ecozones.

Sa mga lugar na ito, tinagurian ngayong mga “engklabo”, maaaring magtayo ang multinasyunal na mga kompanya ng kanilang mga planta at mag-empleyo ng mga manggagawang Pilipino. Maraming insentibo ang gobyerno para magtayo sila ng planta; kabilang dito ang tax holidays, o matagal na panahong di kailangan ng mga kompanyang ito na magbayad ng buwis sa gobyerno.

Ang isa pang susing katangian ng mga engklabo: mura ang lakas-paggawa rito. “Nagpapatupad ang mga export processing zones (isang kataga ng ecozones) ng no union-no strike policy,” sabi ni Daisy Arago, executive director ng Center for Trade Union and Human Rights (CTUHR).

Matatagpuan ang planta ng NXP Semiconductors sa Light Industry and Science Park (LISP) 1, isang pribadong engklabo sa Cabuyao. “Sa kabila ng polisiyang ito, isa ang NXPSCIWU sa iilang independiyenteng mga unyon na nabubuhay kahit nasa loob ng isang EPZ,” sabi pa ni Arago. Hinala pa niya, sadyang hakbang ang pagtanggal sa 24 lider-unyonista para pahinain ang pag-uunyon sa ecozones. Malamang, dagdag ni Arago, suportado ito ng Philippine Export Processing Zone Authority (PEZA), ang ahensiya ng gobyerno na nangangasiwa sa ecozones.

Sinabi ni Cathy na nitong taong 2014 nila unang napansin ang tila di-maipaliwanag na pagdami ng kontraktuwal na mga manggagawa sa planta ng NXP sa Cabuyao. “Halos nagdoble ang bilang nila. Aabot na siguro ito sa 2,000 ngayon,” aniya.

Patuloy din ang pagtulak ng manedsment sa regular na mga mangagawa na sanayin ang mga kontraktuwal sa trabaho nilang mga regular. Pinatotoo ito ni Reden Alcantara, isang laboratory assistant na 15 taon nang nagtatrabaho sa NXP Cabuyao. “Tinutulak ako (ng manedsment) na sanayin ang mga kontraktuwal sa trabaho ko,” ani Reden. Pero dahil Pangulo siya ng unyon, abala siya sa mga gawain nito; hindi siya napuwersang sanayin ang mga kontraktuwal.

Tiyak, ani Reden at Cathy, na bahagi ito ng plano ng NXP management na tanggalin na ang regular na mga manggagawa at palitan ng mga kontraktuwal. Katunayan, sa pagliban ng halos 1,500 miyembro ng unyon sa legal holidays noong Abril 8, 17 at 19 at Mayo 1, nagsampa ang manedsment ng kasong illegal strike laban sa kanila sa National Labor Relations Commission.

Iyung mga tenured na miyembro ng unyon, mga 1,500 empleyado. Umabot sa 75 porsiyento sa amin, papalo na ng 20 taon sa kompanya. Kalahati (ng 1,500) ay retirable na sa sunod na taon,” paliwanag ni Cathy. Ibig sabihin, kalahati ng mga retirable ang kinakasuhan ng manedsment ng illegal strike at gustong tanggalin. “Kalakhan ay may binabayaran pang bahay sa Pagibig.”

Kung sakaling tanggalin nga nila ang kalahati ng mga unyonista, malaki pa ang kikitain ng kompanya mula sa di ibibigay na retirement benefits.

Martsa, ng mga lider-manggagawa at tagsuporta mula sa iba't ibang sektor, sa loob ng engklabo sa Cabuyao, Laguna patungo sa planta ng NXP. <strong>KR Guda</strong>

Martsa, ng mga lider-manggagawa at tagsuporta mula sa iba’t ibang sektor, sa loob ng engklabo sa Cabuyao, Laguna patungo sa planta ng NXP. KR Guda

Suporta ng gobyerno—sa kapitalista

Tinatayang may apat nang pribadong labor outsourcing na mga kompanya ang pinagkukuhanan ngayon ng NXP Cabuyao ng kontraktuwal na mga manggagawa.

Noong Mayo 1, isa sa mga kompanyang ito, ang Testech Inc., ang unang binisita pa mismo ni Pang. Benigno Aquino III—malinaw na tatak ng approval ng Pangulo sa laganap na kontraktuwalisasyon, kabilang ang nagaganap sa NXP, ayon kay Reden.

Noong 2011, pinasa ng DOLE ang Department Order 18-A, na sinasabi ng gobyerno na may layuning wakasan daw ang pangongontrata ng mga kompanya ng limang buwan lamang (bago umabot ang anim na buwan kung kailan kailangan nang iregularisa ang manggagawa, ayon sa batas), o ang iskemang 5-5-5. Pero, ayon sa Kilusang Mayo Uno (KMU), ang ginawa lamang ng mga kompanya ay pinaikli lalo ang mga kontrata. Lusot na sila. Samantala, lalong pinalakas ng naturang department order ang paglelegalisa sa kontraktuwalisasyon.

“Hindi kami service-oriented; manufacturing kami,” sabi ni Cathy sa katangian ng trabaho nila sa NXP. Dahil dito, matataas ang antas ng skills na kailangan para magawa ng manggagawa ang trabaho. “Kaya kahit inanunsiyo nilang Mayo 15 ang tanggalan (sa ibang manggagawa), hindi nila magawa. Kasi ang skills hindi pa mai-transfer sa mga kontraktuwal.”

Pero dahil sa napapalapit na pagretiro ng maraming regular na manggagawa, at dahil siyempre sa direktang suporta ng gobyerno na nagtutulak ng neoliberal na polisiya na mababang pasahod para maakit ang dayuhang mga mamumuhunan, nariyan ang banta sa kanilang mga trabaho.

Sa kabila nito, patuloy ang paglakas ng laban ng mga manggagawa. Sa ilalim ng kampanyang #BringBackNXP24, dumarami ang bilang ng mga tagasuporta nina Cathy at Reden, sa loob at labas ng unyon. Noong Hunyo 16, nagsagawa ng karaban ang mga manggagawa at tagasuporta mula sa iba’t ibang sektoral na organisasyon, patungong Cabuyao. Sa kabila ng mga harang at presensiya ng pulisya, muling nakapasok ang daan-daang katao sa LISP 1 para magprotesta. Pinrotesta din nila ang tanggapan ng DOLE, na anila’y kasabwat ng dayuhang mga kapitalista at manedsment ng malalaking kompanya tulad ng NXP sa pag-atake sa karapatan ng mga manggagawa.

Bukod sa chants na ibalik ang 24 lider-unyonista, isa sa mga isinigaw nina Cathy, pagpasok sa engklabo sa Cabuyao, sa panahong papalabas ang isang shift ng mga manggagawa sa iba’t ibang planta sa LISP 1: “Mga kapwa manggagawa, mag-unyon tayo!”


Video ng bisita ni Aquino sa Testech Inc. sa Laguna: Mula sa Radio Television Malacanang

 


SIDEBAR

‘Pinas ang isa sa pinakamasahol na bansa para sa mga manggagawa’

Kontra kontraktuwalisasyon: Mga lider-unyonista na sina Reden Alcantara ng NXP at Ian Ordono ng Hoya Glass. <strong>KR Guda</strong>

Kontra kontraktuwalisasyon: Mga lider-unyonista na sina Reden Alcantara ng NXP at Ian Ordono ng Hoya Glass. KR Guda

Kung manggagawa ka sa Pilipinas, maghanda ka para sa pinakamalupit na kondisyon sa paggawa.
  
Ito ang sinabi ng International Trade Union Confederation (ITUC), isang pandaigdigang grupo ng trade unions. Ayon sa kanilang Global Rights Index para sa taong 2014, maituturing ang Pilipinas sa pinakamasahol na lugar para sa mga manggagawa. Dahil ito sa mahaba at malalang rekord ng bansa ng pagdurog sa mga unyon, bilang ng kontraktuwal na mga manggagawa, kawalan ng seguridad sa trabaho, pagbuwag sa welga, at iba pa.
 
“Ang Pilipinas ngayon ang isa sa nagpapatupad sa mga paglabag sa ILO (International Labour Organisation) Convention 87 — ito yung right to organize. Ito ay tampok lalung lalo na sa export-processing zones,” sabi ni Elmer “Ka Bong” Labog, tagapangulo ng Kilusang Mayo Uno (KMU), sa isang panayam ng Pinoy Weekly.
 
Sinabi pa ni Labog na walang batayan ang deklarasyon ni Labor Sec. Rosalinda Baldoz, na matapos lumabas ang Global Rights Index ng ITUC ay nagsabing wala naman daw problema ang mga manggagawa sa Pilipinas.
Pinatotoo ng nilalabanan ngayong pagtanggal sa 24 lider-manggagawa ng NXP Semiconductors Cabuyao Inc. ang obserbasyong ito ng ITUC, sabi pa ni Labog.
 
Bukod dito, nariyan din ang naganap sa Carina Apparel, kompanya ng textile na biglang nagsara ng planta at nagtanggal ng libu-libong manggagawa, sa kabila ng pag-uunyon ng mga ito.
 
Halimbawa rin ang naganap kamakailan sa Hoya Glass Disk. Ayon kay Ian Ordono, lider-manggagawa sa Hoya Glass, katatatag pa lamang ng kanilang unyon nang ianunsiyo ng manedsment ang pagtigil nito ng operasyon–isang laganap na taktika ng mga kompanya para muling gawing kontraktuwal ang mga manggagawa at ipagkait sa kanila ang pag-uunyon. Sinampahan na ng unyon ng kaso ang kompanya na illegal closure.
 
Hoya ang gumagawa ng ilang component na ginagamit sa hard disk drives ng mga computer.
 
Ang sinasabi ng manedsment, nalulugi ang kompanya. “Tatlong taon na sunud-sunod na nalulugi dapat. Pero sa financial statements nito, tatlong sunud na tumubo. Taong 2013, mas lalong tumubo. Napakalaking question mark sa amin kung bakit nila ginawa ito,” ani Ordono.
 
Ang malinaw, nawalan ng hanapbuhay ang halos 2,000 manggagawa.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/06/silang-gumagawa-ng-microchips-sa-iyong-gaheto/feed/ 1
Mga Larawan | EDCA at pork barrel, patunay ng ‘kawalan ng kalayaan’ sa ilalim ni Aquino http://pinoyweekly.org/new/2014/06/mga-larawan-edca-at-pork-barrel-mukha-ng-kawalan-ng-kalayaan-sa-ilalim-ni-aquino/ http://pinoyweekly.org/new/2014/06/mga-larawan-edca-at-pork-barrel-mukha-ng-kawalan-ng-kalayaan-sa-ilalim-ni-aquino/#comments Fri, 13 Jun 2014 18:05:43 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=29899 Si Pio Emmanuel Mijares sa Naga City, matapos makapagpiyansa, Hunyo 13. <strong>Kontribusyon/Vince Casilihan</strong>

Si Pio Emmanuel Mijares (naka-pula) sa Naga City, matapos makapagpiyansa, Hunyo 13. Kontribusyon/Vince Casilihan

Nitong Hunyo 12, ipinakita ng rehimen kung papaano nito ipinagdiriwang ang Araw ng Kalayaan: sa pamamagitan ng pagkumpiska ng simbolikong mga baril ng mga Katipunerong nagsasagawa ng street play malapit sa embahada ng Amerika. Sa parehong umagang iyon, inaresto ng Presidential Security Group ng Pangulo ang isang estudyante, ang 19-anyos na si Pio Emmanuel Mijares ng Ateneo de Naga University, matapos sumigaw siya ng “Walang pagbabago, sa ilalim ni Aquino!”, “Aquino, patalsikin!” at iba pang islogan na dapat sanang hinahayaang iparinig sa Pangulo sa isang malaya at demokratikong lipunan.

Ito naman kasi ang mismong mensahe ng mga nagprotesta, na pinangunahan ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan) malapit sa embahada ng US sa umaga, at malawak na alyansang kontra-pork barrel na #AbolishPork Barrel Movement sa hapon: Hindi tunay na malaya ang bayan na pinangingibabawan ng isang dayuhang (at imperyalistang) bansa sa pulitika at ekonomiya, at pinamumunuan ng isang gobyerno na nagkukunsinti ng malawakang pangungurakot sa porma ng sistemang pork barrel.

Ipinagkita ng dalawang pagkilos ang direktang pagkakaugnay ng dalawang problema, ng imperyalismo at ng sinasabi nitong burukrata-kapitalismo. Malawak ang hanay ng mga lumalaban sa pork barrel; kahit mga alyado ng Pangulo at mismong si Aquino, nagsasabing kontra sila sa pork barrel (kahit pinananatili ang sistemang ito sa ilalim ng 2014 Badyet at sa pagpapanatili ng Disbursement Acceleration Program o DAP na kontrol mismo ni Aquino). Pero sa mga progresibong lumahok (aabot ng halos 10,000, sa tantiya ng marami) sa protesta noong umaga at hapon, hindi magkahiwalay ito. May nangingibabaw na dayuhang interes, na siya namang nagkukunsinti sa mga katiwalian ng lokal na elite para patuloy na mapasunod ito. Samantala, matindi pa rin ang monopolyo sa lupa ng lokal na mga elite, at di pa rin malaya ang mayoryang magsasaka na pagyamanin ang lupa.

Iyan, sa maikling salita, ang Pilipinas. Iyan, sa maikling salita, ang kawalan ng kalayaan, mula 1898 hanggang sa kasalukuyan.

Mga larawan nina Boy Bagwis, Macky Macaspac, Pher Pasion, LJ Pasion, at Ilang-Ilang Quijano:

 Mistulang street theater ang bumungad sa mga pulis sa protesta ng Bayan sa embahada ng US: ang lider-obrero na si Sammy Malunes bilang Andres Bonifacio, kasama ang mga Katipunerong lumaban para sa kalayaan ng bayan noong rebolusyong 1896. <strong>Pher Pasion</strong>

Mistulang street theater ang bumungad sa mga pulis sa protesta ng Bayan sa embahada ng US: ang lider-obrero na si Sammy Malunes bilang Andres Bonifacio, kasama ang mga Katipunerong lumaban para sa kalayaan ng bayan noong rebolusyong 1896. Pher Pasion

    Nakaumang ang mga "baril" na props sa pagsasadula ng mga aktibista sa rebolusyong 1896, sa harap ng mga pulis sa embahada ng Amerika. Nasa kaliwa si Gabriela Rep. Emmi de Jesus bilang Katipunera / Inang Laya. Macky Macaspac

Nakaumang ang mga “baril” na props sa pagsasadula ng mga aktibista sa rebolusyong 1896, sa harap ng mga pulis sa embahada ng Amerika. Nasa kaliwa si Gabriela Rep. Emmi de Jesus bilang Katipunera / Inang Laya. Macky Macaspac

Pinuwersang kunin ng mga pulis ang props na "baril" ng mga nagpoprotestang aktibista. <strong>Pher Pasion</strong>

Pinuwersang kunin ng mga pulis ang props na “baril” ng mga nagpoprotestang aktibista. Pher Pasion

Tuloy ang protesta kahit malakas na bumuhos ang ulan. Nasa larawan si Garry Martinez ng Migrante International. <strong>Pher Pasion</strong>

Tuloy ang protesta kahit malakas na bumuhos ang ulan. Nasa larawan si Garry Martinez ng Migrante International. Pher Pasion

Program na nabigo umanong mapagpasyang buwagin ang monopolyo sa lupa ng iilan, kung kaya wala pa ring tunay na kalayaan sa mga magsasakang Pilipino. <strong>Macky Macaspac</strong>

Pinatutukuyan ng KMP ang Comprehensive Agrarian Reform Program na nabigo umanong mapagpasyang buwagin ang monopolyo sa lupa ng iilan, kung kaya wala pa ring tunay na kalayaan sa mga magsasakang Pilipino. Macky Macaspac

Pinagbabato ng kababaihan ang imahen ng Pangulo at mga alyadong sangkot sa pork barrel scam. <strong>LJ Pasion</strong>

Pinagbabato ng kababaihan ang imahen ng Pangulo at mga alyadong sangkot sa pork barrel scam. LJ Pasion

Mother Mary John Mananzan ng Babae Laban sa Katiwalian (Babala) at #AbolishPork Movement. <strong>Boy Bagwis</strong>

Mother Mary John Mananzan ng Babae Laban sa Katiwalian (Babala) at #AbolishPork Movement. Boy Bagwis

Muling dala ng Bayan sa protesta ng #AbolishPork Movement, hapon noong Hunyo 12 sa Liwasang Bonifacio, ang "Golden Baboy" na mistulang sinasamba umano ng mga pulitiko na sangkot sa eskandalo ng pork barrel sa bansa ngayon. <strong>LJ Pasion</strong>

Muling dala ng Bayan sa protesta ng #AbolishPork Movement, hapon noong Hunyo 12 sa Liwasang Bonifacio, ang “Golden Baboy” na mistulang sinasamba umano ng mga pulitiko na sangkot sa eskandalo ng pork barrel sa bansa ngayon. LJ Pasion

Mga baboy sa kulungan. <strong>Pher Pasion</strong>

Mga baboy sa kulungan. Pher Pasion

Kontra-baboy na salad ng mga maka-kalikasan, sa protesta sa Liwasang Bonifacio. <strong>Macky Macaspac</strong>

Kontra-baboy na salad ng mga maka-kalikasan, sa protesta sa Liwasang Bonifacio. Macky Macaspac

Sina Dante JImenez ng Volunteers Against Crime and Corruption, Archbishop Emeritus Oscar Cruz at dating Bayan Muna Rep. Teddy Casino. <strong>Macky Macaspac</strong>

Sina Dante JImenez ng Volunteers Against Crime and Corruption, Archbishop Emeritus Oscar Cruz at dating Bayan Muna Rep. Teddy Casino. Macky Macaspac

Bungo na simbolo ng kamatayan ng kalayaan ng bansa ang paglagda umano ng Enhanced Defense Cooperation Agreement. <strong>Ilang-Ilang Quijano</strong>

Bungo na simbolo ng kamatayan ng kalayaan ng bansa ang paglagda umano ng Enhanced Defense Cooperation Agreement. Ilang-Ilang Quijano

Ang mang-aawit na si Monet Silvestre ng #AbolishPork Movement: Nabigyan na ng maraming pagkakaton si Aquino na gawin ang tama. <strong>Macky Macaspac</strong>

Ang mang-aawit na si Monet Silvestre ng #AbolishPork Movement: Nabigyan na ng maraming pagkakaton si Aquino na gawin ang tama. Macky Macaspac

Martsa ng libu-libo patungong Mendiola. <strong>Boy Bagwis</strong>

Martsa ng libu-libo patungong Mendiola. Boy Bagwis

Kuha ni <strong>Boy Bagwis</strong>

Kuha ni Boy Bagwis

May maskarang baboy at karatula hinggil sa kawalan ng kalayaan ang demonstrador na ito. <strong>LJ Pasion</strong>

May maskarang baboy at karatula hinggil sa kawalan ng kalayaan ang demonstrador na ito. LJ Pasion

Kasalan ng mga sangkot sa pork barrel scam. Kasama ang Pangulo at alyado niya. <strong>Pher Pasion</strong>

Kasalan ng mga sangkot sa pork barrel scam. Kasama ang Pangulo at alyado niya. Pher Pasion

Torch march patungong Mendiola. <strong>Ilang-Ilang Quijano</strong>

Torch march patungong Mendiola. Ilang-Ilang Quijano

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/06/mga-larawan-edca-at-pork-barrel-mukha-ng-kawalan-ng-kalayaan-sa-ilalim-ni-aquino/feed/ 1
Sa palaruan ng mga sundalong Kano http://pinoyweekly.org/new/2014/05/sa-palaruan-ng-mga-sundalong-kano/ http://pinoyweekly.org/new/2014/05/sa-palaruan-ng-mga-sundalong-kano/#comments Thu, 29 May 2014 20:05:47 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=29675 base-militar-iconIto ang una sa serye ng mga artikulo sa Pinoy Weekly na tumatalakay sa epekto-sosyal (social effects o social costs) ng pagmantine ng base-militar ng Estados Unidos (US) sa Pilipinas, mula 1946 hanggang 1991. Layunin ng serye na balikan ang dinanas ng mga mamamayang Pilipino noong may permanenteng base ang mga tropang Kano sa bansa. Silip din ito sa posibleng epekto ng mistulang pagbabalik ng permanenteng base ng tropang Kano sa Pilipinas, sa bisa ng Enhanced Defense Cooperation Agreement na nilagdaan noong Abril 28, 2014.

* * *

Walking Street ng Fields Avenue sa Angeles City, Pampanga. <strong>KR Guda</strong>

Walking Street ng Fields Avenue sa Angeles City, Pampanga. KR Guda

I.

Naaalala pa ni Carol Luna ang dekada ’80. Parang kahapon lang ang mga protesta. Ang target nila, base militar ng Kano sa Angeles City, Pampanga. Ang lugar, Fields Avenue. Kapag dumaraan sila rito, binabato pa ang mga aktibista ng mga babaing nagtatrabaho rito. Galit sila at di maintindihan kung bakit may protesta pa. Bakit pa raw galit ang kapwa nilang mga Pilipino sa mga Kano na “nagbibigay sa amin ng hanapbuhay.”

Pero hindi pangkaraniwang hanapbuhay ang natagpuan ng kababaihang Pilipina sa Fields Avenue. Noong panahong iyon, alala ni Carol, nagmistulang eksklusibong lugar ito para sa mga Kano. Isang maikling kalsada ito o barangay na parang teritoryo na ng Amerika. Parang hindi na batas ng Pilipinas ang umiiral. Sa halip, eksotikong mga pantasya ng mga sundalo ang nasusunod.

“Iyang Clark (Air Base, baseng militar ng Amerika sa Angeles City noon), iyang Fields Avenue, halos off limits sa mga Pilipino. Hindi ako nakatuntong sa Clark, maliban na lamang noong may kaibigan akong nagtatrabaho doon na nagsama sa akin,” kuwento niya. Pero ang mga Amerikanong sundalo, labas-masok sa Angeles. Dagsaan sila, tuwing may rest and recreation o R&R. “Mapapansin mo agad ang mga sundalong Kano. Kahit ngayon, alam mo ang hitsura nila – bata, naka-crew cut,” kuwento ni Carol.

Miyembro ng United Church of Christ in the Philippines ang pamilya ni Carol. Sa simbahan nila, maagang nasangkot siya sa paglaban sa base militar. Naging miyembro siya ng League of Filipino Students. Pinag-aralan nina Carol ang di-pantay na relasyon sa pagitan ng Pilipinas at Amerika. Napunta siya sa mga grupong pangkababaihan (at kalaunan, sa Gabriela) dahil sa isang kaibigan na naging madre. Ang grupong Forum for Women’s Concerns, na pinopondohan mula sa isang grant ng Dominican order, ang may programa noon para sa paghamig sa bar girls ng Angeles.

“Mga club sa labas ng Fields, mga inuman” sila nagrerekluta. Mas maraming Pilipinong kostumer dito kaysa mga dayuhan. Pero iyung Fields Avenue, off limits talaga sa mga Pilipino, lalo na sa mga rehiliyosong grupo o progresibong kababaihan.

“Matapos ang anim na buwan, magbabago (ng bar girls ang isang establisimyento). After six months, nasa Olongapo na, nasa Malate (Maynila) na (nagtatrabaho). Hindi rin tumatagal,” kuwento niya. “Ang kalakalan kasi sa mga bar, ang gusto nila laging may bago.”

Ani Carol, kung may naoorganisa man sila sa prostituted women ng Angeles, “sa 100 (babae), mga tatlo lang” ang napapapunta sa FWC. Napapapunta tuwing may Bible study. “Makasalanan” daw ang kanilang trabaho. Pero marami pa rin namang Katoliko sa kanila. Kalaunan, tumutungo rin ang usapan hinggil sa karapatan nila bilang babae. “May dalawang narekrut kami noon na nag-staff ng center,” pagmamalaki niya.

Napansin nina Carol ang unti-unting pagdami ng mga tumututol sa baseng militar ng Kano sa mismong Angeles at Olongapo. Huling bahagi ng dekada ’80 ito. “Hindi naman talaga buong Angeles (ang pabor sa baseng militar). Yun lang talagang may mga trabaho sa Clark, yung mga babae sa Fields. Pero yung buong Angeles, hindi,” kuwento niya.

Walang-tigil na nangampanya sina Carol sa Angeles at Olongapo. Sinikap nilang ipaalam sa mga kababayan ang mga pang-aabuso ng mga Kano. Ipinakalat ang mga datos sa paglaganap ng prostitusyon (hindi prostitute ang kababaihan, kundi prostituted women). Sa pag-ikot sa mga barangay, binatikos nila ang mistulang pag-angkin sa dapat ay teritoryo ng mga Pilipino sa Clark at Subic. Kapansin-pansin, ani Carol, ang unti-unting paglaki ng mga kilos-protesta. “Unti-unting lumuwag (para sa mga Pilipino) ang mga lugar (tulad ng Fields). Pero kanila pa rin ito,” aniya.

Pero noong Setyembre 16, 1991, nagdesisyon ang Senado: basura na ang kontrata ng baseng militar ng Kano sa Pilipinas. Pinabilis pa ng pagsabog ng bulkang Pinatubo ang pag-alsa-balutan ng mga Kano. Pansamantalang tumumal ang negosyo sa mga bar. “Pero mga dalawa, tatlong taon lang,” ani Carol. Nakaisip din ang lokal na pamahalaan at mga may-ari ng bars ng bagong estratehiya: Ibukas sa ibang lahi ang bars. Mga Australyano, Hapon, Europeo. Lalo na mga Koreano. Globalisado na ang pagsasamantala sa kababaihan ng Angeles.

Bar girl at "kostumer" sa Walking Street. <strong>KR Guda</strong>

Bar girl at “kostumer” sa Walking Street. KR Guda

II.

“Balingkinitan ang gusto nila, hindi yung malalaking babae. Maliliit na maiitim.” Ganito inilarawan ni Nanay Rose (di-tunay na ngalan), ang mga bar girl na natitipuhan ng mga sundalong Kano noong panahon ng base. Maliliit, payat, madaling buhat-buhatin, aniya.

Mamasan, o bugaw, sa isang bar si Nanay Rose. Hindi niya ikinuwento ang edad niya, pero mukhang mahigit 60 anyos na siya. Marami siyang alaga noon, bago magretiro sa bar. “Kinakausap ko ang mga babae, sigurado ba sila (sa pinapapasukan nila)?” Siyempre, marami sa mga babae, galing sa mahihirap na pamilya. At sa kung saan-saang probinsiya. Pero karamihan sa mga kinukuha niya, galing Visayas.

“(Bilang mamasan), kailangang kumukha ka ng babae na hawak mo sa leeg. Mula sa panty niya, hanggang damit, galing sa mamasan. Para makontrol mo siya,” aniya. Marami sa mga galing probinsiya, mahiyain. Kung kaya pinagagamit ni Nanay Rose ng bawal na gamot ang mga babae niya. “Hiringgilya dito [itinuro ang sentido], ayos na. Wala na ang hiya, kargado na,” sabi pa niya.

May treyning, may seminar sa bawat babaeng papasok ng bar, ani Nanay Rose. “Ano ang gagawin mo, ano ang gusto mo? Bawat isa, may pangarap. Kahit iyung may lima nang anak. ‘Gusto ko, businessman na ako pagdating ng araw’. Ang sabi ko sa kanila, ibibigay ko sa kanila, pero kailangang kayanin nila,” kuwento niya.

Nagrerekluta raw siya sa mga probinsiya para maging yaya o tindera. Pero sinasabi rin niya ang tunay na magiging trabaho sa Angeles. Nahihiya ang mga babae, ayaw sabihin sa pamilya ang tunay na trabaho. Pero kailangang kumita, alang-alang sa kanila.

“Iiwanan ko ang pamilya ng isanlibo. Tuwang tuwa na sila,” sabi pa niya. Pero pagdating sa Angeles, mahirap ang trabaho. Sa mga pagsasanay, inaaral ang iba-ibang teknik, ang pagsayaw, ang mga pasikat. Kung matapos ang isang buwan, hindi pa rin nagpapa-bar fine (bayad sa bar para ilabas ng kostumer ang bar girl—para gawin siyang escort, o kaya makipagtalik sa kanya) ang babae, kakausapin na rin ni Nanay Rose: “Baka hindi ito ang trabaho para sa iyo”.

Pinapayuhan niya ang mga babae niya: Kilatisin ang mga kostumer na dayuhan na gustong gawing girlfriend sila. “Halagang P25,000, parang asawa na sila,” ani Nanay Rose. “Minsan, ginagamit lang ang pangalan ng babae para magkaroon ng business sa Pilipinas. Magtatayo ng bar.”

“May umuuwi sa mga probinsiya, galing sa barko, hila-hila ang mga maleta nila. Maraming pasalubong, regalo pala ng mga Amerikano sa kanila. Mga Toblerone, mga tsokolate. Tinatanong sila, ‘Saan ka galing?’ Sinasabi nila, ‘Sa Amerika’. Dito lang pala sa Angeles galing. Parang ‘Los Angeles’, diba?” kuwento niya, sabay tawa.

III.

Klinika ng kababaihan sa Brgy. Balibago. <strong>KR Guda</strong>

Klinika ng kababaihan sa Brgy. Balibago. KR Guda

Pansin nina Carol ang unti-unting pagdami na naman ng mga kaso ng pang-aabuso sa mga babae sa Fields. Maliban sa pagiging lider ng Gabriela, istap din siya sa youth at women’s desk sa Brgy. Balibago, kung saan matatagpuan ang Fields Avenue at mayorya ng mga bar. Pero mahirap itala ang bilang; mayorya kasi ng mga kaso ng sexual assault, panggagahasa, atbp., hindi naman nairereklamo. “O kaya, naaareglo sa pulis,” aniya.

Pinangangasiwaan ng barangay ang kaisa-isahang pampublikong Social Hygiene Clinic sa buong Balibago at Angeles. Ang iba, mga pribadong klinika (lima ito). Marami sa mga klinikang ito, nababalitang may koneksiyon sa city hall, o kaya sa may-ari pa ng mga bar.

Sa mga klinikang ito, kumukuha ng clearance ang bar girls. Hawak ang kanilang mga “pro book” o professional books, pinatatatakan nila ito sa mga klinika na nagsasabing “malinis” sila at walang nakakahawang sakit. Tinatatakan sila matapos lang pumasa sa smear test. “Dati, umaabot sa 6,000 kada linggo ang nagpapa-smear sa amin,” ani Carol.

Pasko o Valentines? Pribadong klinika sa Angeles. Madalas, dagsa ang mga bar girl dito. Nakapila pa lang sila, pinaghuhubad na. Walang masyadong privacy, reklamo ng mga babaing pasyente. <strong>KR Guda</strong>

Pasko o Valentines? Pribadong klinika sa Angeles. Madalas, dagsa ang mga bar girl dito. Nakapila pa lang sila, pinaghuhubad na. Walang masyadong privacy, reklamo ng mga babaing pasyente. KR Guda

Pero magmula nang luwagan ng city hall ang mga rekisito para sa bar girls, bumaba ang bilang na ito. Marami ang nagpapatsek sa mga pribadong klinika. Pero doon, mabilisan. “Wala nga silang ginagamit na speculum,” sabi ng isang nars sa klinika ng Balibago na tumangging pagpakilala. Kung kaya, hindi rin tiyak ang kalidad. Isa pa, “pinapapila lang sila, minsan nakahubad na,” ani Carol. “Mas gusto nila minsan sa amin, kasi isa-isa sila na tsinetsek. At hindi matataray ang nagtsetsek.” Nanindigan din ang kapitan ng barangay na istriktuhan ang pagbigay ng rehistro sa mga natatrabaho sa bar.

May 15,000 na rehistradong bar girls sa Balibago. Noong huling buwan, ani Carol, tila dumarami uli ang nagpapatsek-up. Idineklara ng city hall na wala na raw na bar fine sa Angeles – ibig sabihin, bawal na ang prostitusyon (bawal naman talaga sa batas). Pero sa praktika, hindi naalis ito. Dumami pa nga. Napakalaki ng kita ng bars, at ng buwis na binabayad nito sa lokal na pamahalaan. Sa Balibago pa lamang, umaabot sa 40 porsiyento ng mga trabaho ay nakatali sa industriya ng entertainment—mga bar, restawran, inuman, hotel, atbp.

Bawal daw ang bar fine, hindi raw pinapayagan ng city hall ang prostitusyon. Pero bakit linggu-linggong nagpapa-smear ang mga babae? Saan naman sila posibleng magkasakit kundi sa (puwersahang) pakikipagtalik?

"Military appreciation, for active duty personnel. Must present ID at the time of purchase." Tila naghahanda na ang mga bar sa inaasahang pagdagsa ng mga sundalong Kano. <strong>Joms Salvador/Gabriela</strong>

“Military appreciation, for active duty personnel. Must present ID at the time of purchase.” Tila naghahanda na ang mga bar sa inaasahang pagdagsa ng mga sundalong Kano. Joms Salvador/Gabriela

IV.

Isa si Jade, 18, sa mga bar girl na nagpapa-smear sa klinika sa Balibago. Taga-General Santos City siya, at nagtapos ng hayskul. Sumama lang siya sa pinsan noong nakaraang taon para magbakasyon. Pero napasok siya sa mga bar. “Hiyang hiya na ako umuwi,” umiiyak niyang kinuwento.

Bukod sa hirap ng trabaho, pati pagpapahirap ng mga pulis, pinoproblema nila. Noong nakaraang buwan, kuwento ni Jade, nireyd ng mga pulis ang Texas, isang bar sa Fields. Kasama siya sa mga nahuli. Kinailangan ng may-ari na magbayad para muling makapag-opereyt. “Dati, P220 kada gabi ang bayad sa amin. Ngayon, P180 na lang,” sabi pa niya.

“Baka nga hindi 18-anyos siya, mukhang menor-de-edad,” tantiya ni Carol kay Jade. Kuwento ni Carol, marami sa mga babae, hindi naman totoong edad ang ibinibigay. Siyempre, bawal ang menor-de-edad sa bar. Lalong bawal ang makipagtalik sa menor-de-edad. Pero tulad ng anumang batas, basta’t may pagkakakitaan (ang bar owner at mamasan), nalulusutan.

Naririnig-rinig umano nina Carol ang mga kuwento hinggil sa bagong porma ng pagkuha ng mga sundalong Kano ng mga babae. Magmula noong naging pambansang isyu ang Subic Rape Case (panggagahasa ng limang sundalong Kano sa isang Pilpina, si Nicole, sa Subic noong 2005), naging mas maingat sila. “Minsan nakikita mo sila sa SM. Minsan, naglalakad dito,” ani Carol. Pero hindi na tulad noong panahon ng base, na mistulang hari sila ng Clark at Fields.

Ang kuwento (di-kumpirmado): Isinasakay sa mga bus ang mga babae at inihahatid sa mga barko. Doon, may catalogue ng mga babae ang mamasan: Maaaring umorder ng babae na parang sa restawran ang mga Kano. Dumadalas pa naman ang mga Balikatan, sabi pa ni Carol. Nilagdaan na ng gobyerno ng Pilipinas at Amerika ang Enhanced Defense Cooperation Agreement. Balik-base sa Pilipinas ang mga Kano.

Nagpapakahusay na sila sa pag-oorganisa, sabi ni Carol, ng mga maralita sa Angeles, mga manggagawa sa engklabo, pati ng mga barl girl sa Fields. “Noong Mayo Uno, nakapagrali kami ng isanlibo. Sa unang pagkakataon uli, (ganun kalaki),” aniya. Katuwang ang mga taong simbahan at mga eskuwelahan. Muli, desidido silang labanan ang presensiya ng mga tropang Kano, at ang mapagsamantalang kultura ng prostitusyon sa Angeles.

Ngayon, tulad ng dati, marami sa mga bar girl sa Fields ay pabor sa muling pagdami ng mga Kano sa Angeles. “Lumakas man lang ang kita namin,” sabi ng isang bar girl, tumangging magpakilala, na nakatambay sa bungad ng Walking Street sa Fields.

Pero tiwala si Carol. Maiintindihan din nila kung bakit dapat tutulan ang baseng militar ng Kano. “Napaalis natin sila dati, mapapaalis din natin sila uli.”

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/05/sa-palaruan-ng-mga-sundalong-kano/feed/ 0
Noynoy sa World Economic Forum: Isang magiliw na host http://pinoyweekly.org/new/2014/05/noynoy-sa-world-economic-forum-isang-magiliw-na-host/ http://pinoyweekly.org/new/2014/05/noynoy-sa-world-economic-forum-isang-magiliw-na-host/#comments Tue, 27 May 2014 10:21:41 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=29590 Protesta kontra World Economic Forum on East Asia sa Makati City noong Mayo 22. <strong>Boy Bagwis</strong>

Protesta kontra World Economic Forum on East Asia noong Mayo 22. Boy Bagwis

komentaryoSa halagang P71 Milyong gastos ng gobyerno (mula sa buwis natin), muling naging magiliw na host ang administrasyong Aquino sa daan-daang negosyante at pulitiko ng Silangang Asya: Ginanap sa Shangri-la Hotel sa Makati City ang World Economic Forum on East Asia noong Mayo 21 hanggang 23.

Bahagi, siyempre, ng pagiging magiliw na host ng isang pribadong event na ito ang pagtaboy sa lahat ng maiingay at makukulit—kahit na nasa katwiran ang maiingay at makukulit na ito. Kaya naman, kapansin-pansin ang bagsik ng mga pulis na nagdispers sa mga demonstrador sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan) sa Makati noong Mayo 22. Natapos na ang protesta, nanghuli pa ito ng apat na demonstrador—na kahapon, Mayo 26, lang lumaya. Para sa mga grupong umayuda sa inarestong demonstrador, kapansin-pansin din ang sadyang pagpapatagal ng mga opisyal ng Philippine National Police na palayain ang apat, kahit na malinaw na walang batayan ang pagkakaaresto sa kanila, at kahit na maituturing nang serious illegal detention ang ginawa ng pulis sa apat.

Pero ganoon talaga siguro, lalo pa’t may basbas ng mismong Pangulo ang paggamit ng puwersa. Siyang magiliw na host ay nag-aalala lamang sa seguridad ng mga bisita, kabilang ang ilang punong ehekutibo at lider ng iba’t ibang bansa, mga CEO ng malalaking kompanya, mga teknokrata at lider ng iba’t ibang grupo na nagtataguyod ng kapitalistang sistema sa bahaging ito ng daigdig.

Sa pagiging magiliw na host ng WEF, desidido si Aquino na magpakitang-gilas sa mga monopolyo-kapitalista ng daigdig. Nagawa pa niyang makapaglunsad ng isang sesyon hinggil sa Pilipinas bilang “next economic miracle” kahit na, sa kahuli-hulihan, ang sinabi naman ng mga panelist ay malayo pa sa pagiging mirakulo ang ekonomiya ng Pilipinas—dahil wala pa ang policy changes (sa madaling salita, Charter Change) na lalong magbubukas sa bansa sa dayuhang pagsasamantala.

Matagal nang binabatikos ang WEF bilang huntahan ng mga monopolyo-kapitalista, oligarkiya sa pinansiya, at mga kinatawan nila sa mga gobyerno ng iba’t ibang bansa.

Ipinapakilala ng WEF ang sarili bilang isang pandaigdigang institusyon na nagtataguyod ng pagpapaunlad ng “estado ng mundo sa pamamagitan ng kooperasyong private-public” sa ngalan daw ng “global citizenship”. Pero sa katunayan, by invitation lamang ang pagdalo rito. At siyempre, lahat ng pinag-uusapan sa mga huntahan ay sa balangkas ng pagpapaunlad ng takbo ng sistema ng kapitalismo—ang parehong sistemang pang-ekonomiya na nagdala sa mundo sa ibayong paghihirap ng mayorya ng mga mamamayan ng mundo. Sa madaling salita, pinag-uusapan nila kung papaano pauunlarin pa ang pagsasamantala sa mayorya ng mahihirap, habang nagbibigay ng lip service sa “pagwakas sa inequality (di-pagkakapantay-pantay).

Bukambibig noong Enero 2014 sa WEF sa Davos, Switzerland (na siyang mayor na pagtitipon ng WEF) ang “moral capitalism” o “inclusive capitalism”; bukambibig sa “umuunlad (pa lamang) na mga bansa” tulad ng Pilipinas ang “inclusive growth” sa ilalim ng neoliberal na mga patakaran. Pero kung susuriin ang mga pahayag sa WEF, walang signipikanteng pagbabago na iminumungkahi ang mga negosyante at pulitiko sa kalakaran ng pandaigdigang ekonomiya; ang hitsura na ng pagiging inclusive” ng kapitalismo sa malalaking kompanya ay ang pagkakaroon ng mga programa para raw sa corporate social responsibility. Ibinigay pa na halimbawa ng artikulong ito sa website ng WEF ang pagkakaroon ng social missions kuno ng mga produktong tulad ng Dove para sa self-esteem ng kababaihan, gayundin ang mga patalastas ng Lifebouy sa paghugas ng kamay para mapigilan ang paglaganap ng sakit.

Eksena sa WEF on East Asia. <strong>Larawan: WEF</strong>

Eksena sa WEF on East Asia. Larawan: WEF

Hindi na tayo nagugulat, pero nakakagalit pa rin, na tila pundamentalista na ang pagyakap ni Aquino sa ideolohiya ng neoliberal economics: na uunlad ang bansa, hindi sa pamamagitan ng sariling industriyalisasyon at tunay na reporma sa lupa, kundi sa pamamagitan ng pagpasok pa ng direct foreign investments na ispekulatibo at maaaring umalis sa bansa anumang oras. Siyempre, patuloy ring umaasa siya sa Overseas Filipino Workers para palutangin ang ekonomiya. Target din niyang paramihin pa ang mga turista sa bansa. Sa kabila ito ng katotohanan na matagal nang bangkarote ang ideolohiya ng neoliberal economics. Pinatunayan ng pagtindi ng kahirapan, lalong pagmonopolisa ng iilan sa yaman ng daigdig, at pagtindi ng pasistang atake sa mga mamamayan ng daigdig na hindi sustenable ang kasalukuyang sistema. 

Pero patuloy ang pagiging magiliw na host ni Aquino sa mga huntahan ng mga monopolyo-kapitalista at mga ideologue nito sa akademya. Di bale nang kahit sa mainstream media ay may pagkuwestiyon na sa WEF dahil patuloy itong pinopondohan ng mga kompanya at financial oligarchs na may kriminal na rekord (ng bribery, corruption, fraud, atbp.). Di bale nang may mas mainam na paggagamitan sana ang P71-M na ginastos sa WEF, tulad ng pagpapakain sa nagugutom ang mga mamamayan ng Eastern Visayas, pitong buwan matapos ang bagyong Yolanda. Di bale nang masupil ang karapatan sa malayang pamamahayag at pagtitipon ng mga kritiko ng gobyerno. Pundamentalista si Aquino, at mananatiling magiliw na host siya sa mga naghahari at mapagsamantalang uri sa bansa at mundo.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/05/noynoy-sa-world-economic-forum-isang-magiliw-na-host/feed/ 0
US, Obama agresibong nagtutulak ng Cha-cha sa Pilipinas http://pinoyweekly.org/new/2014/04/us-obama-agresibong-nagtutulak-ng-cha-cha-sa-pilipinas/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/us-obama-agresibong-nagtutulak-ng-cha-cha-sa-pilipinas/#comments Mon, 21 Apr 2014 18:43:53 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=29019 Para rin sa Cha-cha? Sina Pang. Aquino at US Pres. Barack Obama, sa bisita ng nauna sa White House noong 2010. <strong>White House photo</strong>

Sasayaw na ng Cha-cha? Sina Pang. Aquino at US Pres. Barack Obama, sa bisita ng nauna sa White House noong 2010. White House photo

Pinakahuli lamang ang nakatakdang pagbisita sa Pilipinas ni US Pres. Barack Obama sa agresibong pagpresyur ng gobyerno ng US sa gobyerno ng Pilipinas na repasuhin ang Saligang Batas ng Pilipinas, o isagawa ang Charter Change (Cha-cha).

Maliban sa paglalagda ng kontrobersiyal na Agreement on Enhanced Defense Cooperation na magbibigay-daan sa higit na presensiyang militar ng US sa Pilipinas, itutulak din ni Obama ang mga kondisyon ng Amerika para maging bahagi ang Pilipinas sa Trans-Pacific Partnership Agreement (TPPA), isang free-trade agreement na dominado ng US.

Noong 2010 pa, matapos makaupo sa puwesto ni Aquino, inihayag na niya ang kagustuhan ng kanyang administrasyon na ipasok ang Pilipinas sa TPPA.

Pangunahin sa mga kondisyon ng US para makapasok ang Pilipinas sa TPPA ang Cha-cha, patrikular ang pagtanggal sa mga probisyon sa Saligang Batas para sa higit na pagpasok sa bansa ng mga negosyo ng mga korporasyong Amerikano.

Agresibo sa Cha-cha

Tinukoy rin ng Ibon Foundation, instisusyon sa pananaliksik sa mga isyung pang-ekonomiya at pampulitika, ang pagpresyur na ito sa porma ng ulat ng Office of US Trade Representative (USTR), na naglista sa legal na mga hadlang ng 1987 Saligang Batas ng Pilipinas para sa pagnenegosyo rito. Kabilang dito ang restrictions sa dayuhang pagmamay-ari ng lupa at negosyo sa bansa.

“Sa 2014 edition ng National Trade Estimate Report on Foreign Trade Barriers ng USTR, tinukoy ng naturang ahensiya ng US ang 30 porsiyentong constitutional limit sa dayuhang pagmamay-ari sa advertising, (at) 40% limitasyon sa foreign investment sa operasyon at pangangasiwa ng pampublikong yutilidad (tubig at sewerage treatment, distribusyon at transmisyon ng kuryente, telekomunikasyon at transportasyon),” ayon sa Ibon.

Sinabi rin umano ng USTR na kabilang sa mga hadlang sa pagnenegosyo sa Pilipinas ang ban sa mga dayuhan para mag-practice ng law, medisina, nursing, accountancy, engineering, architecture at customs brokerage; at siyempre, hadlang sa 100 porsiyentong pagmamay-ari ng mga dayuhan sa mga lupain ng bansa.

Napuna pa ng Ibon ang tila napapadalas na pagbisita ng USTR sa Pilipinas sa ilalim ng administrasyong Aquino, kabilang ang regular na diyalogo nito at ng gobyerno sa ilalim ng US-Philippines Trade and Investment Framework Agreement (TIFA).

Samantala, sinabayan ng mga negosyanteng Pilipino at Amerikano (at iba pang negosyanteng dayuhan) ang pagpresyur sa administrasyong Aquino na isagawa ang Cha-cha.

“Mahigpit naming hinihikayat ang administrasyong (Aquino) na ikonsidera ang pag-amyenda sa mga probisyong pang-ekonomiya sa 1987 Saligang Batas, na naglalagay ng restriksiyon sa mas malaking partisipasyon ng pribadong sektor,” ayon sa sulat ng 13 business organizations kay Pangulong Aquino, sa wikang Ingles, noong Hulyo ng nakaraang taon.

Kabilang sa mga organisasyong lumagda sa liham ang American Chamber of Commerce (AmCham), Canadian Chamber of Commerce, European Chamber of Commerce, Japanese Chamber of Commerce, Korean Chamber of Commerce, at Philippine Association of Multinational Companies Regional Headquarters Inc.

Kasama rin ang mga asosasyon ng malalaking Pilipinong negosyante, o malalaking burgesya kumprador, na kasosyo ng multinasyunal na mga korporasyon. Kabilang dito ang Makati Business Club, Employers Confederation of the Philippines, Philippine Chamber of Commerce and Industry, Alyansa Agrikultura, Philippine Exporters Confederation, at Management Association of the Philippines.

Nitong nakaraang Marso, sinabi naman ni Philip Goldberg, embahador ng US sa Pilipinas, sa isang tipunan ng lokal na mga negosyante na kung gusto ng Pilipinas na maging bahagi ng TPP, kailangang lubusin ng bansa ang pagliliberalisa sa merkado nito.

“Kailangan ng mahigpit na komitment ng gobyerno ng Pilipinas at business community para matupad ang mga istandard ng naturang kasunduan (TPPA),” sinabi ni Goldberg, sa wikang Ingles.

Natukoy din ng Ibon ang iba pang lobbying ng US para maitulak ang Cha-cha. Kabilang dito ang The Arangkada Philippines Project (TAPP), na pinopondohan ng US Agency for International Development o USAid sa ilalim ng US-Philippines Partnership for Growth (PFG) initiative. Kasama ang AmCham sa mga nagpapatupad ng TAPP sa pagpresyur sa Kongreso na ipatupad ang policy proposals ng Joint Foreign Chambers of Commerce (JFC)—kabilang na rito ang pagtanggal sa limitasyon sa Saligang Batas sa dayuhang pagmamay-ari.

Presyur sa Kongreso

Sa ngayon, inuunti-unti na ng mga alyado ni Aquino sa Kamara ang pagtulak sa Cha-cha. Noong Marso, sa pangunguna ng alyado ni Aquino na si House Speaker Feliciano Belmonte Jr., ipinasa sa House Committee on Constitutional Amendments ang resolusyon para repasuhin ang Saligang Batas.

Sinabi ng Ibon na ipinapakita ng matinding pagpresyur na ito ng dayuhan at lokal na mga negosyante na hindi interes ng bayan ang nasa likod ng Cha-cha kundi interes ng US at lokal na mga kasosyo nito.

Tinututulan ito ng makabayang mga organisasyon dahil ipinagpapatuloy umano ng Cha-cha ang pagkatali ng ekonomiya ng bansa sa dayuhang mga interes. Napipigilan rin umano nito ang pambansang industriyalisasyon at tunay na repormang agraryo na susi sa kaunlaran para sa nakararaming mamamayang Pilipino.

“Sinasabi ng mga promotor ng TPPA na magdadala ito ng trabaho at kaunlaran para sa mga miyembro nito pero hindi pa ito nangyayari sa anumang neoliberal na mga alyansa at polisiya na pinasok at ipinapatupad ng Pilipinas,” sabi ni Gabriela Rep. Emmi de Jesus.

Hindi umano nababawasan ang kahirapan sa bansa kundi lumalala—sa kabila ng malaganap nang pagnenegosyo ng dayuhang mga korporasyon sa bansa.

“Tanging mayayaman at mauunlad na mga bansa, at malalaking dayuhang korporasyon, ang nagbebenepisyo (sa TPPA), at nagiging mas makapangyarihan na sila sa mga gobyerno,” pagtatapos ni De Jesus.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/us-obama-agresibong-nagtutulak-ng-cha-cha-sa-pilipinas/feed/ 0
10 katotohanan hinggil sa ‘pagkakaibigan’ ng gobyerno ng US at Pilipinas http://pinoyweekly.org/new/2014/04/10-katotohanan-hinggil-sa-pagkakaibigan-ng-gobyernong-us-at-pilipinas/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/10-katotohanan-hinggil-sa-pagkakaibigan-ng-gobyernong-us-at-pilipinas/#comments Fri, 11 Apr 2014 20:35:04 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28962 Nasa ikawalong round na ang negosasyon sa pagitan ng mga kinatawan ng administrasyong Aquino ng Pilipinas at Obama ng US para maplantsa ang Enhanced Defense Cooperation Agreement ng dalawang bansa, sa pagkakasulat nito. Hanggang ngayon, batayang mga prinsipyo lamang nito ang naisasapubliko. Minamadali ng dalawang panig ang kasunduang ito para magpirmahan sa pagdating ni US Pres. Barack Obama sa Pilipinas sa Abril 28 at 29.

Ito lamang ang pinakahuling debelopment sa mahigit 100 taong “pagkakaibigan” ng dalawang bansa. Pero pantay ba ang “pagkakaibigang” ito? O higit na mas nakalalamang ang mas malakas at dehado ang mahina? Natukoy ng Pinoy Weekly ang sampung (10) susing katotohanan na dapat mabatid ng madla hinggil sa pagkakaibigang ito—katotohanang marahil ay nakakagulat at nakakatakot para sa unang makakarinig nito. Alamin ito, at kung bakit tinututulan ng makabayang mga kilusan sa Pilipinas ang EDCA–at ang tila’y di-pantay na relasyon sa pagitan ng Pilipinas at Estados Unidos.

1.    Nakapokus na ang militar ng US sa Asya-Pasipiko.

Ilan sa mga barkong pandigma ng US Pacific Fleet. <strong>Mula sa US Pacific Fleet FB account</strong>

Ilan sa mga barkong pandigma ng US Pacific Fleet. Mula sa US Pacific Fleet FB account

Noong 2009, sa unang termino ni US Pres. Barack Obama, inilatag na ng noo’y US State Sec. Hillary Clinton ang tinaguriang “rebalancing” ng puwersang militar ng US sa Asya-Pasipiko. Umikot sa iba’t ibang bansa sa rehiyong ito si Clinton noong taong iyon. Sa sumunod na taon, pumunta siya sa Hanoi, Vietnam para sabihing nasa interes ng US ang pagprotekta ng “freedom of navigation” sa South China Sea. Taong 2011, ginamit niya ang terminong “US pivot to Asia” sa artikulong “America’s Pacific Century” bilang opisyal na polisiya ng administrasyong Obama na pagtalaga ng 60 porsiyento ng barkong pandigma ng US tungo sa Asya. Ayon sa mga opisyal ng gobyerno ng US, papawakas na ang mga digmaan nito sa Afghanistan at Iraq; kailangang magpokus ang US sa Asya para muling mapalakas ang presensiya sa bahaging ito ng daigdig—kung saan lumalakas din ang impluwensiya ng bansang China.

Magmula noon, sunud-sunod na ang pagbisita sa Asya ng senior officials ng militar at pampulitikang liderato ng US. Sunud-sunod din ang military at naval exercises ng US sa South Korea, Vietnam at Pilipinas, at nagdeploy ng mas maraming Marines sa Australia. Sa Pilipinas, ipinagpapatuloy nito ang walang-tigil na presensiyang militar. Noong Agosto 2013, inanunsiyo ng gobyernong Obama at Aquino ang negosasyon ng dalawang panig tungo sa isang “rotational access agreement” para sa mas matinding presensiya ng US Armed Forces sa Pilipinas. (Kalaunan, ang “rotational access agreement” na ito ay pinangalanang Enhanced Defense Cooperation Agreement.) Kaalinsabay nito, umiinit sa midya ang usapin ng presensiya ng mga kagamitang naval ng China sa pinag-aagawang mga teritoryo ng Pilipinas sa West Philippine (South China) Sea tulad ng Spratlys, Ayungin Shoal, atbp.

2.    Bagong pananakop, bagong kolonyalismo?

Isang US Marine sa harap ng watawat ng Amerika sa Pacific Ocean. <strong> Mula sa US Pacific Fleet FB account</strong>

Isang US Marine sa harap ng watawat ng Amerika sa Pacific Ocean. Mula sa US Pacific Fleet FB account

Hindi itinatanggi ng mga gobyerno ng US at Pilipinas na isa sa pangunahing mga katangian ng Enhanced Defense Cooperation Agreement ang walang-taning na pagbabase ng mga tropang militar ng Kano sa mga base at pasilidad ng militar ng Pilipinas. Pinag-uusapan din ang pag-imbak ng mga kagamitang militar ng US sa mga kampong militar ng Pilipinas. Pati ang dating mga baseng militar ng US sa Subic Bay, Zambales at Clark, Pampanga ay naiuulat na maaaring gamitin ng US para sa militar nito.

Sa kasalukuyan, wala pa man ang EDCA, mistulang permanente nang nakabase sa Mindanao ang humigit-kumulang 600 tropa nito. Wala pa ito sa labas-masok na mga tropang Kano tuwing may ehersisyong militar (Balikatan) o tuwing may humanitarian missions daw ang mga tropang ito sa mga lugar na nasalanta raw ng kalamidad. Ang mga pasilidad na ginagamit ng Kano ngayon ay sa aktuwal na karanasa’y di napapasok ng mga Pilipino, hindi naiinspeksiyon (kung totoo nga ang sinasabi nila).

Sa bagong kasunduan, titindi lamang ito. Taong 1899 nang sakupin tayo ng puwersang militar ng Kano. Taong 1991, pinagbotohan ng Senado ang pagpapasipa sa baseng militar ng US sa Pilipinas. Ngayon, mistulang sinasakop uli tayo ng isang banyangang puwersang militar.

3.    Wala pang binatbat ang China sa lakas-pandigma kumpara sa US. Pero hindi makikialam ang US sa sigalot ng Pilipinas sa China.

Ang Ministro ng National Defense ng China na si Hen. Liang Guanglie, sa isang press conference sa Pentagon, headquarters ng US Armed Forces, sa Washington DC, USA noong 2012. <strong>Wikimedia Commons</strong>

Ang Ministro ng National Defense ng China na si Hen. Liang Guanglie, sa isang press conference sa Pentagon, headquarters ng US Armed Forces, sa Washington DC, USA noong 2012. Wikimedia Commons

Ayon sa maraming eksperto, maging sa mga akademiko sa Amerika, hindi nakatulong ang polisiyang “US pivot to Asia” para maging istable ang rehiyon. Katunayan, nakaambag pa ito sa pagtindi ng agresyon ng China sa West Philippine Sea—dahil natulak ang China na magpakitang-gilas sa harap ng US at mga alyado nito. Sinabi pa ni Robert Ross sa Foreign Affairs, na batid naman ng liderato ng China na di-hamak na mas mahina ang militar nito kumpara sa US. Pero dahil sa agresibong pagposisyon ng US sa lugar kung saan malapit ang China, natulak itong magposturang agresibo rin—para hindi magmukhang mahina sa harap ng isang makapangyarihang puwersa tulad ng US.

Sa kabila ng agresibong pagpopostura ng China, wala pa itong binatbat sa lakas ng US. Sabi pa ni Ross, nagsisimula pa lamang gumawa ang China ng next-generation guided-missile destroyer. Agosto 2011 lamang, nakapaglabas ito ng isang Aegis-class destroyer fleet (luma at binili sa Rusya), samantalang mayroon nang 22 ang US na may superyor na teknolohiya.

Sa pakikipag-usap nito sa mga opisyal ng China, palaging sinasabi ng mga opisyal ng US na mananatili itong niyutral sa territorial disputes ng China at mga alyado ng US, tulad ng Japan at Pilipinas. May dispute ang China sa Japan, matapos “inasyunalisa” ng Japan ang mga islang Diaoyu noong 2012. May dispute din ang China sa Pilipinas sa Spratlys. Sa parehong kaso, palaging sinasabi ng US na hindi ito direktang makikialam sa sigalot—bagamat para makakuha ng konsesyon sa mga alyado, inihahayag naman ng US sa Pilipinas at Japan na sinusuportahan nito ang claims ng dalawa. “Tuwing kausap namin ang US, sinasabi nila hindi sila papanig, pero minsan, kung kausap nila ang mga Hapon o tuwing nagpapahayag sa publiko, iba naman ang sinasabi nila,” sabi ni Cui Tiankai, embahador ng China sa US, noong Mayo 2013.

Kamakailan, sinabi rin ni dating Sen. Leticia Ramos-Shahani ang matagal nang sinasabi ng maraming eksperto: Hindi poprotektahan ng US ang Pilipinas sa sigalot nito sa China. Kailangan umanong simulan na ng Pilipinas ang “mas independiyenteng” polisisyang panlabas. “Darating ang panahon, matatanto nating kailangan nating mamuhay nang mapayapa bilang mga kapitbahay,” sabi pa ni Shahani.

4.    Narito ang tropang militar ng US para protektahan ang mga negosyo nito.

Poster noong World War I para sa US Merchant Marine Fleet, katuwang na fleet ng komersiyal na mga barko ng US. <strong>Wikimedia Commons</strong>

Poster noong World War I para sa US Merchant Marine Fleet, katuwang na fleet ng komersiyal na mga barko ng US. Wikimedia Commons

Sa inilabas ng US Department of Defense na dokumentong “Sustaining US Global Leadership: Priorities for 21st Century Defense,” na nagbabalangkas ng “bagong” US defense strategy na may diin sa Asya-Pasipiko at Middle East. Sa maiksing salita, layunin ng mas matinding presensiyang militar ng US sa Asya-Pasipiko ang pagkontrol sa ayon dito’y “global commons (karagatan at himpapawid) na susing ugnay sa pandaigdigang sistema ng kalakalan, gayundin sa anti-access and area denial environments(undersea, space-based, cyberspace). Malinaw, kahit sa mga pahayag ng dating US State Sec. Clinton, na pangunahing pakay ng US sa Asya-Paspiko ang pagpoprotekta sa South China Sea kung saan dumadaan ang 55 porsiyento ng lahat ng trade vessels sa buong mundo.

Nais ng US ng maging mas aksesible sa mga barko nito (at sa barko ng mga alyado nito tulad ng European Union, Japan, Australia, atbp.) ang naturang dagat—pero banta rito ang presensiya ng China. Kumpara sa Suez Canal sa Timog Amerika, tatlong beses na mas marami ang langis at liquefied natural gas (LNG) na dumadaan sa South China Sea.

Sa madaling salita, dalawang nag-uumpugang bato, kumbaga, ang bangayan ng China at US sa South China Sea. Nasa gitna lamang ang Pilipinas ng pag-uumpugang ito.

Isa pa, may malaking pang-ekonomiyang potensiyal ang mismong South China Sea at sa buong Southeast Asia. Ayon sa US Geological Survey, tinatayang may kabuuang 21,632 milyong bariles ng langis pa ang di nadidiskubre sa rehiyong ito. Mayroon ding 298,761 bilyong cubic feet ng conventional gas na di pa nadidiskubre o namimina, at 9,099 milyong bariles ng LNG. Pero mas malaki pa rito ang pagtataya ng Chinese National Offshore Oil Company, na noong Nob. 2012 ay nagsabing tinatayang aabot sa 125 bilyong bariles ng langis at 500 trilyong cubic feet ng natural gas ang matatagpuan sa South China Sea pa lang.

Nasa gitna ng matinding resesyon at pagbagsak ng ekonomiya ang US, na sumiklab noong 2008 Global Financial Crisis. Gusto nito makopo ang di pa nadidiskubreng mga likas na yaman ng Southeast Asia para makatulong na makabangon mula sa kinalulugmukang krisis. Kailangan din nito ang emerging markets ng naturang rehiyon, lalo pa’t lalong nagbukas sa dayuhang negosyo ang mga bansang Myanmar, gayundin ang Vietnam, Cambodia, Laos, at iba pa.

5.    Ang huling pagkakataon na nagbuhos ng tropang militar ang US sa Southeast Asia? Halos apat (4) na milyong tao ang nasawi.

Interogasyon/tortyur sa isang Viet Cong na gerilya ng mga sundalong Kano noong Vietnam War. <strong>Wikimedia Commons</strong>

Interogasyon/tortyur sa isang Viet Cong na gerilya ng mga sundalong Kano noong Vietnam War. Wikimedia Commons

Noong Digmaang Pilipino-Amerikano, mula 1899 hanggang 1902, daan-daan libong Pilipino ang napaslang sa paglaban sa mga Amerikanong kolonisador. Marami pa ang nasawi sa pagsupil ng armadong puwersa ng US hanggang ideklara ang “kalayaan” kuno noong Hulyo 4, 1946. Kuwento ng mga historyador, ang digmaang ito ang “unang Vietnam (War).”

Ganito inilarawan ang naturang digmaan dahil sa unang pagkakataon sa kasaysayan ng US, pinangasiwaan nito ang isang counter-insurgency warfare – paglaban sa mga gerilyang lumalaban sa pananakop nito. Noong 1965 hanggang 1975, direktang nakialam ang US sa internal na sigalot sa pagitan ng mga puwersang pampulitika sa loob ng Vietnam—sa pagitan ng maka-Kanluraning gobyerno ng South Vietnam at sa independiyenteng North Vietnam na pinamumunuan ni Ho Chi Minh. Sinakop ng US Armed Forces ang South Vietnam para labanan ang Viet Cong na sumusuporta sa “pagkakaisa” o reuinification ng kanilang bansa na itinutulak ng North. Ginamitan ng US ng Army, Navy at Air Force – at pagbomba sa North Vietnam na humigit pa sa bilang at lakas ng aerial bombing na naranasan sa buong World War II.

Suma total, aabot sa 3.8 milyong katao ang nasawi dahil sa Vietnam War. Tinatantiyang mula 195,000 hanggang 430,000 South Vietnamese ang nasawi sa digmaang ito, samantalang 50,000 hanggang 65,000 ang nasawi sa North Vietnam. (Basahin ang Wikipedia entry na ito, na bumabatay naman sa opisyal na mga datos at iba’t ibang pang-akademikong sources.)

Bago pinasok ng US ang Vietnam, sinabi rin nitong nais nitong kontrolin ang lumalakas na impluwensiya ng China sa Southeast Asia—noong nasa sosyalistang gobyerno pa ito sa pamumuno ni Mao Zedong.

 6. Humanitarian Assistance tuwing kalamidad? Alamin ang nangyari sa Haiti.

Relief goods ng US Agency for International Development o USAid na nakaimbak sa Tacloban airport noong Nob. 2013, isang linggo matapos ang bagyo. <strong>Pher Pasion</strong>

Relief goods ng US Agency for International Development o USAid na nakaimbak sa Tacloban airport noong Nob. 2013, isang linggo matapos ang bagyo. Pher Pasion

Maihahalintulad ang pagsalanta ng bagyong Yolanda (Haiyan) sa Eastern Visayas ng Nobyembre 2013 sa 7.0  magnitude na paglindol sa bansang Haiti noong Enero 2010. Nawasak ang halos buong kabisera ng bansa na Port-au-Prince—ang mga bahay, bilding, imprastraktura, pasilidad ng serbisyo, atbp. Dama ang ekonomiya at pulitika ng naturang bansa. Tinatayang 230,000 katao ang nasawi, 300,000 ang nangangailangan ng atensiyong medikal, 1.5 milyon ang nawalan ng tahanan at dalawang milyon ang nagugutom. Dahil dito, sumaklolo ang iba’t ibang bansa at pandaigdigang mga grupo para magbigay ng agarang saklolo at relief sa mga mamamayang Haitian.

Kasabay nito, nagdeploy ang gobyernong US, hindi ng aid workers tulad ng mga doktor, personel medikal, atbp., kundi ng militar nito. Isiniwalat ng WikiLeaks noong 2011 na mabot sa 22,000 tropa ang itinalaga nito sa maliit na bansa ng Haiti kahit na sinasabi mismo ng US Embassy at ng United Nations na walang seryosong banta sa seguridad sa lugar. Sa isang op-ed na artikulo sa Wall Street Journal, sinabi ng mga doktor na sina Soumitra Eachempati, Dean Lorich at David Helfet na hinarang pa ng militar ng US ang emergency teams ng mga Amerikanong doktor na aayuda sana sa mga Haitian, isang araw matapos ang lindol. “The U.S. response to the earthquake should be considered an embarrassment. Our operation received virtually no support from any branch of the U.S. government, including the State Department. As we ran out of various supplies we had no means to acquire more,” sabi nila. Papalabas nila Haiti, nasaksihan nila ang laksa-laksa (warehouse-size) na di-nagamit na mga gamot, pagkain at suplay sa airport na hindi napamamahagi sa mga biktima.

Kung pamilyar na istorya ito, ito’y dahil naganap din ito noong panahon ng Yolanda: sa kabila ng agresibong media campaign ng US Armed Forces sa pag-ayuda nito sa Tacloban, naikuwento ng mga residente na hindi epektibong naipamahagi ang tambak-tambak na relief goods sa paliparan ng siyudad noong krusyal na mga araw matapos ang bagyo. Sa kabila nito, naging tuluy-tuloy ang pagdeploy ng tropang Kano sa lugar. Ilang linggo matapos ang bagyo, mahigit sampung warships ng 7th Fleet ng US, kabilang ang USS George Washington na isa sa pinakamalaking aircraft carriers ng US, ang dumaong sa Tacloban at iba pang lugar ng Easter Visayas. Tinatayang umabot sa 8,000 tropang Kano ang inilagak sa rehiyong ito noong panahong iyon.

Sa kabila ng kanilang “tulong”, laganap ang balita, noon at ngayon, ng nasasayang at di naipapamahaging relief goods, di pag-abot ng relief goods sa pinaka-nangangailangang mga residente, kawalan ng saklolo na nagresulta sa pagkamatay ng marami, at iba pang kapabayaan ng gobyernong Aquino.

Samantala, itinuturing ng administrasyong Obama na malaking public relations coup ang pakitang-tao na ayuda ng US sa Pilipinas matapos ang bagyong Yolanda.

 7. Military assistance ba kamo? Heto ang antigong mga gamit.

BRP Ramon Alcaraz, ang dating barko ng US Coast Guard na USCGC Dallas bago ito binenta ng US sa Pilipinas noong Marso 2012. <strong>Wikimedia Commons</strong>

MAKALUMANG BARKO: BRP Ramon Alcaraz, ang dating barko ng US Coast Guard na USCGC Dallas bago ito binenta ng US sa Pilipinas noong Marso 2012. Wikimedia Commons

Sa halos 100 taong pagbabase ng militar ng US sa Pilipinas (mula 1899 hanggang 1991), hindi nito nagawang imodernisa ang kapasidad ng Armed Forces of the Philippines na protektahan ang sariling bansa mula sa eksternal na mga banta. Ito’y dahil, ayon sa maraming eksperto, nais ng US na manatiling tali ang AFP sa pana-panahon at tingi-tinging “ayuda” ng US sa Pilipinas sa bisa ng PH-US Mutual Defense Treaty.

“Sa kabila ng mga pagsasanay militar at permanenteng presensya ng US sa bansa, nananatiling mga pinaglumaang mga sasakyan at gamit pandigma ang natatanggap ng Pilipinas mula sa US,” sabi ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan). Ibinigay na halimbawa ng Bayan ang pagbili kamakailan ng Hamilton Class Cutters (naging BRP Gregorio del Pilar at BRP Ramon Alcaraz) na barkong pandigma pa ng US noong panahon ng Vietnam War. Binili ito ng Pilipinas sa halagang P423 Milyon na kinuha pa mula sa Malampaya Fund. Umaabot pa sa P881-M ang pagmamantine ng kagamitang ito. Sa maiksing salita, ang “ayudang militar” na ito ay napagkakitaan pa ng US.

8. US ang tinitingnang pinakamalaking banta sa kapayapaan sa buong mundo.

Ehersisyong militar ng tropang Kano at Pilipino. <strong>Mula sa Balikatan Exercise FB page</strong>

Ehersisyong militar ng tropang Kano at Pilipino. Mula sa Balikatan Exercise FB page

Global policeman? Peacemaker? Ayon sa pandaigdigang sarbey ng WIN/Gallup International para sa taong 2013, US ang tinitingnan ng mga mamamayan ng mundo bilang “pinakamalaking banta sa kapayapaan ng mundo”. Ayon sa naturang poll, 24 porsiyento ng mga nasarbey na mga bansa ang nagsabing banta sa kapayapaan ng mundo ang Amerika. Ang pinakamalapit na sumunod na banta ay Pakistan, sa 8 porsiyento; China sa 6 porsiyento; at apat na bansang (Afghanistan, Israel, Iran at North Korea) tied sa 5 porsiyento.

Hindi ito kataka-taka, dahil US ang may pinakamalaking armadong puwersa sa buong mundo. Ito ang bansa na sangkot sa pinakamaraming digmaan, sa kasalukuyan at sa kasaysayan. Ito ang sangkot sa pinakaraming bilang ng paglabag sa karapatang pantao, lalo na sa mga lugar na sinasakop nito tulad ng Vietnam, Iraq, Afghanistan, at iba pa. Kamakailan, naisiwalat din ang malawakang paniniktik ng US National Security Agency at Central Intelligence Agency sa iba’t ibang bansa, ang drone strikes nito sa Pakistan at Yemen na pumaslang sa maraming sibilyan, at marami pang pagbabanta sa kapayapaan sa daigdig.

Kaya hindi maaasahang “kapayapaan” ang dadalhin ng presensiyang militar ng US sa Pilipinas.

 9. Maraming beses na sinabi ng US na poprotektahan nito ang mga alyado nito. Pero maraming beses itong tumalikod sa mga pangako nito.

Artist rendition ng pagpasok ng USS Olympia sa ilalim ng kumand ni Admiral George Dewey sa Manila Bay noong Digmaang Amerikano-Espanyol. <strong>Wikimedia Commons</strong>

Artist rendition ng pagpasok ng USS Olympia sa ilalim ng kumand ni Admiral George Dewey sa Manila Bay noong Digmaang Amerikano-Espanyol. Wikimedia Commons

Sa artikulong ito sa Philippine Daily Inquirer noong Hunyo 12, 2012, binigyan ni Brian Anthony Paraiso ng dagdag na kumpirmasyon ang matagal nang sinasabi ng mga historyador at mananaliksik, mula kina Teodoro Agoncillo at Renato Constantino hanggang sa Amerikanong si Stanley Karnow: Na niloko ng US si Emilio Aguinaldo. Pinangakuan niyang susuportahan ng US ang pakikipaglaban ng Katipunan para sa kalayaan, pero nang lumaya na ang Pilipinas mula sa Espanya ay biglang sinakop ng US ang bansa.

Binanggit ni Paraiso ang salaysay ng mamamahayag na Pranses noong 1900, si Henri Turot, na nagsabing ang iskema ng US para masakop ang Pilipinas ay nagmula pa bago madeklara ang digmaan sa pagitan ng Espanya at Amerika, nang makipagnegosasyon ang mga emisaryong Amerikano kay Hen. Emilio Aguinaldo noong 1898.

Sinabi ni Turot na noong tinanong ni Aguinaldo si US Adm. George Dewey kung ano ang plano ng mga Amerikano matapos sumiklab ang digmaan sa pagitan nito at ng Espanya, sinabi ng naturang kumander na “malaki at mayamang bansa ang US at hindi kailangan ng isang kolonya.”

Matapos madeklara si Aguinaldo ng kalayaan ng Pilipinas (sa ilalim daw ng proteksiyon ng Estados Unidos), inulit ni Dewey ang pangako kay Aguinaldo na poprotektahan umano nito ang Pilipinas mula sa Espanya. “The United States had come to the Philippines to protect the natives and free them from the yoke of Spain. He said, moreover, that America is exceedingly well off as regards territoru, revenue and resources and therefor needs no colonies, assuring (Aguinaldo) that finally there was no occasion for (him) to entertain any doubts whatsoever abou the recognition of the independence of the Philippines by the United States.”

Matapos ang ilang buwan, sumiklab ang digmaang Pilipino-Amerikano; sinakop ng US ang Pilipinas.

10.  Marami ang tumututol sa presensiya ng militar ng US sa iba’t ibang panig ng mundo.

"Protesta

Protesta ng makabayang mga organisasyon kontra sa Balikatan military exercises sa Clark, Pampanga noong Abril 2012. PW File Photo/Soliman A. Santos

Mula sa mismong Amerika hanggang sa mga baseng militar nito sa Japan at Guam, tinututulan ng mga mamamayan ang agresyong militar ng US sa daigdig. Malakas rin ang kilusang protesta ng mga mamamayang Amerikano kontra sa Vietnam War—isang bagay na nagtulak sa gobyernong Amerikano na umatras sa Vietnam. Napatunayan muli ang pag-ayaw ng mga mamamayang Amerikano nang magprotesta ang daan-daan libo laban sa Iraq War at sa bantang giyera ng US sa Syria noong nakaraang taon.

Siyempre, sa Pilipinas, noong 1902, tampok ang armadong paglaban ng mga gerilyang pinamumunuan ni Makario Sakay matapos madaig ang Katipunan sa pamumuno ni Aguinaldo. Kahit ang armadong pakikibaka ng Hukbong Mapagpalaya ng Bayan o HMB bago at matapos ang World War II, at ang New People’s Army o NPA, mula 1969 hanggang sa kasalukuyan, ay nagdeklara ng armadong paglaban sa presensiyang militar ng US sa bansa.

Sa larangan ng kilusang masa, naging malakas ang paglaban ng progresibo at makabayang mga organisasyon kontra sa US Bases mula dekada ’60 hanggang 1991, nang maitulak nito ang Senado na bumoto para sa di-pagpapalawig ng kontrata ng US para sa baseng militar nito sa Subic at Clark. Bagong mga senador ang nagkanulo sa naturang makabayang tindig ng Senado, nang pumabor ang Mataas na Kapulungan sa Visiting Forces Agreement noong 1999. Hanggang ngayon, mainit ang pagtutol ng makabayang mga organisasyon laban sa VFA at presensiyang militar ng Kano sa Pilipinas. Isa sa mga nagpaalab ng damdamin ng mga Pilipino ang balita ng panggagahasa sa isang Pilipina, si Nicole, ng limang US servicemen, sa Subic noong Nob. 2005.

Sa ibang bansa, matindi rin ang paglaban ng mga mamamayan. Isa sa pinakatampok ang paglaban ng mga mamamayan ng Okinawa, Japan laban sa US Bases doon. Pana-panahon ang mga ulat ng mga pang-aabuso ng mga tropang Kano sa mga sibilyan, lalo na sa kababaihan, sa Okinawa. Marami na ring kaso ng panggagahasa sa kababaihang Hapon, lalo na mga nasa menor-de-edad, ang naiulat sa Okinawa na kinasasangkutan ng mga sundalong Kano.

Kung saan may mga base militar ng Kano, may nagaganap at may nagaganap na  seksuwal na pang-aabuso ng mga sundalong Kano.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/10-katotohanan-hinggil-sa-pagkakaibigan-ng-gobyernong-us-at-pilipinas/feed/ 0