Pinoy Weekly » Istorya ng Linggo http://pinoyweekly.org/new Philippine news, analysis, and investigative stories Mon, 07 Apr 2014 20:21:45 +0000 en-US hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Alipin ng kontraktuwal na paggawa http://pinoyweekly.org/new/2014/02/alipin-ng-kontraktuwal-na-paggawa/ http://pinoyweekly.org/new/2014/02/alipin-ng-kontraktuwal-na-paggawa/#comments Fri, 28 Feb 2014 08:46:35 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28081 Panawagan ng mga manggagawa na wakasan ang iskemang kontraktuwal.  Kuha ang larawan sa pagbubuo ng organisasyon Sama-Ako. (Macky Macaspac)

Panawagan ng mga manggagawa na wakasan ang iskemang kontraktuwal. Kuha ang larawan sa pagbubuo ng organisasyon Sama-Ako. Macky Macaspac

Palipat-lipat ng trabaho si Ellen.

Pagktapos makakuha ng dalawang-taong kuro na electronics technology, unang pumasok si Ellen sa isang kompanya na gumagawa ng mga piyesa para sa DVD player sa Laguna. Pero limang buwan lang siyang namasukan. Ang dahilan, isa siyang kontraktuwal. Kaya’t hindi na bago sa mga manggagawa ang katawagang Endo (End of Contract).

Talamak kasi ngayon ang kontraktuwal na paggawa o pleksibilisasyon. Isa itong paraan ng pagbalasa ng mga kapitalista sa komposisyon at laki ng suplay ng mga manggagawa para madaling iangkop sa pangangailangan ng palengke o merkado. Legal ang sistemang kontraktuwal. Nakasaad ito sa Herrera Law na nag-amyenda sa Labor Code at sinuhayan pa ng Department Order 18-02 noong panahon ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo.

Sa panahon ni Pangulong Aquino, muling sinuhayan ang kontraktuwal na paggawa sa Department Order 18-A. Kung titingnan ang batas, aakalaing para sa proteksiyon at kagalingan ng mga manggagawa ito. Pero para sa mga manggagawa, pagsadlak sa kanila sa aliping sahuran ang batas.

“Walong oras hanggang 14 na oras ang trabaho ko roon–mula Lunes hanggang Linggo, walang pahinga,” sabi ni Ellen. Ang sahod niya, P330 lamang.

Nakahanap ng malilipatang trabaho si Ellen sa isang garments factory sa Quezon City, pero hindi rin siya tumagal dito. Wala sa minimum ang kanyang sinasahod sa pabrika kaya nagpasyang magbitiw. Sa kasalukuyan, isa naman siyang kontraktuwal sa NXP, isang kompanya ng semiconductors sa Laguna.

Ayon sa tagapangulo ng unyon sa NXP, may 1,500 ang regular na manggagawa ang kompanya–lahat nakapaloob sa unyon. Pero mula noong nakaraang taon, lumobo ang bilang ng kontraktuwal na mga manggagawa.

Kasama sa bilang na ito si Ellen na direktang kinuha ng kompanya.“Dati, nasa 600 katao ang kontraktuwal. Dinagdagan nila ito ng direct hiring na 300 kataong kontraktuwal,” sabi ni Ruben Alcantara, tagapangulo ng unyon. Sabi pa niya, bukod daw sa direct hiring, may mga estudyanteng nasa dual training system na nasa ilalim ng on-the-job training.

Bukod pa sa dalawang ahensiya ng kontraktuwal na tig-200 katao, kasama raw ang mga manggagawa sa warehouse nila na naka-outsource na rin. “Sa kabuuan, 1,400 ang bilang ng kontraktuwal sa amin. Bukod ito sa regular na mga manggagawang unyonisado,” sabi ni Alcantara.

Idinadahilan daw ng manedsment ng kompanya na lumalaki ang demand sa produksiyon kaya kailangang damihan ang kontraktuwal. “Pero kapag humihingi kami ng dagdag-sahod na nakapaloob sa aming collective bargaining agreement (CBA), idinadahilan naman nila na nalulugi raw ang kompanya,” ani Alcantara.

Kasalukuyang nagaganap ang negosasyon sa CBA ng unyon at ng manedsment ng kompanya. Isa sa nais ng unyon ang maging regular ang mga kontraktuwal. “Kawawa ang mga kontraktuwal. Halimbawa, ‘yung mga OJT, 18 months ang training daw nila pero trabaho ng mga regular ang kanilang ginagampanan. May sahod naman sila P8,000 kada buwan ang pagkakaalam ko. Kaso kalahati ang napupunta sa training school,” dagdag ni Alcantara.

Kasama si Ellen na isang provisionary pa lang sa ipinaglalaban ng unyon na mairegularisa. “Sana nga maregular na kami. Kaso, ‘yung iba, pitong taon nang kontraktuwal pa rin,” aniya.

Trabahong bitin, sahod ng alipin

Iba’t iba ang iskema o paraan ng kontraktuwalisasyon ang laganap sa mga industriya, ayon sa Ecumenical Institute for Labor Education and Research (Eiler).

Sa ilalim ng kontraktuwal na paggawa, inaalisan ng kaseguruhan (security of tenure) ang mga manggagawa. Sinabi mismo ng Department of Labor and Employement (DOLE) na 44.32% ang non-regular workers. Pero sabi naman ng Eiler, konserbatibo pa ito.

% Non-regular

All industries

44.32%

Manufacturing

94.37%

Construction

81.21%

Accommodation
and Food Service Activities

50.26%

Information
and Communication

35.07%

Paliwanag ng Eiler, hindi na bago ang kontraktuwal na paggawa. Lumaganap ang kontraktuwalisasyon dahil sa patakarang neo-liberal na ipinatupad ng bansang Britanya at Estados Unidos noong dekada ’80. Tugon ito ng kapitalistang mga bansa sa tuluy-tuloy na pagbasak ng kanilang ekonomiya simula noong dekada ’50.

Ayon pa sa grupo, sa balangkas ng neoliberalismo, muling binabalik ng mga monopolyo kapitalista ang pinakamasahol na kalagayan ng mga manggagawa. Winawasak nito ang lahat ng karapatang naipagwagi ng kilusang paggawa sa daigdig ang rebolusyon at katuwang ang imperyalistang mga bansa at papet na gobyerno.

Sa paraang kontraktuwal, masahol ang kalagayan ng mga manggagawa, mababa ang sahod, walang benepisyo at anumang oras maaaring alisin sa trabaho.

Ipinaliwanag din ng Eiler na may iba’t ibang mukha ang kontraktuwalisasyon na ipinatutupad ngayon tulad ng iskemang “5-5-5”, paggamit ng labor cooperatives, re-engineering o streamlining, outsourcing/multiple subcontracting, sistematikong atrsiyon o bell curve, at iba pa. gaya ng pag-aalok ng early retirement package, pagtutulak ng pribatisasyon at apprenticeship na talamak sa special economic zones.

Sabi pa ng grupo, malaki ang nagiging epekto ng mga iskemang ito, lalo na sa kaseguruhan sa trabaho, pagkawala ng kanilang karapatan sa pag-uunyon at mababang pasahod. “Katumbas lang ng 15 minuto ang minimum na sahod ng mga manggagawa, sa otso oras na paggawa mahigit pitong oras ang tubo ng mga kapitalista,” ani Elmer Labog, tagapangulo ng Kilusang Mayo Uno.

Sa kabilang banda, lumalaki naman ang kita ng mga negosyanteng nagpapatupad ng kontraktuwalisasyon. Halimbawa nito si Henry Sy na nasa pang-68 na bilyonaryo sa listahan ng Forbes noong 2013.

Mga manggagawang kontraktuwal na kasama sa pagbubuo ng Sama-Ako.  (Macky Macaspac)

Mga manggagawang kontraktuwal na kasama sa pagbubuo ng Sama-Ako. Macky Macaspac

Samantala, gaya naman ni Ellen, 11 taon nang kontraktuwal si John sa isang pabrika ng gatas sa Laguna. “Kontraktuwal na ako mula noong 2003, nasa isang cooperative ako ng mga kontraktuwal,” sabi ni John. Tumatanggap lamang ng P348 na sahod at P40 na alawans si John, kulang na kulang sa kanyang pamilya. At dahil nasa kooperatiba siya, walang kontrata siyang pinanghahawakan at anumang oras maari siyang alisin.

“May kasamahan nga ako na inalis agad dahil natumba niya ‘iyong salansan ng mga finished product. Mahirap ang trabaho namin, expose sa kemikal,” kuwento ni John. Tagalinis siya ng mga makina na ginagamit sa paggawa ng gatas, “pumapasok kami sa chamber, kinakaskas ang mga latak doon,” aniya.

Dagdag ng mga kasamahan ni John, lahat halos ng gawain ng regular na mga manggagawa, tulad ng forklift operator, computer data encoding at sanitation, ginagawa ng katulad niyang mga kontraktuwal.

Pagbangon

Tulad ni Ellen, John at iba pang kontraktuwal, nais nilang magkaroon ng boses para ilaban ang kanilang karapatan–lalo na ang kaseguruhan sa trabaho. Ilan lamang sila sa mga manggagawang lumahok sa pagbubuo ng isang organisasyon ng mga kontraktuwal–ang Samahan ng mga Manggagawang Kontraktuwal o Sama-Ako.

“Makabuluhan ang pagkakabuo ng Sama-Ako. Layunin nito na manawagan na wakasan ang kontraktuwalisasyon dahil pinipiga ng mga kapitalista ang mga manggagawang kontraktuwal para magkamal ng malaking tubo,” sabi ni Labog

Sinabi pa ni Labog na tungkulin ng regular na mga manggagawa na ipaglaban ang mga kapwa nila manggagawang kontraktuwal at organisahin sila.

“Noong una tinitingnan namin na banta sa aming mga regular ang pagpasok ng mga kontraktuwal dahil maaari kaming ipalit sa kanila sa trabaho,” paliwanag ni Alcantara. Sinabi niya na kailangang organisahin sila dahil isa lamang ang nagpapahirap at nagsasamantala sa kanila. “Nakakaawa ang kalagayan ng mga kontraktuwal sa loob ng pagawaan,” aniya.

Kaya’t hinihikayat nila ang mga kontraktuwal na magbuo ng sariling unyon para ilaban ang kanilang mga karapatan, tulad ng mga kontraktuwal ng Coca-Cola Bottlers Inc., na regular na manggagawa na ngayon matapos ang tatlong araw na welga noong nakaraang taon.

(Sinadyang baguhin ng awtor ang mga pangalan ng kontraktuwal na mga manggagawa para sa kanilang kaligtasan.)

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/02/alipin-ng-kontraktuwal-na-paggawa/feed/ 0
Again and again, farmers defy land grabbing in Hacienda Luisita http://pinoyweekly.org/new/2014/01/again-and-again-farmers-defy-land-grabbing-in-hacienda-luisita/ http://pinoyweekly.org/new/2014/01/again-and-again-farmers-defy-land-grabbing-in-hacienda-luisita/#comments Thu, 23 Jan 2014 07:34:28 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=27595 Only low-level officials of Department of Agrarian Reform faced angry Luisita farmers in a dialogue last Jan 21. (Ilang-Ilang Quijano)

Only low-level officials of Department of Agrarian Reform faced angry Luisita farmers in a dialogue last Jan 21. (Ilang-Ilang Quijano)

The land had just yielded a bountiful rice harvest. Farmers were just about ready to sow mongo seeds to rejuvenate the land and prepare it for the next planting season.

But on the morning of January 16, farmers in Brgy. Cutcut woke up to find that a hut, a security outpost of the Cojuangco-owned Tarlac Development Corporation (Tadeco), has been erected right smack in the middle of their fields.

In minutes, the farmers mobilized themselves. Despite threats by the armed guards manning it, they were able to dismantle the outpost.

The next day, the farmers saw that the hut they dismantled was standing once more. This time, there were more Tadeco guards around, who threatened to call for military and police back up. But before the state’s security forces came, some members of the media came. This paved the way for negotiations, ending with both parties finally agreeing to  a status quo or to leave things as they are (“walang galawan”).

The next day, the hut was gone. “I don’t know what happened to it,” 59-year old farmer Rudy Corpuz said, chuckling.

But the tension in Hacienda Luisita is just beginning to escalate, the farmers believe, as the family of President Aquino step up efforts to maintain control over the vast estate.

Confrontations between farmers and armed guards and goons of Tadeco since last year has resulted in the bulldozing of lands, filing of trumped-up charges and arrest of farmers and their supporters, and the killing of one farmer.

Meanwhile, Department of Agrarian Reform’s (DAR) land distribution process–marked by the controversial “tambiolo” or raffling of lots–has been accompanied by the heavy deployment of police ang military forces.

Pong Sibayan, acting chairperson of Ambala (Alyansa ng Manggagawang Bukid sa Asyenda Luisita), fears that the tension may escalate into an incident similar to the 2004 massacre of striking hacienda workers. “The people are terrified,” she said.

Still, more than 400 farmers have refused to give their lands back to their landlords under what they claim as the “sham” land distribution under the Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP). Under the watchful eyes and guns of private guards and state forces controlled by the most powerful man in the country, they continue tilling their lands collectively and demand for free land distribution.

‘Reconcentration’ of lands to Cojuangcos

In a letter given recently to farmworker beneficiaries, the DAR threatened to disqualify by February 15 those who still refuse to sign an Application to Purchase and Farmer’s Undertaking (APFU). “The failure to abide by this deadline means giving up your right as a beneficiary of CARP in Hacienda Luisita,” the letter said.

Farmers find this ‘deadline’ unconscionable.

Florida Sibayan, acting chairperson of Ambala, shows a picture of her father who died of sickness shortly teargas inhaled during the 2004 massacre worsened his asthma. (Ilang-Ilang Quijano0

Florida Sibayan, acting chairperson of Ambala, shows a picture of her father who died of sickness shortly teargas inhaled during the 2004 massacre worsened his asthma. (Ilang-Ilang Quijano0

In a dialogue with low-ranking DAR officials last January 17 (farmers complain that not even a department undersecretary faced them), the farmers said that they refused to sign the APFU because the document refused to recognize collective land ownership–even if such is an option under the law–and tied them to the payment of monthly amortization, which if unpaid for three years would mean land forfeiture.

“In truth, we have paid for this land many times over with our sweat and blood. It is already ours. Also, we are still waiting for the P1.33 Billion that the management of Hacienda Luisita still owes us–that amount alone should be enough to pay the government,” said Sibayan.

The P1.33-B owed to farmers from the sale of land for the Subic-Clark-Tarlac Expressway is just one of the many other contentious issues of the Supreme Court decision on Hacienda Luisita that remains unresolved because of what the farmers alleged is a “collusion” between the Cojuangcos and the executive department.

Meanwhile, even as the DAR has claimed successful distribution of Certificate of Land Ownership Awards (CLOA), farmers say that only xerox copies of CLOAs were given out. These also had little bearing, since the farm lots awarded to them by the DAR through the raffle were far from their homes or fields they were currently tilling.

“Many farmers in our barangay were given lots in far-away barangays Pando and Mabilog. A one-way tricyle ride would cost them P100. Also, most cannot afford to re-invest in irrigation, as the government has given us no support. So what happens is that many have no choice but to rent out their lands instead,” said Raymundo Alcaide, a farmer from Brgy. Balete who were among those who refused to participate in the raffling of lots.

Lands in the hacienda are rented out for as low as P7,000 per year. Meanwhile, other farmers have given up their lands as collateral, for “loans” that reach up to P100,000.

Ambala says that sugarcane growers who are “dummies” of the Cojuangcos now control many of these lands rented out or given up as collateral by farmworker beneficiaries, paving the way for the re-concentration of land to their old landlords. This is exactly what the DAR and President Aquino has set out to achieve, the group says.

Alcaide is one of many Ambala members who instead participate in the “bungkalan” or collective tilling that farmers have set up since 2005, a year after the infamous massacre. A few days before Christmas last year, he once again got a taste of the kind of violence that the Cojuangcos were capable of, when his hut and fields were bulldozed by Tadeco guards.

Farmers tried to stop the bulldozing of their fields last December. (Contributed Photo/Ambala)

Farmers tried to stop the bulldozing of their fields last December. (Contributed Photo/Ambala)

“They flattened everything to the ground, my rice plants and root crops. They didn’t leave anything. Even my animals were gone,” he said.

Of the farmers who immediately rushed to defend their fields, eight were arrested.

Price of resistance

The farmers believe that the almost 400 hectares now being claimed by Tadeco in the villages of Balete, Cutcut, and Mapalacsiao is of special interest to the Cojuangcos. These lands nearest Tarlac City proper is part of what is believed to be a land use plan to turn Hacienda Luisita into an industrial, residential, and commercial zone.

These are 268 hectares in Brgy. Balete, 104 hectares in Brgy. Cutcut, and several more hectares in Brgy. Mapalacsiao. Tadeco claims that these lands have been reclassified for non-agricultural uses, and are not covered by the SC decision.

Farmers who have tilled the lands say otherwise. “I have been been a farm worker here since I was 17 years old. My parents have been working the land even before that,” the 60-year old Alcaide said.

According to Ambala, Tadeco is exploiting a loophole in the SC decision, which only covered 4,915 hectares of the more than 6,000-hectare hacienda. The coverage was further reduced to 4,099 hectares after the DAR survey excluded roads, bridges, canals, and other areas that farmers believe to be of commercial value.

After all the exclusions, each farmer beneficiary is now only allotted 0.66 hectares of land, which farmers say will easily revert back to the Cojuangcos if the “sham” land distribution proceeds unchallenged.

But challenging landlords and their alleged “cohorts” in the Aquino administration has a steep price.

Colleagues show a photo of slain farmer Dennis de la Cruz (middle). (Ilang-Ilang Quijano)

Colleagues show a photo of slain farmer Dennis de la Cruz (middle). (Ilang-Ilang Quijano)

Last November 1, 28 year-old farmer Dennis de la Cruz was killed after a night of standing watch over the “bungkalan.” At 6 a.m., he was found dead by the road in Brgy. Balete, beside an electric post that fell during the storm Santi. He was stabbed on his side with an icepick.

Sibayan, who saw the body, said that it was obviously foul play related to their continuing struggle for land.

Previously, de la Cruz was being pressured by Tadeco guards to abandon his fields, which he made abundant last year with rice and vegetables such as eggplant, okra, tomatoes, bitter gourd, and string beans.

Such incidents of harassment and outright violence have stricken terror into the hearts of the farmers. “Now, I don’t go out at night. I never sleep at my own house anymore,” said Sibayan, who recalled receiving house visits by armed men when she started becoming an outspoken leader.

Sibayan is a survivor of the 2004 Hacienda Luisita massacre. A bullet grazed her back after she saved a fellow worker who was being beaten and dragged away by military men.

When the “bungkalan” started, Sibayan was elated that she and her fellow farmers were finally able to till their own land. For her, it was way better than receiving P9.50 per day as a hacienda worker. Her family didn’t run out of rice to eat, and she was able to sell vegetables at least twice a week.

But she realized that their struggle was not over; it was just beginning. “If we don’t remain vigilant, our gains will be lost. We have sacrificed too much to let that happen. We will continue to fight,” she said.

On the 27th anniversary of the Mendiola Massacre, farmers call for the ouster of the 'landlord president' BS Aquino. (Ilang-Ilang Quijano)

On the 27th anniversary of the Mendiola Massacre, farmers call for the ouster of the ‘landlord president’ BS Aquino. (Ilang-Ilang Quijano)

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/01/again-and-again-farmers-defy-land-grabbing-in-hacienda-luisita/feed/ 0
10 istoryang pinalampas ng midya noong 2013 http://pinoyweekly.org/new/2014/01/10-istoryang-pinalampas-ng-midya-noong-2013/ http://pinoyweekly.org/new/2014/01/10-istoryang-pinalampas-ng-midya-noong-2013/#comments Sun, 05 Jan 2014 14:33:28 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=27262 Nitong nakaraang taon, tila mas sumikat ang katawagang “yellow media” bilang bansag  sa media organizations na kadalasang paborable kay Pangulong Aquino at sa kanyang administrasyon ang coverage. Ayon sa mga kritiko nito, lalong nalantad ang kanilang bias pabor sa administrasyon matapos salantahin ang bansa ng bagyong Yolanda—international media pa ang pinakamaingay na naglantad sa anila’y pagpapabaya ng administrasyon sa mga mamamayang nangangailangan ng kagyat na rescue at relief ilang araw matapos ang bagyo.

Pero sa palagay natin, hindi lamang “dilaw” ang dominanteng midya. Likas dito ang tinatawag sa mga pag-aaral sa pamamahayag na “establishment bias” o bias pabor sa mga namumuno at sa namamayaning sistema. Kung kaya, mas pinahahalagahan nito ang punto-de-bista ng gobyerno sa mga isyung pambayan, at may angking kawalan-ng-tiwala ito sa mga kumokontra sa gobyerno.

 Taun-taon mula 2009, tinutukoy ng Pinoy Weekly ang sampung pinakamalalaking istorya na sadyang di-kinober ng dominant media, o kaya naman di binigyan ng palagay nami’y sapat na panahon at espasyo para ipaliwanag ang mga isyung pumapalibot sa istoryang ito. Ito ang mga istorya ng mga mamamayan, ang kanilang mga paghihirap at paglaban. Ang aming pangarap, ngayong 2014 o sa malapit na hinaharap, mabibigyan na ng sapat na espasyo ang mga istoryang ganito. Nangangarap tayo ng isang midya na bibigyan ng sapat na puwang at prayoridad ang boses ng mardiyalisadong mga mamamayan.

(Basahin ang 10 istoryang pinalampas ng midya noong 2009, 2010, 2011 at 2012)

Ang sampu, walang partikular na pagkakasunud-sunod:

 

Pandarahas at pagkait ng lupa sa mga magsasaka ng Hacienda Luisita

Paggiit ng karapatan ng mga magsasaka sa Hacienda Luisita, sa kabila ng panunupil na inisponsor ng pamilyang Cojuangco-Aquino. (Kontribusyon)

Paggiit ng karapatan ng mga magsasaka sa Hacienda Luisita, sa kabila ng panunupil na inisponsor ng pamilyang Cojuangco-Aquino. (Kontribusyon)

Isa sa pinakamalaki at dramatikong istorya ng tunggalian–sa pagitan ng asenderong Cojuangco-Aquino sa isang banda, at ng masang magsasaka sa kabila–ang pakikibaka para sa repormang agraryo sa Hacienda Luisita. Ngunit simula nang pinal na magdesisyon ang Korte Suprema na ipamahagi ang lupa, tila ibinaon na rin ang isyu, na para bang basta’t nagtagumpay ang laban sa larangang legal ay nagtagumpay na rin ito sa aktuwal. Kabaligtaran, siyempre, ang nangyayari. Lubhang nakakabahala ang mga kaganapan sa asyenda ngayong taon, na madalas hindi ibinabalita.

Kung pagbabatayan lamang ang mga press release ng Department of Agrarian Reform (DAR)–at maraming midya ang gumagawa nito–mabilis at maayos ang pamamahagi ng lupa, kulminasyon ng deka-dekada nang pangarap ng mga magsasaka. Pero kung pagbabatayan ang ulat ng mga magsasaka at sitwasyon sa lugar, malinaw na ginagawa ng mga Cojuangco-Aquino ang lahat para manatiling kanila ang asyenda.

At nag-uumapaw naman ang suporta ng administrasyong Aquino sa angkan ng Pangulo. Narito ang pangunguna mismo ng tiyuhin ng Pangulo na si Peping Cojuangco sa sarbey ng DAR na nag-e-exempt ng malawak na lupain, pag-raffle ng mga lupain at di-pagkilala ng DAR sa mga lupang binubungkal ng mga magsasaka, pagbabakod ng Tarlac Development Corp. (Tadeco) ng mga Cojuangco sa daan-daang ektarya sa Brgy. Cutcut at Balete, at pagdeploy ng militar at pulisya (na todo-armado at lulan ng mga tangke) sa loob ng asyenda.

Sa pagdaan ng taon, umigting ang pandarahas. Binugbog hanggang sa mamatay sa loob ng kanyang tahanan ang magsasakang si Dennis dela Cruz, matapos siyang bantaan dahil ayaw niyang lisanin ang lupang inaangkin ng Tadeco. Sa isang fact-finding mission, inaresto si Anakpawis Rep. Fernando Hicap at sampung iba pa. Bago lamang sumapit ang Pasko, binuldoser ang tanim ng mga magsasaka at pilit silang pinalayas. Sa pinakahuling ulat, nag-iikot ang mga lalaking naka-motor sa mga barangay, binabantaan ang mga magsasaka.

Punto-de-bista ng maralitang lungsod sa ‘paglilinis’ ng mga estero

Piket-diyalogo ng mga residente ng Brgy. Bagong Silangan at San Roque Quezon City Hall noong Hulyo. (Gregorio Dantes Jr./PW File Photo)

Piket-diyalogo ng mga residente ng Brgy. Bagong Silangan at San Roque Quezon City Hall noong Hulyo. (Gregorio Dantes Jr./PW File Photo)

Nang ideklara ni Pangulong Aquino na libu-libong maralitang pamilya ang kailangang lisanin ang mga tabing-estero dahil umano’y binabarahan nila ang daluyan ng tubig at nagiging sanhi ng pagbaha sa Kamaynilaan, maraming panggitna at nakatataas na uri (middle and upper class) ang natuwa, kabilang na rito ang midya na naging pabaya sa pag-uulat ng punto-de-bista naman ng mga maralita, o di kaya’y naging antagonisto pa sa punto-de-bistang ito.

Maraming katotohanan ang nasakripisyo sa makitid at di-siyentipikong pananaw ng gobyerno na nag-a-absuwelto sa sarili niyang pananagutan sa tumitinding pagbaha. Ayon sa mga eksperto, kadalasan ang pagbaha ay street level flooding na mula sa palyadong drainage systems at hindi mula sa mga estero. At marami pang ibang salik sa pagbaha na piniling huwag harapin ng gobyerno–gaya ng pagtatayo ng malalaking establisimyento sa mga daluyan ng tubig, land reclamation, at pagkalbo ng kagubatan–dahil negosyo ang tatamaan.

Sinasabing isang enggrandeng plano ng gobyernong Aquino ang pagpapalayas sa mga maralita para mailibre ang lupa para sa mga mamumuhunan sa ilalim ng mga Public-Private Partnership, o di kaya’y ilagay ang mga maralita sa pabahay sa malalayong lugar na walang trabaho dahil negosyo ito ng mga debeloper na konektado sa Malakanyang. Anu’t anuman, hindi muna itinuloy ng gobyerno ang malawakang pagpapalayas nang biglang pumutok ang pork barrel scam. Gayunpaman may mga ipinatupad pa ring demolisyon na nilabanan naman ng mga maralitang residente. Makatuwiran silang nanawagan hindi lamang ng pabahay, kundi ng trabaho. Ngunit marami sa midya ang piniling hindi makita ang katuwirang ito, piniling hindi makita ang dustang kalagayan sa mga relokasyon, lalo pa ang totoong mga sanhi hindi lamang ng pagbaha, kundi ng karalitaan sa kalunsuran.

Welga at paglaban ng mga manggagawa

Paggiit ng mga manggagawa ng Pentagon Steel Corp. sa kanilang mga karapatan. (Macky Macaspac)

Paggiit ng mga manggagawa ng Pentagon Steel Corp. sa kanilang mga karapatan. (Macky Macaspac)

Isang araw noong Abril 2013 nalaman na lang ng mga manggagawa ng Pentagon Steel Corp. sa Brgy. Apolonio Samson, Quezon City na tanggal na sa trabaho ang mahigit 140 sa kanilang mga miyembro ng unyon. Malaking kompanya sa isang batayang industriya ng bakal ang Pentagon. Nagtirik ng welga ang mga manggagawa. Pero hindi sila masyado pinansin ng mainstream media. Maraming beses silang tinangkang buwagin—kakutsaba pa ang lokal na pulisya. Sinuportahan sila ng progresibong mga organisasyon, kabilang ang mga manggagawa sa iba pang unyon. Noong Hulyo, isang security guard ang namatay matapos tangkaing sagasaan ng trak ng manedsment ang piketlayn ng mga manggagawa. Pinagbabato sila ng bato at bote ng asido ng mga tauhan ng manedsment. Pero di natinag, hanggang ngayon, ang nagwewelgang mga manggagawa.

“Krisis naming manggagawa, happiness ng Coke!” ang dala namang plakard ng mahigit 200 manggagawa ng Coca-Cola Bottlers Phils. na miyembro ng Unyon ng Manggagawang Driver, Forklift Operator, at Picker (UMDFP) sa Sta. Rosa, Laguna—ang pinakamalaking planta sa Asya ng pinakasikat  na soft drink sa buong mundo. Nagwelga sila matapos ang patuloy na pagtanggi ng manedsment na kilalanin ang kanilang mga karapatan, kabilang ang karapatang mag-unyon. Halos 100 porsiyento ang paralysis ng welga sa operasyon ng planta. Tatlong araw lang matapos ang welga, nakipag-usap na ang manedsment, at nangakong tutupdin ang hiling nila, kabilang ang pagregularisa ng mga manggagawa at pagkilala ng kanilang unyon. Pero walang malaking coverage ito sa mainstream media. Hindi nakapagtataka, dahil Coke ang isa sa pinakamalaking advertiser nila.

Samantala, mismong midya naman, o mga manggagawa nila, ang nagpoprotesta ngayon sa pangatlong pinakamalaking estasyon ng telebisyon (TV-5). Tulad ng hinaing ng iba pang  manggagawa sa iba ring estasyon ng TV, ipinoprotesta nila ang pagmamantine ng polisiya ng kontraktuwalisasyon na umiipit sa maraming karapatan at benepisyo nila. Tulad ng inaasahan, hindi rin nakober ang mga protestang ito—sa mismong estasyon man nila o kahit sa iba (na nagpapatupad din ng kontraktuwalisasyon sa sarili nilang mga manggagawa).

Rotational access ng mga tropang US sa Pilipinas: ang nilulutong kasunduan

Pangulong Aquino at US Pres. Barack Obama. (Malacanang Photo)

Pangulong Aquino at US Pres. Barack Obama. (Malacanang Photo)

Sinasabing mas matindi pa sa panunumbalik ng mga baseng militar ng US sa bansa ang pagbubukas ng Pilipinas sa rotational access ng mga tropang Amerikano. Ang rotational access ay isang kasunduan na hinalaw noong 2013 sa mga pag-uusap sa pagitan ng gobyernong Aquino at Obama sa Washington at Maynila. Sikreto sa kalakhan ang mga negosasyon. Pero batay sa mga pahayag ng gobyerno, magbibigay ang rotational access ng kalayaan sa militar ng US na gamitin ang ating mga daungan at paliparan, magtayo ng mga imprastruktura, magtambak ng mga kagamitang militar, at maglagi ang mga tropang Amerikano, saanmang lugar sa bansa. Kumpara sa Visiting Forces Agreement at kahit sa US Bases Treaty, di hamak na mas malawak na kapangyarihan ang ibibigay ng rotational access agreement sa militar ng US para gawing lunsaran ang bansa ng iba’t iba nitong mga aktibidad sang-ayon sa pagpoposisyon ng sarili bilang superpower sa rehiyon ng Asya-Pasipiko.

Bumisita kay Pangulong Aquino sina US Defense Secretary Chuck Hagel US State Secretary John Kerry para siguruhin ang pag-usad ng mga negosasyon (dapat darating din mismo si US Pres. Barack Obama, hindi lamang natuloy dahil sa US government shutdown). Ngunit mismong matataas na opisyal ng gobyernong Aquino na ang nangunguna sa pagsisiguro sa publiko na makabubuti para sa bansa ang kasunduan–dahil umano sa banta ng Tsina, dahil sa tulong ng mga tropang Amerikano sa panahon ng sakuna.

Kakaunti ang mga ulat sa midya na nagpapalalim sa totoong adyenda ng US sa bansa at kung bakit anti-mamamayan ang kanilang presensiya. Ang mahalagang usapin ng soberanya ng bansa ay naisasantabi sa pag-uulat hinggil sa sigalot sa Tsina at ‘pagtulong’ ng mga tropang Amerikano. Ang pagsagasa at pagwasak ng USS Guardian sa Tubbataha Reef noong Enero–na wala ni singkong kompensasyon at pag-amin ng kamalian–ay mabilis ding natabunan.

Bagong kasunduan sa WTO at epekto nito sa Pilipinas

Rafael Mariano ng KMP sa People's Global Camp sa Bali, Indonesia. (Boy Bagwis)

Rafael Mariano ng KMP sa People’s Global Camp sa Bali, Indonesia. (Boy Bagwis)

Pinoy Weekly lang ang midya na nakabase sa Pilipinas na nagkober sa mismong 9th Ministerial Meeting ng World Trade Organization (WTO MC9) sa Bali, Indonesia. Kahit malapit lang sa Pilipinas ang venue, walang ni isa sa mainstream media sa Pilipinas ang nagkober sa pulong ng isa sa pinaka-epektibong instrumento ng industriyalisadong mga bansa para makontrol at makopo ang merkado ng mahihirap (“developing” ang tawag nila) na bansa tulad ng Pilipinas.Isa sa pangunahing napagkasunduan sa WTO MC9, sa ilalim ng tinaguriang “Bali Package”, ang kasunduan hinggil sa trade facilitation. Dito, inoobliga ang lahat ng bansang miyembro ng WTO na gawing istandard ang mga patakaran, batas, buwis, pasilidad, atbp. sa pagpasok ng imports mula sa ibang bansa. At dahil developed countries, pangunahin ang US at European Union, ang dominante sa pag-aangkat ng kanilang mga produkto, pabor sa kanila ang kasunduang ito. Pinatatatag lamang ng kasunduan ang neoliberal na mga polisiya na nagpapanatili sa dominasyon ng US, EU at iba pang industriyalisadong bansa sa maliliit at mahihirap na mga bansa tulad ng Pilipinas.

Samantala, isang alternatibong pagtitipon ang isinagawa rin sa Bali kasabay ng WTO MC9. Naganap ang isang People’s Global Camp (PGC) na inorganisa ng Indonesian People’s Alliance (IPA) at dinaluhan ng iba’t ibang delegado mula sa ibang bansa kabilang ang Pilipinas. Layon ng PGC na pasubalian ang propagandang ipinapakalat ng WTO, at kondenahin ito bilang instrumento ng imperyalismo sa daigdig.

Adyenda sa ‘pagtulong’ ng tropang US matapos ang Bagyong Yolanda

Tropang Kano sa Tacloban matapos ang bagyong Yolanda. (Pher Pasion)

Tropang Kano sa Tacloban matapos ang bagyong Yolanda. (Pher Pasion)

Dahil sa kadusta-dustang kalagayang iniwan ng gobyernong Aquino ang mga biktima ng Bagyong Yolanda, naging oportunidad ang kalamidad para sa napakalaking deployment ng mga tropang Amerikano sa Leyte at Samar na may mukhang humanitarian. Siyempre pa’t mainit silang sinalubong ng mga mamamayang pinabayaan ng sariling gobyerno. Ngunit nasa lugar pa rin, at napakahalaga, ng pagtatanong at pag-uusisa sa kondukta ng US doon. May ilang ulat na ang US ang nagpatakbo ng control tower na paliparan ng Tacloban, at na kontrolado rin nila ang command center sa Cebu ng lahat ng internasyunal na puwersang tumulong sa rescue at relief.

Lalo na ngayon at sinisimulan na ang rehabilitasyon sa mga nasalantang lugar, mahalagang makita kung anong klaseng presensiya ang itinatayo roon ng mga tropang Amerikano. Ngunit wala nang nangangahas mag-alam at magtanong man lang, matapos tayo bahain ng sangkatutak na mga imahe ng ‘pagsagip’ ng mga sundalong US sa mga biktima. Kakaunti rin sa midya ang nagpunto sa napakahalagang estratehikong interes sa likod ng misyong humanitarian ng US: ang kanilang pagpihit sa Asya-Pasipiko bilang erya ng dominasyong pang-militar at pang-ekonomiya. Siyempre at nagamit na ng mga opisyal ng gobyerno ang pagtulong ng mga tropang Amerikano sa mga biktima ng Bagyong Yolanda para ipakita sa publiko na mahalaga ang kasunduan sa rotational access.

Kung tutuusin, napakaraming tropa at puwersa mula sa ibang bansa ang tumulong, at nakarating sana ang lahat ng tulong nang maayos at maagap kung naging sinsero at seryoso ang sarili nating gobyerno. Hindi na kakailanganin ang mala-okupasyon ng US na naganap–at patuloy na nagaganap–sa Kabisayaan, sa ngalan ng kalamidad.

Makailang beses na itong naganap sa ibang bansa, gaya ng earthquake sa Haiti at tsunami sa Timog Silangang Asya, na naging dahilan ng pagdating at pananatili ng militar ng US, at ng kasunod nitong pagbukas ng mga nasalantang lugar sa mga negosyong US (na lalong di-naiuulat). Halimbawa, ipapagamit ng kompanyang Monsanto sa mga magsasaka sa Leyte at Samar ang GMO na mga binhi para tulungan silang makabangon. Ang totoo, hindi ito aktong humanitarian kundi pagbubukas ng merkado.

Pagsasapribado sa Philippine Orthopedic Center

Mga maralitang pasyente sa Philippine Orthopedic Center sa Quezon City. (KR Guda/PW File Photo)

Mga maralitang pasyente sa Philippine Orthopedic Center sa Quezon City. (KR Guda/PW File Photo)

Noong Nobyembre, habang abala ang bansa sa paglilikom ng relief goods para sa milyun-milyong mamamayang Pilipino na nasalanta ng bagyong Yolanda, tahimik na inaprubahan ng National Economic Development Authority (NEDA) ng administrasyong Aquino ang kontrata sa Megawide Construction Corp. para “imodernisa” ang Philippine Orthopedic Center (POC) sa Quezon City. POC ang tanging pampublikong orthopedic center sa bansa, na naglilingkod pangunahin sa maralitang mga pasyente.

Itinuturing na priority project ng administrasyong Aquino sa ilalim ng programang Public-Private Partnership (PPP) ang “modernisasyon” ng POC.

Ipinoprotesta ng iba’t ibang sektor, kabilang ang organisadong hanay ng mga maralitang lungsod sa ilalim ng Kalipunan ng Damayang Mahihirap (Kadamay), at mga kawani ng ospital at health workers sa ilalim ng Health Alliance for Democracy (HEAD), gayundin ang mismong mga kawani ng POC, ang anila’y mistulang pagsasapribado sa naturang ospital.

May mahabang karanasan ang mga kawani ng gobyerno sa pagsasapribado, tulad ng pagsasapribado ng industriya ng kuryente at tubig noong nakaraang dalawang dekada. Kasama ng pagsasapribado ang malawakang tanggalan sa mga kawani. Pero higit pa rito, kasabay ng pagsasapribado ng POC ang pagturing sa serbisyong pangkalusugan bilang negosyo—na siyang magaganap sa ilalim ng pribadong pagpapatakbo.

Sistematikong pandaraya ng eleksiyong 2013

Mga palpak na PCOS machines noong eleksiyong 2013. (Macky Macaspac)

Mga palpak na PCOS machines noong eleksiyong 2013. (Macky Macaspac)

Mas malala at sistematiko ang pandaraya sa ikalawang sabak ng bansa sa automated elections. Ito ang katotohanang pilit pinagtakpan ng gobyerno, at sa isang banda, maging ng midya, lalo na nang matapos na ang ‘demokratikong ehersisyo’ na ito at naideklara na ang mga panalo (na karamiha’y mga alyado ni Pangulong Aquino).Lubhang nabahala ang mga eksperto at watchdog sa mga naulit at nadagdagan pang kapalpakan ng Commission on Elections (Comelec), na nagbunga ng kawalan ng integridad sa lahat ng aspeto ng halalan, mula sa paghahanda, hanggang sa pagboto at pagbibilang. Gaya noong 2010, hindi isinabak sa totoong indipendyenteng rebyu ang source code (ang koda na nagtatakda ng resulta ng halalan at magsisigurong malinis ito), bagkus ay pakitang-tao lamang na isinapubliko ilang araw bago ang eleksiyon. Kaya naman isang nakakabahalang pattern ang lumabas sa mga resulta ng halalan ng senador sa halos lahat ng presinto–ang 60-30-10 na pabor sa mga alyado ni Aquino. Isa itong statistical improbability, ayon sa mga eksperto.

Hindi na ito inimbestigahan pa ng malaliman, at sa kalakhan ay naisantabi bilang isang conspiracy theory. Nang magsagwa ng pagdinig ang Senado hinggil sa dayaang ito, at kahit nang magsampa sa Court of Appeals ng writ of habeas data ang mga electoral watchdog, halos wala nang midya ang pumansin. Batay sa kanilang masusing pag-aaral na inilabas noong Nobyembre, kinumpirma ng AES Watch ang “sistematikong dayaan” na “mas malala pa” kaysa noong 2010. Ngunit malamang ay uungkatin na lamang muli ng midya ang katotohanang ito pagdating ng eleksiyong 2016.

Militarisasyon sa kanayunan, laganap na paglabag sa karapatang pantao sa bansa

Mga sibilyang bakwit ng Compostela Valley. (Kilab Multimedia)

Mga sibilyang bakwit ng Compostela Valley. (Kilab Multimedia)

Lalong bumangis ang programang kontra-insurhensiya sa bansa. Mas matitindi, mas laganap at mas masaklaw ang presensiya ng militar sa maraming sibilyang komunidad sa iba’t ibang probinsiya sa Pilipinas. Sa Nueva Vizcaya kung saan may malalaking kompanya ng mina ang may operasyon, matindi ang paglaban ng mga mamamayan. Tinatapatan ito ng matinding presensiya ng mga militar, sa ngalan ng Oplan Bayanihan–ang programang kontra insurhensiya ng administrasyong Aquino.

Sa Timog Katagalugan, iniulat ng mga grupong pangkarapatang pantao na mahigit 130 na ang kaso ng paglabag sa karapatang pantao (noon pang Hulyo) magmula nang magdeploy ang Armed Forces of the Philippines (AFP) at Philippine National Police (PNP) ng walong batalyon sa Timog Quezon at Bondoc Peninsula.

Sa mga probinsiya naman ng Albay, Sorsogon, Camarines Sur at Camarines Norte sa rehiyong Bikol, di bababa sa 40 sibilyan ang pinaslang mula nang maupo si Pangulong Aquino sa puwesto, ayon kay Vince Casilihan ng Karapatan-Bicol. Matindi rin ang presensiya ng militar sa mga komunidad na pinagbibintangan nitong sumusuporta raw sa mga rebelde.

Matindi rin ang mga paglabag sa karapatang pantao sa Mindanao. Sa Compostela Valley noong Oktubre, halos 500 Lumad ang sapilitang napalikas sa kanilang mga komunidad dahil sa banta ng mga elemento ng 15th Infantry Battalion ng Philippine Army. Ayon sa mga lider-katutubo sa lugar, nandoon ang mga militar para protektahan ang operasyon ng malaking kompanya ng mina na Agusan Petroleum and Minerals Corp. Sa Misamis Oriental naman, iniulat ng Rural Missionaries of the Philippines (RMP) ang pagpatay sa dalawang lider-komunidad sa Brgy. Bagocpoc, Opol dahil sa pagtutol ng nila sa mga plantasyong palm oil at mina sa lugar. Nito lamang Disyembre, pinatay si Nickson Tungao sa isang marahas na demolisyon ng kanilang mga bahay sa Calangahan, Lugait, Misamis Oriental. Pinaslang naman ang isang lider ng tribong Mansaka na si Pedro Tinga sa Maco, Compostela Valley noong Disyembre 6, apat na araw bago ang Pandaigdigang Araw ng Karapatang Pantao.

Iniulat ng Karapatan na sa ilalim ng administrasyong Aquino (noong Disyembre), umabot na sa 152 ang extra-judicial killings at 168 ang tangkang pagpatay sa mga sibilyan, aktibista at lider. Umabot naman sa 18 ang sapilitang pagkawala, 358 ang ilegal na inaresto at ikinulong.

Samantala, lumalala rin ang kalagayan ng political prisoners, na dapat sana’y palayain na ng administrasyong Aquino. Marami sa kanila, kinasuhan ng gawa-gawang mga kaso. Sa kabila ng bisa ng Joint Agreement on Safety and Immunity Guarantees (Jasig), nakakulong pa rin ang maraming konsultant at miyembro ng National Democratic Front of the Philippines (NDFP). Ang isa pa sa kanila, si Eduardo Sarmiento, ay hinatulan ng 20 hanggang 40 taon ng pagkakakulong—isang malinaw na paglabag sa Jasig. Pinalaya nitong Enero 2013 ang aktibistang manunulat at artista na si Ericson Acosta, pero ipiniit naman sa gawa-gawang akusasyon na rebelde siya ang makabayang siyentista at kolumnista ng Pinoy Weekly na si Prop. Kim Gargar.

Hindi gaanong naiuulat sa mainstream media, ang mga kasong ito. Hindi napatampok sa madla ang pangkalahatang klima ng kawalan ng respeto sa karapatang pantao sa bansa at ang tinaguriang klima ng impunity o kawalan ng pananagutan. 

Istranded na mga Pilipino sa ibayong dagat 

Solidarity campout ng mga kaanak ng mga istranded na Pilipino sa Saudi, sa harap ng Department of Foreign Affairs sa Manila noong Mayo. (KR Guda)

Solidarity campout ng mga kaanak ng mga istranded na Pilipino sa Saudi, sa harap ng Department of Foreign Affairs sa Manila noong Mayo. (KR Guda)

Buong taon noong 2013, kinalampag ng mga Pilipino sa Jeddah at Riyadh, Saudi Arabia ang mga konsulado ng Pilipinas para igiit ang mabilis na pagpapauwi sa kanila bago tuluyang maging biktima sila ng crackdown ng gobyernong Saudi.

Noong Nobyembre, patuloy ang pagpunta ng libu-libong istranded na mga Pilipino sa tent city sa Jeddah matapos mapalayas sila ng mga employer nila habang nagpapatuloy ang crackdown ng di-dokumentadong mga migrante. Target din ng naturang crackdown ang mga migrante na nagtatrabaho sa mga employer na kaiba sa nakalagay sa kanilang sponsorship visas, ayon sa Migrante International.

Minamaliit ng gobyerno ang problema, sa kabila ng tumitinding krisis ng mga Pilipino sa Saudi. Inirereklamo rin ng mga migranteng Pilipino na kahit iyung mga shelter na tumatanggap lamang ng halos 200 katao, pinarerenta o pinababayaran pa sa kanila, sabi pa ng Migrante.

Sa maraming diyalogo ng Migrante at mga OFW, mismong mga opisyal pa umano ng gobyerno ang nangunguna sa pagdedepensa at pagdadahilan ng gobyernong Saudi. Hinihiling ng Migrante sa Department of Foreign Affairs (DFA) na magsumite na ng diplomatic protest para maihayag ang mensahe sa gobyernong Saudi na di ito payag sa mga paglabag sa karapatang patnao ng mga Pilipino kahit pa undocumented o walang sapat na dokumento sila.

Maaalalang ganito rin ang naging tugon ng administrasyong Aquino sa krisis sa Sabah, Malaysia: gobyerno pa mismo ang nagpahayag ng pagpayag sa mga mapanupil na aksiyon ng gobyerno ng Malaysia kontra sa mga Pilipino roon.

 

Honorable mentions: Human trafficking ng Filipino teachers sa US; pagtaas ng mga ulat ng kaso ng karahasan sa kababaihan at bata, lalo na ng mga militar, pulis at “persons of authority”; koneksiyon nina Noynoy Aquino at Janet Lim-Napoles; mababang sahod ng mga manggagawa sa ilalim ng administrasyong Aquino; nakaambang pagsasapribado ng mga serbisyo ng gobyerno at tanggapan tulad ng telecommunications agencies at local water cooperatives; relief efforts ng mga organisasyong masa matapos ang bagyong Yolanda, at marami pang iba…

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/01/10-istoryang-pinalampas-ng-midya-noong-2013/feed/ 1
Frequently Asked Questions on The U.S. Secretary of State Visit to the Philippines http://pinoyweekly.org/new/2013/12/frequently-asked-questions-on-the-u-s-secretary-of-state-visit-to-the-philippines/ http://pinoyweekly.org/new/2013/12/frequently-asked-questions-on-the-u-s-secretary-of-state-visit-to-the-philippines/#comments Wed, 18 Dec 2013 01:25:33 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=27082 Toasting for greater US military presence in Asia-Pacific? US State Sec. John Kerry in his visit to Malacanang Palace, with Philippine Pres. Benigno Aquino III. (Malacanang Photo)

Toasting for greater US military presence in Asia-Pacific? US State Sec. John Kerry in his visit to Malacanang Palace, with Philippine Pres. Benigno Aquino III. (Malacanang Photo)

1. Why is U.S. Secretary of State John Kerry visiting the Philippines this Tuesday, December 17th?

He is meeting with President Aquino to strengthen agreements on increasing U.S. military presence in the Philippines.

2. Why does the U.S. want to increase military presence in the Philippines?

As China continues to develop as a leading world power, the U.S. plans to move 60% of its warships to the Pacific region by 2020 to challenge China’s political influence in the region. This move, referred to by Obama as the “Asia-Pacific Pivot”, is a shifting of military resources from the Middle East to the Asia Pacific.

3. How does increasing U.S. military presence in Asia combat China’s growth as a world leader?

In the U.S. approach to world politics, military power equates to negotiating power. The U.S. will use the indirect or direct threat of military force to pressure China to align its policies with American interests.

4. What does “increased U.S. military presence” mean for the Filipino people?

Philippine Foreign Affairs Secretary Albert del Rosario explained that the U.S. military contribution to relief following Super Typhoon Haiyan demonstrates the need for their increased presence.

Although relief assistance is greatly needed, historically U.S. military presence has equated to many unresolved and severe violations against the rights of the Filipino people. For example the U.S. was not held accountable for the damage its warship caused to the Tubbataha reef last January. Following the rape of Nicole and many other similar cases, U.S. soldiers who have committed sexual abuse have frequently been released without accountability.

Ultimately increasing the presence of foreign soldiers, weapons, and nuclear materials near schools, places of work, and peoples’ homes puts at risk the health, safety, and vitality of the Filipino people.

5. Why is the Philippines important in the U.S. military strategy?

Kerry welcomed by Foreign Affair Secretary Albert Del Rosario at the Reception Hall of the Malacañan Palace during the visit to the Philippines on Tuesday (December 17, 2013). (Malacanang Photo)

Kerry welcomed by Foreign Affair Secretary Albert Del Rosario at the Reception Hall of the Malacañan Palace during the visit to the Philippines on Tuesday (December 17, 2013). (Malacanang Photo)

The Philippines has always been the cornerstone of U.S. military presence in Asia. The first U.S. military bases were built on the archipelago. The Philippines was the main launching pad for U.S. bomber plains during the Vietnam War. It plays a key role in the U.S. strategy today due to America’s continuing influence on Philippine politics as well as the islands’ proximity to China.

6. What does this mean for the taxpayers in the U.S.?

It means appropriating $50 million tax dollars for military aid to the Philippines and sending tens of thousands of U.S. soldiers to the Philippines to support and train the Armed Forces of the Philippines (AFP) instead of allocating budget to education, job creation, and social services in the U.S. It is also important to note that the AFP has thousands of unresolved cases of human rights violations against the Filipino people who they are supposed to protect.

7. If I were a taxpayer in the U.S., what should I do if I do not want increased U.S. military presence in the Philippines?

Call John Kerry’s office at (202) 647-5291 and tell his staff that you do not want your taxpayer dollars to go toward increased military presence in the Philippines.

8. Where can I find more information on the National Alliance for Filipino Concerns?

Go to www.nafconusa.org, email info@nafconusa.org, like us on facebook at www.facebook.com/nafconusa or call us at 415.333.6267.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/12/frequently-asked-questions-on-the-u-s-secretary-of-state-visit-to-the-philippines/feed/ 0
People’s Initiative, sandata ng publiko kontra pork barrel http://pinoyweekly.org/new/2013/12/peoples-initiative-sandata-ng-publiko-kontra-pork-barrel/ http://pinoyweekly.org/new/2013/12/peoples-initiative-sandata-ng-publiko-kontra-pork-barrel/#comments Tue, 17 Dec 2013 18:47:43 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=27076 Mga personahe at lider-mamamayan na lumahok sa pambansang asembleya kontra pork barrel. (Kontribusyon)

Mga personahe at lider-mamamayan na lumahok sa pambansang asembleya kontra pork barrel. (Efren Ricalde)

Hindi pa tapos ang laban kontra sa pork barrel.

Ito ang sinabi ng iba’t ibang grupo at personahe na kontra pork barrel sa isang pambansang asembleya hinggil sa people’s initiative kontra sa anumang uri ng lump sum appropriations sa badyet ng gobyerno. Sa kabila ng desisyon ng Korte Suprema noong Nobyembre na nagdedeklarang labag sa Saligang Batas ang Priority Development Assistance Fund (PDAF) at ilang bahagi ng lump sum funds ng administrasyong Aquino, sinabi nilang nananatili sa 2014 badyet ang practice ng pork barrel. 

At siyempre, nariyan pa rin ang Disbursement Acceleration Program (DAP), na isa pang uri ng lump sum funds na nasa kontrol ni Pangulong Aquino.

“Mayroon tayong dahilan na magsaya dahil ang Korte Suprema ay pinawalang-bisa ang PDAF. That is only half a victory. And in the battle against pork barrel, half a victory is not victory enough,” sabi ni dating Supreme Court Chief Justice Reynato Puno, na nagbigay ng keynote speech sa naturang pagtitipon sa St. Joseph’s College in Quezon para sa unang “national assembly for the abolition of the pork barrel system and for people’s initiative” kamakailan.

Ang aktibista at aktres na si Mae Paner, lumagda sa people's initiative. (Efren Ricalde)

Ang aktibista at aktres na si Mae Paner, lumagda sa people’s initiative. (Efren Ricalde)

Sinang-ayunan ng #AbolishPork Movement, na siyang isponsor ng asembleya, ang pahayag ni Puno na kailangang ipagpatuloy ang matagal-tagal na ring binabalak na people’s initiative. Paliwanag ng grupo, kailangan ding ipagpatuloy ang laban kontra sa pork barrel sa iba’t ibang porma — maging people’s initiative man iyan o sa mga kilos-protesta — lalo pa’t ipinasa na ng Kongreso at inaprubahan na ng Ehekutibo ang 2014 General Appropriations Act na anito’y may iba’t iba pa ring “itemized pork“. Siyempre, nanatili sa badyet sa susunod na taon ang pork barrel na nasa kontrol ni Pangulong Aquino.

Hinihintay din ng grupo at ng mga personaheng tulad ni dating Chief Justice Puno ang desisyon ng kasalukuyang Korte Suprema hinggil sa constitutionality (kung sang-ayon o hindi sa Saligang Batas) ng DAP.

Sa naturang asembleya, inihayag din ni Bayan Muna Rep. Neri Colmenares ang people’s initiative na magpapanukala ng batas na magbabasura sa sistema ng pork barrel sa gobyerno.

Sinabi ni Colmenares na target ng naturang panukalang batas na tanggalin na sa gobyerno ang lump-sum discretionary spending, o paggastos ng malaking pondo ng gobyerno nang walang malinaw na pananagutan. Bahagi rin ng panukala ang pagbalik ng di-naire-release na mga pondo na maibalik sa tinatawag na General Fund ng gobyerno — nang hindi mailaan sa diskresyon o sariling pagpapasya lang ng Pangulo tulad ng nagagawa ni Aquino sa ilalim ng DAP.

(Larawan ni Efren Ricalde)

(Larawan ni Efren Ricalde)

Kasama sa #AbolishPork Movement nanaghahanda para sa people’s initiative ang mga grupong Pagbabago, Concerned Citizens Movement, Kapatiran Party, Volunteers Against Crime and Corruption, Movement Against Dynasty, Youth Act Now!, Babae Laban sa Katiwalian, Artista Kontra Korapsyon, Bagong Alyansang Makabayan, ang UP Faculty Against Pork, si Archbishop Oscar Cruz, ang tanyag na whistleblowers na sina Jun Lozada at Sandra Cam, at ang alagad ng sining na si Monet Silvestre.

Kaalinsabay nito, nanawagan si Renato Reyes Jr., pangkalahatang kalihim ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan), sa nabanggit na iba’t ibang alyansa kontra pork barrel, at kahit ang iba pa, na paghandaan ang mas malaking paglaban kontra sa DAP at ang tinaguriang presidential pork barrel ni Aquino sa susunod na taon.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/12/peoples-initiative-sandata-ng-publiko-kontra-pork-barrel/feed/ 0
Various sectors show solidarity with Yolanda survivors, express anger at ‘inept’ Aquino gov’t http://pinoyweekly.org/new/2013/11/various-sectors-show-solidarity-with-yolanda-survivors-express-anger-at-inept-aquino-govt/ http://pinoyweekly.org/new/2013/11/various-sectors-show-solidarity-with-yolanda-survivors-express-anger-at-inept-aquino-govt/#comments Thu, 14 Nov 2013 12:30:00 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=26602 Candle lighting in Quezon City calling for immediate relief for Yolanda survivors. (Darius Galang)

Candle lighting in UP Diliman, Quezon City calling for immediate relief for Yolanda survivors. (Darius Galang)

Sectoral groups and individuals in the Philippines and abroad observed the International Day of Solidarity for victims of the typhoon Yolanda (international name: Haiyan) on November 13 by gathering in schools, communities, offices and workplaces, as well as expressing solidarity online.

Lighting candles, offering prayers, songs, and speeches, students, faculty, and employees from two biggest state universities in the country, University of the Philippines-Diliman and Polytechnic University of the Philippines, expressed sympathy and support for the survivors of typhoon Yolanda in Visayas and elsewhere.

In several other gatherings across Metro Manila, people gathered to collect relief goods and conduct programs in solidarity with the victims.

At the same time, they expressed anger at the Aquino government’s ‘ineptitude’ in providing immediate relief, including food and water, to majority of an estimated 4.5 million Filipinos affected by what was billed as one of the strongest typhoons ever.

In front of government agencies and Malacanang Palace, workers led by Kilusang Mayo Uno (KMU) pressed the Aquino government to speed up the delivery of relief goods to the affected people.

The workers carried  placards that read “RELIEF NOW!” as they picketed in front of the Department of Budget and Management (DBM) and the Department of Social Welfare and Development (DSWD) main offices and in Mendiola Bridge near the presidential palace.

They demanded the immediate release of disaster and pork barrel funds for the relief and rehabilitation in provinces devastated by Yolanda.

“Five days after super typhoon Yolanda hit the country, relief goods from the government have not yet reached many survivors especially in hardly stricken areas. We are calling on the people to give donations and to pressure the government to release all disaster and pork barrel funds for the benefit of Yolanda survivors,” said Roger Soluta, KMU secretary general.

Employees from the financial district in Makati City also joined in. Led by Banking and Financial Unions (BFU 268) and BPO Industry Employees Network (BIEN), launched their own relief efforts and put up a freedom wall for people in the area to express solidarity with the victims.

“Let this be a reminder that because of political patronage system, no sturdy evacuation centers built that could withstand typhoons such as Yolanda but make-shift evacuation centers, no reserved lifepacks (food) for typhoon victims that can readily be accessed, no communication system established (government owned and controlled) in calamity prone areas such as Leyte and Samar but reliance to private corporations and insufficient warning as too how typhoon surge can actually do,” said BFU and Bien, in a press statement.

Pressuring DSWD

Women who were formerly victims of Typhoon Ondoy in Bagong Silangan, Quezon City also trooped to the office of the Department of Social Welfare and Development (DSWD) to demand immediate relief for the victims of typhoon Yolanda, saying that they know exactly how they feel. Many of the women also have relatives in Leyte and Samar.

Ritchel Diaz, a leader of the local chapter of Gabriela, said that her parents walked for four hours from Albuera, Leyte to try to look for food and water in Ormoc City because no help has reached their town, which was completely devastated by the storm. “Walang bahay na nakatira, lahat nakadapa,” (No house was left standing) was how it was described by her family, who was only able to contact her yesterday.

While thankful that none of her family members were hurt, she fears that lack of food and other basic necessities will turn their situation desperate. Diaz says that people are only eating bananas left from felled trees.

Dapat hindi lang sa mga siyudad ang relief ng gobyerno. Dapat suyurin nila ang mga kasuluk-sulukan kasi doon mas walang kakayahan ang mga tao,” (The government should not limit its relief to the cities. They should also scour the interiors where the people have limited resources) she said.

Nerissa Guerrero, spokesperson on Samakana, said that relief efforts by community-based women under Lingap Gabriela is encouraging. “People give what they have, even if they are poor. They give from their sari-sari stores and their scant savings,” she said.

She said that they held an action in front of DSWD to demand that the agency deliver immediate relief to typhoon victims. “Gusto lang namin kalampagin, kasi baka natutulog,” (We just want to rouse them because they might be sleeping) she said, referring to government officials who are being criticized for their slow response to the crisis.

The women carried placards urging that foreign aid be given directly to the victims, and warning government officials against corrupting these funds like the pork barrel funds.

Gabriela also demanded that the National Food Authority distribute free rice to the victims, and not anymore sell them, even at discounted prices. It is referring to the tons of imported rice confiscated by the Bureau of Customs, intended for the victims of earlier typhoon Pablo in Compostela Valley.

“The rice did not reach typhoon victims then. It must reach typhoon victims now,” Guerrero said.

Filipinos abroad act

Different country chapters of Migrante International led solidarity actions and prayer vigils.

“OFWs feel that the national government, apart from press conferences, is not doing anything on the ground. They feel that the national government is also paralyzed. While they call on fellow OFWs and citizens from their host countries to gather as much support as they can, they are in a quandary to explain to them why and how much-needed relief is not being urgently made available and accessible to those in need,” said Garry Martinez, Migrante International chairperson.

In different places in the United States, Europe, Hong Kong and other countries, Filipinos gathered and called on people to donate and help out in relief efforts.

“At this time, we believe there is a responsibility for employers to recognise the extraordinary difficulties and pressures on some of their employees from the Philippines, and we call upon them to respond in a responsible and compassionate way,” said Rafael Joseph Maramag, secretary of Kanlungan, an alliance of Filipino organizations in the United Kingdom.

In Woodson, New York, Americans and members of Filipino organizations led by the National Alliance for Filipino Concerns (Nafcon) held a community forum and candle vigil.

Nafcon also held donation drives and vigils in other parts of the United States.

“The donations are going straight to our networks on the ground in the worst-hit areas, some of whom are still waiting for clean water, clothing and shelter. We can start building the infrastructure immediately,” said Terry Valen, Nafcon president in San Francisco, California, in an interview with SFGate.com.

Relief drive intensifies

Local as well as international organizations intensified relief drive and call for donations as news about the dire situation in many areas in the Visayas pour in.

The National Council of Churches of the Philippines (NCCP), meanwhile, have received volunteers from urban poor communities, employees and students in repacking relief goods provided by the ACT Alliance, an international alliance of church groups. The NCCP is calling for more volunteers, and plans to provide relief to the more remote towns in Samar and Panay, which have received little government or media attention.

Balsa, the relief drive initiated by Bagong Alyansang Makabayan (New Patriotic Alliance, Bayan), announced that it has dispatched a team to Tacloban City and other parts of Visayas to independently assess the situation on the ground, even as international media reports validate criticisms that Aquino government had been “too slow”in delivering immediate relief for the victims.

Photos of various activities commemoration the International Day of Solidary and Action for Yolanda victims:

Women picket the office of the Department of Social Welfare and Development to press for the agency to speed up relief efforts for Yolanda survivors. (Ilang-Ilang Quijano)

Women picket the office of the Department of Social Welfare and Development to press for the agency to speed up relief efforts for Yolanda survivors. (Ilang-Ilang Quijano)

Repacking of relief goods at the National Council of Churches in the Philippines. (Ilang-Ilang Quijano)

Repacking of relief goods at the National Council of Churches in the Philippines. (Ilang-Ilang Quijano)

Members of National Alliance for Filipino Concerns or Nafcon, in New York, USA, light candles in solidarity of the victims. (Contributed Photo)

Members of National Alliance for Filipino Concerns or Nafcon, in New York, USA, light candles in solidarity of the victims. (Contributed Photo)

Before the candle vigil, Nafcon held a community forum on the situation in the Philippines after Yolanda/Haiyan. (Contributed Photo)

Before the candle vigil, Nafcon held a community forum on the situation in the Philippines after Yolanda/Haiyan. (Contributed Photo)

Candle lighting at the University of the Philippines, Diliman, Quezon City. (Darius Galang)

Candle lighting at the University of the Philippines, Diliman, Quezon City. (Darius Galang)

 

Workers and students in Sta. Mesa, Manila hold up a tarpaulin asking for help for Yolanda victims for motorists passing by. (P. Pamintuan)

Workers and students in Sta. Mesa, Manila hold up a tarpaulin asking for help for Yolanda victims for motorists passing by. (P. Pamintuan)

Workers under Kilusang Mayo Uno picket Mendiola to press for immediate relief for Yolanda victims. (Gabriel Poncho)

Workers under Kilusang Mayo Uno picket Mendiola to press for immediate relief for Yolanda victims. (Gabriel Poncho)

The workers also picketed the DSWD-National Capital Region office. (Gabriel Poncho)

The workers also picketed the DSWD-National Capital Region office. (Gabriel Poncho)

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/11/various-sectors-show-solidarity-with-yolanda-survivors-express-anger-at-inept-aquino-govt/feed/ 0
‘I am not a crook’ | Noynoy’s October 30 speech annotated http://pinoyweekly.org/new/2013/10/im-not-a-crook-noynoys-halloween-speech-annotated/ http://pinoyweekly.org/new/2013/10/im-not-a-crook-noynoys-halloween-speech-annotated/#comments Wed, 30 Oct 2013 18:40:18 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=26444 President Aquino's "Address (to) the Nation", with visual aids, to grandstand against pork barrel critics and the opposition. (Video grab from RTVMalacanang video)

President Aquino’s “Address (to) the Nation”, with visual aids, to grandstand against pork barrel critics and the opposition. (Video grab from RTVMalacanang video)

When word spread that handlers of President Benigno Aquino III had asked major television networks for ten or so minutes on prime time to make a “big announcement” on the pork barrel scandal at 7:45 PM of October 30, many media pundits noted that the President may be on to something historic. After all, rare does a president ask the revenue-conscious, corporate broadcast media for airtime.

President Aquino’s actual speech, which lasted 12 minutes, must have disappointed the network owners, because it contained absolutely nothing big or historic. He essentially regurgitated his earlier defense of the Disbursement Acceleration Program (DAP) and his own presidential pork. Aquino used the precious airtime to rail against the former president, Gloria Macapagal-Arroyo, and members of the present political opposition, who, he charged, stole from the people through pork barrel. Simply put, it was a 12-minute rant against the opposition and (the growing number of) pork barrel critics.

Here is Aquino’s speech, with our annotations (in bold) — and some fact-checking.

 * * *

Pambansang Pahayag
ng
Kagalang-galang Benigno S. Aquino III
Pangulo ng Pilipinas
Mula sa Palasyo ng Malacañan
Inihayag sa isang live telecast

[7:45 n.g., ika-30 ng Oktubre 2013]

Mga minamahal kong kababayan, magandang gabi po.

Nitong mga nakaraang buwan, lumitaw ang ilang mga paksang naging sentro ng pampublikong diskurso. Kabi-kabilang tinig po ang narinig natin, at baka po mayroon na sa ating nahihilo sa usaping Pork Barrel at DAP. Humihingi po ako ngayon ng kaunting oras upang liwanagin ang mga isyung ito.

Nakikita na po siguro ninyo ang nangyayari ngayong bangayan. Sa isang panig, kayo at ang gobyernong binigyan ninyo ng mandato para sa pagbabago, na tatlong taon at limang buwan nang gumagawa ng reporma, naghahabol sa corrupt, at kumakalinga sa mahirap. Sa kabila naman ay ang mga tiwaling opisyal na diumano’y sangkot sa Pork Barrel Scam.

(PW: Since the August 23 press conference in Malacanang, Aquino has been consistent in claiming that he is on the side of pork barrel critics. His communications team has been busy depicting the President as a champion of anti-corruption — even as all evidence point to the contrary.

While claiming to be against pork barrel, Aquino also conveniently fails to mention the nature of the protest movement’s argument against pork: That the movement is not merely about a few corrupt officials, but an entire faulty system that is vulnerable to abuse.)

 

Baka po may nakakalimot sa atin: Pagnanakaw ang tunay na ugat ng isyung ito. Iyan po ang usapang pilit nilang tinatabunan, matapos mabisto ang kanilang kalokohan. Napapailing na nga lang po ako, dahil ang una kong inasahan, papabulaanan nila ang mga akusasyon. Di po ba’t iyan ang natural na tugon ng kahit sinong akusado? Sa hinaba-haba ng mga kontra-paratang na ibinabato sa atin, ni minsan, hindi ko narinig ang katagang at statement na “Hindi ako nagnakaw.”

Sana nga po, alang-alang sa inyong mga nagtiwala at bumoto sa kanila, ay tinutupad ng mga opisyal na ito ang kanilang sinumpaang tungkulin. Sana nga po, may paliwanag kung paanong nangyaring ang mga benepisyaryo ng pekeng NGO na pinili nila, ay listahan lang pala ng mga board passer na hinugot lang mula sa diyaryo. Pero parang ang hirap na pong maniwala sa mga palusot, kung sa paulit-ulit nilang paggamit ng pare-parehong NGO, ni minsan ay hindi nila sinilip kung nakakaabot sa taumbayan ang perang inilaan nila para dito. Medyo mahirap o imposible na po talagang ipaliwanag ito.

(Aquino, of course, is wrong in saying that the revelations of corruption are at the root of the political crisis. Again, an overwhelming majority of those opposed to pork barrel want the entire pork barrel system abolished. The issue is the system, not just the specific cases of corruption — although that battle is being waged, too.)

 

Sa sobrang hirap nga pong ipaliwanag, tila sinunod na lamang nila ang payo ng isang matandang pulitiko sa kanilang kampo: Kung hindi mo kayang ipaliwanag, palabuin mo na lang lahat; kung hindi mo kayang bumango, pabahuin mo na lang lahat; kung hindi mo kayang gumuwapo, papangitin mo na lang lahat. Narinig naman ninyo ang hirit nila: Pare-pareho lang naman daw kaming lahat.

Ang tugon ko po diyan: Hindi tayo pareho. Hindi kami nagnakaw, at hindi kami magnanakaw; kami ang umuusig sa mga magnanakaw. Itinalaga po natin ang mga taong may paninindigang tuparin ang kanilang mga sinumpaang tungkulin. Di po ba’t ang itinalaga nating liderato ng Commission on Audit ang sumuyod sa mga dokumento, kaya’t natuklas ang mga pang-aabuso sa PDAF? Di ba’t nakakaasa tayo ngayon sa patas at makatarungang imbestigasyon, dahil katuwang sa tuwid na daan ang Ombudsman na atin ding itinalaga?

(The President here asks us, the public, to believe him when he says ‘I am not a crook’ — a line that we have heard many a crooked politician say. He then presents as proof of his anti-corruption drive the reports by made by the Commission on Audit, which, it must be said, merely that limited its investigation to PDAF misuse during Arroyo’s time.)

 

Linawin na rin po natin: Hindi pork barrel ang Disbursement Acceleration Program. Sa kabuuang DAP releases noong 2011 at 2012, siyam na porsyento po nito ang ginugol sa mga proyektong iminungkahi ng mambabatas. Hindi rin po pagnanakaw ang DAP. Ang pagnanakaw, ilegal; ang paggastos gamit ang DAP, malinaw na nakasaad sa Konstitusyon at sa iba pang mga batas. Pangalan lang ang DAP ng isang proseso ng paggastos sa perang natipid, at sa iba pang nalikom na kita ng inyong gobyerno. Saan po nanggaling ang perang ito? Nagmula ito sa pagtitigil natin sa kuntsabahan sa kontrata, tong-pats, overpricing, at kickback. Nagmula ito sa maayos na paggugol ng budget. Nagmula ito mula sa dagdag na kita mula sa matinong koleksyon ng buwis. Nagmula ito sa tapat na pamamahala sa mga GOCC; halimbawa ang MWSS, na dating nababaon sa utang, pero ngayon, taun-taon nang nag-aabot ng dibidendo sa gobyerno. Savings, above-target na koleksyon, at mga bagong revenue ang resulta ng tamang pamamahala. At dahil sa DAP, naitutok ang pondo sa mga proyektong nasa loob rin naman ng budget at totoong may pakinabang sa atin.

(This looks to be the real reason for the prime-time speech: to defend DAP. Aquino says DAP is not pork — even as the standard definition of pork barrel [lump-sum funds, discretionary, lack of oversight mechanisms, etc.] clearly suggest otherwise.

The President walks on thin ice, in insisting that DAP is constitutional — even as many constitutional experts, from former Chief Justice Reynato Puno to Fr. Joaquin Bernas, have opined the opposite. [Puno even took it to the level of divine law: pork barrel, including DAP, he said, is 'evil'.] With the constitutionality of DAP in question, all arguments about the sources of these funds are moot.

In any case, Aquino’s claim that DAP funds come from his anti-corruption drive is sure to be refuted by many government employees’ unions whose agencies’ savings Aquino and DBM allegedly took.)

 

Paano gumagana ang mekanismong ito? Simple lang po. May mga ahensya, na sa iba’t ibang kadahilanan, hindi agad naipapatupad ang mga proyekto nila; mayroon namang masigasig at mabilis magpatupad ng mga proyekto. Kapag naantala ang pagpapatupad ng proyekto, natural, hindi rin ito gugugulan ng pondo. Hindi po natin hinahayaang matulog ang pondong ito: humanap tayo ng programang nakapila sa ilalim ng ahensyang mabilis magpatupad, at doon natin itinutok ang pondong natipid, pati na rin ang dagdag na perang kinita ng ating gobyerno. Mas mabilis at napaaga ang pagdating ng benepisyo sa mamamayan, at mas masinop at epektibo nating nagugol ang perang taun-taong nakalaan sa ilalim ng Pambansang Budget.

Kayo nga po ang magsabi: Mali ba ito? Kailan ba naging masama ang paghahanap ng konstitusyonal na paraan para makapaglingkod ng mas epektibo sa taumbayan? Dahil po sa DAP, napondohan ang Project NOAH, na nagbibigay ng tama at agarang babala kung may sakuna. Dahil din sa DAP, sa ilalim ng Training-for-Work Scholarship Program ng TESDA, mayroong halos 150,000 na Pilipino ang napag-aral; di bababa sa 90,000 sa kanila ang may trabaho na ngayon. Nakinabang din po ang ating Air Force at kapulisan; nakapagpatayo tayo ng kalsada, classroom, at ospital sa Mindanao at sa iba pang bahagi ng bansa; naibalik ang benepisyo ng mga empleyado ng DepEd noong nabayaran ang kanilang GSIS premiums na matagal nang di nababayaran ng pamahalaan; at marami pang ibang programa at proyektong may tunay na pakinabang sa Pilipino.

(Again, all arguments justifying the use of DAP is moot if the practice itself is unconstitutional. 

Worth mentioning, however, is the part about the funding for TESDA. Is Aquino claiming that aside from TESDA’s PhP 3-Billion budget in 2013, he also allotted a portion of DAP funds for said agency? [Remember, he also pledged to increase TESDA's budget to PhP 4.09-B in 2014.]  Or is he claiming that all, or many, of TESDA graduates were funded through DAP? What happened, then, to TESDA’s original funds? This part raises more questions than answers.

Also, Aquino is proud to declare that he uses DAP to fund his labor export policy — a decades-old, unwritten policy that has forced tens of millions of Filipinos to work abroad because of lack of job opportunities and livelihood in the country.)

 

Malaki rin ang naitulong ng DAP sa nangyayaring pag-arangkada ng ating ekonomiya. Sabi pa nga ng World Bank, nag-ambag ang DAP ng 1.3 percentage points sa ating GDP growth noong ikaapat na quarter ng 2011. Ikumpara po natin: Hindi ba’t noong sila ang nasa poder, “Sick Man of Asia” ang tawag sa atin? Ngayon, mamili na kayo sa mga bagong bansag sa atin ng mundo: Asia’s fastest growing economy, Rising Tiger, Brightest Spark. Isama pa diyan ang nakuha nating investment grade status mula sa tatlong pinakatanyag na credit ratings agency. Ang pag-angat nito, at ang tinatamasang benepisyo ng ating mga kababayan, lalo na ng mga nasa laylayan ng lipunan–ito po ang bunga ng tamang paggastos, sa halip na pagnanakaw. Ang perang dating kino-corrupt, napakinabangan na ng taumbayan, lalo na ng mahihirap.

(We heard it all before. During his time, Pres. Fidel Ramos claimed that the Philippines was already on the way to becoming a ‘newly industrialized country’ and was losing the ‘Sick Man of Asia’ tag.  [A tag, by the way, that stuck with the country even when Benigno III's mother, Corazon, was president.] More than 20 years later, the Philippine economy is still characterized as import-dependent and export-oriented. More people are poor and hungry than ever in history. An overwhelming majority of peasants are still landless, and workers’ real wages are stuck to Ramos-era levels.

 The phrase ‘sick man of Asia’, by the way, was originally used to refer to pre-revolutionary, pre-industrial China of the 19th and early 2oth century, when foreign imperial powers lorded over the country’s land and resources. Very similar, in fact, to present-day Philippines, where a foreign imperial power –mainly the US — lords over the country’s land and resources.)

 

Ipaliwanag na rin po natin itong President’s Social Fund. May mga pagkakataon po na kailangan ng agarang pondo para tumugon sa mga biglaang pangangailangan. Halimbawa: ang tulong para sa pamilya ng sundalo’t pulis na nasawi sa pagreresponde sa MNLF-Misuari Faction sa Zamboanga, gayundin sa paghahatid ng ayuda nang sumalanta ang bagyong Sendong. PSF po ang pinanggagalingan nito; kung wala nito, kung walang calamity o contingency funds, mananatili ang ating mga kababayang nagdurusa.

(Here, Aquino employs a very weak argument to defend his pork barrel. His pork, he says, was used to help the families of soldiers and cops killed during the Zamboanga stand-off and those affected by typhoon Sendong. Again, we all heard this before — from congressmen and senators who tried to defend their own pork. This also hides the fact that appropriate agencies tasked to provide such services [i.e. AFP and PNP for families of fallen soldiers and cops, DSWD and other agencies for typhoon victims] do have their own funds appropriated by Congress.)

 

Dahil noong araw, inabuso ang pondong ito, baka raw abusuhin namin ito ngayon–kahit walang paratang ng pagnanakaw o kamalian ng paggamit. Ang mungkahi ng ilan, tanggalin na lang. Tanong po: Makatuwiran po ba ito? Maganda po sana kung ganoong kasimple, pero paano po kung magkaroon ng sakuna? Buwenas na tayo kung may session sa Batasan; mahina po ang apat na buwan ng debate at pakikipagpalitan ng sulat sa Kongreso bago maaprubahan ang pondong puwedeng gugulin. Kung ikaw ang nasa Zamboanga City, at humihilab ang sikmura ng anak mong iyak nang iyak, matatanggap mo ba kung sabihin sa iyo ng iyong gobyernong, pasensyahan muna tayo? May pera naman po, at may sapat tayong mekanismo upang siguruhing mapupunta ito sa dapat kalagyan. Tama bang ipagkait ang kalinga sa ating mga kababayan?

(Quick answer to his question: No. The practice of one politician [ASSUMING, for argument's sake, that Aquino is one such politician] of putting pork barrel to good use does not discount the possibility that it will be abused, or is being abused, by other politicians. Remove the occasions of sin and there will be less, or no, sin.)

 

Uulitin ko po: Pagnanakaw ang isyu dito. Hindi ako nagnakaw. Pero ang mga diumano’y nagnakaw ay siyang nagpapasimuno ng kalituhan; gustong kaladkarin pababa ang lahat ng ating pinaghirapang maabot dito sa tuwid na daan. Tayo ang ninakawan, tayo ang niloko, tapos tayo pa ngayon ang pinagpapaliwanag. Tayo ang patuloy na naghahanap ng katotohanan, tayo ang nagbawas nang nagbawas sa mga mekanismong maaaring gamitin para abusuhin ang kapangyarihan?tapos, tayo pa ngayon ang pinaparatangang “Pork Barrel King.”

(Aquino cleverly insists that he is on the side of the anti-pork barrel movement, in order to narrow down that movement’s target to members of the political opposition already embroiled in the Napoles scam. By doing so, he can play the role of the victim further victimized by corrupt politicians who ‘muddle the issue’ and call him a ‘Pork Barrel King.’ Again, this hides the fact that the anti-pork movement does not merely demand the investigation and prosecution of politicians involved in the scam. It also call on the abolition of the entire pork barrel system that makes corruption not only a matter of possibility but of certainty.) 

 

Ito po ang masasabi ko sa kanila: Kung sa tingin ninyo, titigil ako sa pag-usig; kung sa tingin ninyo, maililihis ninyo ang atensyon ng publiko; kung sa tingin ninyo, makakatakas kayo sa pagnanakaw; nagkakamali kayo ng tantya sa akin, at sa taumbayang Pilipino. Baka naman po may natitira pang kabaitan sa inyo. Sana po, gumawa na kayo ng kilos para naman sa kapwa ninyo, at hindi lang para sa sarili.

Nang bumalik sa bansa ang aking ama noong ika-21 ng Agosto 1983, may nakahanda siyang talumpati. Hindi na ito narinig ng mga Pilipino dahil sa tarmac pa lang, pinaslang na siya. Sa talumpati, sinipi niya si Archibald MacLeish: “How shall freedom be defended? By truth when it is attacked by lies.” Ngayong sinusubok ng mga kasinungalingan at panlilinlang ang karapatan ng mga Pilipinong magkaroon ng isang tapat na pamahalaan, tanging katotohanan lamang ang wastong sandata. Sa gabing ito, inilatag ko sa inyo ang tunay na konteksto ng mga nangyayari sa ating bayan. Mangyari po sanang sa darating na mga araw, pag-usapan ninyo ito sa kani-kaniyang mga pamilya, grupo, at komunidad, at doon bumuo ng sariling mga kaisipang nakatuntong sa katotohanan.

(Like his mother before him, Benigno III plays the “Ninoy card” to remind us of his lineage and establish the connection between his father’s martyrdom and his own feelings of being persecuted.

But thing is, during the Marcos dictatorship, of which Ninoy was an opponent, the truth was relentlessly “attacked by lies” — often in the form of the dictator’s nationally televised speeches that railed against the “enemies of democracy”. Deja vu.)

 

Mga Boss, marami na tayong pinagdaanang laban. Nagpapasalamat ako dahil gaano man kasahol ang mga paninira at pagsasabotahe, hindi kayo bumitiw, hindi kayo sumuko, at pinatunayan nating walang maaapi kung walang magpapaapi. Ngayon, ang mga tila nagsamantala sa atin ang gustong idiskaril ang kurso natin tungo sa ating mga pangarap. Hindi ako naniniwalang papayag kayo dito. At habang nandiyan kayo, patuloy akong maninindigan.

Panatag ang loob ko, nasa poder man ako o hindi, na kayo mismong mga Boss kong maayos ang kaisipan at nasa tamang lugar ang puso, ang magpapatuloy at magtatapos ng laban. Dito nagmumula ang aking lakas at katatagan ng loob. Di ba’t kailan lang, ang umiiral na siste ay isang taumbayang nagsawa nang mangarap, nagsawa nang pumalag, nagsawa nang makiambag? Ngayon, napakarami na nating sama-samang pumapanday ng positibo at makabuluhang pagbabago sa lipunan. Tiwala akong mas masigasig pa ninyong papanigan ang tama, ang makatotohanan, at ang makatarungan. Kaya nagpapasalamat ako, dahil alam kong tuloy na tuloy pa rin ang ating martsa sa tuwid na daan.

Muli, isang magandang gabi po sa inyong lahat.

(If Aquino truly believes that his ‘bosses’– that’s us — are still overwhelmingly supportive of his administration, he should not have bothered us with this pity party-slash-rant of a speech in the first place.

Forget the TV networks’ possible revenue losses. For working people, time is gold. Those 12 minutes we wasted watching a visibly defensive, inarticulate President defend his pork barrel again would have been better spent resting our tired bodies for the next day’s work.)

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/10/im-not-a-crook-noynoys-halloween-speech-annotated/feed/ 0
Kabataan handa sa people’s initiative, ‘pag-aalsang bayan’ kontra pork barrel http://pinoyweekly.org/new/2013/10/kabataan-handa-sa-peoples-initiative-pag-aalsang-bayan-kontra-pork-barrel/ http://pinoyweekly.org/new/2013/10/kabataan-handa-sa-peoples-initiative-pag-aalsang-bayan-kontra-pork-barrel/#comments Sun, 27 Oct 2013 15:26:24 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=26415 Vencer Crisostomo ng Anakbayan, sa Million People March sa Ayala Avenue noong Oktubre 4. (Macky Macaspac)

Vencer Crisostomo ng Anakbayan, sa Million People March sa Ayala Avenue noong Oktubre 4. (Macky Macaspac)

Nagpahayag ng suporta ang mga grupo ng kabataan sa nakaplanong people’s initiative laban sa pork barrel system na unang inahayag ni dating Chief Justice Reynato Puno.

“Hinog ang panahon para isakamay ng mga mamamayan ang pagsasagawa ng batas dahil sa kapalpakan ng Kongreso na magpasa ng batas na magbabasura sa pork barrel system,” ani Einstein Recedes, national convenor ng Youth Act Now, isang alyansa ng iba’t ibang grupo ng kabataan.

Matatandaang nagpanukala ang dating punong mahistrado sa mga nagpasimuno ng Million People March na gamitin na na nila ang Republic Act 6735 o ang Initiative and Referendum Law upang magpasa ng panukala ng batas na ibasuta ang anumang porma ng pork barrel.

Naniniwala si Puno na “nawalan na ng awtoridad ang mga mambabatas na maging tagapagbantay ng kaban ng bayan.”

Kasabay nito, sinabi naman ni Recedes na patuloy pa rin ang mga kilos-protesta at iba pang pagkilos kahit pa umusad ang people’s initiative.

“Isa lamang sa mga magagawa natin ang people’s initiative para labanan ang pagpapatuloy ng pork barrel system. Hindi ito dapat hadlang sa mga pagkilos sa lansangan,” aniya.

Katunayan, nanawagan ang militanteng grupo ng kabataan, Anakbayan, sa iba pang mga grupong pangkabataan na pagsikaping makamit ang isang people’s uprising o pag-aalsang bayan kontra sa pork barrel.

“Dapat mapabagsak natin ang tiraniya ng mga baboy. Nananawagan tayo sa kabataang Pilipino at mga mamamayan: Lumikha ng kasaysayan at pagtrabahuan ang pagkilos ng mas marami pang mga mamamayan sa kalsada, sa paigtingin ng mga protesta at pagkakaisa para sa isang pag-aalsa. Mag-alsa tayo kontra korupsiyon,” sabi ni Vencer Crisostomo, tagapangulo ng Anakbayan.

Sinabi ni Crisostomo na sa pagpapabagsak ng kasalukuyang “tiraniya,” isang konseho ng mga “marangal, kontra-pork na mga personahe at kinatawan mula sa iba’t ibang sektor” ang maaaring buuin. Papalitan umano nito ang kasalukuyang gobyerno at paparusahan ang mga mandarambong ng bayan.

“Nasusuklam na ang mga tao sa kasalukuyang pangkatin ng mga pulitikong maka-pork. Sawang sawa na tayo sa korupsiyon, kahirapan at mapang-aping pamumuno ng iilan. Kailangan natin na magsimula uli,” sabi pa niya.

Sang-ayon din umano Anakbayan sa paggulong ng isang people’s initiative, dahil di na talaga maaasahan ang Kongreso o Malakanyang na ibasura ang pork barrel.

“Ang pag-apruba ng panbansang badyet para sa 2014 at ang patuloy na pagdedepensa ng mga mambabatas maging ng gobyernong Aquino ay malinaw na nagpapakita ng pagka-adik sa pork (barrel) ng mga mambabatas,” aniya.

Upang maisakatuparan ang inisyatiba, kinakailangang makalikom ng 10 porsiyento o humigit-kumulang 10 milyong rehistradong botante, at tatlong porsiyentong rehistradong botante bawat lehislatibong distrito.

Kapag naabot ang rekisitong ito, maglulunsad ang Commission on Elections (Comelec) ng publikong mga diskusyon ukol sa panukalang batas at isasailalim ito sa isang referendum.

Naniniwala ang mga grupo ng kabataan na may makukuhang sapat na bilang na lagda sa kabataan para sa inisyatiba.

“Makikita kahit sa datos ng National Statistics Office na nasa 25 milyon ngayon ang mga kabataang Pilipino na may edad na 18 hanggang 30. Nasa amin ang bilang. Kailangan lang ang ibayong tulak sa pagpapalaganap ng kaalaman at pagmomobilisa ng kabataan para makiisa sa inisyatibang ito,” paliwanag ni Recedes.

Katunayan, aniya, nagimula na ang mga grupo ng kabataan sa ilalim ng Youth Act Now sa kampanya.

Excited na kami na lumahok sa malaking demokratikong pagkilos na ito,” sabi pa ni Recedes.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/10/kabataan-handa-sa-peoples-initiative-pag-aalsang-bayan-kontra-pork-barrel/feed/ 1
Mga Larawan | Dahil sistemang pork barrel ang tunay na Pinoy horror story http://pinoyweekly.org/new/2013/10/photos-dahil-sistemang-pork-barrel-ang-tunay-na-pinoy-horror-story/ http://pinoyweekly.org/new/2013/10/photos-dahil-sistemang-pork-barrel-ang-tunay-na-pinoy-horror-story/#comments Thu, 24 Oct 2013 19:15:17 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=26404 Si Mae Paner a.k.a. Juana Change, sa costume na Darna. (Pher Pasion)

Si Mae Paner a.k.a. Juana Change, sa costume na Darna. (Pher Pasion)

Dahil tunay na nakakatakot para sa mga mamamayan ang sistemang pork barrel, nagsagawa ng isang costume parade na pinamagatang “Katakurakotan” ang iba’t ibang grupo’t indibidwal sa pangunguna ng #AbolishPork Movement noong Oktubre 23.

Mula Rajah Sulaiman Park, nagmartsa ang daan-daang mga aktibista at indibidwal patungong Senado sa CCP Complex, Pasay City. At dahil malapit na ang Kanluraning holiday na Halloween (bago ang Undas sa Pilipinas), nagmistulang cosplay (costume play, na nauuso ngayon sa kabataan) ang protestang kontra-pork na ito.

Ang ilan sa kanila, nagsuot ng mga costume na hango sa Pinoy folklore (mga tikbalang, manananggal, aswang, atbp.) para kumatawan sa kamuhi-muhing sistema ng lump sum approprations na ayaw pa ring bitiwan — at dinedepensahan pa nga — ng Palasyo.

Tunay na nakakatakot. Pero anumang katatakutan, kayang pangibabawan at labanan.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/10/photos-dahil-sistemang-pork-barrel-ang-tunay-na-pinoy-horror-story/feed/ 0
Infographic | Aquino’s Disbursement Acceleration Program http://pinoyweekly.org/new/2013/10/infographic-dap-noynoy-aquino/ http://pinoyweekly.org/new/2013/10/infographic-dap-noynoy-aquino/#comments Thu, 17 Oct 2013 22:30:05 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=26356 Several lawmakers, organizations and constitutional experts have expressed their opinion that President Aquino’s Disbursement Acceleration Program (DAP) is unconstitutional. Worse, this lump-sum fund, taken from “savings” of many government agencies, has supposedly been used as “bribe” for senators who voted to remove impeached Chief Justice Renato Corona last year. And due to its nature as a “presidential pork”, DAP is prone to corruption as any pork barrel fund.

DAP infographic(2)

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2013/10/infographic-dap-noynoy-aquino/feed/ 1