When Balsa Mindanao invited Pinoy Weekly to their humanitarian and fact-finding mission to Davao Oriental, we immediately dispatched Macky Macaspac to cover. Along with four journalists, including our partner in alternative media, Davao Today, Macky observed, documented and participated in gathering information on the humanitarian situation in Baganga, Davao Oriental. We will be coming out with a separate story on the findings–that of the mission, but also our own.

In the course of our coverage, though, we became part of the story. On April 19, the 69-member mission went off to the remote area of Baganga. On the way to Sitio Limot, Brgy. Binondo the mission site, they experienced checkpoints and unusual “road blocks”. In a scene that reminded us of the dictator Marcos’ Martial Law , the mission members were asked to alight the vehicles and were made to sign a logbook.

Returning from Limot, the mission members later found out that drivers of their rented vehicles had fled. The vehicles were left in Sitio Timbaon; the drivers were apparently forced by the military to leave. Thus began their long night in Sitio Cabuyao, where there was no electricity or cellphone signal. Only a month ago, Binondo was the site of an extrajudicial killing, that of local leader Cristina Jose.  With the military controlling the flow of traffic to the sitio as darkness enveloped it, the mission members feared for the worst.

In Davao City and Metro Manila, church workers and human rights groups frantically called media outfits and anybody who could help the stranded mission members. Media groups, including the National Union of Journalists of the Philippines and the Center for Media Freedom and Responsibility, released statements of concern for the safety of journalists and mission members.

Thankfully, the next day, vehicles rented by human rights and progressive groups from Davao City broke through the road blocks to fetch the stranded mission members. Their ordeal may have ended, but the quest for justice in Baganga and elsewhere continues. (–Ed.)

Blocked by a military-manned checkpoint, mission members alight the vehicles to negotiate with the soldiers. (Macky Macaspac)

Military men, with an APC, manning a checkpoint. (Macky Macaspac)

A nun talks with a soldier to plead for the mission to pass through Sitio Spur Dos. The travel was delayed by at least an hour because of the checkpoint. They were allowed to pass through, but less than 25 meters from the checkpoint, the soldiers blocked the path with logs and a truck. (Macky Macaspac)

ROAD BLOCKADE. A truck and some logs placed by soldiers block the path of the mission in Sitio Spur Dos, Brgy. Aragon, Cateel, Davao del Sur. (Macky Macaspac)

Not content with the logjam to prevent the travel of the mission members, soldiers allegedly placed a large mound of rocks and earth along the way. In the background is the backhoe truck used to place the mound. (Macky Macaspac)

A nun, who is a member of the fact-finding mission, speaks with one of the cops manning the checkpoint in Aliwagwag, Cateel. (Macky Macaspac)

“PNP Comelec checkpoint” together with the military. (Macky Macaspac)

According to the soldiers, they were ordered by Davao Oriental Gov. Cora Malanyaon to “rescue” the stranded mission members. But the latter refused the “help,” believing that it is in fact the military that caused their being stranded in the first place. (Macky Macaspac)

A military truck. (Macky Macaspac)

The mission members refused to ride the vehicles provided by the governor and the military, and waited for the vehicles from people’s organizations in Davao, led by Bayan Muna’s Joel Virador. With Virador were other media members who wanted to cover the rescue. (Macky Macaspac)

Libu-libong Pilipino ang lumahok sa One Billion Rising, isang kampanya para wakasan ang karahasan sa kababaihan sa pamamagitan ng sayaw. Sa Tomas Morato, Quezon City noong Pebrero 14, ginanap ang main rising na inorganisa ng Gabriela, Gabriela Women’s Party, New Voice Company, at iba pang grupo.

Dokumentasyon para sa One Billion Rising Philippines ng PinoyMedia Center, opisyal na media partner ng kaganapan. Panoorin sa High Definition (720p).

Panoorin din ang Part 1 ng naturang bidyo-dokumentasyon.

Shot and edited by Pher Pasion and King Catoy

Pagtutulak ng pulis sa kababaihang nagpoprotesta (Macky Macaspac)

Sa bisperas ng Marso 8, Pandaigdigang Araw ng Kababaihan, dinahas ng pulisya ang kababaihang pinoprotesta ang umano’y pagkakanulo ni Pangulong Aquino sa mga mamamayan nito, sa usapin ng Sabah at sa pagsadsad ng USS Guardian sa Tubbataha Reef. Mapayapa nang nagdidispers ang nagprotestang kababaihan nang damputin at arestuhin ng mga miyembro ng Manila Police District ang dalawa sa kanila.

Sa panayam na ito ng Pinoy Weekly, tinawag ni Joms Salvador, pangkalahatang kalihim ng Gabriela, si Aquino na “unfit” para maging isang pangulo.

Libu-libong Pilipino ang lumahok sa One Billion Rising, isang kampanya para wakasan ang karahasan sa kababaihan sa pamamagitan ng sayaw. Sa Tomas Morato, Quezon City noong Pebrero 14, ginanap ang main rising na inorganisa ng Gabriela, Gabriela Women’s Party, New Voice Company, at iba pang grupo.

Opisyal na dokumentasyon para sa One Billion Rising Philippines ng PinoyMedia Center, opisyal na media partner ng kaganapan. Panoorin sa High Definition (720p).

Shot and edited by Pher Pasion and King Catoy

Opening and closing credits music “Fireflies” by Susie Ibarra

Coconut farmers recently formed a group, CLAIM (Coco Levy Funds Ibalik Sa Amin), to demand the return of the multi-billion peso coco levy funds that were extracted from small farmers during martial law.

Late last year, P56 Billion of the coco levy funds were remitted to the National Treasury. The Aquino administration formed the Presidential Task Force on Coco Levy Funds headed by National Anti-Poverty Commission (NAPC) to administer the funds.

But farmers say that the funds are in danger of being corrupted by government officials and used for other purposes, such as the Conditional Cash Transfer and the “bogus” Comprehensive Agrarian Reform Program.

This video documents a three-day protest of coconut farmers, including a siege of the NAPC office, to underscore their demands. They are proposing the creation of a council composed of small coconut farmers, which will allow them to administer the funds themselves.

(Basahin ang artikulo hinggil sa mga pasyente ng POC at paglaban nila sa pagsasapribado ng naturang ospital.)

Spinal ward ng mga pasyente sa Philippine Orthopedic Center. Siksikan ang mga pasyente sa tanging ospital na nag-iispesyalisa sa orthopedics. Dahil sa dami ng mga pasyente, hirap ang mga nars o doktor na matugunan ang kanilang mga pangangailangan. (KR Guda)

Matatagpuan sa kanto ng Maria Clara at Banawe Streets sa Quezon City, ang Philippine Orthopedic Center ay itinatag noong 1945 para maglingkod sa mga biktima ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa ngayon, nasa ilalim ito ng Department of Health ng gobyerno. Pero pinaplano ng administrasyong Aquino ang pagpapasailalim nito sa Public-Private Partnership o PPP. (KR Guda)

Naghihintay sa check-up. Mahaba ang pila sa out-patient department ng POC tuwing umaga. (KR Guda)

Mario Maniego,49, taga-Nueva Ecija, na paralisado matapos operahan 17-taon na ang nakakaraan dahil sa pagkakaipit ng ugat sa leeg. (KR Guda)

Si Susan Maniego, 48, taga-Bulacan, na 17-taong nang nagbabantay sa kanyang asawa na si Mario sa POC. (KR Guda)

Kamay ni Mario Maniego, na 17 taon nang di nagagamit. (KR Guda)

Sa loob at labas ng ward. Sa dami ng pasyente, maging sa corridor nakapuwesto ang marami sa kanila. (KR Guda)

Rubina Padasas, 42, taga-Marikina, habang sinusuri ng isang nars. Magdadalawang buwan na siya sa POC at walang mautangan para panggastos sa ospital. (KR Guda)

Babad sa trabaho ang mga kawaning pangkalusugan ng POC. Nangangamba silang matanggal sa trabaho o mabawasan ng benepisyo kung matutuloy ang pagsasapribado sa POC. (KR Guda)

Female ward. Gumagamit pa rin ang POC ng tractions, isang luma at di-na-madalas na ginagamit na teknik sa pagtuwid at paggamot ng mga bali sa buto. (KR Guda)

Kailangang pagtiisan ng isang pasyente ang kalagayan niya sa ospital. (KR Guda)

Josephine Mendoza, 53, taga-Makati, kasama ang kanyang apo na si Chrisvel Mendoza, 12, na nagpagamot sa Orthopedic dahil sa aksidente sa eskuwelahan. (KR Guda)

Dahil nag-iisa ang POC sa buong Pilipinas, Sa POC pa rin nagpagamot ang aktor na si Julio Diaz dahil sa aksidente sa shooting ng isang indie film. (KR Guda)

Puno ang female ward. Magkadikit-dikit din ang mga higaan ng mga pasyente. (KR Guda)

Walang kasiguraduhan ang trabaho ng mga manggagawang pangkalusugan ng POC kung maisapribado ang ospital. (KR Guda)

Si Keisha Orayan, 21, taga-Mandaluyong City. Dalawang buwan na siya sa POC dahil sa iniinda sa leeg at saksi sa paghihirap ng mga kapwa nya pasyente sa kanilang kalagayan. (KR Guda)

Nagkalat sa loob ng Orthopedic ang mga sticker na nananawagan ng pagtigil sa pagsasapribado ng naturang ospital. (KR Guda)

Watch two of the most compelling speakers during the 26th anniversary  commemoration of the Mendiola Massacre at Mendiola Bridge, Manila last January 22. Miriam Villanueva was 17 years old during the massacre, a survivor who cannot forget that fateful day. Justine is the granddaughter of a peasant leader, a young activist who represents how the unfulfilled demand for land reform fuels the next generation’s struggle. Watch the video in HD (720p).

Shot by King Catoy, Edited by Ilang-Ilang Quijano

Photos of Mendiola Massacre by Ramon Acasio

Paaralan na nawasak sa Lingig, Surigao del Sur (Dr. Romeo Quijano)

Pagkatapos ng isang panayam kaugnay sa proyektong tulong pangkabuhayan sa mga magsasaka sa Surigao del Sur, sumama na ako sa pangkat ng CBHP (Community Based Health Program) na nagbalik-dalaw sa ilang lugar na sinalanta ng bagyong Pablo sa Surigao del Sur at Davao Oriental. Umalis kami sa Tandag ng ala-una ng madaling araw at narating namin ang unang baryo na sinisilbihan ng CBHP nang bandang alas-8 ng umaga. Bagama’t nakita ko na sa telebisyon ang mga imahen ng pinsalang dulot ng bagyo, matindi pa rin ang aking gulat-hinagpis nang mapaloob ako mismo sa tunay na eksena ng mga wasak na kabahayan at mga pananim.

Mabilis na sumagitsit sa aking isipan ang mga nakakapangilabot na larawan ng Hiroshima, Vietnam, at Iraq matapos ang pambobomba ng Amerika. Sa sandaling iyon, lubusan kong naramdaman ang malubhang pinsala ng bagyong Pablo, hindi lamang sa mga tirahan, kabuhayan, kapaligiran, at kalusugan ng mga tao kundi pati na rin ang malubhang epekto ng pagbabago sa klima, kasakiman ng malalaking negosyo (pagmimina, plantasyon ng saging, atbp) at ng kapabayaan ng gobyerno. Sa nagngangalit kong kalooban, hindi ko na alintana ang pamamanhid ng aking mga paa sa mahigit tatlong oras na pagkasalpak sa likod ng motorsiklong kung tawagin ay “habal-habal.” Apat kaming sakay nito at nakaipit ako sa likuran ng drayber.

Marami sa mga biktima ang malayo sa sentro ng barangay at kabayanan at hindi naaabutan ng tulong ng gobyerno, media at mga karaniwang organisasyong sibiko. Ang mga lugar na ito ang pangunahing binibigyang pansin ng CBHP at ng mga kaalyado nitong mga samahan, kabilang na ang kilusang magbubukid sa rehiyon. Pinuntahan na rin namin ang isa sa mga pinakamatinding apektado ng bagyo sa Davao Oriental, ang bayan ng Cateel, na katabi ng mga apektadong lugar sa Surigao del Sur. Grabe talaga ang pinsala, parang binagsakan ng bomba atomika talaga! Wasak na wasak ang halos lahat ang mga istruktura at mga halaman, lalo na ang mga niyog. Ang bayan ng Cateel ang madalas naipapakita sa telebisyon at marami ang mga ahensya ng gobyerno at mga organisasyong sibiko ang pumupunta na rito, bagama’t hindi pa rin sapat ang mga tulong na umaabot sa mga mamamayan dahil sa labis na pinsala at sa kakulangan ng maayos na sistema ng pamamahagi ng tulong galing sa iba’t ibang grupo.

Bandang alas singko ng hapon, humiwalay na ako sa pangkat CBHP ng Tandag at sumakay na ako ng bus patungong Davao City upang sumama naman sa medical mission ng BALSA Mindanao, ang multisektoral na organisasyong binuo ng mga progresibong grupo para tumulong sa taong-bayan sa mga ganitong uri ng kalamidad. Sa dinaanan ng aking sinakyang bus, marami pa rin akong nakitang mga nasirang kabahayan na tila hindi nadadatnan ng tulong.

Dumating ako sa looban ng UCCP (United Church of Christ), ang sentro ng BALSA Mindanao sa Davao, lampas hatinggabi na. Bumiyahe ang aming pangkat alas kwatro ng umaga kaya halos wala rin akong tulog nang gabing iyon. Dumating kami sa Laak, Compostela Valley bandang alas-10 ng umaga. Matindi rin ang epekto ng bagyo roon at napakahirap puntahan dahil sira-sira ang mga daan at tumawid pa kami ng ilog na halos hanggang dibdib ang lalim. Mabuti na lang at malaking dump truck ang sinakyan namin. Kumain muna kami ng almusal-tanghalian bago nag-umpisa ng medical clinic at namigay ng pagkain at gamit pantawid kalamidad. Dalawa lang kaming doktor, kasama ko si Dr. Lynn Redoble, dati kong estudyante na nag-full-time sa CBHP-Southern Mindanao. Karamihan sa may sakit ay mga bata; ubo’t sipon, trangkaso, brongkitis, sakit sa balat, sugat, atbp. May dalawang pasyente na kailangan i-refer sa ospital kaya problema kung paano madadala sa ospital (hihingi ng tulong sa lokal na pamahalaan at sa iba pa dahil hindi kaya ng BALSA Mindanao na tustusan ang gastusin). Mahigit 200 ang naging pasyente namin.

Nagsara sa pagtanggap ng pasyente pagsapit ng alas-5 ng hapon dahil baka raw hindi kami makatawid sa ilog pabalik sa Davao. Medyo mabigat ang aking damdamin nang magsara dahil mayroon pang ilang katao na galing pa sa malayo na humahabol pa sanang magpakonsulta. Ganunpaman, kinailangan na namin ang umalis, hindi kami maaaring magtagal pa sa lugar ayon sa mga nag-organisa. Nakarating kami sa UCCP Davao halos hatinggabi na rin. Sa tindi ng pagod at puyat, hindi ko na nakuhang maligo, diretso na ako sa higaan. Subali’t hindi rin ako nakatulog nang maayos dahil tumindi ang ubo ko (na nag-umpisa na sa Surigao pa lamang) at dahil na rin sa nag-aalimpuyong damdamin at kaisipan sa mga pangyayaring aking namasdan at naranasan. Tumitilaok na halos ang manok nang ako’y maidlip, matapos akong uminom ng lagundi at sinta. Nagpahinga na lamang ako hanggang tumungo ako sa airport ng Davao pauwing Maynila.

Para sa mga donasyon o tulong, makipag-ugnayan sa:

BALSA Mindanao

UCCP Haran House
Fr. Selga St., Madapo Hills, Davao City
Contact Person:
Susan S. Claro, R.N.
Executive Director, Mindanao Christian Services Foundation
Tel. No. 221-6920

INPEACE Mindanao, Inc.
Banco de Oro
SM City Davao Branch, Davao City
Account number: 860165361
Swift Code BNORPHMM

Si Dr. Romeo Quijano ay isang toxicologist at propesor sa Unibersidad ng Pilipinas- College of Medicine. Dati siyang tagapangulo ng Health Action for Democracy at kasalukuyang tagapangulo ng Pesticide Action Network Philippines.

World-renowned author of The Vagina Monologues and women’s rights activist Eve Ensler visited the Philippines this December 2012 to witness the developments in the grassroots campaign to end violence against women.

She visited provinces and urban poor communities in Metro Manila, where she witnessed in Payatas, Quezon City the “marrying of capitalism and sexism” — the privatization of garbage collection and social services and increased incidences of various forms of violence against impoverished women.

Ensler said she is “in love with Gabriela”, the militant women’s organization spearheading One Billion Rising in the Philippines, together with Gabriela Women’s Party and Monique Wilson’s New Voice Company.

Conceptualized by Ensler, the One Billion Rising is a global campaign to pressure governments and institutions to put an end to various forms of violence against women. The campaign, which primarily involves dance as protest action, will culminate on February 14, 2013, when a targeted 1 billion women and men will dance all around the world.

Video by KR Guda, additional camera by Junelle Narra. Photos of Ensler’s visit to Payatas courtesy of Gabriela.

Here are some of the photos, by Macky Macaspac, of the National Capital Region OBR launch as well as the media forum with Ensler: