Pinoy Weekly » Opinyon http://pinoyweekly.org/new Philippine news, analysis, and investigative stories Wed, 04 Mar 2015 16:50:24 +0000 en-US hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.1.1 Statement | Martial Law-era harassment of documentary film screening ‘alarming’ http://pinoyweekly.org/new/2015/03/statement-martial-law-era-harassment-of-documentary-film-screening-alarming/ http://pinoyweekly.org/new/2015/03/statement-martial-law-era-harassment-of-documentary-film-screening-alarming/#comments Wed, 04 Mar 2015 12:25:26 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=34028 Filmmaker JL Burgos, both of PMC and Free Jonas Burgos Movement, took pictures of some of the policemen who made their presence felt during the screening of Sine Henerasyon. <b>JL Burgos</b>

Filmmaker JL Burgos, both of PMC and Free Jonas Burgos Movement, took pictures of some of the policemen who made their presence felt during the screening of Sine Henerasyon. JL Burgos

PinoyMedia Center and the Free Jonas Burgos Movement cry harassment over the presence of group of fully armed members of the Philippine National Police (PNP) who made multiple visits to “Sine Henerasyon,” a screening of three new documentaries held at Bantayog ng Mga Bayani theater last February 28.

Ironically, the films shown during that day—JL Burgos’ “Portraits of Mosquito Press,” Ilang-Ilang Quijano’s “Daughters of Cordillera,” and EJ Mijares’ “Shapes of Crimson”—were about human rights violations and the struggles of various personalities against Martial Law, such as Joe Burgos, Petra Macliing, and Bonifacio Ilagan.

At around 11:00 am that day, while the organizers were setting up, a mobile patrol and a bomb squad from the QCPD’s Station 10 arrived at the theater premises, asking if it was the venue of the screening. They said that they wanted to “sweep” the are because they have been told that a “VIP” was arriving. They could not say who the VIP was. Thinking that maybe the security check was a request of a VIP arriving unknown to us (the screening was after all an open invitation to the public), we let them search inside the theater, albeit uneasily. Needless to say we rented the venue and were under no obligation to let them search it, but we agreed nonetheless.

Promotional poster for "Sine Henerasyon".

Promotional poster for “Sine Henerasyon”.

The bomb squad and the police mobile eventually left, but two policemen with high-powered firearms on display were left behind to “guard” us, much to our discomfort. At around 4:30 pm, another group of policemen arrived. This time they looked much more closely at the publicity materials around, which consists of the film posters and a tarpaulin with the event name and images of three closed fists. They started asking about what was being shown. One policeman read aloud the title of Mijares’ film in Filipino, “Mga Hugis ng Pula,” and crudely said, “May NPA (New People’s Army) ba diyan?” meaning, are armed rebels being featured in the film? (The documentary, by the way, was about the life and struggle of First Quarter Storm veteran Bonifacio Ilagan). He goes on further to point to Ilagan’s photo on the poster, and asked, “Si Satur Ocampo ba yan?”

At this point we were becoming curt in our answers to their idiotic questions. The three policemen who were right outside the theater by this time expressed their desire to “see” the films. “Sisilip lang kami,” they said. We told them that they would have to pay the entrance fee of P100. We also told them that they had to leave their firearms outside. After a few more questions, they finally left.

At around 8 pm, a couple of policemen in a mobile came, for the third time. They asked the same questions: who were the organizers, what was happening inside, what time the program will end. This time we confronted the policeman who was inquiring more fiercely. One of the filmmakers, JL Burgos, whose brother Jonas is a human rights victim and remains missing, asked him bluntly if they were gathering intelligence. We demanded the name of their superior who sent them there, and also started to film them more obviously using a cellphone camera. We heard the policeman say to his companion before he slammed the door of the mobile and left was, “Wala, ayaw nila sabihin,” obviously pertaining to our refusal to give them any more information on the event.

The obvious police harassment put a damper on an otherwise very successful and celebratory screening of our documentaries, which we have been working on for a long time with the support of German and French cultural institutions as well as national arts bodies. We are bothered that we suffered such harassment during a fairly innocuous event such as a film screening. We are alarmed that fully armed state authorities have the gall to question us about the CONTENT of our films. As far as we know, freedom of expression exists or should exist. We must not tolerate any attempt to use the power of the gun to intimidate any filmmaker or any artist who tries to produce works that accurately depict Philippine history and social realities.

As members of the alternative and independent media, film screenings such as this one are the only avenues to reach audiences outside of commercial theaters. Such harassment betrays how poorly state authorities treat independent media and artists, and how easily they think they can violate our right to communicate freely. We demand an explanation from the PNP as to why their policemen “guarded” us with high-powered firearms and asked such provocative questions last February 28. We demand no less than truth and accountability, like all citizens at this time.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2015/03/statement-martial-law-era-harassment-of-documentary-film-screening-alarming/feed/ 0
Laban para sa hustisya, tuloy pa http://pinoyweekly.org/new/2015/02/laban-para-sa-hustisya-tuloy-pa/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/laban-para-sa-hustisya-tuloy-pa/#comments Sat, 28 Feb 2015 08:53:47 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33962 Sa araw ng sentensiya sa dating employer ni Erwiana Sulistyaningsih, may isang lokal na lumapit sa amin at di-ngumingiting nagtanong, “bakit kayo nandito?”

Akala ko mapapa-away kami. Kaya kahit paalis na, tumigil kami at sinagot ang tanong niya.

Sa tindi, lawak at tagal ng panahong naging panlipunang usap-usapan ang kaso ni Erwiana, hindi malayo na makaka-engkuwentro ng isa o ilan na may pagtinging tulad ng sa gobyerno ng Hong Kong na nagsabing isolated na kaso lamang ang kay Erwiana; o kaya naman ay sumisimpatya kay Erwiana pero hindi naniniwalang malala ang sitwasyon ng foreign domestic workers; o, mas matindi, ang sinasabi ng makikitid ang isip na ang mga katulad ni Erwiana ay naghahanap lang ng pera kaya ginagawan ng kaso ang employer.

Kung maaalala, bumulaga sa Facebook at kumalat ng mabilis sa iba pang mga media ang kaso ni Erwiana, isang Indonesian na FDW, noong Enero ng nakaraang taon. Ang larawan ng isang babaeng halos hindi makatayo sa kanyang upuan habang naghihintay ng kanyang flight na puwersadong ginawa para sa kanya, sugatan, puno ng pasa at halatang dumaan sa hindi mo maisip na torture at pang-aabuso, ay nagpaliyab ng galit sa laksang migranteng manggagawa sa Hong Kong.

Pagsasalita ni Leni Estari ng International Migrants Alliance (IMA), katabi si Erwiana. Umaasa si Erwiana na maghahatid ng malakas na signal ang kaso niya sa gobyerno ng HK para sa mga reporma. "I will join fellow migrants to end slavery!" sabi niya. <b>Aaron Ceradoy</b>

Pagsasalita ni Eni Lestari ng International Migrants Alliance (IMA), katabi si Erwiana. Umaasa si Erwiana na maghahatid ng malakas na signal ang kaso niya sa gobyerno ng HK para sa mga reporma. “I will join fellow migrants to end slavery!” sabi niya. Aaron Ceradoy

Matapos ang lampas isang taon ng imbestigasyon at prosesong legal, napatunayang guilty sa 18 sa 20 kaso ang dating employer ni Erwiana na si Law Wan-tung. Bagamat hindi convicted sa dalawa pa, ito ay dahil lamang sa hindi napatunayan beyond reasonable doubt ang krimen. Sumunod dito ang sentensiya — anim na taong pagkakulong at HK$15,000 multa.

Sa buong panahon imbestigasyon at bista ng kanyang kaso, kinakitaan ng tatag si Erwiana kahit pa nga kasabay nito ay sumasailalim sya sa pagpapagamot at recovery hindi lang sa pisikal na sakit kundi maging emosyonal at mental. Hindi biro ang walong buwan ng pambubugbog, kawalan ng kahit isang day-off, kawalan ng sapat na pagkain, tulog na tatlo hanggang apat na oras, at iba pang porma ng pang-aabuso na kanyang dinanas.

Ang internal na lakas at determinasyon ni Erwiana ay tinumbasan ng gayunding antas ng suporta ng kapwa-FDWs at ibang sektor sa Hong Kong at sa labas.

Kaya dun sa nagtanong kung bakit kami nandun, sinagot na lang namin na naroon kami para sumuporta kay Erwiana. Naroon kami para ipakita na ang isyu ni Erwiana ay isyu rin ng lahat ng FDWs. Sapagkat ang sitwasyon na nagpalala sa kalagayan ni Erwiana — na kinilala rin ng mismong huwes sa kanyang kaso – tulad ng mandatory live-in employment arrangement, at ang kawalan ng epektibong aksiyon para matigil ang pagsasamantala ng mga recruitment at financing agencies – ay nananatili.

Naroon kami dahil nakamtan man ni Erwiana ang hustisya sa ginawa sa kanya ng dati niyang employer, ang pakikibaka para makamtan ni Erwiana at ng lahat ng FDWs mula sa gobyerno ng Hong Kong ang hustisya ay patuloy pa rin.

Matapos ito, nginitian kami ng babaeng nagtanong at sinabing marapat lang ang aming ginagawa.

Nalimutan kong sabihin na ang ngiti at suporta ng tulad nya ay isa rin sa mga dahilan kung bakit naroon kami.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2015/02/laban-para-sa-hustisya-tuloy-pa/feed/ 0
Umiindak Ang Mga Anino http://pinoyweekly.org/new/2015/02/umiindak-ang-mga-anino/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/umiindak-ang-mga-anino/#comments Thu, 26 Feb 2015 16:02:30 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33930 umiindak ang mga anino
sa telon ng kamalayan
mga kasamang namaalam
ngunit nag-iwan
ng iniukit na mga bakas ng alaala
sa mga burol at talampas ng pagsinta
nanlilisik na mga mata
mga kamao ng protesta
mga umaalong dibdib ng natipong ngitngit
at nag-aalab na paghihimagsik
mga paang marahas na sumisikad
sa palanas at madawag na gubat
mga hintuturong nanunumbat
sa manhid na budhi’t kaisipan
ng iilang hari-harian
sa bulok, inuuod na lipunan.

nagsasayaw ang mga anino
maging sa kumot ng balintataw
di pandanggo’t rigodon
ng mga makapangyarihan
o sayaw ng pagdiriwang
ng uring gahaman sa yaman ng bayan.
manapa’y umiindak sila
sa ritmo ng pakikibaka
tulad ng buza ng rusya
o it-tahtib ng ehipto
o combat hopak ng ukraine
o yarkhushta ng armenia.
nagsasayaw ang mga anino
at di ako mahihimbing
hanggang di nasisilayan
lagablab ng libong sulo
sa karimlan ng aking bayan!

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2015/02/umiindak-ang-mga-anino/feed/ 0
Pera ang Nagsasalita http://pinoyweekly.org/new/2015/02/pera-ang-nagsasalita/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/pera-ang-nagsasalita/#comments Wed, 25 Feb 2015 05:39:11 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33882 Nabasa ko ang pahayag ng Akbayan para sa ika-29 na anibersaryo ng pag-aalsang Edsa People Power. Ang titulo: “Realize Edsa’s unfulfilled promises; shield it from opportunists, vultures and usurpers.” Inilathala ang pahayag, syempre pa, pagkatapos ng pagdanak ng dugo sa Mamasapano, Maguindanao noong Enero 25. Sa gitna ng pinakamatinding eskandalong yumanig sa gobyerno ni Noynoy Aquino, hindi pa rin nayayanig ang matinding suporta ng Akbayan sa kanya. Masasabi pa nga na minamarkahan ng pahayag ang panibagong antas ng pagkabulok ng Akbayan mula sa grupong may pseudo-progresibong pagpapanggap patungong sagad-sagaring bayaran.

Sa kaso ng Mamasapano, ang panawagan ng Akbayan kay Aquino: “igiit ang kanyang solidong pamumuno sa isyu at gumawa ng mapagpasyang hakbangin para ilabas ang buong katotohanan at magbigay ng hustisya sa lahat ng biktima.” Para kang nanawagan kay Gloria Macapagal-Arroyo na ilabas ang katotohanan sa “Hello Garci.” Ayon pa rito, may “mga seryosong pagkakamali sa paghusga at command sa mga kritikal na yugto ng engkwentro.” Sa ganitong pahayag, ang itinuturing lang na biktima ay ang 44 na operatiba ng Philippine National Police-Special Action Force, hindi kasama ang maraming Moro na napatay dahil sa operasyon – rebelde man o karaniwang sibilyan.

Pero ang mas mahalagang punto: Ang ugat ng pagdanak ng dugo ay wala sa anumang detalye ng operasyon, kundi sa buong plano nito. Dumanak ang dugo dahil ang plano ay pagpatay sa isang pinagbibintangang terorista na nasa loob ng isang komunidad kung saan maraming armadong grupo. Dumanak ang dugo dahil ipinatupad ni Aquino ang patakaran ng US ng pagpatay sa mga pinaghihinalaang terorista sa isang delikadong konteksto. Mahalagang punto ito kung gusto nating matuto sa nangyari, dahil lantad nang may patakaran ang gobyerno ng US ng asasinasyon sa mga pinaghihinalaang terorista, ayon nga kay Glenn Greenwald at iba pang imbestigatibong mamamahayag.

Syempre pa, ramdam na tinutunggali ng Akbayan ang Kaliwa sa pahayag. Sabi nito patungkol sa mga tumutuligsa kay Aquino: “sa kalakhan ng kanilang buhay ay nag-instrumentalisa, nang-abuso at nang-angkin sa makatarungang pakikibaka ng bayan para sa pagbabagong panlipunan.” Ang Kaliwa ang tinutukoy rito, dahil ang iba pang personalidad at pwersa na idinidikit sa Kaliwa ay direktang kumalaban, hindi nakisakay, sa naturang pakikibaka. Sa kabilang banda, tiyak na sarili ang tinutukoy ng Akbayan nang sinabi nitong nagbukas ang Edsa ng “mga bagong oportunidad para ituloy ng mga kilusang panlipunan ang pakikibaka para sa tunay na pagbabagong panlipunan.”

Pero nasaan ang ebidensya ng retorikang ito? Gustong palabasin ng Akbayan na nagsusulong ng mga reporma ang gobyernong Aquino, pero puro mga hakbangin ang ibinibida nito, hindi resulta – sa pagbawas sa kahirapan at kagutuman, halimbawa. Participatory budget process? Tapos pwedeng baguhin ng pangulo gaya ng ginawa sa Disbursement Acceleration Program. Disenteng paninirahan para sa “informal settlers”? Tatak ng gobyernong Aquino ang mararahas na demolisyon at bulok na relokasyon. Proteksyong panlipunan? Lalong lumaganap ang kawalang-trabaho, kontraktwal na empleyo, at kawalang-lupa. Ito ang katuparan ng mga pangako ng Edsa?

Sobrang labag na sa katwiran ang mga pahayag ng Akbayan hinggil sa gobyernong Aquino. Halatang hindi na katwiran, at lalong hindi paninindigan, ang nagsasalita sa mga ito, kundi pera. Makikita rin ito sa paggamit ng Akbayan sa retorika ng Edsa: Sa panawagan nitong kamtin ang pangako ng Edsa ngayon, pinapalabnaw ng Akbayan ang naging bisa at silbi ng Edsa para sa mga Pilipino – ang magpatalsik ng kinamumuhiang pangulo. Higit pa riyan, pinapatatag nito ang ilusyong makakamit ang mga pangako ng Edsa sa kasalukuyang sistema at gobyerno. Malinaw, kung susuriin lang, kung sino ang tunay na “oportunista, buwitre at mang-aagaw” sa pakikibaka para sa pagbabago.

25 Pebrero 2015

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2015/02/pera-ang-nagsasalita/feed/ 0
LETTER | We demand truth and accountability in the Mamasapano incident http://pinoyweekly.org/new/2015/02/we-demand-truth-and-accountability-in-the-mamasapano-incident/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/we-demand-truth-and-accountability-in-the-mamasapano-incident/#comments Sun, 22 Feb 2015 15:25:27 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33846 Youth Act Now-Manila holds a Unity Walk for Truth and Accountability over the Mamasapano carnage from Kilometer Zero in Rizal Park going to Ermita Church. <b>Kathy Yamzon/Contribution</b>

Youth Act Now-Manila holds a Unity Walk for Truth and Accountability over the Mamasapano carnage from Kilometer Zero in Rizal Park going to Ermita Church. Kathy Yamzon/Contribution

LIHAM icon

Forty-four members of the PNP Special Action Force (SAF), 18 Moro rebels and six civilians are dead. The Mindanao peace process is teetering on the brink with a possible escalation of the armed conflict. Our nation mourns while outrage spreads, as the highest government officials try to cover up events leading to the carnage.

Nearly a month after the January 25 Mamasapano clash, the following details of the top-secret SAF operation are emerging:

  • President Benigno Simeon Aquino III, Commander-in-Chief, assigned General Alan Purisima to oversee the entire operation despite the Philippine National Police chief’s suspension on corruption charges;
  • President Aquino’s decision closed off Operation Exodus to all but himself and a few chosen men, violating the chain of command and all notions of responsible oversight.
  • The early morning raid was done without proper coordination with the Armed Forces of the Philippines (AFP) as well as the GRP-MILF ceasefire committee, which would have helped prevent the loss of so many lives on all sides.
  • The operation involved the US Federal Bureau of Investigation (FBI) and the Zamboanga-based US Joint Special Operations Task Force (JSOTF) in various capacities and stages.
  • In light of these fatal errors, the President and his men appear to be frantically covering up their roles as well as that of the US government. This is unacceptable.

    The government owes the dead, their bereaved families and the entire nation a thorough and independent investigation.  Aside from the operational failures of Oplan Exodus, the investigation should look into the following:

    1.    The role and accountabilities of the President and everyone else down the line and why entire chains of command were bypassed in the high-value, high-risk operation;

    2.    How the government factored in or failed to consider the consequences to the GPH-MILF peace process;

    3.    The role of the US government in the conduct of the hunt for Marwan and Usman and, in particular,  in Oplan Exodus;

    4.    The accountabilities of the Philippine government, MILF, BIFF and other groups with respect to possible violations of the peace agreements and International Humanitarian Law.

    Justice cannot be achieved in a process shrouded by half-truths and outright lies. Peace itself is threatened by the absence of truth and accountability. Thus do we demand truth and seek accountability — most especially from the highest official of the land — in order for justice to be served and genuine peace to be achieved. 

    This February 25, exactly one month after the Mamasapano incident, and on the anniversary of EDSA 1, we call on everyone to join us in an interfaith prayer and symbolic human chain, to be held from 3-6 p.m., starting at the Camp Crame EDSA Gate stretching all the way to the EDSA Shrine in Ortigas Ave.

    Let us join hands for truth, accountability, justice and genuine peace.

     

    Signatories:

    Sister Mary John Mananzan, OSB

    Atty. Vicente Joyas
    Integrated Bar of the Philippines

    Bishop Arturo Asi
    United Church of Christ of the Philippines

    Bishop Elmer Bolocon
    Ecumenical Bishops Forum

    Fr. Rex Reyes
    National Council of Churches of the Philippines

    Fr. Ben Alforque, MSC

    Prof. Judy M. Taguiwalo, PhD
    Pagbabago! Movement for Change

    Engr. Jun Lozada

    Col. George Rabusa (Ret.)

    Bibeth Orteza

    Monique Wilson

    Atty. Harry Roque
    Concerned Citizens Movement

    Carol P. Araullo
    Bagong Alyansang Makabayan

    Joel Lamangan
    Concerned Artists of the Philippines

    Atty. Edre Olalia
    National Union of People’s Lawyers

    Sr. Patricia Fox, NDS

    Sr. Lynn Leuterio, ICM

    Fr. Jesus Dumaual, MSC

    Rev. Mariesol Villalon
    United Methodist Church

    Tonyo Cruz
    tonyocruz.com

    Peachy Bretaña

    Mae P. Paner

    Maria Isabel Lopez

    Dante LA. Jimenez
    Volunteers Against Crime and Corruption

    Mico Pangalanan
    Youth ACT Now!

    Menchu Sarmiento
    Writers vs. Impunity

    Dr. Ramon Paterno

    Socorro Reyes
    BABALA

    Murphy Red
    Kapederasyon

    ]]>
    http://pinoyweekly.org/new/2015/02/we-demand-truth-and-accountability-in-the-mamasapano-incident/feed/ 0
    Nailibing Na Si Tita Cory http://pinoyweekly.org/new/2015/02/nailibing-na-si-tita-cory/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/nailibing-na-si-tita-cory/#comments Sun, 22 Feb 2015 14:38:31 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33849 nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    dating presidente ng republika
    dating asendera ng hacienda luisita
    asawa ni ninoy na may monumento sa ayala
    dahil lumaban sa diktadura
    hanggang patayin ng mga pasista.

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    ina diumano ng demokrasya
    tagapagtanggol ng hustisya
    ina rin ng artistang si cristeta
    at amiga ng mga madyungera
    sa mansiyon ng saya’t ligaya.

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    sa ospital noon pa man
    umalingawngaw mga dasal
    pumailanlang mga misa
    tinutukan ng kamera
    mayayaman at elitista
    sa mga simbahan at kapilya
    dumagundong kabi-kabilang nobena
    ng mga banal at santo santita
    “diyos naming mahabagin,
    buhay ng aming tita’y pahabain.”

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    matapos bumaha ng mga bulaklak
    sa katedral ng maynila
    matapos ulanin ng papuri, ng paghanga’t pagdakila
    ng kung sinu-sinong nalawitan niya ng grasya
    sa mabulaklak niyang paglalakbay sa lupa
    mga alaala’y madamdamin ngang sinariwa
    at nangalaglag mga talulot ng luha
    sumabog sa maamo’t mabangong mukha
    ng mga babaing kutis porselana
    at may tapalodong sutla rin yata
    mulang puklo hanggang balakang
    mulang dibdib hanggang baywang
    may mga daliring hubog-kandila
    na mahihiyang isawsaw sa suka
    o ilamas sa maputik na lupa
    “o, diyos na mahabagin
    kaluluwa ng aming tita’y kalingain.”

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    di nga nahiyang sumilip sa kanyang bangkay
    sa mamahaling kabaong sa katedral
    maging doble-karang mga nilalang
    na pawang mukhang banal
    habang gumigiling ang kamera
    sa mukha nila’t katawan
    tumitig din at nakiramay
    maging mga sagad-buto ang kawalanghiyaan
    laban sa pambansang kapakanan
    nakamaskarang nakidalamhati
    sa pamilyang namatayan
    “o, diyos na maawain
    kaluluwa ng aming tita’y pagpalain.”

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    sa kahabaan ng lansangan
    hanggang sa huling hantungan
    inihatid siya ng tanaw
    ng nagtiis sa ulanan at arawan
    na masang sambayanan
    silang noo’y dumagsa sa edsa
    para suportahan ang mga bida
    silang iniwan ang mga labada
    silang tumakas sa pabrika
    silang hindi pumasada
    silang mangingisda’t magsasaka
    silang estudyante’t intelektuwal
    na nakialam sa lipuna’t pulitika
    silang alipin ng burukrasya
    na pawang nagsakripisyo sa edsa
    wakasan lamang ang diktadura.

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    hanggang ngayo’y sinusuob siya
    ng insenso at kamanyang
    ng papuri at paghanga’t pagdakila
    siyang mahinhin at relihiyosa
    na laging lumulunok noon ng ostiya
    siyang matulungin at mapagkumbaba
    siyang mapagpatawad at mapagkalinga
    siyang batbat ng kabanalan bawat salita
    sabi tuloy ng mga hunyango
    pambansang bayani siya
    sabi ng mga ipokrito’t ipokrita
    karapatdapat na santa siya
    pero sabi ng makatang sumulat ng “gera”
    paano mga magsasakang minasaker sa mendiola?
    paano mga napatay sa hacienda luisita?
    paano rin mga magsasaka
    sa hacienda san antonio sa isabela?
    paano mga isneg sa dumalneg?
    paano mga taga-lupao sa nueva ecija?
    paano mga katutubo sa marag at paco valley?
    paano rin ang ora pro nobis ni lino brocka?
    paano, higit sa lahat
    ang bilyun-bilyong dolyar na pambansang utang
    na maaari sanang di na bayaran
    nang itatag niya rebolusyonaryong pamahalaan?
    “o, diyos na mahabagin
    kaluluwa ng aming tita’y patawarin.”

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    mula noon hanggang ngayon
    sa kabila ng ibinandilang diwa ng edsa
    nakatunganga’t dayukdok ang masa
    nilulunod sa ilusyon ng pag-asa
    ng iilang hari-harian sa ekonomiya’t pulitika
    tuloy ang laban.. tuloy ang laban…
    sigaw maging ng mapagkunwaring mga elitista
    at tagapagtaguyod ng burges na demokrasya
    tuloy ang laban hanggang makalaya ang masa
    sa kabusabusan at inhustisya
    tuloy ang laban hanggang mapairal
    lantay na hustisya sosyal
    tuloy ang laban hanggang maghari
    lipunang makatao, makabayan
    maunlad, progresibo at tunay na demokratiko.

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    “o, diyos na mahabagin
    kami naman ang iyong pagpalain…”
    sa bawat madulang eksena
    kaming masa’y laging mga ekstra
    walang mukha ni pangalan
    mga anino sa karimlan
    at basura ng mga bida
    pagkatapos ng pelikula
    sila ang laging pinagpapala
    kaming masa ang laging kaawaawa
    “o, diyos ni abraham
    talaga bang mapapalad ang maralita
    at kukumutan sila ng grasya’t kaluwalhatian
    sa paraiso mo sa kalangitan?
    at di bale nang magpasasa sa lupa
    mayayaman mong nilikha
    kahit pawis at dugo at laman
    ng masang sambayanan
    kanilang pinagpipistahan
    sa mesa ng grasya’t kapangyarihan?”

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.

    tuloy pa rin ang laban… tuloy…
    dahil kaming masang sambayanan
    araw-araw na dinarahas
    inililibing sa inhustisya’t kaalipinan
    sa gutom at karalitaan
    sa dusa’t kapighatian
    habang magarbong nagsasayaw
    mga diyus-diyosan sa lipunan
    at masigabong kumakalembang
    kampana ng bawat simbahan!

    nailibing na si tita cory
    sa sementeryo ng mga pinagpala.


     

    Tita Cory Has Already Been Entombed

    (in memoriam of tita cory and edsa 1)

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    former president of the republic
    former landowner of hacienda luisita
    wife of ninoy with his monument in ayala
    because he fought the dictatorship
    and was murdered later by the fascist state.

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    alleged mother of democracy
    acclaimed defender of justice
    mother also of the chattering cristeta
    and amiga of mahjong maniacs
    in the arlegui mansion
    of merriment and joy.

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    in the hospital then
    masses were daily held
    in various chapels and churches
    while the camera focused on
    the rich and the famous
    the saintly double-faced mammals
    recited their novenas
    “please god the merciful
    “prolong the life of our tita.”

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    after she was showered
    with expensive imported flowers
    inside the grand manila cathedral
    after being rained with praises
    and adulations by those
    she had shared her blessings
    during her rosy journey on earth
    her memories were solemnly refreshed
    and petals of tears fell
    slowly dropped on the lovely faces
    of ladies with very smooth skin
    like rare porcelain
    also with silk underwears
    from the sexy waist
    down to the sacred mound
    from the bulging breasts
    down to the tight belly
    with candle-shaped fingers
    forbidden to even dip in sauce
    or to mash the wet-sticky soil
    “oh, god the merciful
    “please take care of our tita’s soul.”

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    shameful they were not
    the hypocrites in government
    to peep at her cadaver
    and polished bronze coffin
    all looking piously
    amidst the glaring lights
    of so many cameras
    even the national welfare’s traitors
    and notorious plunderers of public fund
    remorseful they were not
    to gaze at her serene saintly face
    they even deceptively expressed
    their masqueraded symphaties
    to the grieving landlord family
    “oh, god the merciful
    “please bless our tita’s soul.”

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    along the long stretch of road
    to her final resting place
    she was sent off by the stares
    of throngs of ordinary people
    who didn’t mind the falling rain
    or the sun’s irritating rays
    they who massed then at edsa
    to support their audacious leaders
    against the dictatorial regime
    they who abandoned their laundries
    they who deserted their factories
    they who did not drive their jeepneys
    they the fishermen and farmers
    they the students and intellectuals
    who were so worried and concerned
    about politics and society
    they who were slaves of the bureaucracy
    they who all offered everything at edsa
    to end the despicable
    reign of terror and fear.

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    up to now she’s being idolized
    offered with incense and perfumes
    showered with praises and admirations
    she who was so religious
    always taking then her communion
    she who was so helpful and humble
    she who was so forgiving and loving
    she whose words were holiness full
    that’s why the chameleons
    keep on saying
    she’s a national heroine
    the stooges keep on drumbeating
    she deserves to be a saint
    but the poet who wrote “gera”
    keeps on asking:
    what about those farmers
    massacred in mendiola?
    what about those murdered
    in hacienda luisita?
    what about the peasants
    in hacienda san antonio in isabela?
    what about the isneg in dumalneg?
    what about those in lupao in nueva ecija?
    what about the natives of marag and paco valley?
    what about the “ora pro nobis” of lino brocka?
    what about above all else
    the billions of dollars foreign debts
    which could possibly be absconded
    when she established then
    a revolutionary government?
    “oh, god the merciful
    “please forgive our tita’s soul.”

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    from then on till now
    despite the enshrined spirit of edsa
    still suffering and wretched are the masses
    bombarded with illusionary hopes
    by a few demigods and mafia bosses
    of patronage politics
    and foreign-dominated economics
    struggle we must… fight!
    even the deceiving elitists
    and defenders of bourgeois democracy
    keep on shouting back
    continue the struggle… fight!
    till the emancipation of the masses
    from bondage and injustice
    continue the fight
    till vigorously unshackled
    from the manacles of servitude
    till violently cut-off
    from the tentacles of exploitation
    so genuine social justice reigns
    continue the struggle
    so a nationalistic, progressive
    and democratic society prevails.

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    “oh, god the merciful
    “we are the ones you should
    “help and bless now…”
    in every dramatic scene
    we, the masses, are the peons
    faceless and nameless
    and mere shadows in the dark
    mere trash in the eyes of leading men
    after every scripted film showing
    blessed always are they
    but, we, the masses are nothing
    “oh, god of abraham
    “is it really true
    “blessed are the poor
    “for they will inherit
    “the kingdom of heaven?”
    to hell are the rich on earth
    who enjoy your abundant blessings
    to hell are the plunderers and exploiters
    gluttunously feasting on the blood
    and flesh of the wretched masses.

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    let the struggle go on… fight!
    yes, fight, because we the miserable masses
    are always being repressed and exploited
    tortured and most of the time buried
    in the desolate and cruel graveyard
    of injustices and servitude
    of hunger and grief
    of sorrow and despair
    while dancing joyfully
    society’s demigods and rulers
    and tolling raucously
    the big bronze bells
    of money-filled churches!

    tita cory has already been entombed
    in the cemetery of the blessed.

    ]]>
    http://pinoyweekly.org/new/2015/02/nailibing-na-si-tita-cory/feed/ 0
    #AyokoMagmahal at iba pang hugot sa Buwan ng Pagmamahal http://pinoyweekly.org/new/2015/02/ayokomagmahal-at-iba-pang-hugot-sa-buwan-ng-pagmamahal/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/ayokomagmahal-at-iba-pang-hugot-sa-buwan-ng-pagmamahal/#comments Fri, 20 Feb 2015 17:06:16 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33842 Pebrero na naman. Buwan na naman ng pagmamahalan ng tuition, wika nga ng mga grupo ng kabataan. Kabi-kabila na naman ang mga konsultasyon kuno ng mga administrador ng malalaking paaralan sa bansa.

    Nasa ikatlong trending topic ang #AyokoMagmahal ngayong gabi sa Twitter sa buong Pilipinas. Ngayon kasi ang bisperas ng konsultasyon sa nakaambang lima hanggang walong porsiyentong pagtaas ng matrikula sa Univeristy of Santo Tomas (UST) sa Maynila at maraming mag-aaral nito ang aktibong nagpapahayag ng pagtutol sa isa na naming pagtataas ng bayarin sa nasabing pamantasan.

    Sa pagbabasa ng ilang tweets, ang daming hugot ng mga Thomasian sa isa na naming pagtaas ng matrikula sa UST. Hindi naman siguro magiging trending ang #AyokoMagmahal na pinasimulan ng mga organisasyon sa UST na tutol sa tution increase kung hindi sila apektado nito.

    Sa katunayan, halos taun-taon na kung magtaas ng tuition, hindi lamang ang UST, kundi marami sa malalaking pribadong pamantasan sa buong bansa. Noong Hunyo 2014, umabot ng 287 na private higher educational institutions (PHEI) ang pinayagan ng Commission on Higher Education (CHED) na magtaas ng TOSF mula sa 345 na nagsumite ng proposal for increase. Karamihan dito ay mayor at malalaking PHEIs sa mga urban center ng Pilipinas.

    Sa isang consultative forum sa Kamara nitong nakaraang Pebrero 16, sinabi ni Cong. Mariano Piamonte Jr. na maliit na bahagi lang ng mahigit 2,500 na PHEI sa bansa ang 287 na paaralang nagtaas ng bayarin. Tinawag pa niyang “isolated cases” ang mga tuition hike na ito.

    Ngunit tingnan natin kung ilang mag-aaral ang apektado. Sabihin nating may 5,000 hanggang 20,000 ang populasyon ng mga ito dahil malalaking paaralan kadalasan ang nagtataas ng bayarin kada taon. Sabihin nating 10,000 ang average na populasyon ng isang malaking unibersidad sa Pilipinas. Kung 200 ang nagtaas ng bayarin, aabot sa dalawang milyong estudyante ang apektado. Milyong pamilya sa buong kapuluan ang pahihirapan ng pagtaas ng bayarin sa mga paaralan. Hindi kataka-takang maliit ang bilang ng mga Pilipinong nakakatapos ng kolehiyo at dumarami ang out-of-school youth o pinili na lamang maghanapbuhay dahil ‘di na kayang matustusan ang pag-aaral.

    Oo, kailangan nga naman talagang maningil ng mga pribadong paaralan para magpatuloy. Ngunit ang paniningil nang sobra-sobra at pagkamahal-mahal na bayarin at pagkakitaan ang mga estudyante at magulang ay isang inhustisya.

    Maliban sa tuition, nariyan rin ang other school fees (OSF). Talamak ito sa maraming pamantasan, maging sa state universities and colleges (SUC). Pinakasikat sa mga OSF na ito ang iba’t ibang porma ng development fee. Nagkakahalaga ng mula sa P100 hanggang P2,000 ang mga development fee na ito na ginagamit diumano para sa pagpapagawa ng mga bagong pasilidad at iba pang kagamitan sa pag-aaral na hindi naman responsabilidad na bayaran ng mag-aaral kung hindi naman niya ito magagamit agad. May ilang paaralan rin na mas mataas pa sa matrikula ang OSF na kanilang binabayaran.

    Nariyan ang mga OSF na Energy Fee, Aircon Fee, Power Plant Development Fee, Sports Development Fee, Athletic Fee, PE Fee, Charity Fee, Donation Fee, Spiritual Fee (Hindi ko talaga maintidihan kung bakit may ganito sa ilang Katolikong paaralan. Ito ba ay porma ng indulgecia plenaria? Ewan ko ba.), at kung anu-ano pang bayarin na nais singilin sa mga estudyante na hindi naman na dapat sinisingil.

    Halos taun-taon na lang ay walang pakundangang nagtataas ng tuition and other school fee (TOSF) ang mga paaralan na hindi naman maayos na nakonsulta sa mga mag-aaral at magulang.

    Ang CHED Memorandum Order No. 3, series of 2012 (CMO 3) na nagtatakda ng kondukta ng mga konsultasyon sa TOSF increase ay hindi tunay na sinusunod ng mga paaralan batay sa mga kasong naitala ng Rise for Education Alliance kasama ng National Union of Students of the Philippines at College Editors Guild of the Philippines. Inamin na rin mismo ng mga opisyal ng CHED sa consultative forum sa Kamara nitong nakaraang Pebrero 16 na wala silang sapat na kakayahan at makinarya upang i-monitor ang mga konsultasyon. Nagagawa ring paikutin ng mga administrador ng paaralan ang CMO 3 upang maisakatuparan ang pagtaas ng TOSF sa mga kolehiyo at pamantasan sa bansa.

    Kadalasan rin, kung magpapahayag ng pagtutol ang mga estudyante ay natutuloy pa rin ang pagtaas. Maraming kaso rin ng mga bogus consultation ang naitala ng mga organisasyon ng kabataan sa pamamagitan ng Tuition Monitor na hindi naman talaga konsultasyon kundi anunsyo na lamang ng pagtaas. Walang magawa ang ilang mag-aaral at magulang dahil patuloy naman ang pag-apruba ng CHED sa mga ito. May ilang piniling lumaban ngunit nakaamba ang represyon sa mga estudyanteng aktibong tumututol.

    Nagsampa rin ang mga mag-aaral ng reklamo sa CHED laban sa mga paglabag ng mga administrador ng paaralan sa CMO 3, ngunit hanggang sa ngayon ay wala pa ring aksyon ang CHED. Kinasuhan na rin ng mga mag-aaral ang mga opisyal ng CHED sa Office of the Ombudsman dahil sa kawalang aksyon at kainutilan ng CHED sa pagkontrol sa mga bayarin sa mga kolehiyo at unibersidad.

    Ang lahat ng ito rin ang dulot ng patuloy na deregulasyon sa edukasyon na nakabatay sa Education Act of 1982 na nagbibigay laya sa mga paaralang magtaas ng mga bayarin. Patuloy rin ang pagtutulak ng pamahalaang Aquino sa komersiyalisasyon ng edukasyon. Ang pagtutulak na maging self-reliant ang mga SUC sa pondo sa pamamagitan ng socialized tuition system, pagpapaupa sa lupain ng SUC sa malalaking negosyo, paniningil ng OSF at iba pang porma ng income generating projects.

    Hangga’t nananatili ang mga polisiya ng deregulasyon at komersiyalisasyon sa sektor ng edukasyon, magpapatuloy ang mga pagtaas ng bayarin sa paaralan at patuloy na inilalayo ang kabataan sa edukasyon na dapat ay isang karapatang kanyang tinatamasa.

    Marami pa kong hugot dito sa isyu na ‘to. Pero puputulin ko muna dito.

    ]]>
    http://pinoyweekly.org/new/2015/02/ayokomagmahal-at-iba-pang-hugot-sa-buwan-ng-pagmamahal/feed/ 0
    At What Cost Daw http://pinoyweekly.org/new/2015/02/%e2%80%a8%e2%80%a8at-what-cost-daw/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/%e2%80%a8%e2%80%a8at-what-cost-daw/#comments Sun, 08 Feb 2015 00:42:22 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33646 Sa kanyang kolum na “Resignation at what cost?” nitong 07 Pebrero, tinanong ni Solita Collas-Monsod ang mga nananawagang magbitiw sa pwesto si Pang. Noynoy Aquino: Nababaliw na ba kayo? Ayon sa propesor ng ekonomiks sa Unibersidad ng Pilipinas, sa usapin ng pagtutulak na mag-resign si Aquino, mas malaki ang magiging gastos ng sambayanan kaysa sa magiging pakinabang nito. Sabi pa niya, kahit pagsama-samahin ang mga kritisismo niya kay Aquino, mas matimbang pa rin ang mga positibo rito at mas mainam pa rin ito sa posibleng pumalit na si Bise-Presidente Jejomar Binay.

    Malamang, dahil napakababaw naman ng mga kritisismo niya kay Aquino. Lalabas nga, tutol siya sa pagbitiw nito sa pwesto dahil wala siyang nakikitang mabigat na kasalanan nito, hindi pa dahil ayaw niya kay Binay. Anu-ano ang mga tuligsa niya kay Aquino? Tungkol lang sa pagtatalaga ng mga tao sa iba’t ibang pwesto sa gobyerno – interes ng mga akademikong may pamantayan sa mga lingkod-bayan, interes din ng mga gustong magpwesto ng sariling mga kaibigan. Ano ang teorya sa likod nito? Na huhusay na lang ang gobyerno kung maitatalaga rito ang mga maabilidad na tao? Hindi ba’t makitid ito?

    Sa kaso ng pagdanak ng dugo sa Mamasapano, Maguindanao noong 25 Enero, ligal at hindi moral ang nakikita niyang pinakamabigat na kasalanan ni Aquino: paglabag sa chain of command ng gobyerno. Ni hindi ang resulta ng paglabag na ito – ang pagkamatay ng 44 operatiba ng Philippine National Police-Special Action Force, 18 mandirigma ng Moro Islamic Liberation Front, at walong sibilyan. Hindi rin ang paglalagay sa panganib ng usapang pangkapayapaan sa MILF. Hindi rin ang pagsugal at paglustay ng buhay ng mga Pilipino dahil sa utos ng US na walang malasakit sa buhay.

    Ang totoo, hindi kinonsidera ni Monsod ang matitinding kritisismo kay Aquino. Hindi ang pagkabigo sa paglikha ng trabaho, bukod pa sa disenteng trabaho, na mahalagang indikasyon ng lagay ng ekonomiya. Hindi ang pagkabigong sumaklolo sa ating mga kababayang nasalanta ng superbagyong Yolanda. Hindi ang pagkopo ng iilang malaking kapitalista sa mga kontrata sa pribatisasyon. Hindi ang militarisasyon sa kanayunan at patuloy na paglabag sa mga karapatang pantao. Para kay Monsod, abswelto na agad si Aquino sa korupsyon, kahit ipinagtanggol at pinalaki nito ang pork barrel sa gobyerno.

    Binanggit lang ni Monsod ang mga tuligsa niya kay Aquino para palabasing nyutral siya, na pwede siyang maging hukom at magbaba ng kapani-paniwalang hatol. Pero hindi pwede, dahil hindi niya pinakinggan ang prosekusyon. O mas eksakto: dahil simula’t sapul ay nasa depensa siya. At ano ang depensang ito? Isang hanay sa lipunan na kumbinsido sa mga batayang patakaran ng gobyerno, maalwan ang buhay sa gitna ng lahat ng ito, at humahatol lang batay sa mga itinatalaga ng pangulo. Hindi mula sa batayan ng nakakaraming matagal nang naghihirap at naghahanap ng pagbabago.

    Marami nang sumagot nang diretso sa akusasyon ni Monsod. Ang mga gustong mag-resign si Aquino, gusto ba nilang si Binay ang pumalit? Hindi, kahit pa iba ang igiit ni Monsod. Posible bang si Binay ang pumalit? Oo, dahil isinasaad sa Konstitusyon na bise ang papalit sa presidente. Pero pwede at mas mainam ang isang konsehong transisyon– tulad ng pinlano noong pinapatalsik si Ferdinand Marcos at si Joseph Estrada. Ang programa nito: itigil ang mga krimen ni Aquino, panagutin siya sa mga ito, magpatupad ng mga maka-mamamayang reporma, at magdaos ng eleksyon ng papalit na pangulo.

    Ang kakatwa, sumuporta si Monsod sa Edsa 1 at Edsa 2; alam niya, kung huhukayin lang sa alaala, ang ideya ng konsehong transisyon bilang pamalit sa pangulo. May mga sinserong nangangamba na si Binay ang papalit kay Aquino. Pero mayroon din namang mga mulat na maka-Aquino na ginagamit si Binay bilang panakot para huwag nang matalakay ang mga krimen ng pangulo. Alam nila, na kung kikintal ang mga krimen ni Aquino sa bayan, hindi nito iisiping mas malaki ang gastos kaysa pakinabang sa pagre-resign ng pangulong tuta, kurakot, maka-elite, sinungaling at duguan ang mga kamay.

    Dahil, sa totoo lang, may konsiderasyong mas mabigat kaysa timbangan ng gastos at pakinabang. Kung tutuusin, parang sirang plaka na ngayon si Monsod. Ganyan din ang sinasabi niya noon sa gitna ng madilim na paghahari ni Gloria Macapagal-Arroyo: mas malaki ang gastos kaysa pakinabang kung papalit ang bise-presidenteng si Noli de Castro. Kaya natapos ang paghahari ni Arroyo na nakahanay si Monsod sa mga kakampi nito. May konsiderasyong mas mabigat kaysa timbangan ng gastos at pakinabang. Mas mahalaga ang pagtindig sa tama – at hindi si Monsod ang magandang halimbawa.

    08 Pebrero 2015

    ]]>
    http://pinoyweekly.org/new/2015/02/%e2%80%a8%e2%80%a8at-what-cost-daw/feed/ 0
    Tiyak na Kapahamakan http://pinoyweekly.org/new/2015/02/tiyak-na-kapahamakan/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/tiyak-na-kapahamakan/#comments Wed, 04 Feb 2015 10:03:36 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33626 Apatnapu’t apat na operatiba ng Philippine National Police-Special Action Force (PNP-SAF). Labing-walong mandirigma ng Moro Islamic Liberation Front (MILF). At dalawa hanggang anim na sibilyan. Kabisado na ng marami ang mga datos na ito tungkol sa madugong operasyon ng PNP-SAF sa Mamasapano, Maguindanao noong Enero 18. Makaisang-panig na tumampok sa midya ang maraming namatay sa hanay ng PNP-SAF, kaya naging mabilis ang pagsisi sa MILF. At sa pamumuno ni dating Pangulong Joseph Estrada, lumakas ang panawagan para maglunsad ng todo-gera laban sa MILF.

    Pero mas malawak ang pagkondena kay Pang. Noynoy Aquino. Itinanggi niya ang direktang pananagutan sa nangyari sa kanyang talumpati sa telebisyon noong Enero 28. Wala siya sa parangal noong dumating ang mga bangkay ng napatay na PNP-SAF sa Villamor Air Base noong Enero 29. Nahuli rin siya ng pagdating sa parangal sa burol ng mga ito noong Enero 30. Sa mga aksyon niyang ito nagmula ang bansag sa kanyang “traydor” sa mga napatay na elite na pwersa ng kapulisan. Sa paglakad ng mga araw, tumatalas din ang pagsisi sa kanya dahil sa pag-uutos niyang ilunsad ang operasyon.

    Marami nang nasabi at nasulat tungkol sa nangyari sa Mamasapano. Alam mong galit ang publiko at delikado ang pangulo kapag bumabaha ng salita at imahen sa Facebook at iba pang social media, kapwa sa istatus at komento ng mga tao. Sa ganitong mga panahon, ang mga selfie at larawan ng pagkain, alagang hayop at anak ay nagiging sekundarya sa mga balita at komentaryo tungkol sa pulitika. Naganap ang pagdanak ng dugo sa Mamasapano sa panahong lumalalim din ang galit ng publiko sa gobyernong Aquino dahil sa pagtaas ng pamasahe sa MRT-LRT at ng iba pang singilin sa serbisyo.

    Anu’t anuman, heto ang mga aspeto ng isyu na tawag-pansin at interesante para sa akin:

    (1) Papel ng US. Binansagang internasyunal na terorista ang target ng operasyon. Ang US ang matagal nang tumutugis sa kanya. Umano’y eksakto ang impormasyon tungkol sa lokasyon ng target. Nagkumahog si Noynoy, matapat na tuta ng US, para ipatupad ang operasyon. At lihim itong ipinatupad. Lahat ng ito, indikasyon na ang US, kasabwat si Aquino, ang pangunahing nagtulak ng operasyon at responsable rito. Kumpirmasyon na lang ang mga larawan ng mga sundalong Kano na tumutulong sa paglilikas sa mga napatay sa labanan – at kung hindi ito nakunan ng larawan, posibleng itatanggi rin ito.

    Mas malamang na ang US ang nakatunton sa target na terorista, nag-utos ng operasyon, nagdisenyo nito, at namuno sa pagpapatupad nito. Antas-imperyalista ang kumpyansa, kaya nga ipinwesto na si Aquino sa Zamboanga City para sa press conference na magbubunyi dapat sa harap ng internasyunal na midya ng noo’y inaasahang tagumpay. Itinanggi na ng US Embassy ang anumang mahalagang papel sa operasyon, pero sinong naniniwala rito? Hindi ang mga mamamayang alam ang madugong rekord ng US sa buong mundo at ang kasinungalingan ng mga embahada nito sa iba’t ibang bansa.

    (2) Paggamit sa mga Pilipino, pagmaliit sa paglaban ng sambayanang Moro. Kung direktang sakop ng US ang Pilipinas, mga tropang Kano ang lalaban sa mga Pilipino. Pero dahil neo-kolonya ng US ang Pilipinas, at tuta nito ang gobyerno, Pilipino mismo ang ginamit laban sa Pilipino. Patunay ng kumpyansang imperyalista ang paggamit ng kapulisan at hindi militar sa operasyong ito. Sa pagpakat ng mahigit 400 pulis sa Mamasapano, malinaw na labanan ang pakay nila. Pero patunay ang madugong resulta na lubhang minaliit ng US at ni Aquino ang paglaban ng sambayanang Moro.

    (3) Paglabas ng katotohanan. Lumalakas ang panawagan para sa katotohanan hinggil sa nangyari, na dapat lang. Pero magandang itanong: anong katotohanan ang hinahanap? Iyung pamperyodismo? Iyung ligal? Dapat hanapin ang mga ito, pero dapat kilalanin din ang isang katotohanan: na kayang-kayang itago, baluktutin, o ipitin ng mga naghahari ang mga ito. Dapat ding kilalanin ang isa pang katotohanan: Na sa kasaysayan ng People Power, lumalabas ang katotohanan kapag ang sambayanan ay nagpoprotesta, naggigiit ng pananagutan batay sa pinapaniwalaan nitong katotohanan.

    (4) Gera kontra-terorismo. Inilunsad ang operasyon sa balangkas ng tinatawag na “gera kontra-terorismo” ng US. Maaalala ang tuligsa ni progresibong intelektwal na si Michel Chossudovsky: ang “gera kontra-terorismo” mismo ay terorismo – atake sa mga mamamayan ng daigdig para sa interes ng malalaking kapitalista at gobyerno ng US. Kailangang palawakin ang pag-unawa lampas sa mga indibidwal na terorista at mga kaso ng terorismo, patungo sa kalagayang nagluluwal ng mga binabansagang terorista – na hinuhubog ng mga mapaminsalang patakarang imperyalista sa ekonomiya at militar.

    Larawan ng “gera kontra-terorismo” ng US ang nangyari sa Mamasapano. Sa panahong ipinagyayabang ng US ang mga abanteng kagamitan para sa presisong pagtukoy at pagbigwas sa umano’y terorista, mas maraming mamamayan ang namamatay. Sa panahong ipinagyayabang nito na isinusulong ng mga gera nito ang “demokrasya,” pinakilos nito ang gobyerno sa paraang palihim at di-demokratiko. Sa panahong ginagamit nito ang mga usapang pangkapayapaan para pasukuin ang mga armadong grupo, ipinakita nito na hindi ito magpapapigil sa paglulunsad ng mga atake at gera.

    03 Pebrero 2015

    ]]>
    http://pinoyweekly.org/new/2015/02/tiyak-na-kapahamakan/feed/ 0
    Bakit Tuloy Ang Mga Rebelyon At Karahasan? http://pinoyweekly.org/new/2015/02/bakit-tuloy-ang-mga-rebelyon-at-karahasan/ http://pinoyweekly.org/new/2015/02/bakit-tuloy-ang-mga-rebelyon-at-karahasan/#comments Sun, 01 Feb 2015 15:25:19 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=33603 Imahe mula sa philippinerevolution.net

    Imahe mula sa philippinerevolution.net

    Nang dumalaw sa Pilipinas sa ilalim noon ng rehimen ni dating Pres. Ferdinand E. Marcos ang ekonomistang taga-Sweden na si Gunnar Myrdal, at nakita niya’t nasuri ang napakasamang kalagayang panlipunan dito, hindi namin maiwasang umukilkil sa alaala ang sinabi niya: “Isang paliligo na lamang ng dugo ang makalulunas sa mga sakit na panlipunan ng bansang ito.”

    Bakit nga ba tuloy pa rin ang mga rebelyon at karahasan?

    komentaryoBakit matapos ang maigting, madugo’t marahas na rebelyon ng mga Huk sa ilalim ng liderato ni Supremo Luis Taruc noong dekada ’50, at maituturing na nawakasan sa rehimen ng yumaong Pres. Ramon Magsaysay, agad namang sumiklab at tuluy-tuloy pa rin ang mahigit nang apat na dekadang rebolusyonaryong pakikibaka ng CPP-NPA?

    Bakit tuluy-tuloy pa rin ang mga rebelyon at karahasan ng Muslim nating mga kapatid sa Mindanaw? Kuwestiyon ba lamang ito ng kultura’t relihiyon at usapin sa teritoryo? Maaalaala, matapos magkaroon ng kasunduang pangkapayapaan ang gobyerno at ang MNLF (Moro National Liberation Front) ni Nur Misuari, nagrebelde naman ang MILF (Moro Islamic Liberation Front) ni Al-Haj Murad Ebrahim,. gayundin ang bagong tatag na BIFF (Bangsamoro Islamic Freedom Fighters) na humantong nga kamakailan sa madugong sagupaang ipinagbuwis ng buhay ng 44 na tauhan ng PNP-SAF, 18 miyembro ng MILF, at nadamay na 7 pang sibilyan.

    Kaugnay ng mga rebelyon at karahasang ito, hindi rin namin maiwasang dumaluhong sa gunita ang binigyan-diing mga punto noon ni Padre Camilo Torres, isang paring taga-Colombia na sumapi sa kilusang rebolusyonaryo sa kanilang bansa dahil na rin sa napakasama’t tiwaling kalagayang panlipunan doon.

    Sabi nga, magpapatuloy ang mga rebelyon at karahasan hanggang malaganap ang inhustisya’t karalitaan sa ilalim ng anumang rehimen, hanggang abusado sa kapangyarihan at naglulublob sa pribilehiyo at kontrolado ng iilang hari-harian sa lipunan ang pambansang pulitika’t ekonomiya at, dahil sa gahaman at makasariling mga interes, higit pang pinaglilingkuran ng pambansang liderato ang mapanghuthot na dayuhang mga interes, ibenta man ang soberanya o kasarinlan ng bansa, sa kapinsalaan ng masang sambayanan.

    Magpapatuloy ang mga rebelyon at karahasan hanggang inaalipin at itinatanikala sa lupa ng mga propiyetaryo’t asendero ang mga magsasaka at hindi naman ipinatutupad ng gobyerno ang tunay na reporma sa lupa. Hindi masusugpo ang mga rebelyon at karahasan hanggang binubusabos nang husto ng mga kapitalista ang mga manggagawa sa iba’t iba nilang mga korporasyon, pabrika’t empresa.

    Hindi masusugpo ang mga rebelyon at karahasan hanggang inutil ang Estado na matugunan ang pangunahing mga pangangailangan ng mga mamamayan: pagkain, lupa’t pabahay, pangmadlang mga ospital at paaralan, trabaho at makatarungang suweldo.

    Hindi masusugpo ang mga rebelyon at karahasan hanggang patuloy lamang ginagatasan ng Estado ang sambayanan sa pamamagitan ng pagpapataw ng di makatarungan at sobra-sobrang mga buwis para mapalamon at mabundat ang mayayaman at may madambong ang tiwaling mga opisyal ng pamahalaan.

    Magpapatuloy ang mga rebelyon at karahasan hanggang doble-kara at nagbibingi-bingihan at usad-pagong ang katarungan at, kung kumilos man, kalimitang pumapabor lamang sa mga maimpluwensiya’t makapangyarihan at, sa kabilang banda, mapanikil sa mga kakaning-itik o karaniwang mga mamamayan.

    Hindi masusugpo ang mga rebelyon at karahasan hanggang ang tinatawag na demokrasya ay para lamang sa iilang pinagpala at ginagamit pang instrumento ng mga diyus-diyosan sa lipunan para patuloy na mapagsamantalahan ang masang sambayanan. Magpapatuloy ang mga rebelyon at karahasan hanggang hindi pambansa ang tunay na demokrasya at, sa aba naming palagay, hanggang hindi lubusang umiiral sa kahabag-habag na lupaing ito ng mga Indio ang lantay na hustisya sosyal!

    ]]>
    http://pinoyweekly.org/new/2015/02/bakit-tuloy-ang-mga-rebelyon-at-karahasan/feed/ 0