Pinoy Weekly http://pinoyweekly.org/new Philippine news, analysis, and investigative stories Sat, 19 Apr 2014 07:54:57 +0000 en-US hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Sakripisyo ang Panawagan ng Pangulo http://pinoyweekly.org/new/2014/04/sakripisyo-ang-panawagan-ng-pangulo/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/sakripisyo-ang-panawagan-ng-pangulo/#comments Sat, 19 Apr 2014 07:54:57 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=29013 Kahit Semana Santa, hindi raw naging mapagpatawad ang mga Pilipino sa mensahe ng pangulo para sa okasyon, sabi sa balita. Matapos gunitain ang paghihirap at kamatayan ni Hesukristo, sabi ni Pang. Noynoy Aquino: “Bilang Kanyang mga tagasunod, nawa’y maging handa rin tayong tumanggap ng sarili nating sakripisyo.” Para raw ang naturang sakripisyo sa “ikabubuti ng mas nakakarami.” Tanong pa niya, parang nangongonsensya, “At di po ba, napakaliit lamang ng hinihingi sa atin kumpara sa ibinigay ni Hesukristo?”

Mabilis at matalas ang mga tuligsa sa Internet, wala pa man ang mga kilalang kritiko ng gobyerno. Ang pahayag ay para raw pagdildil ng asin sa sugat (mas mahapding salin ng “adding insult to injury”). Matagal na raw nagsasakripisyo ang mga Pilipino: mula pagsakay ng LRT at MRT hanggang kawalang-trabaho, mula kawalang-imprastruktura hanggang korupsyon. At para kanino? Sa mga pulitikong kurakot at maluho? Hindi raw alam ni Aquino ang ibig sabihin ng sakripisyo, at dapat siya naman ang magsakripisyo.

Maraming problema sa pahayag ni Aquino. Kapag sinabing sakripisyo, maiisip ang mga dagdag na pahirap sa normal na kalakaran ng buhay: ang pagsakay sa MRT at LRT, halimbawa. Pero napakahirap pag-ibahin ng dagdag na pahirap mula sa normal na kalakaran kapag ang huli ay puno na ng araw-araw na pagdurusa, katulad sa Pilipinas. Dito mailulugar ang pagbanggit sa kawalang-trabaho, at ang kakambal nitong hindi nabanggit, ang kawalan ng disenteng trabaho. Sa ganito, araw-araw ang “sakripisyo.”

May elemento rin ng pagpili, o pagtanggap kahit napilitan, ang sakripisyo. Pero marami sa mga nabanggit na pahirap, ipinataw lang sa mga mamamayan, walang pagpipilian. May elemento rin ng patutunguhan ang sakripisyo: para saan at para kanino? Sa mga nabanggit na kalagayan, hindi malinaw na ang sagot ay “para sa mga mamamayan.” Ipinaalala ng pahayag ni Aquino ang iilang mayaman at makapangyarihan. Nahuli pa tuloy siya sa aktong gumagawa ng kakatwang palusot: “ikabubuti ng mas nakararami.”

Pilit ginamit ni Aquino si Hesukristo para sa sariling pakinabang. Para ipatanggap sa mga mamamayan ang kasalukuyang pagdurusa at maging ang pag-igting nito sa hinaharap. Para ipatanggap din ang mga resulta ng mahigit tatlong taon niya sa pwesto at ang mas masahol na resulta ng nalalabing mga taon niya sa pwesto. Nag-ugat ang sakripisyo ni Hesukristo sa pagmamahal at malasakit sa tao. Ang panawagan ni Aquino, nag-uugat sa kawalang-malasakit, kundi man kalupitan, sa dusa ng karaniwang tao.

Kaya magandang balita ang pagtanggi ng mga netizens sa paggamit ni Aquino kay Hesukristo. Ang ipinakita nito, hindi bulag na tinatanggap ng mga mamamayan ang anumang pahayag na bumabanggit kay Hesukristo, kahit pa galing sa masigasig na makinaryang pampropaganda ng gobyerno. Sa makasariling paggamit ni Aquino kay Hesukristo, lalong nalalantad ang turo ng kasaysayan: Hindi lang ganoon ang relihiyon, pero ginagamit ito ng mga naghahari para ipatanggap ang kanilang dominasyon.

19 Abril 2014

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/sakripisyo-ang-panawagan-ng-pangulo/feed/ 0
Lider-magsasaka sa Hacienda Looc ilegal na inaresto http://pinoyweekly.org/new/2014/04/lider-magsasaka-sa-hacienda-looc-iligal-na-inaresto/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/lider-magsasaka-sa-hacienda-looc-iligal-na-inaresto/#comments Thu, 17 Apr 2014 14:38:38 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=29005 Si Alaiza mula sa kanyang facebook Account.

Si Alaiza mula sa kanyang Facebook account.

Kinondena ng iba’t ibang grupo ang diumano’y ilegal na pag-aresto sa isang lider-magsasaka ng Hacienda Looc, kasama ang tatlong miyembro ng pamilya niya.

Inaresto ng aabot sa 100 na elemento ng magkasanib na puwersa ng Regional Mobile Group Philippine National Police (RMG-PNP) at 733rd Squadron Philippine Air Force (PAF) sina Armando Lemita, tagapagsalita ng Ugnayan ng mga Mamamayan Laban sa Pangwawasak sa Kalupaan ng Hacienda Looc (Umalpaska), Rosenda Lemita; asawa ni Armando at lokal na lider ng grupong Gabriela, ang kanilang anak na si Alaiza Lemita; na pangalawang tagapangulo naman ng Anakbayan-Timog Katagalugan, ayon sa Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) at Samahang Magbubukid sa Batangas (Sambat).

Kasama ring inaresto ang kapatid ni Armando na si Anatalio Lemita.

Ayon sa KMP, puwersahang pinasok ng RMG-PNP at PAF ang mga bahay nina Armando, Natividad (ina ni Armando) at Randy Flores, na isang kagawad ng barangay, noong Abril 15 ng umaga, dahil daw sa pag-iingat iligal na baril at bala. Walang umanong nakitang baril sa bahay nina Armando at Randy, pero ibinintang naman kay Anatalio ang diumano’y nakitang baril sa bahay ni Natividad.

“Tahasan itong panunupil at halatang may kaugnayan sa pakikibaka ng mga magsasaka ng Hacienda Looc para sa kanilang karapatan sa lupa,” pahayag ni Rafael Mariano, tagapangulo ng KMP.

Pangunahing tumututol ang pamilyang Lemita sa pang-aagaw ng kompanyang SM Development Corporation(SMDC) ni Henry Sy na planong ipaloob sa land use conversion ang 6,800 ektaryang Hacienda Looc at gawing premium beach resort, kasama na ang ibang karatig na lugar na sakop ng Hamilo Coast.

Sa kabila na ang kategoryang produktibong lupaing agrikultural ang asyenda, hindi ito sinaklaw ng Comprehensive Agrarian Reform Program Extension with Reforms o Carper

“Mga higanteng real estate developer, na suportado ng gobyernong Aquino na isang haciendero, ang tanging makikinabang sa pag-atake sa mga magsasaka ng Hacienda Looc,” ani Mariano. Dagdag pa niya, paiigtingin ng pandarahas ng gobyerno ang suliraning agraryo sa asyenda.

Sinabi pa ng grupo na ang ilegal na pag-aresto sa pamilyang Lemita ay naganap bago ang planog pagbisita ni Aquino sa Batangas ngayong Abril para sa proyekto na Batangas International Port.

Binabatikos ng KMP at iba pa ng grupo ang pagtatayo ng naturang port, na anila’y magdudulot ng malawakang demolisyon at dislokasyon hindi lamang sa Batangas City maging sa iba pang munisipyo.

“Dagdag ito sa madugong rekord ng rehimeng Aquino na hindi lamang bigo sa pagtaguyod sa karapatan ng mga kabataan at magsasaka,” sabi naman ni Diego Torres, tagapangulo ng Anakbayan-Timog Katagalugan.

Kasalukuyang nakakulong sina Armando, Rosenda at Alaiza sa Camp Vicente Lim na kinasuhan ng obstruction of justice at direct assault, samantalang si Anatalio na kinasuhan ng illegal possession of firearms ay nakakulong sa Nasugbo. Panawagan din ng KMP at Anakbayan ang kagyat na pagpapalaya sa pamilyang Lemita.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/lider-magsasaka-sa-hacienda-looc-iligal-na-inaresto/feed/ 0
Nag-Bagiw http://pinoyweekly.org/new/2014/04/nag-bagiw/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/nag-bagiw/#comments Mon, 14 Apr 2014 13:05:37 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=29002 “habang papalayo sa Baguio, / binunot ko rin sa aking tadyang
ang pira-pirasong sugat, / naghilom na poot.”
- Labimpitong taon ang dulo ng paglimot (O, kung ano ang natutuhan ko sa 2013 UP Writers Workshop sa Baguio City), Richard Gappi

*           *           *

Mula sa salitang bagiw ng Ibaloi ang pangalan ng Baguio; “lumot” sa Tagalog.

Baguio ang nag-iisang hill station na itinayo ng Imperyalismong Kano sa buong Asya (circa 1900).

*           *           *

Parang biro ng tadhana ang pagsalang ng book-to-be ko sa 53rd UP National Writers Workshop nitong nakaraang linggo. Panelist/moderator ko si Virgilio Almario AKA Rio Alma. Ako pa talaga ang huling isinalang. Parang main event sa boksing (Pacquiao vs Bradley?) na nakasalang sa TV ng bus na sinakyan namin papalayo sa Baguio.

*           *           *

Pero gusto ko munang magpaliwanag tungkol sa OM (other matters) na dapat ay panghuli sa isang talakayan. Tungkol ito sa sinabi ng isa sa aking mga co-fellow na nagtapat sa akin na tinawag niya akong “asshole”—“that asshole” turing niya sa akin habang kausap ang isang guilder.

*           *           *

Guilder ang tawag sa (naging) miyembro ng College Editors Guild of the Philippines kung saan ako na-elect na vice president for Luzon isang dekada na ang nakaraan.

*           *           *

Tungkol ito sa aking pagiging patola online. Tungkol sa aking pagiging “aktibista” at pagpasok sa International Writing Program sa Iowa—allegedly (sabi niya rin) funded by the U.S. Central Intelligence Agency. Tungkol sa mga aktibista na “isinusumpa ang imperyalismo” pero nagtatrabaho ngayon sa mga call center. Actually, kasama ako sa mga tinuligsa niya dahil alam niyang nagtrabaho ako ng ilang taon sa call center.

*           *           *

Legit ang kanyang, sabihin na natin, curiosity at conviction. Sa isang banda. At face value, kumbaga. Sabagay, hindi pa niya nababasa man lang ang ‘Maikling Kurso sa Lipunan at Rebolusyong Pilipino’ AKA MKLRP. Wala pang limang oras kung tatalakayin iyon sa isang DG (discussion group). Wala pa yatang singkwenta pesos ang libro, kung gustong magkakopya.

*           *           *

“(There’s never been equality for me,
Nor freedom in this “homeland of the free.”)”
- Let America Be America Again, Langston Hughes

*           *           *

Kung nakaengkuwentro niya ang MKLRP, nalaman niya na hindi kaaway ang mga Kano dahil oppressed din sila sa kanilang bansa. Iba ang mga karaniwang Kano (kasama na ang mga migrante) sa status quo lalo na iyong mga nakaposisyon sa gobyerno at mga korporasyon. “We are the 99%” nga ang una, sabi ng Occupy movement.

Isa pa, ligtas ba sa oppression ang isang call center agent? Ipagkumpara ang suweldong nakukuha ng agent sa Pinas at iba pang malakolonya ng U.S.; hindi ba’t kasama rin kami sa bulto ng mga modern-day/corporate slave?

*           *           *

Nabasa raw ng co-fellow ko ang isinulat kong ‘Dateline: Iowa 2013’ (http://www.panitikan.com.ph/content/dateline-iowa-2013-mark-angeles) at, ayon sa kanya, marami raw ang namuhi sa akin dahil sa pagpunta ko sa Iowa. Sa kabila ng paliwanag ko sa personal na sanaysay na iyon. Kalerki lang.

*           *           *

Bago ito, gusto ko munang ipaliwanag ang aking ginawang kabalbalan sa slam poetry sa Mt.Cloud. Nasa mga hurado na ang kapasiyahan kung bakit hindi ako nakaabante sa 2nd round—kung dahil sa lumampas ako sa time limit o dahil hindi “slam poetry” ang aking ginawa.

Hindi raw kinagat ang performance ko kasi postmodern, sabi ni Prof. Roland Tolentino. Nag-spine sonnet kasi ako. Pinagkukuha ko ang 14 books sa mga shelf sa paligid at binasa ang kanilang spines na parang isang soneto.

Opkors alam kong hindi iyon slam poetry. Nakapag-perform at nakapag-judge na ako sa isang slam poetry contest sa Sev’s Café sa Roxas Boulevard. At siyempre pa, pinapanuod ko sa youtube si Sarah Kay.

Aminado rin ako na ulyanin ako kaya hindi makapag-perform ng slam poetry; maski sumabak sa battle rap. May kinalaman dito ang lead sa hangin ng Metro Manila.

Kaya gusto ko ring irehistro sa oras na iyon: ano nga ba ang legit na slam poetry?

Kung may mga nabigo man ako—katulad ni Amang Jun Cruz Reyes na nag-push sa akin na sumali sa pakontes na iyon—humihingi ako ng tawad.

*           *           *

Kung maayos lang ang memory ko, ipe-perform ko ang ‘Please Don’t Take My Air Jordans’ ni Reg E. Gaines. But, again, ano nga ba ang slam poetry?

*           *           *

“The whole operation, Newspapers say
Supported by the CIA”
- CIA Dope Calypso, Allen Ginsberg

*           *           *

Sa listahan ng mga naipadala ng Pinas sa Iowa (http://iwp.uiowa.edu/residency/participants-by-region/Philippines), matatagpuan ang mga aktibistang sina Ninotchka Rosca (1977), Antonio Maria Nieva (1982), Reuel Molina Águila (1983), Edgardo Maranan (1985), at Nonilon Queaño (1988).

Pinakamainit siguro ang pagpunta ni Gelacio Y. Guillermo Jr. (1970) AKA Chong Gelas. Una, dahil sa kanyang pagiging primera klaseng makata at hardcore sa kilusan. Inusig nga siya ng isang Eugene Gloria. Ikalawa, dahil sa sinulat niyang ‘Espasol versus Nilupak’. (Nabanggit ko ang dalawang ito sa ‘Dateline: Iowa 2013’).

*           *           *

Interesado akong malaman kung ano ang sagot ni Chong Gelas kung uusigin siya sa pagpunta niya sa Iowa. Ang sagot ko, sa susunod na labas ng ATTACKKK! kung kakayanin ko pa.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/nag-bagiw/feed/ 0
Ibagsak ang Laosismo! http://pinoyweekly.org/new/2014/04/ibagsak-ang-laosismo/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/ibagsak-ang-laosismo/#comments Sun, 13 Apr 2014 04:32:06 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28998 Noong kakaaresto pa lang kina Benito Tiamzon at Wilma Austria-Tiamzon, mga lider ng Communist Party of the Philippines, madali nang hulaan na may mga magsasabing lipas o irrelevant na ang Kaliwa sa bansa. Katulad ng pagsikat at paglubog ng araw at ng ekspresyong “Boom panes!” sa mga post at komento ng ilang kabataan, siguro’y batas na ng kalikasan na kapag may nangyaring masama sa Kaliwa ay may magsasabing laos na ito. Hindi mabibigo ang prediksyong may magsasabi ng ganito dahil tiyak na gagawin ng militar at ng rehimen, at ginawa nga nitong huli, nang pilit nagpapakita ng kumpyansa.

At ginawa rin ito ngayon ng mga taong ang pakilala sa sarili ay intelektwal o palaisip. Sinabi iyan ng isang dating kadre ng Kaliwa na ipinagyayabang ang paglaban sa diktadurang US-Marcos pero naging himod-tumbong sa rehimeng US-Arroyo. Ng isang intrigerong sa sobrang galit sa Kaliwa ay handang magsabing kumakain ang mga lider nito ng mga puso ng mga birhen kung may makikitang kahit katiting na ebidensya. At ng isang sosyal-demokrata na pakitang-taong sumisimpatya sa Kaliwa pero hindi ito mabanggit nang walang reserbasyon, kaiba sa todong pagsamba sa rehimeng US-Aquino.

Kapansin-pansin ang katahimikan ng mga Rejectionist, pangunahin ng Akbayan, ng mga pinatalsik o bumaklas sa Kaliwa dahil sa pagkakaiba sa mga batayang prinsipyo. Maipagpapalagay sigurong halos magpiging sila sa galak sa nangyari sa mga Tiamzon, hindi lang nila maipahayag ang kaligayahan dahil lalong malalantad na kontra-Kaliwa sila, taliwas sa gusto nilang imahen sa bansa at labas nito. Tiyak, masaya sila na ang kasama o comrade nila ngayon ay si Benigno, hindi si Benito. Kung tutuusin, mga lider nila ang nanguna sa pagpapalutang sa pangalan ng mga Tiamzon, halos pagsusuplong.

Anu’t anuman, maraming ebidensyang pwedeng hilahin para patunayang hindi pa lipas ang Kaliwa – ang paglakas nito simula nang maitatag, ang mga tagumpay nito sa iba’t ibang larangan ng pakikibaka, ang pagpwersa nito sa mga naghaharing uri na kilalanin ito at magpatupad ng mga reporma, at iba pa. Mahalaga ang mga ebidensyang ito, pero mas mahalagang tumbukin ang pinag-ugatan nila. Bakit nga ba hindi pa lipas ang Kaliwa? Bakit nga ba sa halip na mamatay nang kusa ay patuloy itong nabubuhay, kung hindi man lumalakas, gaya ng pinapatunayan mismo ng mga deklarasyong lipas na ito?

Kakatwa na kasabay ng pagsasabing laos na ang Kaliwa ay idinedeklarang buhay na buhay ang rehimeng US-Aquino. Katulad din marahil ng pagsasabing laos na ang Marxismo at nagtagumpay ang kapitalismo. Ang una sa pahayag ay iniluluwal lang ng ikalawa: Ang Marxismo ay kritika ng kapitalismo, kaya’t habang buhay ang kapitalismo, mananatili itong buhay, at patuloy na ituturo at tuturuan ang mga tagahukay ng libingan ng naturang sistema at ang Kilusan nila. Ang mga kampeon ng “Laosismo” ang siyang tunay na panatiko, naniniwala sa doktrinang labag sa ipinapakita ng reyalidad.

Sa mga salitang sosyo-ekonomiko, nagpapatuloy ang armadong pag-aalsa sa Pilipinas na pinapamunuan ng Kaliwa dahil sa sumasahol na kawalang-trabaho, kawalang-lupa, karalitaan at kagutuman. Ang mga ito ang dahilan kung bakit nananatiling buhay, hindi laos at lalong “hindi matalu-talo,” sa mga salita nga ni Austria-Tiamzon, ang Kaliwa. Hindi kinakailangang maging maka-Kaliwa o may simpatya sa Kaliwa para masabi ito. Malapit sa katotohanan kahit ang mga propagandista ng mga naghahari kapag sinasabi nilang kahirapan ang siyang nagluluwal ng armadong paglaban at ng Kaliwa sa kabuuan.

Kaya mahirap respetuhin ang mga nagsasabing laos o lipas na ang Kaliwa dahil sa pagkahuli ng mga Tiamzon – na syempre’y sinasamantala nila para ilitanya ang mga kahinaan at kasalanan, tunay man o inimbento, ng Kaliwa. Ni wala silang intelektwal na integridad para iturol sa rehimen o sistema ang sisi sa patuloy na pag-iral at paglakas ng Kaliwa. Hindi reporma o pagbabagong panlipunan ang pangunahin sa isip nila, kundi ang pag-upak sa Kaliwa, kung hindi man ang pagtatanggol sa naghaharing rehimen at sistema. Diyan nagmumula ang pagbaluktot nila ng lohika at maingay nilang ngawa.

Ang napakasamang lagay ng nakakarami sa bansa ang dahilan kung bakit hindi laos, bagkus lumalakas, ang Kaliwa. Sa katotohanang iyan nagmumula ang iba’t ibang tagumpay ng Kaliwa sa maraming larangan. Mahalagang banggitin ang naturang mga tagumpay, pero mas madaling isara ang debate sa publiko at mas malakas magpaalab ng pagkilos sa mga progresibo ang lagay ng nakakarami. Mas masaya ring tumanaw ng mas marami at mas malalaking tagumpay na kakamtin pa lang. Nagkakamali ang mga kampeon ng Laosismo: ginagawa nilang mas kaakit-akit ang pagbabagsak sa kanila!

12 Abril 2014

 

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/ibagsak-ang-laosismo/feed/ 1
Courage, nagpiket sa BIR laban sa mataas na buwis http://pinoyweekly.org/new/2014/04/courage-nagpiket-sa-bir-laban-sa-mataas-na-buwis/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/courage-nagpiket-sa-bir-laban-sa-mataas-na-buwis/#comments Sat, 12 Apr 2014 09:06:56 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28990 Galit na sinugod ng mga kawani ng gobyerno sa ilalim ng Courage ang tanggapan ng Bureau of Internal Revenue dahil sa pagpataw ng matataas na buwis sa kanilang mga kawani na maliit din ang suweldo at karamiha'y wala pang benepisyo. <strong>Photo courtesy: Courage</strong>

Galit na sinugod ng mga kawani ng gobyerno sa ilalim ng Courage ang tanggapan ng Bureau of Internal Revenue dahil sa pagpataw ng matataas na buwis sa kanilang mga kawani na maliit din ang suweldo at karamiha’y wala pang benepisyo. Photo courtesy: Courage

Nagpiket ang mga kawani ng pamahalaan sa opisina ng Bureau of Internal Revenues (BIR) para sa nalalapit na palugit ng pagbabayad ng buwis.

Pinangunahan ng Confederation for Unity Recognition and Advancement of Government Employees (Courage) ang nagsabing pagkilos dahil labis na umano ang binabayarang buwis ng mga kawani sa pamahalaan.

“Awtomatikong kinakaltas ang mga buwis mula sa sahod ng mga kawani bago pa nila ito matanggap. Kinokulekta ang mga dagdag na buwis sa mga benepisyong lagpas P30,000.00 na may kasamang VAT (value added tax) at iba pang buwis. Maging ang mga benepisyong wala dapat buwis ay binubuwisan,” ayon kay Ferdinand Gaite, pambansang pangulo ng Courage.

Ayon kay Gaite, pasanin ng mga kawani ang BIR at administrasyong Aquino dahil sa mga kinakaltas na buwis sa mga kawaning mababa na ang sahod. Kasabay pa nito ang pagbabawas ng ibang alawans at refund order ng Commission on Audit sa ilalim ni Aquino.

Nasa P9,000 ang gross salary ng isang ordinaryong kawani kada buwan maliban pa sa mga mandatory deductions tulad ng tax, GSIS premiums, Pag-ibig, at kontribusyon sa Philhealth.

“Ang dobleng pasakit ng mataas na buwis at inflation ay sinasabayan ng pribatisasyon na nagdudulot ng pagtaas ng singil sa mga dapat sana’y serbisyong panlipunan gaya ng kalusugan, pabahay, edukasyon, kuryente, tubig, at iba pa. Dito nakadepende ang mga kawani at mahihirap na mamamayan na ngayo’y ibinibigay sa mga negosyante,” ayon kay Gaite.

Dagdag ni Gaite, nangyayari ito sa kabila ng pagkakaroon ng tax holidays at exemptions sa buwis ng mga may monopolyo sa negosyo dahil sa mga kasalukuyang polisiyang pinatutupad ng kasalukuyang administrasyon.

“Hindi pa natin nakikita na maparusahan ang mga malalaking negosyante na hindi nagbabawad ng buwis,” pagtatapos ni Gaite.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/courage-nagpiket-sa-bir-laban-sa-mataas-na-buwis/feed/ 0
10 katotohanan hinggil sa ‘pagkakaibigan’ ng gobyerno ng US at Pilipinas http://pinoyweekly.org/new/2014/04/10-katotohanan-hinggil-sa-pagkakaibigan-ng-gobyernong-us-at-pilipinas/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/10-katotohanan-hinggil-sa-pagkakaibigan-ng-gobyernong-us-at-pilipinas/#comments Fri, 11 Apr 2014 20:35:04 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28962 Nasa ikawalong round na ang negosasyon sa pagitan ng mga kinatawan ng administrasyong Aquino ng Pilipinas at Obama ng US para maplantsa ang Enhanced Defense Cooperation Agreement ng dalawang bansa, sa pagkakasulat nito. Hanggang ngayon, batayang mga prinsipyo lamang nito ang naisasapubliko. Minamadali ng dalawang panig ang kasunduang ito para magpirmahan sa pagdating ni US Pres. Barack Obama sa Pilipinas sa Abril 28 at 29.

Ito lamang ang pinakahuling debelopment sa mahigit 100 taong “pagkakaibigan” ng dalawang bansa. Pero pantay ba ang “pagkakaibigang” ito? O higit na mas nakalalamang ang mas malakas at dehado ang mahina? Natukoy ng Pinoy Weekly ang sampung (10) susing katotohanan na dapat mabatid ng madla hinggil sa pagkakaibigang ito—katotohanang marahil ay nakakagulat at nakakatakot para sa unang makakarinig nito. Alamin ito, at kung bakit tinututulan ng makabayang mga kilusan sa Pilipinas ang EDCA–at ang tila’y di-pantay na relasyon sa pagitan ng Pilipinas at Estados Unidos.

1.    Nakapokus na ang militar ng US sa Asya-Pasipiko.

Ilan sa mga barkong pandigma ng US Pacific Fleet. <strong>Mula sa US Pacific Fleet FB account</strong>

Ilan sa mga barkong pandigma ng US Pacific Fleet. Mula sa US Pacific Fleet FB account

Noong 2009, sa unang termino ni US Pres. Barack Obama, inilatag na ng noo’y US State Sec. Hillary Clinton ang tinaguriang “rebalancing” ng puwersang militar ng US sa Asya-Pasipiko. Umikot sa iba’t ibang bansa sa rehiyong ito si Clinton noong taong iyon. Sa sumunod na taon, pumunta siya sa Hanoi, Vietnam para sabihing nasa interes ng US ang pagprotekta ng “freedom of navigation” sa South China Sea. Taong 2011, ginamit niya ang terminong “US pivot to Asia” sa artikulong “America’s Pacific Century” bilang opisyal na polisiya ng administrasyong Obama na pagtalaga ng 60 porsiyento ng barkong pandigma ng US tungo sa Asya. Ayon sa mga opisyal ng gobyerno ng US, papawakas na ang mga digmaan nito sa Afghanistan at Iraq; kailangang magpokus ang US sa Asya para muling mapalakas ang presensiya sa bahaging ito ng daigdig—kung saan lumalakas din ang impluwensiya ng bansang China.

Magmula noon, sunud-sunod na ang pagbisita sa Asya ng senior officials ng militar at pampulitikang liderato ng US. Sunud-sunod din ang military at naval exercises ng US sa South Korea, Vietnam at Pilipinas, at nagdeploy ng mas maraming Marines sa Australia. Sa Pilipinas, ipinagpapatuloy nito ang walang-tigil na presensiyang militar. Noong Agosto 2013, inanunsiyo ng gobyernong Obama at Aquino ang negosasyon ng dalawang panig tungo sa isang “rotational access agreement” para sa mas matinding presensiya ng US Armed Forces sa Pilipinas. (Kalaunan, ang “rotational access agreement” na ito ay pinangalanang Enhanced Defense Cooperation Agreement.) Kaalinsabay nito, umiinit sa midya ang usapin ng presensiya ng mga kagamitang naval ng China sa pinag-aagawang mga teritoryo ng Pilipinas sa West Philippine (South China) Sea tulad ng Spratlys, Ayungin Shoal, atbp.

2.    Bagong pananakop, bagong kolonyalismo?

Isang US Marine sa harap ng watawat ng Amerika sa Pacific Ocean. <strong> Mula sa US Pacific Fleet FB account</strong>

Isang US Marine sa harap ng watawat ng Amerika sa Pacific Ocean. Mula sa US Pacific Fleet FB account

Hindi itinatanggi ng mga gobyerno ng US at Pilipinas na isa sa pangunahing mga katangian ng Enhanced Defense Cooperation Agreement ang walang-taning na pagbabase ng mga tropang militar ng Kano sa mga base at pasilidad ng militar ng Pilipinas. Pinag-uusapan din ang pag-imbak ng mga kagamitang militar ng US sa mga kampong militar ng Pilipinas. Pati ang dating mga baseng militar ng US sa Subic Bay, Zambales at Clark, Pampanga ay naiuulat na maaaring gamitin ng US para sa militar nito.

Sa kasalukuyan, wala pa man ang EDCA, mistulang permanente nang nakabase sa Mindanao ang humigit-kumulang 600 tropa nito. Wala pa ito sa labas-masok na mga tropang Kano tuwing may ehersisyong militar (Balikatan) o tuwing may humanitarian missions daw ang mga tropang ito sa mga lugar na nasalanta raw ng kalamidad. Ang mga pasilidad na ginagamit ng Kano ngayon ay sa aktuwal na karanasa’y di napapasok ng mga Pilipino, hindi naiinspeksiyon (kung totoo nga ang sinasabi nila).

Sa bagong kasunduan, titindi lamang ito. Taong 1899 nang sakupin tayo ng puwersang militar ng Kano. Taong 1991, pinagbotohan ng Senado ang pagpapasipa sa baseng militar ng US sa Pilipinas. Ngayon, mistulang sinasakop uli tayo ng isang banyangang puwersang militar.

3.    Wala pang binatbat ang China sa lakas-pandigma kumpara sa US. Pero hindi makikialam ang US sa sigalot ng Pilipinas sa China.

Ang Ministro ng National Defense ng China na si Hen. Liang Guanglie, sa isang press conference sa Pentagon, headquarters ng US Armed Forces, sa Washington DC, USA noong 2012. <strong>Wikimedia Commons</strong>

Ang Ministro ng National Defense ng China na si Hen. Liang Guanglie, sa isang press conference sa Pentagon, headquarters ng US Armed Forces, sa Washington DC, USA noong 2012. Wikimedia Commons

Ayon sa maraming eksperto, maging sa mga akademiko sa Amerika, hindi nakatulong ang polisiyang “US pivot to Asia” para maging istable ang rehiyon. Katunayan, nakaambag pa ito sa pagtindi ng agresyon ng China sa West Philippine Sea—dahil natulak ang China na magpakitang-gilas sa harap ng US at mga alyado nito. Sinabi pa ni Robert Ross sa Foreign Affairs, na batid naman ng liderato ng China na di-hamak na mas mahina ang militar nito kumpara sa US. Pero dahil sa agresibong pagposisyon ng US sa lugar kung saan malapit ang China, natulak itong magposturang agresibo rin—para hindi magmukhang mahina sa harap ng isang makapangyarihang puwersa tulad ng US.

Sa kabila ng agresibong pagpopostura ng China, wala pa itong binatbat sa lakas ng US. Sabi pa ni Ross, nagsisimula pa lamang gumawa ang China ng next-generation guided-missile destroyer. Agosto 2011 lamang, nakapaglabas ito ng isang Aegis-class destroyer fleet (luma at binili sa Rusya), samantalang mayroon nang 22 ang US na may superyor na teknolohiya.

Sa pakikipag-usap nito sa mga opisyal ng China, palaging sinasabi ng mga opisyal ng US na mananatili itong niyutral sa territorial disputes ng China at mga alyado ng US, tulad ng Japan at Pilipinas. May dispute ang China sa Japan, matapos “inasyunalisa” ng Japan ang mga islang Diaoyu noong 2012. May dispute din ang China sa Pilipinas sa Spratlys. Sa parehong kaso, palaging sinasabi ng US na hindi ito direktang makikialam sa sigalot—bagamat para makakuha ng konsesyon sa mga alyado, inihahayag naman ng US sa Pilipinas at Japan na sinusuportahan nito ang claims ng dalawa. “Tuwing kausap namin ang US, sinasabi nila hindi sila papanig, pero minsan, kung kausap nila ang mga Hapon o tuwing nagpapahayag sa publiko, iba naman ang sinasabi nila,” sabi ni Cui Tiankai, embahador ng China sa US, noong Mayo 2013.

Kamakailan, sinabi rin ni dating Sen. Leticia Ramos-Shahani ang matagal nang sinasabi ng maraming eksperto: Hindi poprotektahan ng US ang Pilipinas sa sigalot nito sa China. Kailangan umanong simulan na ng Pilipinas ang “mas independiyenteng” polisisyang panlabas. “Darating ang panahon, matatanto nating kailangan nating mamuhay nang mapayapa bilang mga kapitbahay,” sabi pa ni Shahani.

4.    Narito ang tropang militar ng US para protektahan ang mga negosyo nito.

Poster noong World War I para sa US Merchant Marine Fleet, katuwang na fleet ng komersiyal na mga barko ng US. <strong>Wikimedia Commons</strong>

Poster noong World War I para sa US Merchant Marine Fleet, katuwang na fleet ng komersiyal na mga barko ng US. Wikimedia Commons

Sa inilabas ng US Department of Defense na dokumentong “Sustaining US Global Leadership: Priorities for 21st Century Defense,” na nagbabalangkas ng “bagong” US defense strategy na may diin sa Asya-Pasipiko at Middle East. Sa maiksing salita, layunin ng mas matinding presensiyang militar ng US sa Asya-Pasipiko ang pagkontrol sa ayon dito’y “global commons (karagatan at himpapawid) na susing ugnay sa pandaigdigang sistema ng kalakalan, gayundin sa anti-access and area denial environments(undersea, space-based, cyberspace). Malinaw, kahit sa mga pahayag ng dating US State Sec. Clinton, na pangunahing pakay ng US sa Asya-Paspiko ang pagpoprotekta sa South China Sea kung saan dumadaan ang 55 porsiyento ng lahat ng trade vessels sa buong mundo.

Nais ng US ng maging mas aksesible sa mga barko nito (at sa barko ng mga alyado nito tulad ng European Union, Japan, Australia, atbp.) ang naturang dagat—pero banta rito ang presensiya ng China. Kumpara sa Suez Canal sa Timog Amerika, tatlong beses na mas marami ang langis at liquefied natural gas (LNG) na dumadaan sa South China Sea.

Sa madaling salita, dalawang nag-uumpugang bato, kumbaga, ang bangayan ng China at US sa South China Sea. Nasa gitna lamang ang Pilipinas ng pag-uumpugang ito.

Isa pa, may malaking pang-ekonomiyang potensiyal ang mismong South China Sea at sa buong Southeast Asia. Ayon sa US Geological Survey, tinatayang may kabuuang 21,632 milyong bariles ng langis pa ang di nadidiskubre sa rehiyong ito. Mayroon ding 298,761 bilyong cubic feet ng conventional gas na di pa nadidiskubre o namimina, at 9,099 milyong bariles ng LNG. Pero mas malaki pa rito ang pagtataya ng Chinese National Offshore Oil Company, na noong Nob. 2012 ay nagsabing tinatayang aabot sa 125 bilyong bariles ng langis at 500 trilyong cubic feet ng natural gas ang matatagpuan sa South China Sea pa lang.

Nasa gitna ng matinding resesyon at pagbagsak ng ekonomiya ang US, na sumiklab noong 2008 Global Financial Crisis. Gusto nito makopo ang di pa nadidiskubreng mga likas na yaman ng Southeast Asia para makatulong na makabangon mula sa kinalulugmukang krisis. Kailangan din nito ang emerging markets ng naturang rehiyon, lalo pa’t lalong nagbukas sa dayuhang negosyo ang mga bansang Myanmar, gayundin ang Vietnam, Cambodia, Laos, at iba pa.

5.    Ang huling pagkakataon na nagbuhos ng tropang militar ang US sa Southeast Asia? Halos apat (4) na milyong tao ang nasawi.

Interogasyon/tortyur sa isang Viet Cong na gerilya ng mga sundalong Kano noong Vietnam War. <strong>Wikimedia Commons</strong>

Interogasyon/tortyur sa isang Viet Cong na gerilya ng mga sundalong Kano noong Vietnam War. Wikimedia Commons

Noong Digmaang Pilipino-Amerikano, mula 1899 hanggang 1902, daan-daan libong Pilipino ang napaslang sa paglaban sa mga Amerikanong kolonisador. Marami pa ang nasawi sa pagsupil ng armadong puwersa ng US hanggang ideklara ang “kalayaan” kuno noong Hulyo 4, 1946. Kuwento ng mga historyador, ang digmaang ito ang “unang Vietnam (War).”

Ganito inilarawan ang naturang digmaan dahil sa unang pagkakataon sa kasaysayan ng US, pinangasiwaan nito ang isang counter-insurgency warfare – paglaban sa mga gerilyang lumalaban sa pananakop nito. Noong 1965 hanggang 1975, direktang nakialam ang US sa internal na sigalot sa pagitan ng mga puwersang pampulitika sa loob ng Vietnam—sa pagitan ng maka-Kanluraning gobyerno ng South Vietnam at sa independiyenteng North Vietnam na pinamumunuan ni Ho Chi Minh. Sinakop ng US Armed Forces ang South Vietnam para labanan ang Viet Cong na sumusuporta sa “pagkakaisa” o reuinification ng kanilang bansa na itinutulak ng North. Ginamitan ng US ng Army, Navy at Air Force – at pagbomba sa North Vietnam na humigit pa sa bilang at lakas ng aerial bombing na naranasan sa buong World War II.

Suma total, aabot sa 3.8 milyong katao ang nasawi dahil sa Vietnam War. Tinatantiyang mula 195,000 hanggang 430,000 South Vietnamese ang nasawi sa digmaang ito, samantalang 50,000 hanggang 65,000 ang nasawi sa North Vietnam. (Basahin ang Wikipedia entry na ito, na bumabatay naman sa opisyal na mga datos at iba’t ibang pang-akademikong sources.)

Bago pinasok ng US ang Vietnam, sinabi rin nitong nais nitong kontrolin ang lumalakas na impluwensiya ng China sa Southeast Asia—noong nasa sosyalistang gobyerno pa ito sa pamumuno ni Mao Zedong.

 6. Humanitarian Assistance tuwing kalamidad? Alamin ang nangyari sa Haiti.

Relief goods ng US Agency for International Development o USAid na nakaimbak sa Tacloban airport noong Nob. 2013, isang linggo matapos ang bagyo. <strong>Pher Pasion</strong>

Relief goods ng US Agency for International Development o USAid na nakaimbak sa Tacloban airport noong Nob. 2013, isang linggo matapos ang bagyo. Pher Pasion

Maihahalintulad ang pagsalanta ng bagyong Yolanda (Haiyan) sa Eastern Visayas ng Nobyembre 2013 sa 7.0  magnitude na paglindol sa bansang Haiti noong Enero 2010. Nawasak ang halos buong kabisera ng bansa na Port-au-Prince—ang mga bahay, bilding, imprastraktura, pasilidad ng serbisyo, atbp. Dama ang ekonomiya at pulitika ng naturang bansa. Tinatayang 230,000 katao ang nasawi, 300,000 ang nangangailangan ng atensiyong medikal, 1.5 milyon ang nawalan ng tahanan at dalawang milyon ang nagugutom. Dahil dito, sumaklolo ang iba’t ibang bansa at pandaigdigang mga grupo para magbigay ng agarang saklolo at relief sa mga mamamayang Haitian.

Kasabay nito, nagdeploy ang gobyernong US, hindi ng aid workers tulad ng mga doktor, personel medikal, atbp., kundi ng militar nito. Isiniwalat ng WikiLeaks noong 2011 na mabot sa 22,000 tropa ang itinalaga nito sa maliit na bansa ng Haiti kahit na sinasabi mismo ng US Embassy at ng United Nations na walang seryosong banta sa seguridad sa lugar. Sa isang op-ed na artikulo sa Wall Street Journal, sinabi ng mga doktor na sina Soumitra Eachempati, Dean Lorich at David Helfet na hinarang pa ng militar ng US ang emergency teams ng mga Amerikanong doktor na aayuda sana sa mga Haitian, isang araw matapos ang lindol. “The U.S. response to the earthquake should be considered an embarrassment. Our operation received virtually no support from any branch of the U.S. government, including the State Department. As we ran out of various supplies we had no means to acquire more,” sabi nila. Papalabas nila Haiti, nasaksihan nila ang laksa-laksa (warehouse-size) na di-nagamit na mga gamot, pagkain at suplay sa airport na hindi napamamahagi sa mga biktima.

Kung pamilyar na istorya ito, ito’y dahil naganap din ito noong panahon ng Yolanda: sa kabila ng agresibong media campaign ng US Armed Forces sa pag-ayuda nito sa Tacloban, naikuwento ng mga residente na hindi epektibong naipamahagi ang tambak-tambak na relief goods sa paliparan ng siyudad noong krusyal na mga araw matapos ang bagyo. Sa kabila nito, naging tuluy-tuloy ang pagdeploy ng tropang Kano sa lugar. Ilang linggo matapos ang bagyo, mahigit sampung warships ng 7th Fleet ng US, kabilang ang USS George Washington na isa sa pinakamalaking aircraft carriers ng US, ang dumaong sa Tacloban at iba pang lugar ng Easter Visayas. Tinatayang umabot sa 8,000 tropang Kano ang inilagak sa rehiyong ito noong panahong iyon.

Sa kabila ng kanilang “tulong”, laganap ang balita, noon at ngayon, ng nasasayang at di naipapamahaging relief goods, di pag-abot ng relief goods sa pinaka-nangangailangang mga residente, kawalan ng saklolo na nagresulta sa pagkamatay ng marami, at iba pang kapabayaan ng gobyernong Aquino.

Samantala, itinuturing ng administrasyong Obama na malaking public relations coup ang pakitang-tao na ayuda ng US sa Pilipinas matapos ang bagyong Yolanda.

 7. Military assistance ba kamo? Heto ang antigong mga gamit.

BRP Ramon Alcaraz, ang dating barko ng US Coast Guard na USCGC Dallas bago ito binenta ng US sa Pilipinas noong Marso 2012. <strong>Wikimedia Commons</strong>

MAKALUMANG BARKO: BRP Ramon Alcaraz, ang dating barko ng US Coast Guard na USCGC Dallas bago ito binenta ng US sa Pilipinas noong Marso 2012. Wikimedia Commons

Sa halos 100 taong pagbabase ng militar ng US sa Pilipinas (mula 1899 hanggang 1991), hindi nito nagawang imodernisa ang kapasidad ng Armed Forces of the Philippines na protektahan ang sariling bansa mula sa eksternal na mga banta. Ito’y dahil, ayon sa maraming eksperto, nais ng US na manatiling tali ang AFP sa pana-panahon at tingi-tinging “ayuda” ng US sa Pilipinas sa bisa ng PH-US Mutual Defense Treaty.

“Sa kabila ng mga pagsasanay militar at permanenteng presensya ng US sa bansa, nananatiling mga pinaglumaang mga sasakyan at gamit pandigma ang natatanggap ng Pilipinas mula sa US,” sabi ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan). Ibinigay na halimbawa ng Bayan ang pagbili kamakailan ng Hamilton Class Cutters (naging BRP Gregorio del Pilar at BRP Ramon Alcaraz) na barkong pandigma pa ng US noong panahon ng Vietnam War. Binili ito ng Pilipinas sa halagang P423 Milyon na kinuha pa mula sa Malampaya Fund. Umaabot pa sa P881-M ang pagmamantine ng kagamitang ito. Sa maiksing salita, ang “ayudang militar” na ito ay napagkakitaan pa ng US.

8. US ang tinitingnang pinakamalaking banta sa kapayapaan sa buong mundo.

Ehersisyong militar ng tropang Kano at Pilipino. <strong>Mula sa Balikatan Exercise FB page</strong>

Ehersisyong militar ng tropang Kano at Pilipino. Mula sa Balikatan Exercise FB page

Global policeman? Peacemaker? Ayon sa pandaigdigang sarbey ng WIN/Gallup International para sa taong 2013, US ang tinitingnan ng mga mamamayan ng mundo bilang “pinakamalaking banta sa kapayapaan ng mundo”. Ayon sa naturang poll, 24 porsiyento ng mga nasarbey na mga bansa ang nagsabing banta sa kapayapaan ng mundo ang Amerika. Ang pinakamalapit na sumunod na banta ay Pakistan, sa 8 porsiyento; China sa 6 porsiyento; at apat na bansang (Afghanistan, Israel, Iran at North Korea) tied sa 5 porsiyento.

Hindi ito kataka-taka, dahil US ang may pinakamalaking armadong puwersa sa buong mundo. Ito ang bansa na sangkot sa pinakamaraming digmaan, sa kasalukuyan at sa kasaysayan. Ito ang sangkot sa pinakaraming bilang ng paglabag sa karapatang pantao, lalo na sa mga lugar na sinasakop nito tulad ng Vietnam, Iraq, Afghanistan, at iba pa. Kamakailan, naisiwalat din ang malawakang paniniktik ng US National Security Agency at Central Intelligence Agency sa iba’t ibang bansa, ang drone strikes nito sa Pakistan at Yemen na pumaslang sa maraming sibilyan, at marami pang pagbabanta sa kapayapaan sa daigdig.

Kaya hindi maaasahang “kapayapaan” ang dadalhin ng presensiyang militar ng US sa Pilipinas.

 9. Maraming beses na sinabi ng US na poprotektahan nito ang mga alyado nito. Pero maraming beses itong tumalikod sa mga pangako nito.

Artist rendition ng pagpasok ng USS Olympia sa ilalim ng kumand ni Admiral George Dewey sa Manila Bay noong Digmaang Amerikano-Espanyol. <strong>Wikimedia Commons</strong>

Artist rendition ng pagpasok ng USS Olympia sa ilalim ng kumand ni Admiral George Dewey sa Manila Bay noong Digmaang Amerikano-Espanyol. Wikimedia Commons

Sa artikulong ito sa Philippine Daily Inquirer noong Hunyo 12, 2012, binigyan ni Brian Anthony Paraiso ng dagdag na kumpirmasyon ang matagal nang sinasabi ng mga historyador at mananaliksik, mula kina Teodoro Agoncillo at Renato Constantino hanggang sa Amerikanong si Stanley Karnow: Na niloko ng US si Emilio Aguinaldo. Pinangakuan niyang susuportahan ng US ang pakikipaglaban ng Katipunan para sa kalayaan, pero nang lumaya na ang Pilipinas mula sa Espanya ay biglang sinakop ng US ang bansa.

Binanggit ni Paraiso ang salaysay ng mamamahayag na Pranses noong 1900, si Henri Turot, na nagsabing ang iskema ng US para masakop ang Pilipinas ay nagmula pa bago madeklara ang digmaan sa pagitan ng Espanya at Amerika, nang makipagnegosasyon ang mga emisaryong Amerikano kay Hen. Emilio Aguinaldo noong 1898.

Sinabi ni Turot na noong tinanong ni Aguinaldo si US Adm. George Dewey kung ano ang plano ng mga Amerikano matapos sumiklab ang digmaan sa pagitan nito at ng Espanya, sinabi ng naturang kumander na “malaki at mayamang bansa ang US at hindi kailangan ng isang kolonya.”

Matapos madeklara si Aguinaldo ng kalayaan ng Pilipinas (sa ilalim daw ng proteksiyon ng Estados Unidos), inulit ni Dewey ang pangako kay Aguinaldo na poprotektahan umano nito ang Pilipinas mula sa Espanya. “The United States had come to the Philippines to protect the natives and free them from the yoke of Spain. He said, moreover, that America is exceedingly well off as regards territoru, revenue and resources and therefor needs no colonies, assuring (Aguinaldo) that finally there was no occasion for (him) to entertain any doubts whatsoever abou the recognition of the independence of the Philippines by the United States.”

Matapos ang ilang buwan, sumiklab ang digmaang Pilipino-Amerikano; sinakop ng US ang Pilipinas.

10.  Marami ang tumututol sa presensiya ng militar ng US sa iba’t ibang panig ng mundo.

"Protesta

Protesta ng makabayang mga organisasyon kontra sa Balikatan military exercises sa Clark, Pampanga noong Abril 2012. PW File Photo/Soliman A. Santos

Mula sa mismong Amerika hanggang sa mga baseng militar nito sa Japan at Guam, tinututulan ng mga mamamayan ang agresyong militar ng US sa daigdig. Malakas rin ang kilusang protesta ng mga mamamayang Amerikano kontra sa Vietnam War—isang bagay na nagtulak sa gobyernong Amerikano na umatras sa Vietnam. Napatunayan muli ang pag-ayaw ng mga mamamayang Amerikano nang magprotesta ang daan-daan libo laban sa Iraq War at sa bantang giyera ng US sa Syria noong nakaraang taon.

Siyempre, sa Pilipinas, noong 1902, tampok ang armadong paglaban ng mga gerilyang pinamumunuan ni Makario Sakay matapos madaig ang Katipunan sa pamumuno ni Aguinaldo. Kahit ang armadong pakikibaka ng Hukbong Mapagpalaya ng Bayan o HMB bago at matapos ang World War II, at ang New People’s Army o NPA, mula 1969 hanggang sa kasalukuyan, ay nagdeklara ng armadong paglaban sa presensiyang militar ng US sa bansa.

Sa larangan ng kilusang masa, naging malakas ang paglaban ng progresibo at makabayang mga organisasyon kontra sa US Bases mula dekada ’60 hanggang 1991, nang maitulak nito ang Senado na bumoto para sa di-pagpapalawig ng kontrata ng US para sa baseng militar nito sa Subic at Clark. Bagong mga senador ang nagkanulo sa naturang makabayang tindig ng Senado, nang pumabor ang Mataas na Kapulungan sa Visiting Forces Agreement noong 1999. Hanggang ngayon, mainit ang pagtutol ng makabayang mga organisasyon laban sa VFA at presensiyang militar ng Kano sa Pilipinas. Isa sa mga nagpaalab ng damdamin ng mga Pilipino ang balita ng panggagahasa sa isang Pilipina, si Nicole, ng limang US servicemen, sa Subic noong Nob. 2005.

Sa ibang bansa, matindi rin ang paglaban ng mga mamamayan. Isa sa pinakatampok ang paglaban ng mga mamamayan ng Okinawa, Japan laban sa US Bases doon. Pana-panahon ang mga ulat ng mga pang-aabuso ng mga tropang Kano sa mga sibilyan, lalo na sa kababaihan, sa Okinawa. Marami na ring kaso ng panggagahasa sa kababaihang Hapon, lalo na mga nasa menor-de-edad, ang naiulat sa Okinawa na kinasasangkutan ng mga sundalong Kano.

Kung saan may mga base militar ng Kano, may nagaganap at may nagaganap na  seksuwal na pang-aabuso ng mga sundalong Kano.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/10-katotohanan-hinggil-sa-pagkakaibigan-ng-gobyernong-us-at-pilipinas/feed/ 0
Alyado ni Pangulong Aquino inakusahang nang-aagaw ng lupa sa Bulacan http://pinoyweekly.org/new/2014/04/alyado-daw-ni-pangulong-aquino-inakusahang-nang-aagaw-ng-lupa-sa-bulacan/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/alyado-daw-ni-pangulong-aquino-inakusahang-nang-aagaw-ng-lupa-sa-bulacan/#comments Fri, 11 Apr 2014 09:09:50 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28950 Bahagi ng 85 ektaryang lupa sa Brgy. Kaybanban, San Jose del Monte, Bulacan, na inaangkin ng Goldenville Realty Corp. Kontribusyon

Bahagi ng 85 ektaryang lupa sa Brgy. Kaybanban, San Jose del Monte, Bulacan, na inaangkin ng Goldenville Realty Corp. Kontribusyon

Inakusahan ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) ng pangangamkam ng lupa ng mga magsasaka sa Kaybanban, San Jose Del Monte, Bulacan si Jose Acuzar, bayaw ni Executive Sec. Paquito Ochoa.

Si Acuzar ang tagapangulo ng New San Jose Builders at nagmamay-ari rin ng Goldenville Realty Development Corporation. Aabot sa mahigit 80 ektarya ng produktibong lupaing agrikultural ang inaagaw umano ng kanyang kompanya para gawing relocation site na Towerville 7 ng National Housing Authority o NHA.

“Nagsimula ang puwersahang pagpapaalis sa mga magsasaka noong Marso 7 pa. Ngayon, mahigit 54 na magsasaka ang pinalayas ng Goldenville Realty sa Brgy. Kaybanban,” pahayag ni Antonio Flores, pangkalahatang kalihim ng KMP. Sinabi pa ni Flores na gumagamit ng pribadong mga guwardiya at katulong ang 48th Infantry Battallion ng Army sa pagsira sa mga bahay at pananim ng mga magsasaka.

Ayon pa sa grupo, deklaradong agrarian reform community ang Kaybanban dahil saklaw ang 85 na ektarya sa Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP) ng gobyerno. “Nagkukunwaring relokasyon ng mga maralitang tagalunsod, pero pagpapalayas at pagkakaila sa karapatan ng mga magsasaka sa lupa ang ginagawa ng administrasyong Aquino,” sabi pa ni Flores.

Iginiit din Flores na may basbas mula sa Malakanyang ang pangangamkam at pagpapalayas sa mga magsasaka dahil malapit si Acuzar kay Pangulong Aquino. Dagdag pa ng KMP, pagmamay-ari raw ni Acuzar ang mansiyon sa Samar Street na nagsilbing headquarters ng “paksiyong Samar” na nangampanya kina Aquino at Binay noong eleksiyong 2010.

Noong Hulyo ng nakaraang taon, itinanggi ng New San Jose Builders Inc. ang paratang ng KMP at sinabing hindi nabigyan ng kontrata si Acuzar maging ang kompanya dahil sa kontribusyon nito sa pagkapanalo ni Aquino at wala din kaugnayan ang Goldenville Realty and Development Corporation.

Pero sa lumabas na ulat ng Philippine Center for Investigative Journalism noong 2005 na parehong may koneksiyon si Acuzar sa dalawang kompanya.

Idinagdag pa ni Flores na ang kaso ng pangangamkam ng lupa sa Kaybanban ay patunay na huwad ang CARP. “Bigo ito na pangalagaan ang karapatan sa lupa ng mga magsasaka. Ang gobyernong haciendero ni Pangulong Aquino ang nangangamkam ng lupa para lamang itulak ang maanomalyang resettlement project nito,” aniya.

Nanawagan ang KMP na kagyat na magpalabas ng “cease and desist” order ang Department of Agrarian Reform laban sa kumbersiyon sa lupa na ginagawa ng Goldenville Realty.

 

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/alyado-daw-ni-pangulong-aquino-inakusahang-nang-aagaw-ng-lupa-sa-bulacan/feed/ 0
Mga Lumad, lumikas dahil sa pambobomba ng militar, di dahil tinulak sila ng mga progresibo http://pinoyweekly.org/new/2014/04/mga-lumad-lumikas-dahil-sa-pambobomba-ng-militar-di-dahil-tinulak-sila-ng-mga-progresibo/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/mga-lumad-lumikas-dahil-sa-pambobomba-ng-militar-di-dahil-tinulak-sila-ng-mga-progresibo/#comments Fri, 11 Apr 2014 09:03:10 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28953 Mga bata ang ilan sa pinaka-apektado ng mga paglabag ng militar sa karapatang pantao. Niel Brene Lopez

Mga bata ang ilan sa pinaka-apektado ng mga paglabag ng militar sa karapatang pantao. Niel Brene Lopez

Dinepensahan ng mga Lumad ang progresibong mga grupo na tumutulong sa kanila sa evacuation camp sa Davao City. Ayon sa Salugpongan ‘Ta Tanu Igkanugon, organisasyon ng mga Ata-Manobo, di-totoo ang pahayag ni Mayor Basilio Libayao at ng Armed Forces of the Philippines (AFP) na pinilit silang palikasin mula sa kanilang mga komunidad sa Talaingod, Davao del Norte.

Nakarating sa Davao City ang mahigit 1,000 kataong Ata-Manobo matapos ang isang linggong paglalakad para makaiwas sa matinding militarisasyon at pagbomba ng mga militar sa Talaingod, at pansamantalang nakatira sa isang compound ng simbahang protestante ang mga ito.

“Noong nagsimula ang pagbomba (militar) nila sa aming mga komunidad, tulad sa Sitio Bagang at Sitio Lasakan, naisip ng mga lider ng Salugpongan na pumunta na sa Davao City, gaya ng ginawa namin noong 1994,” ani Datu Duluman Dawsay, tagapagsalita ng Salugpungan. Noong taong iyon, matindi rin ang militarisasyon sa kanilang lugar. Tinulungan daw sila ni Davao City Mayor Rodrigo Duterte na makipangegosasyon sa isang logging company na Alsons noong panahong iyon.

Sa ulat ng Davao Today, hinikayat ni Libayao na bumalik na sa kanilang mga lugar ang mga katutubong Manobo. Bibigyan daw sila ng tulong pinansiyal ng alkalde kung gagawin nila ito.

Samantala, inakusahan naman ng militar ang militanteng mga grupo na ginagamit lamang ang mga katutubo. “These Lumads are being exploited by these people, itong mga nagdala sa kanila sa Davao City para ipamukha, ipakita na kaawa-awa sila, habang sana sinosolve natin ang problema mas lalong pinapalala nitong mga gumagamit sa mga lumads na ‘to,” sabi ni Maj. Jake Obligado ng 10th Infantry Division ng Philipine Army.

Pero sinabi naman ni Dawsay na dapat tigilan na ng militar ang pagpapakalat ng “kasinungalingaan”. “Ang mga grupong ito, tulad ng RMP (Rural Missionaries of the Philippines), Pasaka at iba pa, ang nagbibigay ng tulong sa amin noon pa man, tulad ng serbisyong pangkalusugan at edukasyon na libre. Kahit ang pinatay na si Fr. Pops Tentorio, madalas na bumisita sa amin para magbigay ng tulong,” ani Dawsay. Idinagdag pa niya na kahit ang mga taga-ibang bansa ay nagbibigay ng tulong sa kanila.

“Ang mga militar ang halimaw. Sila ang lumalabag sa aming mga karapatan. Walang engkuwentro na naganap katulad ng sinasabi nila,” sagot ni Dawsay, bilang reaksiyon sa pahayag ng militar na nandoon sila sa Talaingod para tugisin ang mga miyembro ng New People’s Army o NPA.

“Sila ang nanggulo sa mapaya naming komunidad at nagbomba,” giit ni Dawsay.

Noong Abril 1, lumikas ang mga katutubong Lumad sa Sitio Nasilaban, Brgy Palma Gil dahil mas malapit ito sa kanilang mga komunidad. Pero mas lalo umanong nasindak ang mga katutubo sa pagdating ng mga militar kasama ang opisyal ng municipal social welfare at pigilan silang lumikas.

“Matapos nila kaming guluhin, bastusin ang mga babae, takutin ang mga bata, bombahin ang aming mga komunidad at taniman at pagbantaang papatayin ang limang Lumad sa bawat isang sundalong mamamatay, sasabihin nilang manahimik na lang kami at hayaan na lang na pahirapan ang mga kapwa namin katutubo?” galit na sinabi ni Dawsay.

Umapela din siya kay Libayao na huwag pagamit sa mga militar. Sinabi ni Dawsay na alam ng mga katutubong Manobo na walang magagawa ang Mayor sa presensiya ng militar. “Galing sa itaas ang utos sa mga militar, sa nasyunal at hindi kay mayor,” aniya.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/mga-lumad-lumikas-dahil-sa-pambobomba-ng-militar-di-dahil-tinulak-sila-ng-mga-progresibo/feed/ 0
‘ERC, walang ginawa sa dagdag-singil sa kuryente ng Meralco’ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/erc-walang-magawa-sa-dagdag-singil-sa-kuryente-ng-meralco/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/erc-walang-magawa-sa-dagdag-singil-sa-kuryente-ng-meralco/#comments Thu, 10 Apr 2014 16:36:11 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28939     Diyalogo ng Gabriela at mga opisyal ng Energy Regulatory Commission kaugnay ng dagdag-singil sa kuryente. Pher Pasion

Diyalogo ng Gabriela at mga opisyal ng Energy Regulatory Commission kaugnay ng dagdag-singil sa kuryente. Pher Pasion

Dismayado ang grupong pangkababaihan sa kinalabasan ng diyalogo nila sa mga opisyal ng Energy Regulatory Commission (ERC) kaugnay ng pagtaas na naman ng singil sa kuryente para sa buwan ng Abril.

Sinabayan din ng Gabriela ng protesta sa harapan ng tanggapan ng ERC ang nasabing dialogo sa Ortigas sa Pasig City.

Nakatakdang magtaas ang Manila Electric Corp. (Meralco) ngayong Abril ng P0.89/kWh (kada kilowatt hour) na pinayagan ng ERC na dinepensahan din ng Malakanyang. Sa kabila din ito ng hindi pa rin natatapos na imbestigasyon kaugnay ng kontrobersiyal na taas-singil ng Meralco noong Nobyembre at Disyembre.

“Paano namin paniniwalaan ang pagtaas sa generation cost sa WESM (wholesale electricity stock market) na piniprisinta ng Meralco kung hindi pa nalilinis ang mga iregularidad sa kanilang mga naunang kalkulasyon,” ayon kay Joms Salvador, pangkalahatang kalihim ng Gabriela.

Madaling magtaas, mahirap pigilan

Paliwanag ng ERC, may mekanismo kaugnay ng dagdag-singil na Automatic Generation Rate Adjustment (AGRA) kung kaya nakapagtaas ang Meralco base sa kanilang sariling kumputasyon ng nasabing kompanya.

Kailangan umano ng pormal na petisyon laban sa increase para umaksiyon ang ERC bilang judicial body. Kaya raw ipatigil ng ERC ang dagdag-singil kung may basehan ang petisyon batay sa kanilang magiging imbestigasyon, ayon kay Francis Saturnino Juan, executive director ng ERC.

Rep. Luz Ilagan ng Gabriela Women's Party (kaliwa) at Joms Salvador ng Gabriela (kanan) sa dialogo kaugnay ng dagdag-singil sa kuryente. <strong>Pher Pasion</strong>

Rep. Luz Ilagan ng Gabriela Women’s Party (kaliwa) at Joms Salvador ng Gabriela (kanan) sa dialogo kaugnay ng dagdag-singil sa kuryente. Pher Pasion

“Mabagal ang proseso ng pag-iimbestiga. Ilang buwan na? Noong nakaraang taon pa ‘yan. Hanggang ngayon, wala pa. Tapos heto na naman ang pagtataas nila. Hindi rin malinaw ang mekanismo nila para protektahan ang mga konsiyumer,” ayon kay Salvador, sa panayam ng Pinoy Weekly.

Ayon kay Josefina Patricia Asirit, komisyuner ng ERC, kailangan daw nilang balansehin ang interes ng mga konsiyumer at ng investors dahil malaki raw ang magiging epekto nito sa industriya.

Pero para kay Rep. Luzviminda Ilagan ng Gabriela Women’s Party, batay sa pamamaraan na ginagawa ng ERC, masasabing mas pumapanig ang komisyon sa malalaking negosyante tulad ng sa Meralco.

“Ang hinahanap namin, consumer protection. Bakit napakabagal at mukhang hindi tinitignan ang urgency dahil mayroon na namang naka-iskedyul na increase,” ayon kay Ilagan.

Aminado naman sina Asirit na may kabagalan ang kanilang proseso dahil daw sa kakulangan ng tao sa ERC.

EPIRA ipinababasura

Nanawagan ang Gabriela na ibasura na Electric Power Industry Reform Act (Epira). Sa 13 taon ng implementasyon nito, nasa 330 porsiyento ang taas-singil sa kuryente. Taliwas ito sa inaasahan na magkakaroon umano ng kompetisyon na magdudulot daw ng pagbaba sa halaga ng kuryente.

Piket ng Gabriela sa harap ng ERC kaugnay ng dagdag-singil sa kuryente. <strong>Pher Pasion</strong>

Piket ng Gabriela sa harap ng ERC kaugnay ng dagdag-singil sa kuryente. Pher Pasion

Kailangan na umano ng alternatiba sa Epira para tuluyan na itong mapalitan o maibasura. Hindi umuubra ang polisiya ng pribatisasyon na gawa umano ng Epira, ayon kay Ilagan.

“Saan ‘yung totoong kompetisyon? Papaano bababa (kung) ‘yung nagbebenta, siya rin ‘yung bumibili at ‘yun din ang nagbabahagi. Interlocking ang directorate,” sabi pa niya.

Dagdag pa ni Ilagan, kung nais nilang magkaroon ng talagang paradigm shift, kailangang ibalik ang responsabilidad ng gobyerno na magbigay ng serbisyo sa batayang yutilidad gaya ng kuryente.

Nanawagan ang Gabriela sa publiko na makiisa sa protestang “Lights Out” o pagpapatay ng ilaw sa Abril 14 at 21 bilang protesta sa dagdag-singil sa kuryente.

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/erc-walang-magawa-sa-dagdag-singil-sa-kuryente-ng-meralco/feed/ 0
‘Limang buwan ng inhustisya’ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/limang-buwan-ng-inhustisya/ http://pinoyweekly.org/new/2014/04/limang-buwan-ng-inhustisya/#comments Wed, 09 Apr 2014 11:06:56 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=28919 Isang linggo bago ang Semana Santa, sa pormang prusisyon ang naging protesta ng People Surge para iprotesta ang anito'y kawalan ng hustisya sa mga biktima ng bagyong Yolanda--limang buwan matapos manalasa ang bagyo sa Eastern Visayas. <strong>Macky Macaspac</strong>

Isang linggo bago ang Semana Santa, sa pormang prusisyon ang naging protesta ng People Surge para kondenahin ang anito’y kawalan ng hustisya sa mga biktima ng bagyong Yolanda–limang buwan matapos manalasa ang bagyo sa Eastern Visayas. Macky Macaspac

Nagdaan ang limang buwan, wala pa ring katarungan para sa mga biktima ng bagyong Yolanda dahil sa anila’y “kriminal na kapabayaan” ng administrasyong Aquino.

Kaya nitong Abril 8, dinala ng grupong People Surge sa Mendiola, Maynila, sa paanan ng Malakanyang, ang kanilang galit sa “patuloy na pagpapabaya at pang-iinsulto” sa kanila ng administrasyong Aquino na hindi umano tumugon sa kanilang mga kahilingan.

“Limang buwan na ang nagdaraan pero ganoon pa rin ang ating kalagayan. Wala pa ring nangyayari. Sobra na ang ginagawang pagpapasakit (sa atin). Inutil pa rin ang gobyerno (ni Aquino) at hindi ginagampanan ang dapat gampanan,” ayon kay Sr. Edita Eslopor, tagapangulo ng People Surge.

Kasamang nagtungo sa Mendiola ang mga biktimang nagmula pa mismo sa Eastern Visayas para makiisa sa kanilang mga kasamahan sa ilalim ng People Surge.

Ayon sa kanila, wala pa ring dumarating na tulong na ipinapangako sa kanila ng gobyerno, sa kabila ng pagbuhos ng tulong mula sa iba’t ibang organisasyon sa loob at labas ng bansa.

“Wala kaming natanggap na relief goods mula sa gobyerno. Ang tumulong sa amin, galing sa ibang bansa. Hanggang ngayon, limang buwan na, walang ibinibigay itong gobyerno natin,” ani Delia Galvez, 51, mula sa Calbiga, Samar, sa panayam ng Pinoy Weekly.

Inihalintulad ng mga biktima ng bagyong Yolanda ang paghihirap nila sa dinanas na pagpapahirap ni Kristo. Pero ngayon, mayroon umanong "Gang of 5" na nagpapahirap sa mga mamamayan. <strong>Boy Bagwis</strong>

Inihalintulad ng mga biktima ng bagyong Yolanda ang paghihirap nila sa dinanas na pagpapahirap ni Kristo. Pero ngayon, mayroon umanong “Gang of 5″ na nagpapahirap sa mga mamamayan. Boy Bagwis

Limang buwan, gapang pa rin

Ayon kay Galvez, nabubuhay lamang sila ngayon sa natitira nilang mga pananim tulad ng kamote, gabi, at kaunting sinasakang palay. Wala pa rin umanong tubig at kuryente sa kanilang lugar. Wala ring ospital o pagamutan para sa mga may sakit nila.

Sa kasalukuyan, nasa tent lamang nakatira sina Galvez. Hindi na sila pinapayagan na magtayo muli ng bahay dahil sakop umano ang kanilang lugar ng “No Build Zone” policy ng gobyerno. Mayroon daw mga militar at pulis sa lugar nila na nagbabawal sa kanila para tayuan muli ang kanilang bahay.

Ganito rin ang kuwento ni Rita Dacoy, 69, maningisda mula sa Tacloban City, Leyte. Hindi na rin sila pinahihintulutan na tayuan ang kanilang bahay na nasalanta rin ng bagyo, sa panayam ng Pinoy Weekly.

“Pinapatira kami sa bunk houses pero malalayo naman at walang kabuhayan. Magugutom din kami doon. Maraming tulong, pero hindi naman nakakarating sa amin,” sabi pa ni Dacoy.

Sa halip na agad na makarating sa kanila ang tulong, pinapalitan muna raw ito ng supot ng Department of Social Welfare and Development (DSWD) bago ipamigay, dagdag niya.

Ayon sa People Surge, kailangan pa rin nila ang relief goods at pangmatagalan at nakabubuhay na trabaho dahil ayaw din nilang umasa lamang sa relief goods.

Kung maibibigay umano ang P40,000 sa kanila, mas sa pagpapasaayos ng kanilang mga bahay nila ito ilalaan. At tingin nila, hindi din ito sasapat sa iba pa nilang agarang pangangailangan.

Matapos ang misa sa Quiapo Church, pinagsaluhan ng mga taong simbahan, kabilang si Bishop Deogracias Iniguez, at mga miyembro ng People Surge ang lutong kamote na ayon sa kanila'y siyang kinakain na lang ng mga mamamayan ng Eastern Visayas na biktima ng Yolanda. <strong>Boy Bagwis</strong>

Matapos ang misa sa Quiapo Church, pinagsaluhan ng mga taong simbahan, kabilang si Bishop Deogracias Iniguez, at mga miyembro ng People Surge ang lutong kamote na ayon sa kanila’y siyang kinakain na lang ng mga mamamayan ng Eastern Visayas na biktima ng Yolanda. Boy Bagwis

Pang-iinsulto ng gobyerno

Mula Eastern Visayas, dinala nila ang kanilang mga hiling sa Maynila para matugunan ng gobyerno ang kanilang mga karapatan bilang mga biktima ng kalamidad.

Kabilang sa kanilang kahilingan ang P40,000 na agarang tulong, pagpapatuloy ng pamimigay ng relief goods, lalo na sa liblib na mga lugar at pagbasura sa polisiyong “No Build Zone” ng gobyerno.

Noong Pebrero 17, dinala ng People Surge ang kahilingan ng mga biktima ng Yolanda sa Malakanyang, pero di sila hinarap ng Pangulo. Hindi rin sila nakakuha ng paborableng tugon sa gobyerno at nainsulto pa umano sila sa naging pahayag ng mga opisyal ni Aquino sa midya, ayon kay Marissa Cabaljao, 27, mula Pinabacdao, Western Samar at kabilang sa People Surge.

“Nagprotesta kami rito sa iba’t ibang ahensya, pero hindi kami hinaharap. ‘Yung sa DSWD lang (ang naganap na diyalogo), pero nag-walk-out din kami dahil alam namin wala kaming mapapala sa sinasabi niya (DSWD Sec. Dinky Soliman),” ayon kay Cabaljao.

Sinabi pa ni Cabaljao na di sila pinansin ng mga pulitiko at alyado ng pangulo sa Kamara, nang magpunta sila sa Batasan Pambansa nang magbigay ng privilege speech si Gabriela Rep. Luzviminda Ilagan hinggil sa kanilang kalagayan.

Pawang “nagdadaldalan lang” umano ang mga Kongresista na tila walang pakialam sa kanilang mga biktima ng bagyong Yolanda, kuwento pa niya.

“Parang palengke (ang Kamara). Doon ako pinaka-nadismaya at nawala ang respeto ko (sa kanila). Hindi kagalang-galang. Bakit pa tayo may eleksiyon? Bakit pa tayo bumoboto? Walang silbi (ang) gobyernong ganito,” sab pa ni Cabaljao.

Kuha ni <strong>Macky Macaspac</strong>

Kuha ni Macky Macaspac

Nagpapatuloy

Binabalewala man sila ng administrasyong Aquino kahit nagpunta sila sa Maynila, nagpapatuloy pa rin ang pag-asa at paglaban ng People Surge para makuha ng hustisya.

“Hindi na lamang mga biktima ni Yolanda ang oorganisahin namin, kundi lahat ng mga mamamayan na pinabayaan at pinababayaan sa panahon ng sakuna gaya ng (mga biktima ng) bagyong Pablo at maging ‘yung mga biktima sa Zamboanga siege,” ayon kay Cabaljao.

Nagsisimula pa lamang umano ang People Surge sa kanilang laban. Sa kasalukuyan, marami na itong inani na pagkikiisa at simpatya mula sa iba’t ibang sektor na tumutulong sa kanila na ipakita ang tunay na kalagayan ng biktima kung paano sila tratuhin ng gobyerno, ayon kay Joel Abano, tagapagsalita ng People Surge.

Nagdaan ang limang buwan ng kapabayaan ng gobyerno.Pero kasabay nito ang pagtindig at paglaban ng mga biktima para sa kanilang mga karapatan–di lamang bilang mga biktima ng sakuna kundi bilang mga mamamayang di-papayag na gawin pang biktima sila.

Teksto ni Pher Pasion | Larawan nina Macky Macaspac at Boy Bagwis

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/04/limang-buwan-ng-inhustisya/feed/ 0