Pinoy Weekly http://pinoyweekly.org/new Philippine news, analysis, and investigative stories Tue, 16 Sep 2014 06:03:48 +0000 en-US hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0 Multo ng nakaraan http://pinoyweekly.org/new/2014/09/multo-ng-nakaraan/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/multo-ng-nakaraan/#comments Tue, 16 Sep 2014 02:51:37 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31464 Nora Aunor bilang babaing may dementia.

Nora Aunor bilang babaing may dementia.

Rebyu ng Dementia, pelikulang dinirehe ni Perci Intalan, mula sa iskrip nina Perci Intalan at Jun Lana, tampok sina Nora Aunor, Jasmine Curtis Smith, Yul Servo, Bing Loyzaga, Chynna Ortaleza, at Althea Vega. Na-test screen noong Setyembre 10, 2014 sa Greenhills Theater Mall, San Juan City

Hindi ko inaasahang isang horror-suspense drama ang Dementia. Wala man lang kasi akong nabasang anuman o napanood na trailer tungkol dito.

Kaya ang akala ko ang istorya ay iikot sa kung paano pakikitunguhan ang pagiging ulyanin. Hindi pala.

Pero sa salitang “dementia” mataas na kaagad ang ekspektasyon ko sa pelikula lalo’t si Nora Aunor ang bida. Kaya maaga pa’y sumugod na ako sa Greenhills Theater Mall, kung saan ginawa ang test screening, noong Setyembre 10.

At hindi ako nabigo. Dinala ni La Aunor ang pelikula. Kay Nora, di na masyadong kailangan ang diyalogo, dahil sa mata pa lang ay may drama na. Lahat ng emosyon ay ipinakita at ipinadama niya – lungkot, galit, takot, gimbal. Kulang na lang na tawagin ko ang pelikulang ito ng “The Eyes.”

Liban dito, bawat kilos at galaw ni Nora ay kapani-paniwala. Hahatakin at hahatakin niya ang manonood sa mga eksena, na para bang kasama ka na niya sa telon. Hindi pilit. Hindi garapal. Subtle, ika nga sa Ingles.

Kung masaya siya napapangiti ka, kung malungkot nag-aalala ka, kung nagigimbal natatakot ka. Kaya para lamang makita kung gaano siya kahusay na artista, sapat nang panoorin ang pelikula.

At manonood na mismo ang magsasabing isa siyang tunay na pambansang artista.

Samantala, medyo kakaiba ang istorya ni Jun Lana. Kuwento ito ng isang may edad na babaing may dementia na iniuwi sa Batanes ng pinsang si Bing Loyzaga. Balikbayan si Bing, na inalagaan ni Nora, at sa pagmamahal ni Bing ay isinama si Nora na dumalaw sa probinsiya.

Pagkakita pa lamang sa lugar, sa mga talampas at alon, at sa bahay na bato, alam mong dito’y may maaalala si Nora.

Pero tulad ng isip na isang taong may dementia, gayundin muna tumakbo ang istorya – flashes of memory na hindi mabuo-buo ang kuwento. Unti-unti ang pagluluwal ng istorya at madalas hinahanap mo sa isip kung saan ka ba talaga dadalhin ng kuwento. Suspense, ika nga, na mahusay namang natahi bandang huli, tulad ng pagkakabuo ng pieces of puzzle na ginagawa ni Nora.

Lamang, kapansin-pansin ang pagluwag sa characterization. Halimbawa’y hindi naging malinaw kung bakit galit si Nora kay Yul Servo, na asawa ni Bing sa pelikula, gayong ipinapakitang mabait na bata naman si Nora na nag-alaga pa ng isang baliw. Hindi rin malinaw kung paanong naging pinsan ni Nora si Bing, gayong adopted lang si Nora. O paano sumulpot sa buhay ni Nora si Bing.

Kung baga, may mga bahaging hindi consistent sa mga tauhan.

Pero consistent ang ganda ng cinematography. Nahuli nito ang nakamamanghang kalikasan ng Batanes, at ang katahimikan at kalagayang parang pinag-iwanan ng panahon ang lugar ay umakma sa mood ng pelikula at sa katayuan ni Nora na may dementia.
Sabihin pa, mahusay na naiugnay ang paligid sa mahahalagang pangyayari sa buhay ni Nora.

Kung ito naman ang unang pelikula ni Percival Intal bilang direktor, bagaman may mga bahaging dragging at napabilis at napaigsi pa sana, ito ay magandang simula na. Isang pelikula ito na irerekomenda ko sa aking mga kaibigan, hindi lamang dahil kay Nora kundi dahil may gems sa pelikula. Hindi ko nga lang masasabing gem ang musika. Maganda sana ang tunog pero sa sobrang lakas nakakatulig na sa tenga at umaagaw na sa mga eksena.

Gayunman, pinakagusto ko ang huling eksenang nagsusulat si Nora sa ospital at pilit inaalala ang mga nakaraan. Sa huling talata, binura niya ang salitang “itinulak” at pinalitan ng “tumalon.” ‘Yun na ‘yon. ‘Yung single scene na ito ang nagtahi at nagpaliwanag ng maraming katanungan sa buong istorya.

Nang lumabas ako ng sinehan, hindi ko maiwasang mapangiti na rin. Sumagi sa aking isip na sana, ang mga bulok na pulitiko sa ating bayan, ay multuhin ng kanilang mga nakaraan sa mga kasalanang ginawa nila sa bayan. Sa gayon, may nagagawa rin pa lang buti ang dementia.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/multo-ng-nakaraan/feed/ 0
Palparan transfer to military camp proves gov’t coddles rights abusers, groups say http://pinoyweekly.org/new/2014/09/palparan-transfer-to-military-camp-proves-govt-coddles-rights-abusers-groups-say/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/palparan-transfer-to-military-camp-proves-govt-coddles-rights-abusers-groups-say/#comments Tue, 16 Sep 2014 02:03:49 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31456 Bring back Palparan to a regular jail calls activists as they held a protest in front of Camp Aguinaldo.Contribution

Bring back Palparan to a regular jail calls activists as they held a protest in front of Camp Aguinaldo. Contribution

Human rights and progressive groups are up in arms over the Malolos court’s decision to transfer former General Jovito Palparan to the Philippine Army Custodial Center in Fort Bonifacio, Taguig City.

The groups called for the detention of Palparan in Bulacan Provincial Jail.

Citing supposed threat to the ex-general’s security, the Regional Trial Court Branch 14 granted Palparan’s petition to be detained in the custody of Philippine Army. This despite objection from the prosecution team that argued that transferring Palparan to the custody of his former subordinates in the Army constituted special treatment.

Edre Olalia, lawyer and secretary-general of the National Union of People’s Lawyers (NUPL), said that the decision will set a bad precedent and that the threat poised by Palparan’s counsel was speculative.

“(It) does not answer the question, ‘Why should a civilian be detained in a military facility?’ (And) why, for heaven’s sake, will Palparan be detained, in all places, his old stomping grounds in the headquarters of the Army?” said Olalia.

Concepcion Empeno, mother of missing UP student Karen, was in tears after the hearing. She said, addressing the ex-general, “You’re in a better position, Gen. Palparan. You’re in jail. Your children and your wife can visit you. How about my daughter, where is she now?”

“The basis of the decision is unclear. The police warden of Bulacan Provincial Jail Col. Flamenco admitted in court that his basis for the so-called threat to Palparan’s life is purely speculative,” Lorena Santos, secretary general of Desaparecidos said.

Rights groups said that the decision proved that the government and the military have coddled Palparan, adding fuel to speculations that his arrest was just a grand design.

“The Aquino regime and the AFP (Armed Forces of the Philippines) will never ever allow the likes of Palparan to be jailed. (It is) because the arrest and jailing of Palparan is an indictment of the whole AFP, which abounds with Palparan clones,” said Cristina Palabay, secretary-general of Karapatan.

Palabay added that the Aquino administration did not have in mind safety and security of its citizens “not only in terms of the pervading criminality but also in terms of the continuing rights violations.”

Progressive groups, meanwhile, said that the transfer of Palparan amounts to a homecoming for a “notorious human rights violator”.

“It is a grave insult to the families of the victims of extrajudicial killings, human rights abuse, torture and disappearances,” said Vencer Crisostomo, Anakbayan national chairperson.

Elmer Labog, Kilusang Mayo Uno chairperson, said that workers are “enraged” that “a mass murderer is set loose and allowed to continue his reign of terror inside the comforts of an AFP camp”.

“Palparan’s transfer from a regular jail to the custody of the commander-in-chief and the military further contributes to the climate of impunity in the extra-judicial killing of political activists,” Antonio Flores of the Kilusang Magbubukid said.

During Palparan’s stints as commander in different military units across the country, scores of civilians and activists allegedly became victims of human rights violations, from harassment and torture to enforced disappearance and extra-judicial killing.

Two of Palparan’s co-accused, Col. Felipe Anotado and S/Sgt. Edgardo Osorio are also at the Philippine Army Custodial Center. Palparan is facing charges of kidnapping with serious illegal detention for the disappearance of Karen Empeno and Sherlyn Cadapan.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/palparan-transfer-to-military-camp-proves-govt-coddles-rights-abusers-groups-say/feed/ 0
Kababaihan, nagtipon para labanan ang korupsiyon http://pinoyweekly.org/new/2014/09/kababaihan-nagtipon-para-labanan-ang-korupsiyon/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/kababaihan-nagtipon-para-labanan-ang-korupsiyon/#comments Mon, 15 Sep 2014 07:42:35 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31447 Samu't saring aktibidad, tulad ng mga laro at kantahan--lahat may ugnay sa paglabans a korupsiyon--ang isinagawa ng kababaihan at mga bata sa Mehan Garden. <strong>Darius Galang</strong>

Samu’t saring aktibidad, tulad ng mga laro at kantahan–lahat may ugnay sa paglabans a korupsiyon–ang isinagawa ng kababaihan at mga bata sa Mehan Garden. Darius Galang

Pagbangon, pagpirma, pagsayaw, at masayang pagtitipon ang isinagawa ng kababaihan para irehistro ang nagkakaisang tinig nila laban sa korupsiyon, lalo na sa pork barrel system.

Nagtipon at nagprograma ang mga grupo ng kababaihan sa Mehan Garden noong Biyernes, Setyembre 12. Pinangunahan ng Babae Laban sa Katiwalian (Babala), Gabriela, Gabriela Women’s Oarty at One Billion Rising ang okasyon, sa tinaguriang “Women Rising Against Corruption.”

Festival siya, pero ang tema ay may koneksiyon sa pagbangon ng kababaihan,” paliwanag ni Gertrudes Libang ng Babala.

Sumama sa programa sina Sandra Cam, mga propesor at estudyante mula sa iba’t ibang pamantasan at eskuwelahan. Maging ang pangkulturang mga grupo mula sa mga pamantasan tulad ng Politeknikong Unibersidad ng Pilipinas ay naghandog ng musika at talento para sa kasiyahan ng kababaihan at kabataan na dumalo. “Marami tayong speakers diyan na talagang ang sinasabi nila ano ang tingin nila sa nangyayari especially when it comes to the pork barrel,” sabi ni Libang.

Nakipag-usap si Monique Wilson sa mga mamamahayag pangkampus na nasa Mehan Garden. <strong>Darius Galang</strong>

Nakipag-usap si Monique Wilson sa mga mamamahayag pangkampus na nasa Mehan Garden. Darius Galang

One Billion Rising sa 2015

Kasabay ng naturang pagtitipon, inisyal na inilunsad naman ng mga grupong pangkababaihan ang One Billion Rising (OBR). Sa ikatlong taon ng kampanya para wakasan ang lahat ng klase ng karahasan sa kababaihan, dadalhin ng OBR sa 2015 ang temang “Rebolusyon”. Sa konteksto ng Pilipinas, nangangahulugan ito ng pagbabago ng sistema sa pulitika, ekonomiya at kultura.

Kasi ‘yung gusto nating makamit ay systematic change na talaga,” diin ni Monique Wilson, global director ng OBR at miyembro ng Gabriela. “Hindi lang justice kundi change na rin ng sistema.”

Naniniwala si Wilson na hindi maihihiwalay sa violence against women ang isyu ng korupsiyon. “Iyong economic violence, na pinakamatinding violence sa ating kababaihan, 80 porsiyento sa kababaihan natin ay wala nang makain at napupuwersa nang mangibang bansa para magtrabaho,” aniya.

Ang hindi natin naririnig madalas sa midya ay ano ba ‘yung particular effects sa kababaihan natin ng korupsiyon,” dugtong pa niya.

Nangolekta ng lagda ng mga rehistradong botante ang Gabriela at Gabriela Women's Party. <strong>Darius Galang</strong>

Nangolekta ng lagda ng mga rehistradong botante ang Gabriela at Gabriela Women’s Party. Darius Galang

Pirma kontra kurakot

Dahil dito, sinusuportahan ng mga Gabriela, gayundin ng OBR-Philippines ang paglikom ng pirma para sa People’s Initiative to Abolish the Pork Barrel System (PIAP). Layon ng inisyatiba na makalikom ng anim hanggang sampung milyong lagda ng opisyal na mga botante sa Pilipinas para makapagpasa ng isang panukala para sa isang plebisito na magbabasura sa sistema ng lump sum appropriations o pork barrel.

Continuing naman ang efforts natin para sa pagbangon ng kababaihan sa maraming isyu na kanilang kinakaharap,” dugtong ni Libang. “Kaya sa sa mga komunidad na naroon ang Gabriela, palaging magkakaroon ng sign-up. Ganoon din ang mga lugar na maabot ng organisasyong Babala, at palagay ko kahit ang network ng One Billion Rising, kalahok sila sa gawaing ito.”

Ito ang unang pagtitipon na inorganisa ng mga grupo ng kababaihan. Pero ani Libang, maaaring sundan pa ito sa iba pang lugar. “Maaari ring magkaroon ng ganito sa ibang mga lungsod,” pagtatapos niya.

Ang whistleblower na si Sandra Cam, nakiisa sa pagtitipon ng kababaihan kontra korupsiyon. <strong>Darius Galang</strong>

Ang whistleblower na si Sandra Cam, nakiisa sa pagtitipon ng kababaihan kontra korupsiyon. Darius Galang

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/kababaihan-nagtipon-para-labanan-ang-korupsiyon/feed/ 0
Sipa at Sumpa ng ‘Suhi’ sa Mindanao http://pinoyweekly.org/new/2014/09/sipa-at-sumpa-ng-suhi-sa-mindanao/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/sipa-at-sumpa-ng-suhi-sa-mindanao/#comments Sat, 13 Sep 2014 14:55:46 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31442 Ang Komadrona sa Suhi. Larawan ng <strong>IPAG</strong>

Ang Komadrona sa Suhi. Larawan ng IPAG

Sa labas ng Rizal Mini-Theater ng Mindanao State University (MSU)-Iligan, Hilagang Mindanao, mapapansin ang upuan ni Salvador Dali na animo’y sumulpot sa kung saan: Perpekto ngunit nakabaliktad; di tunaw, ngunit tumpak ang pagkabitin sa tabi ng pintuan ng manonood, habang sa likod nito’y ang mata ng Komadronang testigo sa dalawang dekadang gera at animo’y naaagnas na kaharian.

Para sa mga estudyante at guro ng MSU Iligan, naging pamilyar ang upuang ito sa installation sa kampus bago ang pagbukas ng dula noong ika-8 ng Agosto 2014. Sa loob naman ng mala-Tanghalang Batute, muling matunghayan ang mga upuang nakalambitin nang patiwarik sa palibot ng ulunan ng manonood habang sa gitna ang istruktura ng organong pamproduksiyon ng babae tungong bahay-bata.

Pinatingkad ng disenyo nina Vicmar Paloma, Hermi Dico at Tres Roldan Cartera ang mahihinuha ng manonood mula sa dula: ang ugnayan ng Ina at Anak at ng Tagapagmanang Anak sa Lipunan.

Sa dula-sayaw na Suhi, naranasan ng manonood ang transcreation ni Steve Fernandez sa Oedipus Tyrranos, isang klasikong trahedya ng Gresya na sa sa tantiya ng mga historyador ay unang itinanghal noong 429 BCE. Tanyag din bilang Oedipus Rex o Oedipus the King, ipinapahayag ng dula sa panulat ni Sophocles (496 BCE – 406 BCE) na ang “gawang kamalian ng tao ang siya ring magdudulot ng pagbagsak o ikasasawi nito.”

Naranasan ito ni Oedipus, ang hari ng Thebes (matatagpuan sa Boeotia ng modernong Hilagang Gresya) na sa kanyang limot na malay ay pinatay ang kanyang amang si Hari Laius at pinakasalan ang sariling ina na si Reyna Jocasta. Sinasabing ang ‘di niya matanggap na buhul-buhol na pagkakamali’y isang propesiyang sa lumang paniniwala ng cosmic order ay ‘di maaaring suwayin ng tao.

Ang unibersal na diskusyon sa dula gaya ng kapalaran, kapangyarihan at kapasyahan ay salik sa popularisasyon ng dula at pagsalin nito sa pelikula man o entablado sa iba’t ibang bansa. Sa Pilipinas, ilan sa kilalang salin ay tinanghal ng Dulaang UP, Tanghalang Pilipino, Tanghalang Ateneo at Philippine Educational Theater Association.

Mula nang itinatag ang Integrated Performing Arts Guild (IPAG) noong 1978 sa pangunguna nina Steve Fernandez at Ligaya Fernando-Amilbangsa, ang mga dulang transcreation ay siya nang bumubuo ng repertoire ng organisasyon. Nakabase na ngayon sa Antipolo si Amilbang bilang artistikong direktor ng AlunAlun Dance Circle habang nagpapatuloy sa paglikha ng mga transcreation si Fernandez sa pamamagitan ng pananaliksik, pagsusulat at pagtatanghal bilang artistikong direktor ng IPAG.

Sa transcreation, “umiiral ang malikhaing proseso ng pagsasalin sa panahon at espasyo ng tektsong pampanitikan at pangdulaan.” Hinihiling nito ang transpormasyon at transplantasyon ng mga teksto, galaw, musika, tunog at iba pang kumbensiyon sa paglikha upang mag-anak ng isang adaptasyong maaaring angkinin ng isang komunidad o lipunan.

Sa muling paglikha ng kuwentong Oedipus, inilahad ni Fernandez ang ilang pulitikal at kultural na aspekto ng kalapit na probinsiya ng Maguindanao. Isang produkto ng pagsasanay sa pagsulat noong 2010, ang Suhi ay nabuo mula sa iskets ng Ampatuan Masaker na isang konkretong larawan ng pag-iral ng masangsang na eleksiyon sa ngalan ng tiwaling dinastiya.

Sa Impuni-Tree ng Kolehiyo ng Pangmadlang Komunikasyon ng Unibersidad ng Pilipinas Diliman, nakatala ang 58 kababaihan at mamamahayag na pinatay sa munisipalidad ng Ampatuan noong Nobyembre 23, 2009. Hanggang ngayon, bulag ang Kagawaran ng Katarungan sa ehemplong ito ng paglabag sa karapatang pantao para sa pamamahayag at para sa buhay.

Iba-iba ang pagtanggap ng mga Pilipino sa suhing sanggol. Para sa ilan, ay suwerte. Para sa ilan, ito ay malas. Para sa mga nanay at doktor, ito ay hamon.

Para kay Fernandez, isang kasuhian ang naganap sa Maguindanao: kasuklamsuklam na kapangitan. Hindi binanggit ang Ampatuan Masaker sa dula, maging sa mga tala nito sa inilimbag na programa, ngunit sa mga karakter at wikang Binisaya-Tagalog ay maunawaan ang magkabilaang reyalidad ng karangyaan-kahirapan, ng kapangyarihan-kamangmangan at ng warlordismo-nasalaulang prosesong pangkapayapaan.

Gaya ng mga Koro sa Thebes, ang Taumbayan sa bangsa ng Adin ay iniiyak-inaawit ang kanilang matinding kalagayan sa gitna ng labanang Datu Udin (Michael Lagura) at Sampulna (absent actor). Sinasaad sa pambungad pa lamang na ang kinasadlakan na pamayanan na gutom, takot, sakit at kamatayan ay kaugnay ng nabubulok na pamahalaan.

Ang napatalsik na diktador na si Sampulna ay nagbantang salakayin ang puwersa ni Datu Udin upang magbalik sa puwesto. Nag-ipon siya ng lakas sa paniniwalang ang asawa ni Datu Udin na si Bai Mayi (Lara Espiritu/Elaine Baulete) ang siyang pumatay sa dating datu na si Layos. Samantala, ang paghiling niya ng pantubos/kolateral ay humantong sa paghahanap ng sanggol na anak ni Bai Mayi.

Nagkaroon ng interogasyon sa Komadronang (Jerrah Apelado) bitbit ang mahigit dalawang dekadang malupit na alaala sa pagpaslang kay Datu Layos sa araw din ng kapanganakan ng suhi. Marahas ang trahedyang Griyego, ngunit maingat ito sa pagpapakita ng karahasan sa entablado. Sa direksiyon ni Fernandez, tahasan namang ipinakita ang kalupitan sa Komadronang nagpatunay sa kaligtasan ng sanggol nang itinakas niya ito at ipinasa sa pangangalaga ng Saksi (Sheila Cañete). Ang pagbugbog at paglibak sa kanya ni Datu Udin, kasama nina Bai Mayi at Heneral (Christopher Lagos), ay pamilyar sa naratibo ng mga ikinulong sa panahon ng Batas Militar at maging sa kasalukuyang presong mahirap at o kaya mga may pampulitikang paninindigan.

Mahusay ang mala-babaylan na pagganap ni Apelado sa karakter ng matandang nagladlad ng sumpa. Mahinuha ni Datu Udin sa huli na ang kanyang inang-asawa’y siya ngang pumatay sa dating datu, samantalang ang kanyang malupit na kaaway ngayo’y siya mismong ama nito.

Gawa ng kahinaan sa pagsambit ng mga salita, maging sa pagtangan sa mga diyalogo sa tamang emosyon at pulso ng ilang aktor sa ilang eksena, maaaring di agad maunawaan ng manonood ang komplikasyong ito at sa huli’y umuwing lito kung “Bakit may mga babaeng naka-itim?”, “Sino nga ba ang suhi?, “Bakit sila nag-aaway?”, “Sino kung gayon ang ama ni Datu Udin?” at “Sino ang rebelde?”.

Maaaring masagot ang ilang tanong ng mas mahusay na teknik sa bolyum at intonasyon ng mga aktor at sensibilidad nito sa malapitang espasyo. Maaari rin itong masagot ng musika (Fernandez) na di lamang maghatid ng tunog-Maguindanao kundi’y makatulong upang higit na pumagting ang mga rebelasyon sa mga eksena na nakaapekto sa swabeng pag-unawa at pakidalamhati ng manunood sa mga karakter.

Kongkreto sa dula ang away-pamilya ng naghaharing-uri na bumibiktima sa pamayanan. Lumalabas din na ang kanilang bansa ay binubuo ng mga “rebelde” sa magkabilaang panig, sang-ayon sa aplikasyon ng salita sa sariling karanasan ng indibidwal at pagturing ng iba sa kanila.

Ang henchman na si Udoy (Miguel Joven Perfecto) ay nagrebelde noon sa pamamahala ni Sampulna kaya’t nakipagtulungan ngayon kay Datu Udin. Si Datu Udin naman ay dating aktibistang (“rebelde”) nanguna sa pagtuligsa kay Sampulna habang si Sampulna naman ay nagrerebelde ngayon sa pamamahala ni Datu Udin. Tanging si Bai Mayi ang may tangan ng talino kung bakit naganap ang ganitong salimuot samantalang ang banal na konsehong si Pandita (Julius Hechanova) ay tumayong tagapagitan.

Maaari ring pagtakhan kung bakit wala ang tipo ng “rebelde” mula sa Koro/Taumbayan. Sa isang palagay, hindi ito hiniling ng aksiyon sa dula, sapagkat hindi natumbok ang ugat ng “pagrerebelde” gaya ng usapin sa lupa/teritoryo lampas sa emosyonal na pagkariwara ng mga indibidwal. Kung gayon, maaari lamang tuldukan ng dula ang problema ng indibidwal pero hindi ang panlipunan. Bagamat sa kamalayan ng manonood, tiyak na kaugnay ng mayamang lupain sa bansa ang pag-iral ng nakakabaliw na dinastiya sa pulitika ng Pilipinas.

Dahil masakit ang katotohanan, binitay ni Bai Mayi ang sarili gaya ni Reyna Jocasta sa ilang bersiyon ng orihinal na teksto. Sang-ayon sa prinsipyadong pamumuno, isa itong aksiyon na magandang pagnilayan ng mga trapo kung ayaw nilang piliing magbago.

Hindi naman tinusok ni Datu Udin ang sariling mata gaya ni Oedipus. Pero nilabas nito ang baril. May kalabuan din kung ito ba’y pahiwatig ng pagpakamatay o tuluyang pakikipag-away kaya sa kanyang amang “diktador”. Sa parehong resolusyon, hindi nangangahulugang matatapos ang pasakit, katiwalian at kaguluhan.

Mahalagang banggitin ang mga namutawing ideya mula sa palabas ayon na rin sa mga manonood: “Walang sikretong hindi mabubunyag”; “Mananaig ang katotohanan”; “Ang pagtraydor ay nagdidiklap ng labanan”; “Ang kasakiman ay may karampatang parusa”; “Ang sinumang pinuno ay dapat lamang matino mag-isip at magdesisyon”; “Ang sinumang pinuno ay dapat dalisay ang pagsilbi sa taumbayan nang walang pansariling interes”; “Ang katumbas ng pagbigay-kapangyarihan sa maling tao ay karahasan/kahirapan”; “Matuto sa seryosong pakikinig sa panahon ng negosasyon”; at “Mas mainam pang mamatay nang may dignidad kaysa mabuhay na ulol”.

Sa bahagi naman ng paggalaw at pagsambit, mainam na mabanggit ang pinamalas ng Taumbayan/Koro na binuo nina Dianne Clemente, Blecy Cece, Kassandhra Suazo, Lauro Villanueva Jr., Veniza Yamomo, Gaspar Cortez Jr. at Trixcel Emborong. Nakapanghihinayang na hindi lubusang makalipad ang koryograpiya ni Leilani Fernandez gawa ng maliit na espasyo.

Kaugnay nito, sa 37 taong pag-ambag ng IPAG sa pagiit ng dulaan sa Mindanao at pag-unlad ng kasaysayan ng dulang Pilipino/Asya sa kabuuan, karapat-dapat sa organisasyon ang magkaroon ng mas malaking tanghalan at ibayong pagbubukas ng teatro sa mahahalagang usaping pampulitika, pang-ekonomiya at pangkultura gaya ng matinding militarisasyon at Muslim terrorist scare.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/sipa-at-sumpa-ng-suhi-sa-mindanao/feed/ 0
Mga obrero sa Estado, galit sa ‘diktadurang dilaw’ ni Aquino http://pinoyweekly.org/new/2014/09/mga-obrero-sa-estado-galit-sa-diktadurang-dilaw-ni-aquino/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/mga-obrero-sa-estado-galit-sa-diktadurang-dilaw-ni-aquino/#comments Thu, 11 Sep 2014 19:26:00 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31429 Nakarating ang mga kawani ng gobyerno sa Mendiola Bridge para kondenahin ang anila'y dilawang diktadura ng kasalukuyang pangulo. <strong>Darius Galang</strong>

Nakarating ang mga kawani ng gobyerno sa Mendiola Bridge para kondenahin ang anila’y dilawang diktadura ng kasalukuyang pangulo. Darius Galang

Bitbit ang kulay na pula at itim, tinungo ng mga kawani ng gobyerno ang paanan ng Malakanyang sa Mendiola para muling irehistro ang anila’y nabubuong “diktadura ni Pangulong Aquino.”

Sa naturang pagkilos, inihayag nila ang disgusto sa pagkaltas sa kanilang mga benepisyo, dagdag-buwis at tanggalan sa mga ahensiya ng gobyerno—kasabay ng pagkontrol umano ni Aquino sa malaking bahagi ng badyet ng gobyerno at sa dapat sana’y independiyenteng mga institusyon tulad ng hudikatura at lehislatura.

Lumahok ang mga kawani ng gobyerno mula sa National Food Authority (NFA), Mines and Geosciences Bureau, National Housing Authority, Department of Social Welfare and Development, MMDA, at Department of Agriculture (DA), maging ang mga kawani ng hudikatura sa ilalim ngJudiciary Employees Association (Judea).

“Tama na,” ani Ferdinand Gaite, tagapangulo ng Confederation for Unity, Recognition and Advancement of Government Employee (Courage), “sa diktadura ni Aquino, sa pagkaltas ng sahod ng mga kawani, sa pagbubuwis at tanggalan sa trabaho, na dinaranas ng mahigit 1.4 milyong kawani ng gobyerno sa nakaraang apat na taon sa ilalim ng administrasyon ni BS Aquino.”

Nakabubuhay na sahod, trabaho, at karapatan ng mga kawani ng gobyerno, ang kolektibong sigaw ng mga kawani. Pero sabi nila, hindi pinakikinggan ng kasalukuyang Pangulo ang kanilang mga hinain, bagkus ay abala ito sa pagkokonsolida ng kapangyarihan.

Mistulang pagsasapribado

Kasama sa pangamba ng mga kawani ang tinatawag na de-coupling, o ang paghiwalay ng regulatory function sa marketing o proprietary function ng mga ahensiya ng gobyerno. Ayon kay Santiago Dasmariñas ng pangalawang pangulo ng Courage at presidente ng National Federation of Employees’ Associations of the Department of Agriculture(Nafeda), napupunta ang proprietary function sa pribadong entidad, at tumutungo sa pribatisasyon.

Kasabay nito, sabi ni Roman Sanchez ng NFA-Courage, walang-humpay din ang balakin na pagtanggal ng mga kawani sa pamahalaan na magiging sanhi ng mass lay-off.

“Tulad namin sa NFA, 15 taon na naming tinututulan itong patakaran dahil walang naidulot na kabutihan ito sa mga mamamayang Pilipino, tulad ng pagsasapribado sa Napocor, Petron, at MWSS (dating pampublikong mga entidad),” sabi pa ni Sanchez.

Dagdag pa niya, nangangamba sila na kapag isinapribado ang NFA sa pamamagitan ng de-coupling at ihiwalay ang regulatory function nito, mangyayari sa ahensiya ang tulad ng nangyari sa Energy Regulatory Comission (ERC).

ERC ang ahensiya ng gobyerno na dapat sana’y nagreregularisa sa serbisyo ng kuryente pero wala na ngayong ngipin para ipatupad ang mga rekomendasyon.

“Inutil lang ‘yung regulatory power sa grains industry, at patuloy na tumataason a monthly basis, or on a weekly basis ang presyo ng mga bilihin sa pamilihang-bayan, lalung lalo na ang bigas,” paliwanag pa ni Sanchez.

Habang nananatiling mababa ang sahod ng mga kawani, pinapatawan naman sila ng bagong mga buwis. <strong>Darius Galang</strong>

Habang nananatiling mababa ang sahod ng mga kawani, pinapatawan naman sila ng bagong mga buwis. Darius Galang

Di-nakabubuhay ang suweldo

Itinuloy ni Gaite ang matagal nang ipinapanawagan nila ang nakabubuhay na suweldo para sa mga kawani. Aniya, panawagan ng mga kawani ng gobyerno mula pa noong 2009 ang magkaroon ng P6,000 na dagdag sa minimum pay.

“Sa totoo lang, 5 years ago pa iyon. Ibig sabihin nga, dapat mai-adjust ang halaga dahil napakalayo ng minimum na sahod sa sinasabing nakabubuhay na antas,” diin niya.

Binanggit ni Gaite na sa kasalukuyan, ang pinakamababang antas sa gobyerno, ang Salary Grade 1 sa national government agencies ay tumatanggap ng P9,000 lang kada buwan.

Sa National Capital Region, sinasabing nasa P32,000 kada buwan, o mahigit P1,000 kada araw, ang tinatawag na cost of living, o halagang kailangan para mabuhay sa NCR. “Obvious na kung P9,000 ang sahod mo kada buwan, pero P32,000 ang kailangan mo, kahit tatlong ulit na palakhin ‘yung suweldo, hindi pa aabot doon sa cost of living,” sabi pa ni Gaite.

Pangamba pa niya na iilang opisyal lamang ng gobyerno ang makikinabang sa panukalang pagkakaroon ng Salary Standardization Law 4 bilang kapalit ng katatapos na SSL3. “Sa ilang panukala na narinig namin kay Sen. Antonio Trillanes III, iminumungkahi niya na itaas ang sahod ng P16,000 mula P9,000. Pero maghihintay ng limang taon bago mapunuan iyong dagdag na iyon,” batid ni Gaite.

Kasabay ng pagtanggi ng administrasyong Aquino sa dagdag-suweldo ng mga kawani, ipinapatupad naman nito ang dagdag-buwis sa kanilang natitirang mga benepisyo.

DAP, galing sa pondong pang-empleyado

Sinabi pa niya na sa P144 Bilyon na Disbursement Acceleration Program (DAP), mahigit kalahati nito’y nanggaling sa miscellaneous personnel benefits fund ng iba’t ibang ahensiya.

As defined, ito dapat ‘yung benefits na napupunta sa mga empleyado. Pero bunga ng implementasyon ng DAP, malaking bahagi ng DAP na iyon ay nanggaling sa pondo na sana’y ginawang benepisyo ng empleyado,” sabi pa ni Gaite.

Malaking bagay naman para sa mga kawani ng hudikatura ang kanilang benepisyo. Matatandaang umalma sila sa pagbabanta ni Aquino na tanggalin ang Judiciary Development Fund na pinagkukunan ng benepisyo ng mga kawani sa ahensiya.

Naganap ang pagbabanta matapos ideklara ng Korte Suprema na labag sa Saligang Batas ang malaking bahagi ng DAP.

Kaya naman panawagan ni Mar Aguilar, bise-presidente ng Judea, na huwag nang pakialaman ng Aquino ang hudikatura, lalo na sa ginawang pagdedesisyon ng SC sa DAP.

“Nais pa ata niya na i-clip ang kapangyarihan ng Supreme Court dahil sa napipintong plano nila na magkaroon ng Cha-cha (Charter Change). Kaya kapag nagkakaroon ng Cha-cha, alam namin na magagalaw din ang kapangyarihan ng hudikatura na mawawala na ang checks and balance,” sabi pa ni Aguilar.

Definitely, wala na kaming inaasahan sa pamahalaang ito,” dugtong ni Gaite. “Dismayado ang mga kawani lalo na sa tinidg nito sa sinasabing pagtanggal daw o pag-alis ng korupsiyon. Lumalabas na mismong si Aquino ang tagapagdepensa at tagapagtaguyod ng pork barrel sa ilalim ng PDAF at DAP.”

Sinabi pa ni Gaite na sa kabila ng 13-0 na desisyon ng Korte Suprema sa DAP, iginigiit pa rin ng administrasyong Aquino ang gusto nito sa pamamagitan ng pagsumite ng motion for reconsideration at pagbago sa pagpapakahulugan ng “savings” sa 2015 badyet.

Kami’y kabilang na sa dumadaming bilang ng mga mamamayan na nananawagan na siya’y magbitiw, mag-resign,” pagpapatuloy ni Gaite. “Iyong (pagbabasura ng tatlong) impeachment (complaints) ay kitang kita na maniobra ng mga kasapakat nito sa Kongreso, na tulad ng panahon ni Gloria Macapagal-Arroyo ay ginamit ang bilang ng mga tagasuporta ni Arroyo noon at ni Aquino ngayon para tiyakin na ibabasura iyong impeachment proceeding.”

“Pero mayroon pa ring alas ang mga mamamayan,” pagtatapos ni Gaite, “at iyon ay ang pagpapatalsik sa mga bulok at kurap na mga pinuno sa ating bansa.”

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/mga-obrero-sa-estado-galit-sa-diktadurang-dilaw-ni-aquino/feed/ 0
MGA LARAWAN | LFS, nagrali sa embahada ng US bilang paggunita sa ika-37 anibersaryo nito http://pinoyweekly.org/new/2014/09/mga-larawan-lfs-nagrali-sa-embahada-ng-us-bilang-paggunita-sa-ika-37-anibersaryo-nito/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/mga-larawan-lfs-nagrali-sa-embahada-ng-us-bilang-paggunita-sa-ika-37-anibersaryo-nito/#comments Thu, 11 Sep 2014 19:22:53 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31422 Sumugod sa embahada ng Estados Unidos (US) ang kabataan sa ilalim ng League of Filipino Students (LFS) bilang protesta sa patuloy na pagiging sunud-sunuran umano ng administrasyong Aquino sa dikta ng gobyerno ng US.

Ginunita rin ng grupo ang ika-37 taong anibersaryo ng LFS, na kilala bilang “anti-imperyalistang organisasyon” ng kabataang estudyante sa bansa na itinatag noong 1977.

Ayon sa grupo, nagpapatuloy ang “dominasyon ng Amerika sa ekonomiya at pilitika ng bansa” lalo na sa ilalim ng administrasyong Aquino. Isa ang Enhanced Defense Cooperation Agreement (EDCA) sa mga patunay ng pagiging sunud-sunuran umano ng administrasyon sa kagustuhan ng US. Pagsuko umano ito sa soberanya ng bansa.

Sa kanilang protesta sa harapan ng nasabing embahada, muling pinatibay ng mga miyembro ng LFS ang “anti-imperyalista at makabayang mga adhikain.” Kanila ring inialay ang pagdiriwang sa mga naging martir nilang kasapi at gayundin sa mga nag-alay ng sariling buhay para sa kalayaan ng bansa.

Martsa ng LFS patungong Embahada ng Amerika.<strong>Pher Pasion</strong>

Martsa ng LFS patungong embahada ng US. Pher Pasion

Panawagan ng LFS na ibasura ang Enhanced Defense Cooperation Agreement at panagutin si Pres. Benigno Aquino III sa pagbebenta umano ng soberanya ng bansa.<strong>Pher Pasion</strong>

Panawagan ng LFS na ibasura ang Enhanced Defense Cooperation Agreement at panagutin si Pangulong Aquino sa pagbebenta umano ng soberanya ng bansa. Pher Pasion

Simbolikong sinunog ng mga miyembro ng LFS ang watawat ng Amerika bilang simbolo ng kanilang paglaban sa imperyalismo.<strong>Pher Pasion</strong>

Simbolikong sinunog ng mga miyembro ng LFS ang watawat ng US bilang simbolo ng paglaban sa imperyalismo. Pher Pasion

<strong>Pher Pasion</strong>

Pher Pasion

 

 

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/mga-larawan-lfs-nagrali-sa-embahada-ng-us-bilang-paggunita-sa-ika-37-anibersaryo-nito/feed/ 0
Flame of Recca http://pinoyweekly.org/new/2014/09/flame-of-recca/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/flame-of-recca/#comments Thu, 11 Sep 2014 16:06:46 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31417 Isa siyang magaan, masaya at maliwanag na presensya sa mga taong nakapaligid sa kanya. Sa kanyang mga magulang, na dumulog at namanata kay Sto. Niño para sa kalusugan niya. Sa kanyang ate, na lubos ang suporta sa kanya mula pagiging aktibista hanggang pamumundok. Sa kanyang mga batchmates sa Manila Science High School, na noong pabiro niyang sinabing “Hindi na ako aalis basta ibili ninyo ako ng franchise ng French Baker” ay sumang-ayon, pero nabigong pumigil sa kanya. Sa kanyang mga kapwa-aktibista sa kampus na giliw na giliw sa kanya, na ang ilan, kapanalig na’t lahat, ay pumigil rin sa kanyang umalis. “What about friendship?” tanong ng iba sa kanila.

Kakaiba siyang karakter, at napakarami ng alaala sa kanya ng mga napalapit. Nakilala siya ng isang kapwa-aktibista sa debut ng isang kaibigan nila pareho, sumasayaw ng “Miami” ni Will Smith at “Sweetheart” ni Mariah Carey. Masayahin siya, bungisngis, at malambing magsalita. Maganda siya, pero hindi iyung tawag-pansin, kundi iyung tumitining sa pagtagal. Maaliwalas ang mga ngiti at ngumingiti rin ang mga mata. Huwag kang magkamaling pindutin ang ilong dahil hahabulin ka niya at sasapakin nang paulit-ulit sa balikat, na ikinakatuwa ng marami niyang tagahanga. Parang lagi siyang may matamis na cologne. O iyung paligid lang ba iyun kapag dumadaan siya?

Mahilig siya sa musika at magaling kumanta. Nakikipag-usap siya sa isang kaibigan nang maghapon tungkol sa musika – na tipong “jologs” para sa iba. Paborito niya si Patti Austin, at isa sa unang hinanap niya sa Youtube ang “Through the Test of Time” sa isang dalaw. Kapag may videoke, nakikipag-duet siya ng “Especially for You” ni Kylie Minogue, at kapag wala, ng “I’m Real” nina Jennifer Lopez at Ja Rule. Romantik para sa kanya ang “Underneath the Stars” ni Mariah Carey at pinakamalungkot naman ang “The Day You Went Away” ni Wendy Matthews. Malinaw niyang nasabi sa isang kaibigan na gusto niyang mapatugtog ang “Breathless” ng The Corrs sa burol niya.

Kakatwa iyun, ang hilig niya at mga kaibigan niyang aktibista na pag-usapan ang kani-kanilang burol. Biruan nila ang pagkakaroon ng “parangal picture” kapag maganda ang isang larawan. Kung ano ang mga kantang papatugtugin at tema, pati kung sinu-sino ang dapat magsalita. Parang may unawaan na magandang parangal lang ang kagyat na maibibigay ng isa’t isa sa mamamatay, at ang bawat isa’y mamamatay nang kasimbigat ng Sierra Madre, wika nga. Pero may isa pa silang katuwaang pangarap: Sama-samang magretiro sa kung saang palayan, may maggagantsilyo, magpapakain ng manok. Sobrang mahal nila ang isa’t isa, gusto nilang makita ang isa’t isa na tumanda.

Kaya noong natanggap ng isa sa kanila ang tawag ng isa pa na umiiyak at nagsabing patay na si Recca, hindi agad makapaniwala ang tinawagan. Kahit noong sinabing pupunta na ang pamilya para kunin ang bangkay, umasa ang tinawagan na mistaken identity lang, hindi si Recca ang patay. Naisip pa niyang pagtatawanan nila ni Recca ang kwento sa hinaharap. Pero hindi nagtagal at bumuhos ang text, mensahe sa Facebook, at maging larawan. Sa dulo, napagtanto niyang hindi pala talaga niya naisip na mamamatay si Recca – na puno ng buhay, puno ng kapasyahan at lakas, at puno ng saya. Lagi niyang iniisip na magkikita pa sila ni Recca at magkakasama nang matagal.

Pero hindi man handa ang mga kaibigan niya, handa si Recca. May pagdadalawang-isip man siyang ipinakita, malinaw ang pagpapasya niya. Mula pa sa pagiging malambot ang puso at minsa’y mababaw ang luha pagdating sa mga maralita at nangangailangan. Sa pagiging masigasig na propagandista, organisador, at edukador sa kampus. Sa masaya at matalas na pakikipagpulong para sa pagsusulong ng pakikibaka. Sa walang takot na pangunguna sa mga protesta, kahit may banta ng dispersal at pag-aresto. Sa paglubog sa masang manggagawa at magsasaka. Sa pagsuong sa maraming sakripisyo at pagpapakumbaba. Sa pagtitiwala sa masa at optimismo sa pakikibaka.

Hanggang sa noong 2003, nagpasya si Recca na sumapi sa New People’s Army o NPA. Bisaya siya, pero ni hindi naging usapin na sa Kordilyera siya pupunta. Sa kanyang pana-panahong pagdalaw simula noon, ipinakita niya ang isang pagpapasya na lalong tumitibay. Naging matatas siya mag-Ilocano at natuto na rin ng tabako at nganga ng mga katutubo. Kaya niyang magreklamo nang todo sa hirap ng kalupaan – sa taas ng mga bundok, tarik ng mga palusong, at posibilidad ng kamatayan kapag nabagsakan ng puno – at maging sa tindi ng lamig. Hinarap niya kahit ang hirap ng pagiging ina, at kabiyak ng isang rebolusyonaryo. Pero sa lahat ng ito, wala siyang bahid ng pagsuko.

Ikinwento niya ang tindi ng kahirapan ng mga pambansang minorya at ang laki ng yaman ng kalikasan na ninanakaw sa kanila. Nahahabag man siya sa kalagayan nila, namamangha siya sa kasaysayan at kakayahan nilang lumaban at ipagtanggol ang kanilang mga komunidad – kahit wala ang NPA pero lalo’t naroon. Pinatotohanan niyang napalayo man siya sa kanyang sariling pamilya ay niyakap siya ng maraming maraming pamilya. Kung may naibubulong man siyang kakulangan, iyan ay nasa larangan ng mga dapat at maaaring gawin para isulong at isulong pa ang mga gawain sa armadong pakikibaka, rebolusyong agraryo, at pagbubuo ng baseng masa.

Tiyak na marami pang lalabas na kwento kung paano si Recca bilang si Ka Tet ng NPA sa Kordilyera. Pero sa pauna pa lang, makikita nang kahit doon, naging kagiliw-giliw na presensya at pwersa siya sa mga kasama niya at sa masang katutubo. Nahalal siyang S-4 ng yunit, tagapag-ingat ng suplay, tulad din ni Erica Salang noon sa Bicol, nangangailangan ng paghawak sa patakaran at malasakit sa mga kasama. Nang hinarap niya ang pinakamatinding problema niya habang naroon, may panahong ayaw niyang kumain. Nang umabot sa masa ang balita, tinambakan nila si Recca ng paunti-unti ng masasarap na pagkaing kinakaya nila, bagay na tiyak na hindi niya inasahan.

Minahal ng marami si Recca, at sa pamamagitan niya, marami ang nagmahal sa kanyang pangarap at adhikain para sa bayan – ang matapos ang gutom at hirap sa bansa nating maraming yaman na ninanakaw ng iilan. Isang simpleng pangarap na nangangahulugan na mga maralita at ang sambayanan mismo ang humawak ng kapangyarihan, hindi ang iilang mayaman at makapangyarihan. Na maaaring tingnang paglubos sa prinsipyo ng demokrasya pero tiyak na pagbaklas sa hindi demokratikong kaayusang gumagamit sa demokrasya bilang ilusyon. At nangangahulugan ng paghawak ng armas, dahil hindi isusuko ang kapangyarihan ng mga nakikinabang.

Sa dulo, isa si Recca Noelle Monte (1981-2014) sa mga iskolar ng bayan na pumiling ialay ang talino at talento sa sambayanan, at hindi tumanggap ng yaman, pagkilala o kapangyarihan kapalit. Isa siya sa may maalwang buhay at maaaring mariwasang hinaharap na pumiling talikuran ang mga ito para sa isang hinaharap na walang mahirap. Isa siya sa pinakamamahal ng mga kaanak, kaibigan, at kasama sa kalunsuran na nagpasyang tumungo sa kanayunan dahil sa pagmamahal sa sambayanan. Tulad marahil ng panghalina ng mga mata at ngiti niya sa mga kakilala, ang buhay niya ay imbitasyon sa lahat na kilalanin at yakapin ang kanyang mga prinsipyo at pakikibaka.

Pinakamataas na pagpupugay!

12 Setyembre 2014

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/flame-of-recca/feed/ 0
Military used civilians as shield in Abra encounter, rights group says http://pinoyweekly.org/new/2014/09/military-used-civilians-as-shield-in-abra-encounter-rights-group-says/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/military-used-civilians-as-shield-in-abra-encounter-rights-group-says/#comments Thu, 11 Sep 2014 15:43:53 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31411 Engr. Fidela Salvador

Engr. Fidela Salvador. Contributed Photo/CPA

A human rights group in the Cordillera region denounced the military for allegedly using civilians in a spate of encounters in Abra province against the New People’s Army (NPA).

The group, in a statement, said that 24 civilians in Lacub, Abra were coerced and used as human shield by the 41st Infantry Battalion of the Philippine Army on September 5.

According to the Cordillera Human Rights Alliance (CHRA), civilian Noel Viste was part of the 24 allegedly coerced by the military as human shield in the conduct of their operation.

Viste died during the encounters and was brought by a military helicopter in Barbarit, Lagangilang, Abra.

Another civilian, Nicasio Asbukan was turned over to the local police in Lacub, but was in  a state of shock.

Civilian Fidela Salvador, an engineer by profession, was also killed, purportedly during the time of the military operations.

As of this writing, it had not been established if Salvador was among the 24 used as human shield by the military or if she was killed in a separate incident.

CHRA insisted that Salvador and Viste were not NPA combatants but civilians.

Salvador was a staff member of the Center for Development Programs in the Cordillera (CPDC) and Cordillera Disaster Response and Development Services (CorDis-RDS), according to Audrey Beltran, secretary general of CHRA.

“Engr. Delle (Salvador’s nickname) was on a monitoring visit for various socio-economic projects implemented by CORDIS in Lacub when she was killed. Engr. Delle is a civilian and a non-combatant. She dedicated most of her life, skills and expertise in bringing much-needed services to the neglected, far-flung communities in the Cordillera. She was a staunch advocate of indigenous peoples’ rights, (and) a strong believer in peace and human rights,” stated Beltran.

In news reports, military officials claimed that least five NPA combatants were killed, one of them a certain Arnold Jaramillo allegedly the secretary of the Abra Provincial Party Committee and several others.  The military also recovered several high powered firearms.

The initial encounter happened on September 4, according to the military. After that, government troops and guerrillas supposedly had another encounter the next day.

CHRA said that the 41st IB and the Northern Luzon Command of the Armed Forces of the Philippines should be accountable for the killings of Salvador and  Viste, as they call for a stop to the military operations in Abra, beacause civilian communities suffer most during their operations.

“We continue to appeal to the local government units and government officials of Abra to call for a stop to the military operations and pullout of the 41st IB in Abra and troops of the Northern Luzon Command. We appeal to everyone who believe in peace, in human rights and life to support these calls,” said Beltran.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/military-used-civilians-as-shield-in-abra-encounter-rights-group-says/feed/ 0
Matapos ang pamamaril sa Pangasinan, dagdag-suweldo muling giniit ng mga guro http://pinoyweekly.org/new/2014/09/dagdag-suweldo-giit-ng-mga-guro-matapos-ang-pamamaril-sa-pangasinan/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/dagdag-suweldo-giit-ng-mga-guro-matapos-ang-pamamaril-sa-pangasinan/#comments Thu, 11 Sep 2014 08:13:34 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31385 Protesta ng libu-libong guro sa harapan ng Kamara sa pagdinig ng badyet para sa Department of Education.<strong>Pher Pasion</strong>

Protesta ng libu-libong guro sa harapan ng Kamara sa pagdinig ng badyet para sa Department of Education. Pher Pasion

 Bagamat parehong guro si Rosalito Palatan at ang kanyang asawa, pareho silang baun sa utang.

Labing tatlong taon nang nagtuturo si Palatan sa Makati Science High School. Nasa P18,000 lamang ang kanyang netong naiuuwi sa pamilya, samantalang ang kanyang asawa naman ay may naiuuwing P12,000. Pero hindi pa rin ito sapat sa pang-araw-araw na pangangailangan ng pamilya.

“Kung mayroon mang kailangang itrabaho pa sa Sabado at Linggo, gagawin (ito) ng isang ama, para matustusan ang pangangailangan ng kanyang mga anak,” ayon kay Palatan.

Isa siya sa libu-libong guro sa ilaliim ng Alliance of Concerned Teachers (ACT) na nagmartsa sa harapan ng Kamara sa araw ng pagdinig sa P365.1 Bilyong panukalang badyet ng Department of Education (DepEd) para sa 2015 ng Committee on Appropriations.

Wala na naman kasing inilaan ang administrasyong Aquino ni singko para sa badyet upang madagdagan ang sahod ng mga guro. Mula nang maupo si Pangulong Aquino noong 2010, wala na umanong natanggap na anumang dagdag-sahod ang mga guro.

Sagka ang pangulo

Martsa ng mga guro patungong Kamara para sa dagdag na sahod.<strong>Pher Pasion</strong>

Martsa ng mga guro patungong Kamara para sa dagdag na sahod.Pher Pasion

Naibalita sa midya noong Setyembre 1 ang pagpatay sa tatlong guro at pagkakasugat ng apat na iba pa (at isang kolektor ang namatay) sa Pangasinan National High School matapos mamaril ang isang pulis na naniningil umano ng utang sa mga guro na di agad makapag-bayad.

Para sa mga guro na dumalo sa kilos-protesta, katulad din nila ang mga napaslang na guro: baun sa utang dahil di-sumasapat ang suweldo sa pang-araw-araw na gastusin.

Katulad ni Palatan, baun din sa utang si Flody Fernandez mula sa Ramon Magsaysay Cubao High School. Nasa P10,000 ang netong naiuuwing sahod niya para sa pamilya. Kulang na kulang umano ito para sa pang-araw-araw na gastusin nila para sa pagkain, pamasahe, kuryente, tubig, at upa sa bahay.

Sa ngayon, nagsisimula pa lamang ang pamilya ni Fernandez. Kasalukuyan niyang tinataguyod ang kinabukasan ng sampung buwang-gulang na anak.

Kapos na kapos at pangungutang din ang pantawid ng pamilya ni Potenciana Abion, na 30 taon nang guro mula sa Melencio M. Castelo Elementary School. Natapos na niya umanong pag-aralin ang kanyang mga anak pero hindi rin umano biro ang kanyang pinagdaanan sa pagtataguyod sa kanyang pamilya.

Pero sa kasalukuyan, nakikita umano ni Abion ang hirap ng mga kapwa niya guro. Dahil dito kaya sumama siya sa panawagang dagdag-sahod.

“Wala na akong pinag-aaral, pero may mga pangangailangan pa rin. Loan dito, loan doon din ako noon. Kahit sa private (lender), nangungutang ako. Dapat talaga dinggin nila (ang dagdag-sahod),” ayon kay Abion.

Para sa ACT, hindi lamang ang pulis na namaril sa mga guro ang pumatay sa mga ito kundi ang mismong sistemang nagpapahirap sa kalagayan ng mga guro.

“Ang teachers dahil sa kakulangan ng suweldo, napipilitan mangutang. Napipilitang magsangla ng ating ATM cards. (At) ang nangyari nga sa Pangasinan National High School, kahit sa 5/6 (klase ng pautang) pinapatulan na natin,” ayon kay France Castro, pangkalahatang kalihim ng ACT.

Bukod pa sa kulang na sahod na natanggap ng mga guro, kinakaharap din nila ang iba’t ibang polisiyang nagpapahirap sa kanila gaya ng Results-based Performance Management System, Learners’ Information System, at iba pa na pawang dagdag na trabaho sa mga guro. Bukod pa rito, hindi pa rin natatanggap ng mga guro ang kanilang performance-based bonus.

Ayon kay ACT Teachers Rep. Antonio Tinio, tanging si Aquino lang ang hadlang sa dagdag-sahod ng mga guro dahil malaki na ang suporta ng mga kongresista at senador para sa House Bill 245 na panukalang batas para sa dagdag-suweldo ng mga guro.

Isinumite ni Tinio sa Kamara ang HB 245 na naglalayong dagdagan ang sahod ng mga kawani (P9,000 tungo P15,000) at guro (mula P18,500 tungong P25,000). Nagkaroon na ito ng counterpart sa Senado tulad ng ipinasa ni Sen. Grace Poe, Sen. Loren Legarda, at Sen. Serge Osmena III.

“Kung Senado at Kamara ang tatanungin, okey na ang salary increase. Ang bara talaga, kay Aquino na. Kahit na narito tayo sa Kongreso, ang tunay nating pinararatingan natin ng ating mensahe ay si Aquino,” ayon kay Tinio.

Higit na ikinagagalit ng mga guro ang pagkakaroon ng bilyung-bilyong pondo para sa pork barrel na sumambulat sa harapan ng publiko gaya ng presidential pork barrel sa anyo ng Disbursement Acceleration Program ni Aquino. Pero wala umano ni singko para sa dagdag-suweldo ng mga guro.

Nakahanda sa mass leave

Panawagan ng mga guro na isabatas ang House Bill 245 na naglalayong taasan ang kanilang mga sahod.<strong>Pher Pasion</strong>

Panawagan ng mga guro na isabatas ang House Bill 245 na naglalayong taasan ang kanilang mga sahod.Pher Pasion

Dahil sa wala na namang matatanggap na dagdag sa kanilang mga sahod mula sa administrasyong Aquino, nakatakdang magsagawa ng malawakang pagliban ang mga guro o mass leave.

“Hindi lamang sa pansarili kundi para sa pangkalahatan (kung bakit ako lalahok sa mass leave). Kaya kailangan talaga nagkakaisa,” ayon kay Abion.

Para naman kay Palatan, nakakasama umano sa kalooban sa isang guro na ang inaasahan na tutulong lamang sa kanilang kalagayan ay ang gobyerno. Pero gobyerno mismo ang nagsasabi na di nito maitataas ang kalidad ang kanilang suweldo para maitaas ang kalidad ng kanilang pamumuhay.

“Taus-puso naming sinusuportahan ang mass leave. May mga guro na nagpapahayag ng suporta para rito, kaya amin na itong pag-uusapan,” ayon kay Palatan.

Para sa mga guro, hindi lamang kakulangan sa suweldo ang hinihiling nila sa gobyerno. Higit pa rito, kailangan din nilang maramdaman na makatao silang tinatrato ng pamahalaan sa pamamagitan ng dagdag-sahod at pagpapabuti ng kalagayan ng buong sistema ng edukasyon sa bansa.

Sinabi nga ni Benjie Valbuena, presidente ng ACT, “Hindi kami mga kalabaw, kung gayon, hindi dapat kami itinuturing na pambansang hayop.”

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/dagdag-suweldo-giit-ng-mga-guro-matapos-ang-pamamaril-sa-pangasinan/feed/ 0
Pinalayas sa dating tirahan, pinapalayas ulit sa nilipatang pabahay http://pinoyweekly.org/new/2014/09/pinalayas-sa-dating-tirahan-pinapalayas-ulit-sa-nilipatang-pabahay/ http://pinoyweekly.org/new/2014/09/pinalayas-sa-dating-tirahan-pinapalayas-ulit-sa-nilipatang-pabahay/#comments Tue, 09 Sep 2014 18:30:58 +0000 http://pinoyweekly.org/new/?p=31328 Tinangkang akyatin ng kababaihan ang bakod ng NHA sa isang protesta ng relocatees na pinapalayas ng NHA sa kanilang tahanan. <strong>Macky Macaspac<strong>

Tinangkang akyatin ng kababaihan ang bakod ng NHA sa isang protesta ng relocatees na pinapalayas ng NHA sa kanilang tahanan. Macky Macaspac

Matindi ang hinaing sa administrasyong Aquino ng mga residenteng inilipat sa Northville.

Isa na rito si Julieta Abergas, residente ng Northville 1 sa Bignay, Valenzuela. Dating nagtitinda siya ng diyaryo at nakatira sa tabing-riles sa tulay ng Malinta. Pero kasama siya sa libu-libong tao na napalayas sa kahabaan ng riles ng Philippine National Railways noong 2004 para bigyan-daan ang isang North South Rail System. Nailipat sila, nagsiksikan, sa tatlong relokasyon ng Northville.

Sa Northville 1, maglalako ng karyoka si Aling Julieta. Ang P100 ang kinikita niya sa isang araw, pinagkakasya na niya sa pagkain ng anak at apo. “Wala kaming kuryente. Gasera ang gamit namin. Ang tubig binibili namin, P2.50 kada container,” sabi niya.

Dahil sa hirap ng buhay at kawalan ng nakabubuhay na trabaho, hindi sila regular na nakakabayad sa hulugang P200 hanggang P350 kada buwan sa pabahay. Ngayon, dumating na ang mga demand letter ng National Housing Authority (NHA), at nanganganib silang muling mapalayas sa tahanan.

Naalala pa ni Aling Julieta ang pangako ng NHA na pabahay noong pinalayas sila sa Malinta. “Kung hindi maibibigay sa amin ang bahay na ipinangako nila, ibalik na lang nila kami sa tabing-riles, sa ilalim ng tulay,” aniya.

Noong Setyembre 4, kasama siya sa laksa-laksang mga residente mula sa iba’t ibang Northville relocation sites ng NHA—sa Caloocan, Valenzuela, Meycauyan at Marilao, Bulacan—gayundin ang mga residente ng Katuparan Housing sa Vitas, Tondo, na sumugod sa tanggapan ng NHA sa Quezon City. Galit sila, at humiling ng diyalogo sa pamunuan ng NHA.

Pero pinagsarhan muli sila ng pinto at tinapatan ng pangharang na may barbed wire. Nang nag-ingay na lang ang mga residente at nagtangkang akyatin ang gate saka pinapasok ang kanilang mga lider para makipagdiyalogo.

Silang pinabayaan ng gobyerno

Isa rin si Aling Vangie Morante sa mga sumugod sa NHA. Pinaalis siya sa kanyang barung-barong na tirahan sa Caloocan, boundary ng Maypajo at Sangandaan. Nakatira ngayon sa Northville 2B sa Bagumbong, Caloocan, hirap na hirap silang makapaghanap-buhay.

Vendor kami sa Baclaran. Maliit lang ang kita namin. Dati, ang pamasahe namin P30 lang. Pero ngayong nasa Northville kami, P100 na. Paano naman kami mabubuhay?” aniya. “Gutom kami sa relokasyon.”

Dagdag pa ni Aling Vangie, napakalayo ng pampublikong ospital sa relokasyon. Pinakamalapit na ang ospital ng Tala. “Meron namang ospital, kaso pribado. Ang klinika sa barangay, hindi naman mapakinabangan dahil madalas (na) walang gamot,” sabi niya. Kaya hindi raw masisisi ng gobyerno kung ibenta ng mga residente ang kanilang bahay lalo na tuwing may nagkakasakit na kaanak.

Parehong kuwento ang inihayag ng mga residente ng Northville 3 sa Meycauyan, Bulacan. Dating palaisdaan ang lupang binili ng NHA na tinabunan ng lupa at tinayuan ng mg bahay sa Northville 3. Kaya naman, sa kaunting ulan, binabaha na ang lugar. “Lumulubog paunti-unti ang mga kabahayan sa lugar, baha lagi at malapit din sa dagat,” ani Aling Thelma Milo.

Ipinakita rin niya ang eviction notice na galing sa NHA. Ang mga residente sa Northville 1, 2 at 3, karamihang pinalayas sa sinasabi ng gobyerno na “danger zones”, o mga lugar na mapanganib tirhan, tulad ng mga tabing-ilog at tabi ng riles. Pero sa mga relokasyong inilaan ng NHA, may panganib pa rin. “Mabuti na lang ang bahay ko at natapat sa dating pilapil. Pero ang mga kapitbahay ko, lalo na ‘yung mga nasa gitna, lumulubog ang lupa. Bitak-bitak na nga ang mga flooring ng mga bahay,” sabi ni Aling Thelma.

Pangamba ng relocatees mula sa Northville 1, 2 at 3 na muli silang magiging informal settlers dahil sa bantang ebiksiyon  ng NHA. <strong>Macky Macaspac </strong>

Pangamba ng relocatees mula sa Northville 1, 2 at 3 na muli silang magiging informal settlers dahil sa bantang ebiksiyon ng NHA. Macky Macaspac

Pinagkukuwartahan pa

Sa Northville 1 nakatira ang mga maralita na itinaboy noong 2004 mula sa riles sa Malinta.

Nabigyan naman daw sila ng P11,000 bilang tulong pinansiyal nang sila’y ilipat. Ang problema, walang bahay; lote lang ang relocation site na ito noon. At para makapagpatayo ng bahay, nagpautang ang NHA ng P50,000 para sa materyales.

Matapos ang dalawang taon, nagsimulang maningil ang NHA ng P200 kada buwan sa loob ng limang taon. Sa ikaanim na taon, pinatungan na ito ng 6 porsiyentong interes na bayarin. Kung susumahin, aabot sa P100,000 ang babayaran ng mga taga-Northville 1 sa loob ng 30 taon, ayon sa Gabriela, organisasyon ng kababaihan na may kasapian sa naturang relocation sites.

Ayon pa sa grupo, malaking problema ng mga residente ang kawalan ng hanapbuhay sa mga relokasyong ito. Sa kabila nito, namimilit daw ang NHA sa mga residente na magbayad, at pinagbabantaan sina Aling Julieta na paaalisin sa pamamagitan ng puwersahang ebiksiyon o pagkandado sa mga bahay.

Ganito rin ang sistema sa Northville 2B at Northville 3: Tataas din sa P350 sa ikaanim na taon, at P450 makalipas ang 10 taon, ang bayarin nila. Nagkakahalaga ang bawat yunit ng P175,000 na babayaran nila sa loob din ng 30 taon.

Bukod dito, pinangakuan ang mga taga-Northville 2 at 3 na bibigyan sila ng NHA ng halagang P25,000 para sa tulong pangkabuhayan. Pero ayon sa mga residente, hindi naibigay ang P25,000 tulong pangkabuhayan hanggang sa kasalukuyan.

Pinalala pa ang kanilang sitwasyon ng kuntsabahan daw ng Manila Electro Co. (Meralco) at NHA sa pagpapakabit ng kuryente. Kailangan daw na bayaran muna ang bahay bago kabitan ng kuryente. “Kailangang kumuha ng sertipikasyon sa NHA bago kami kabitan ng kuryente ng Meralco, ” ani Aling Thelma. Kaya ang marami sa kanila, tulad ni Aling Julieta, walang kuryente.

Pagpapalayas sa Tondo

Samantala, tulad ng mga taga-Northville, nahaharap din sa eviction ang libu-libong residente ng Katuparan Housing sa Vitas, Tondo. Maralita rin sila mula sa iba’t ibang lugar noong dekada ’90 na tinipon sa isang tenement housing sa paanan ng dating tambakan ng basura na tinawag na Smoky Mountain.

Walang renobasyon o pagmamantine sa mga bilding–at wala rin namang pera na pagpapaayos nito ang mga residente. Dekada ’90 pa nang ideklara ng lokal na pamahalaan ng Manila na “condemned” o dapat sirain ang 12 sa 27 na gusali rito.

Nagsagawa ang Department of Public Works and Highways ng isang rebound hammer test kamakailan at nakitang matibay pa ang pundasyon at mga biga ng mga gusali. Pero kailangan pa raw ng hiwalay na structural evaluation test para malaman kung maaari pa nga itong tirhan.

Pangamba ng mga residente, muli silang magiging informal settler kapag itinuloy ang paggiba sa Katuparan. “Dati na naming nilabanan ang demolisyon sa piyer noong 1991. Pumayag kami na mailipat (dito sa Katuparan) at in-award sa amin ang mga yunit. Ngayon, paaalisin kami?” ani Agnes Mondejar, na halos 25 taon nang nakatira sa Building 13.

Dagdag pa ni Aling Agnes, sapat na ang ilang taong pagbabayad nila para maging kanila ang mga yunit na tinitirhan ngayon. “Iba-iba nga ang halagang sinisingil sa amin,” aniya. Kuwento niya, P200 hanggang P1,000 ang sinisingil ng NHA kada palapag–pinakamahal ang nasa ibaba.

Kaya’t ipinagtataka ng mga residente kung bakit hindi namantina ang gusali sa loob ng mahigit dalawang dekada. “Dapat i-rehabilitate ang Katuparan at hindi dapat wasakin. Napakaraming pera ang napunta sa DAP (Disbursement Acceleration Program) na para raw sa mga maralita, bakit hindi ayusin (ng gobyerno) ang in-city relocation?” sabi pa niya.

At kung ipipilit daw ng NHA at lokal na pamahalaan ng Manila na gibain ang Katuparan, handa sila na muling lumaban. “Muli kaming magbabarikada, kung kailangan,” paninindigan ni Aling Agnes.

Hawak ng isang residente ang isang kopya ng demand letter mula sa NHA. <strong>Macky Macaspac</strong>

Hawak ng isang residente ang isang kopya ng demand letter mula sa NHA. Macky Macaspac

DAPat para sa maralita

Nababalitaan nina Aling Agnes sa midya ang hinggil sa DAP, na mistulang pork barrel ni Aquino. Nagtataka sila na di man lang mapondohan silang mga maralitang pinangakuan ng pabahay at kabuhayan, habang bilyun-bilyon ang inilalaan sa naturang lump sum funds ng Malakanyang.

Sa panukalang badyet ng administrasyong Aquino para sa taong 2015, mahigit P1 Bilyon ang nakalaan para sa Human Development and Poverty Reduction Cluster sa ilalim ng Department of Interior and Local Government (DILG). Para raw ito sa pabahay ng mga maralita sa mga tabing-ilog na tinaguriang “danger zones.”

Dagdag pa ito sa P10-Bilyon na sinasabi ng administrasyong Aquino na inilabas daw para sa in-city relocation sa ilalim ng DAP ng Pangulo.

Pero tanong ng mga maralitang tagalungsod: Bakit hindi nila nakikita ang kinahihinatnan ng malaking pondo? At bakit sila pang mga relocatee ngayon ang nanganganib na mawalan muli ng tahanan?

Hanggang sa kasalukuyan, itinatayo ang mga relokasyon sa labas ng Kamaynilaan tulad sa Rizal, Laguna at iba pang lugar, o kung tawagi’y off-city relocation. Noon ding 2001, inilabas ng DILG ang pag-aaral na nagsasabing hindi magandang ilipat ang mga informal settler sa off-city relocation sites dahil hindi pabor sa mga mahihirap ang programang ito.

Hinikayat ng ulat ang in-city relocation sites.

Diyalogo

Dahil sa pagsiwalat ng mga balita hinggil sa DAP at sa mga banta ng eviction sa kanila, galit ngang sumugod sa NHA Main Office sina Aling Julieta, Vangie, Thelma at Agnes, at iba pang maralitang relocatees.

Sa diyalogong kaharap ang ilang opisyal ng ahensiya sa National Capital Region, inihapag nila ang mga problemang hinaharap ng mga residente. Kasama rito ang kawalan ng ilaw, tubig, substandard na mga imprakstraktura ng relocation site, kasama na ang mga kalsada. Inihapag din nila ang tungkol sa kawalan ng kabuhayan, mataas na interes sa bayarin sa bahay, at panggigipit at pagbabanta na palalayasin ang mga hindi nakakabayad.

“Marami po ang nagtatanong, ano ba ang NHA? Ito ba ay developer, realtor, o ahensiya ng gobyerno upang tumulong sa maralitang tagalungsod? ” direktang tanong ni Rey Mangarang, isang opisyal ng Home Owners Association sa Northville 1 na humarap sa diyalogo. Partikular na tinutukoy niya ang ipinataw na 6 porsiyentong interes sa mga lupang nakuha sa NHA.

Paliwanag ng opisyal ng NHA, ang house (P100,000) and lot (P75,000) package noong 2005 ay nagkakahalagang P175,000. Ang subsidyo na ibinibigay ng gobyerno kada pamilya ay P35,000 lamang. Kaya pumapatak na may loan o utang ang bawat pamilya sa NHA ng halagang P140,000. At ang 6 porsiyentong na dagdag sa bayarin ay “para (raw) sa lote”.

Six percent lamang po sa lote. Kaya P75,000 lang ang may charge ng six percent. Sa bahay, zero percent. Kaya kapag in-average, mas mababa pa (ito) sa minimum na charge natin na 4.5 percent. Kaya kung i-average, nasa three percent lang po ang tsina-charge ng NHA. Hindi po talaga diretso na six percent,” ayon kay Victor Balba, group manager ng NHA-NCR.

Pero ayon kay Mang Rey, natapos na ang 30 taong nakasaad na kontrata ng maraming residente, pero hindi pa nila nabubuo ang bayad. Walang linaw kung paano mapapasakanila ang tinitirhan. Sagot ng NHA, kailangan daw magkaroon ulit ng panibagong diyalogo.

Sinabi naman ni Cherrylyn Isidro, isang residente ng Northville 2B, na hindi rin daw malinaw sa kasunduan kung sila ba ay borrower o awardees.

Tugon ni Balba, loan borrower daw sila sa kontrata dahil ang kasunduan ay sa pagitan ng developer at sa mga residente, pero awardee sila naman daw sila ng NHA. Paliwanag pa ng NHA, parang inutang sa NHA ang kabuan ng bayad sa lote at bahay, at kapag nabayaran, mapupunta sa mga residente ang anilang  binayarang lupa at bahay.

Loan borrower po kayo doon sa kontrata, pero awardee po kayo ng NHA.  (Kung) mabayaran n’yo po iyon, magkakatitulo po kayo… Loan agreement po ito. Ang ginastos sa bahay at sa lote, sa developer po iyun. Inutang po n’yo (iyan) sa amin,” sabi ni Balba.

Dito nagtaka ang mga residente: Kung sila’y awardee na, bakit pinagbabantaan sila na palayasin kapag hindi nakabayad o nahuhuli sa bayad? Pero todo-tanggi ang NHA na may pinapaalis na sila ngayon. Wala pa raw. Sa ngayon.

“Maganda (kayo) magsalita, pero ‘yung mga tao ninyo ang nagbibigay ng banta. Kapag hindi raw nakabayad ng bahay, ikakandado (nila ang bahay). Papalayasin sila. Inatake (sakit sa puso) po ang tatlo sa amin,” sabi pa ng sa isang lider.

Ayuda: pangakong napako

Ipinangako rin ng NHA ang livelihood assistance sa kanila noong sapilitang pinalayas sa kanilang dating mga tirahan ang mga residenteng maralita.

“Ako sa nakapirma sa livelihood (assistance), hindi namin nakatanggap. Ikinatuwa sana namin ‘yun. Kaya lang, umabot ng ilang taon (di pa nabibigay). Siyam na taon na kaming nandiyan, pero wala pa kaming nakuhang livelihood,” ani Melinda Ramos, na nailipat mula sa riles noong 2005.

Sabi pa ni Aling Melinda, kahit na nasa riles lamang sila noon, di hamak daw na mas maganda ang kanilang buhay doon dahil malapit ito sa kanilang trabaho, eskuwelahan, at palengke.

Itinanggi ng NHA na nangako sila ng pera para sa livelihood. Ang mayroon daw sila, livelihood trainings. Kinakausap din nila ang malalapit na mga pabrika para mapasukan ng mga inilipat na residente. Pero wala pa ring kabuhayan ang mga pinalikas. Sabi pa ng NHA, iyung P10,000 na dapat ibigay sa mga residente, ibinawas na sa P175,000 na “utang” nila na bayad sa lupa at bahay sa Northville.

“Wala po kaming ipinangako na P10,000 financial assistance. Ang binibigay po na assistance ay P1,000 lang po. Ito ‘yung subsistence allowance for three days. Wala po kaming sinabi at wala po talagang ibinibigay ang NHA na P10,000,” giit ni Balba.

Nagharap sa isang diyalogo ang mga lider ng mg residente at opisyal ng NHA. <strong>Pher Pasion</strong>

Nagharap sa isang diyalogo ang mga lider ng mg residente at opisyal ng NHA. Pher Pasion

Serbisyo-sosyal, nasaan?

Siyempre, hindi rin pinalagpas ng mga residente na singilin ang NHA sa kawalan ng maayos na serbisyo-sosyal sa mga relokasyon, lalo na ng tubig at kuryente.

“Noon, nang bagong likas, pinaliwanag sa amin kung ano ang dapat namin ma-avail, tulad P25,000 para sa umpisang kabuhayan, tapos may tubig, ilaw. Natuwa po kami. Pero noong dumating kami sa Northville 2B, may ilaw pero walang tubig. Kapag natanggalan ng ilaw, hindi bibigyan ng clearance ng NHA hangga’t hindi makabayad sa upa sa bahay. Pinagmumulan ng sunog dahil sa nakikikabit sa kabila, nagkaka-short circuit, nagkasunog po (sa amin),” ani Aling Ella Mamaril, presidente ng Home Owners Association sa Northville 2B.

Nais ipatanggal ng mga residente ang certificate mula sa NHA para makabitan sila ng ilaw.

“Puwede tayo magkompromiso. Puwede ba na we will issue the necessary certification, magbibigay ng promissory note sa amin, at least one month or two month payment lang, gawin n’yo naman yun? Promissory note with at least two months payment then we will issue the certification. Ganoon lang. Mapagbigyan namin kayo, mapagbigyan n’yordin kami,” sabi ni Balba sa mga residente.

Sa problema ng sirang mga imprastraktura gaya ng mga kalsada, hugas-kamay muli ang NHA. Lokal na gobyerno na raw ang may responsalidad kung ang mga relokasyon ay na-turn over na sa nauna.

Danger zones tungong death zones?

Naghugas-kamay din ang ahensiya sa problema ng pagbaha sa ilang relocation areas. Muli, lokal na gobyerno raw ang namili ng lugar at kasama pa raw ang mga residente.

Hinggil naman sa hinaing ng mga residente ng Tondo, naghihintay pa raw ang NHA sa desisyon ng DPWH bago sila magkaroon ng pagkumpuni sa mga gusali. Nais din kasi ng NHA na manatili ang nasabing mga gusali.

Sa 27 gusali sa Katuparan, nasa 12 ang sinasabing condemned o hindi na ligtas tirhan. Nais ng mga residente na magkaroon ng rehabilitation imbes na alisin sila sa nasabing gusali. “Nakipag-usap kami ng building officials, at sabi namin: P’wede bang i-reconsider ang kanilang desisyon? Unang una, dahil preliminary inspection n’yo pa lang, sinasabi nang ganito. So nagkaroon ng agreement,” ani Balba.

Dagdag pa ni Balba, “’Yung 27 buildings, maski 12 pa lang ang na-declare, kasama na rin yung 15. Hangga’t hindi nila sinasabi na okey, sige ipa-repair, puwede na iyon. Naghihintay kami ng desisyon doon.”

Tila takot na mabuntunan ng sisi ang mga opisyal ng NHA; hinikayat nila ang mga residente ng Tondo na kalampagin naman ang DPWH at lokal na gobyerno ng Manila para di-buwagin ang Katuparan Housing. Kasi, iyung dating malapit na tenement building na Diosdado Macapagal Building, pinasira ng NHA noong 2011 dahil condemned daw. Pero kahit ang kontraktor, hirap na sirain ang bilding dahil “matibay ang pundasyon.” Ibig sabihin, di naman kailangang wasakin ang bilding.

May hawak na muling pangako mula sa gobyerno sina Aling Julieta, Vangie, Thelma, Agnes, Melinda, Cherrylyn at Ella, at iba pang maralitang relocatees. Pero di tulad ng dati, mas mulat at mapagmatyag na sila.

Babantayan nila ang mga pangako. Patuloy silang maniningil—sa NHA man o sa mismong Pangulong Aquino na patuloy na ipinagtatanggol ang pag-aangkin ng pondo na para sa kanilang maralita.

]]>
http://pinoyweekly.org/new/2014/09/pinalayas-sa-dating-tirahan-pinapalayas-ulit-sa-nilipatang-pabahay/feed/ 0