Potograpiya at adbokasiya

Inisponsor ng PinoyMedia Center noong Agosto 14 ang isang talakayan kasama ang beteranong documentary photographer na si Rick Rocamora.

“There are two types of documentary photographers: one would say I’d like to document your community because I want to have grants and awards. The other would say I want to document your community because I want to give it a visual voice.”

Ito ang inihayag ng beteranong documentary photographer na si Rick Rocamora sa isang talakayang inisponsor ng PinoyMedia Center, ang una sa seryeng pinamagatang Documenting the Marginalized.

Noong Agosto 24 sa University of the Philippines- College of Mass Communication, ibinahagi ni Rocamora ang kanyang mga karanasan sa pagdodokumento ng mardyinalisadong mga komunidad sa iba’t ibang bahagi ng daigdig.

Ngayo’y naka-base sa Estados Unidos, naeksibit na ang mga litrato ni Rocamora sa prestihiyosong mga gallery at museo, kabilang ang The Smithsonian. Paksa ng marami sa kanyang mga litrato ang kalagayan ng mga migranteng Pilipino sa Estados Unidos, partikular ang mga beterano ng giyera. Naging paksa rin niya sa mga litrato ang panggigipit at pagsupil ng gobyernong US sa mga mamamayan ng Nicaragua, El Salvador, at Cuba.

Ayon kay Rocamora, mahalaga para sa isang documentary photographer na magkaroon ng isang “point of view,” o pananaw sa lipunan na siyang magiging tuntungan ng sining—at adbokasiya.

Kapansin-pansin na may malinaw na tindig pampulitika ang mga kanyang mga litrato, partikular sa Latin Amerika, na tungkol sa mga lumalaban o biktima ng panghihimasok ng gobyernong US. “You should read three to four newspapers a day,” payo niya, para makatulong umano sa pagpapaunlad ng isang “point of view” bilang potograpo.

Rocamora: I wanted to use my skills for issues that I cared about

Inamin niyang naging potograpo siya dahil sa kanyang aktibismo noong dekada ’80, at na nagpapatuloy ang aktibismong ito sa kanyang pagdodokumento.

Walang pormal na pagsasanay sa potograpiya, ikinuwento ni Rocamora na nagbitiw siya noon sa kanyang trabaho sa isang pharmaceutical company para mabigyang-atensiyon ang paglilitrato. “I wanted to use my skills for issues that I cared about,” aniya. Kabilang sa kanyang mga nilitratuhan ang ligalig noong batas militar, hanggang sa napilitan siyang lumikas patungong Estados Unidos.

Ayon kay Rocamora, na nakalibot na sa pinakamahihirap na komunidad, mula sa Quiapo sa Maynila hanggang sa Guinea sa South Africa, “You cannot set up suffering or pain. You have to go there and feel it.” Sinabi rin niyang hangga’t maaari, binabalik-balikan niya ang dinodokumentong niyang mga komunidad dahil naniniwala siyang dapat maging malalim at tuluy-tuloy ang ugnayan ng isang documentary photographer sa kanyang mga subject.

1 2

Short URL: http://pinoyweekly.org/new/?p=9121

Posted by Pinoy Weekly Staff on Aug 30 2010. Filed under Kultura. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry