Tulad ng isang bata
Ang tunay na kadakilaan ay nasa kababaang-loob at ang tunay na pananampalataya ay nasusukat sa pagsunod na nagiging mabuting halimbawa.
Ang tunay na kadakilaan ay nasa kababaang-loob at ang tunay na pananampalataya ay nasusukat sa pagsunod na nagiging mabuting halimbawa.
Sa hungkag na imahinasyong militar, walang puwang ang pagkakaisa sa hanay ng mga sektor sa kalunsuran at kanayunan na tumututol sa pananalasa ng pribadong interes sa kanayunan.
Hindi dapat baliwalain ang banta sa buhay ng mga Lumad sa kamay ng militar at paramilitar. Lumalabas na sa halip na protektahan ang mga biktima, ang tanggol-karapatan pa ang pinarurusahan.
Sa binyag, nasasaklaw tayo ng malawak na yakap ng Diyos. Nagiging bahagi tayo ng isang pamilya, ang Katawan ni Kristo, kung saan walang itinataboy at walang sinasadyang iwanan.
Sa isang engkuwentro ko sa mga katagang “new poor,” muling sumulpot ang matagal ko nang pangamba: totoo palang we are just one hospital bill away from poverty.
Ang liwanag ng kaharian ng Diyos ay nasusukat hindi sa lawak ng kapangyarihan, kundi sa lalim ng habag. Kaya kapag ang liwanag ay totoo, ang unang naaabot nito ay ang mga nasa laylayan.
Ang kanilang tahanan ay pansamantala, ang kanilang kinabukasan ay hindi sigurado at ang kanilang mga desisyon ay may kaakibat na takot. Ngunit nariyan ang tiwala—isang tiwalang kumikilos.
Bagaman sanay na ako makakuha rejection letter, hindi ko pa rin mapigil ang pagbuhos ng aking luha. Marahil na ito lang ang nakikita kong tiket kung saan puwede kong hasain ang aking pagsusulat.
Ngayong Pasko, libo-libong pamilya ang patuloy na nangungulila dahil sa giyera kontra droga na ipinatupad ng Philippine National Police at dahil sa henosidyong ipinagpapatuloy ng Israel sa Palestine.