Numero unong pasakit sa mga manggagawang nagsosort ng ating parcels ang hindi pagkilala sa kanila ng mga kompanya bilang empleyado. Hanggang guniguni na lang ba ang kanilang katiyakan sa trabaho?
Sa patuloy na pag-abante ng teknolohiya at pamamayani ng konsumerismo, isa ang Pilipinas sa mga bansang nagiging tambakan ng mga elektronikong basura mula sa Hilagang Amerika na maaaring magdulot ng panganib kalikasan at kalusugan ng mamamayan.
Mahirap ipaglaban ang karapatan mo sa planta kung ang mismong unyon ay hindi ka pinoprotektahan.
Sa kaliwa’t kanang balita ng karahasan sa mga paaralan, dapat malinaw sa atin na hindi lang iisang ordinansa o parusa ang aampat sa school-related violence o iba pang “anti-social behavior.” Kailangan suportahan ang paglikha ng ligtas na kaligiran at mapagkalingang mga komunidad.
Labag sa Labor Code ang pagharang ng korte sa dagdag-sahod. Ngayong nagtataasan ang presyo, dagdag-pahirap pa ito sa manggagawang Pinoy.
Sa nagdaang mga buwan, patong-patong na taas-singil sa kuryente ang patuloy na iniinda at pinapasan ng mamamayan dahil isinuko na ng gobyerno sa pribadong sektor ang pagkontrol sa industriya ng kuryente sa bisa ng Electric Power Industry Reform Act noong 2001.
Sa gabing iyon, kinahon ng mga puwersa ng militar ang mga sasakyang sumaklolo kina Angelika Moral at sa mahigit 50 pang estudyante at mga gurong Lumad na lumilikas.
Maaaring itulak ng “climate-induced shocks” ang hanggang 1 milyong Pilipino sa ilalim ng poverty line, habang lalo namang nalulugmok sa kahirapan ang mga pamilyang nawawalan ng kita dahil sa matinding init.
Sa lahat ng fossil fuel, ang coal ang may pinakamataas na carbon emission kapag sinusunog at kabilang sa pinakamalaking pinagmumulan ng nakalalasong polusyon.
Sa gitna ng kapalpakan ng pamahalaan sa taon-taong paghagupit ng pagbagyo at malakas na ulan, nakahanap ang mga maralitang komunidad ng sandigan sa kanilang mahigpit na pagkakaisa.
