Pluma at Papel

Alay sa Magiting na Mandirigma


la tierra pobreza / namaalam, lumisan kamakailan / supling mong inialay ang buhay / sa ngalan ng mataos na pagmamahal / walang hanggan siyang maglalakbay

la tierra pobreza
namaalam, lumisan kamakailan
supling mong inialay ang buhay
sa ngalan ng mataos na pagmamahal
walang hanggan siyang maglalakbay
sa kalawakan ng mga buntala
ngunit maningning na mga tala
iniwan niya sa palad ng dusa
ng kanyang mga kapatid at kasama
kawangis ng ulilang estrelya
sa luntian niyang sombrerong
ilang dekadang minahal ng masa
muhon iyon at sagisag ng prinsipyo
sa walang humpay na pakikibaka
matubos ka lamang
la tierra pobreza
sa kamay ng uring mapagsamantala
lumisan man siya
di naman mamamatay
kanyang mga alaala
sa magkakarugtong na mga ugat
sa nagkakaisang mga utak
sa bawat dibdib ng paghihimagsik
ng nakikibakang masa
di maaampat ang daloy
ng nag-aalimpuyong dugo
sa sumisikdong mga puso
hanggang hari-harian ang iilan
sa lupain ng dalita’t dusa.

oo, la tierra pobreza
magiting mo siyang mandirigma
ng pagsinta at pag-asa
kagaya siya ng mga bonifacio
marti, castro at che guevara
magluluningning, hahalimuyak
mabulaklak niyang mga alaala
sa bawat pagngiti
ng umiinit na umaga
sa bawat pagtitig
ng buwang marikit
sa gubat ng dilim at lagim
sa bawat hagupit
ng dahas ng hangin
sa moog ng sagimsim
oo, la tierra pobreza
huwag kang manimdim
lumisan man siya sa iyong piling
sisikat pa rin ang mga bituin
yayakapin ng init ng araw
iba mo pang mga supling
magbabanyuhay din ang iyong panimdim
mga dugo nila’y ididilig ng giting
sa hardin ng sagrado mong adhikain
mamumukadkad din
mga gumamela ng laya mo’t ligaya!

sa lumisan mong magiting na mandirigma
sinisinta naming la tierra pobreza
kaming mandirigma ng papel at pluma
iniaalay nami’y himagsik ng tinta at letra
kami’y supling mo rin na nakikiisa
laban sa anumang uri
ng pambubusabos-pagsasamantala!