Tawagin ako sa pangalan ko
Ang pangalan at pagkatao ay hindi dapat itinatabi sa karimlan; bagkus, dapat itong ipakilala at ipangalandakan dahil batayang karapatan ng tao ang magkaroon ng pangalan at pagkakakilanlan.
Madalas nating itama ang mga taong nagkakamali sa pagbigkas ng pangalan natin o kaya naman sa maling pag-ispeling dito. Iginigiit nating karapatan ito dahil parte ng identidad natin ang pangalan natin. Ngunit sa kaso ng mga mamamayang transgender, tila iba ang turing kapag iginigiit namin ang aming pangalan.
Itinutulak ng mga grupong transgender tulad ng Society of Transgender Women in the Philippines (STRAP) at Pioneer Filipino Transgender Men Movement (PFTM) ang panukalang batas na Simplified Legal Gender Recognition Bill na nagsusulong ng mas mabilis at malinaw na hakbangin upang pahintulutan ang mga trans na legal na palitan ang kanilang pangalan at gender marker batay sa kanilang sariling pasyang pagkakakilanlang kasarian.
Maraming trans ang nakararanas ng iba’t ibang porma ng diskriminasyon dahil sa kanilang identidad. Sa isang porum noong ika-30 ng Hunyo, nagbahagi ang mga trans sa kanilang naranasang diskriminasyon sa trabaho—mula sa paghahanap hanggang sa pagkamit ng mga matataas na posisyon dahil sa kanilang pagiging trans.
Ipinipilit ang kanilang deadname at pinipilit ding magbihis nang ayon sa kanilang itinakdang ari noong sila’y ipinanganak. Idagdag pa ang matinding pagtatanong ng immigration sa mga trans na nagpupunta sa ibang bansa dahil hindi magkapareho ang kanilang identidad sa pangalan na nakalagay sa mga pasaporte at ibang legal na dokumento.
Sinuportahan ng maraming grupo at mga nagsusulong ng karapatan ng Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer, Intersex, Asexual, at iba pa (LGBTQIA+) ang panukalang batas katulad din ng kanilang pagsuporta sa Sexual Orientation, Gender Identity, Gender Expression, and Sex Characteristics (SOGIESC) Bill na lampas dalawang dekada nang panukala.
Hindi dapat ipagkait sa mga trans ang karapatang mabuhay nang ayon sa aming identidad, kagaya nang panahon na rin para bigyan ng pantay na karapatan ng ang mga LGBTQIA+, after all, hindi naman kami humihingi ng sobra-sobra—‘yong kapantay lang ng iba pang mamamayan.
At sa kabila ng mga pag-usad nito, hindi pa rin naisasabatas. Kabilang sa mga nagpaabot ng pakikiisa ay ang Commission on Human Rights, Psychological Association of the Philippines, si Bb. Sarah Elago ng Gabriela Women’s Party at marami pang iba.
Tiyak na hindi magiging madali ang pakikibakang ito. Sa gitna ng tumitinding kontra-kasarian na kampanya ng mga konserbatibo sa pamahalaan katuwang pa ang simbahan, aasahan talagang dadaan sa butas ng karayom ang panukalang batas na Simplified Legal Gender Recognition Bill.
Mismo nga sa komunidad ng LGBTQIA+, may pagkakahati at diskriminasyon—maraming may anti-trans na sentimyento at nangunguna pa nga sa pang-aapi (basahin ang mga komento sa social media at mapagtatanto mo). Tunay ngang masalimuot ang pagkamit ng pantay ng karapatan ng LGBTQIA+ sa kasalukuyan.
Sa kabila nito, napapanahon na ang mga ganitong panukalang batas. Hindi dapat ipagkait sa mga trans ang karapatang mabuhay nang ayon sa aming identidad, kagaya nang panahon na rin para bigyan ng pantay na karapatan ng ang mga LGBTQIA+, after all, hindi naman kami humihingi ng sobra-sobra—‘yong kapantay lang ng iba pang mamamayan.
Naalala ko, madalas itanong bilang biro ng mga tao sa mga bakla, “ano’ng pangalan mo sa gabi?” Napakasimboliko ng “gabi” bilang isang larangan na maaari lamang languyan ng sangkabaklaan—sa isang madilim at hindi nakikita na lugar kung saan hindi ka makikilala.
Ang pangalan at pagkatao ay hindi dapat itinatabi sa karimlan; bagkus, dapat itong ipakilala at ipangalandakan dahil batayang karapatan ng tao ang magkaroon ng pangalan at pagkakakilanlan. Ano kaya ang mararamdaman mo kung ipipilit sa iyo ang isang pangalan o pagkakakilanlang hindi naman ikaw?
Para sa mga tulad kong trans, panahon pa para lumabas ang mga pangalan namin upang mabawi ang karapatang matagal nang ipinagkakait sa amin.
