Isang araw ng pag-ibig sa bayan at pag-aaklas laban sa mga dayuhang mananakop at gahaman ang ipinamalas ng mahigit 6,000 katao na nagprotesta noong Nob. 30, araw ng ika-149 taon ng kapanganakan ng tinaguriang Ama ng rebolusyong 1896 na si Gat Andres Bonifacio.

Mula sa pagsuot ng mga maskara ni Andres at pagbitbit ng kanyang tabak, hanggang pagpanawagan ng pagpapatuloy ng kanyang naunsiyaming rebolusyon — ipinamalas ng militanteng kilusang masa na makabuluhan pa rin ang ehemplo ng Supremo ng Katipunan. Para sa kanila, kung nabubuhay pa ang lider-rebolusyonaryo, tiyak na ipaglalaban niya ang karapatan ng mga manggagawa sa makabuluhang dagdag-sahod, lalabanan niya ang mga demolisyon, kokontrahin ang pagsasapribado sa mga serbisyong panlipunan at ibabasura ang mga patakarang neoliberal na dikta ng dayuhan.

Buhay din ang diwa ng himagsikan, ayon sa grupong pangkababaihan na Gabriela, sa kababaihang nagpoprotesta kontra sa karahasan sa kanilang hanay, sa anumang porma. Noong umaga, daan-daang kababaihan ang sumayaw sa awitin ng pandaigdigang proyektong “One Billion Rising”. Testamento ito, ayon sa mga lider ng Gabriela, ng pagtangan ng kababaihan sa diwa ng paglaban ni Bonifacio.

Nagmartsa ang mga militante — patungo sana ng embahada ng US, na anila’y pinakamabangis at tusong imperyalistang puwersa sa mundo na nag-aalipin pa rin sa mga bansang tulad ng Pilipinas. Pero hinarang sila ng mga pulis. Matapos nito, nagmartsa sila patungong Mendiola, sa gitna ng init ng araw, sa kabila ng mahabang lakarin. Doon, sa paanan ng Palasyo, dinala nila ang protesta. Tiyak silang kung nabubuhay pa si Bonifacio, magngingitngit ito sa rehimeng Aquino na naging sunudsunuran sa iilang mayayaman at dayuhan.

Para sa kanila, hindi na lamang paggunita sa alaala ng sinaunang bayani ang dapat gawin sa Nobyembre 30. Ang araw na ito, anila, ay araw ng pagpapamalas na nagpapatuloy ang paghihimagsik ni Gat Andres.

Larawan nina Pher Pasion, KR Guda at Macky Macaspac