Hindi kapayapaan ang dala ng United States at Israel sa Gitnang Silangan, kung hindi interbensiyon at kolonyalismo. Hindi maiwasang ikompara ng marami ang ginawa ng Amerika sa Iran sa nangyari noong 2003 sa Iraq.
Sa huling tatlong taon ni Marcos Jr., dapat lalo pang igiit ng mamamayang Pilipino ang makatuwirang panawagan para ibaba ang presyo ng mga pangunahing bilihin, lalo na ng langis at pagkain. Dapat ding tuloy-tuloy na ipaglaban ang makabuluhang pagtataas ng sahod ng mga manggagawa.
Mula sa bahay hanggang sa mga bulwagan, kailangang magsumikap ang lahat para protektahan ang mga karapatan ng bawat bata.
Bulok ang politika at burukrasya sa bansa. Sa antas ng mga mainstream na politiko, partido at personahe, kapos ang talakayan para solusyonan ang mga problema sa bansa. Wala namang nagtutunggaliang ideya, pananaw o suri. May bangayan lang para makapaghari at makapanamantala. Pasikatan. Pabonggahan. Pataasan ng ihi. Pero walang aktuwal na nagagawa.
Ang mga progresibong kandidato, bagaman kakaunti, ay may kasaysayan ng pagtutulak ng mga makabuluhang reporma at patakaran. Pero ang kanilang mga pagpupunyagi ay nakasalalay sa lakas at dami ng mamamayang nagmamartsa sa lansangan.
Walang isang milagrosong solusyon para bukas makalawa biglang maglaho lahat ng problema sa Pilipinas. Pero malinaw na hindi makakatulong ang pagsuko. At ang panaka-naka lang na pakikilahok sa mga usapan at talakayan, pag-share, like, repost, kailangan pang dagdagan.
