Tulad ng isang bata
Ang tunay na kadakilaan ay nasa kababaang-loob at ang tunay na pananampalataya ay nasusukat sa pagsunod na nagiging mabuting halimbawa.
Sa Pagitan ng Ordinaryo’t Banal
Sa binyag, tinawag na minamahal
Sa binyag, nasasaklaw tayo ng malawak na yakap ng Diyos. Nagiging bahagi tayo ng isang pamilya, ang Katawan ni Kristo, kung saan walang itinataboy at walang sinasadyang iwanan.
Sumikat upang magliwanag
Ang liwanag ng kaharian ng Diyos ay nasusukat hindi sa lawak ng kapangyarihan, kundi sa lalim ng habag. Kaya kapag ang liwanag ay totoo, ang unang naaabot nito ay ang mga nasa laylayan.
Nang tumakas ang Diyos
Ang kanilang tahanan ay pansamantala, ang kanilang kinabukasan ay hindi sigurado at ang kanilang mga desisyon ay may kaakibat na takot. Ngunit nariyan ang tiwala—isang tiwalang kumikilos.
Katuparan ng hula
Ang Emmanuel—ang Diyos-na-sumasaatin—ay Diyos na kasa-kasama natin sa panganib, sa desisyong may epekto sa iba at sa responsibilidad sa kapwa.
Tanda ng kagalakan
Kahit gaano ka man kapagod, tila may kung anong nagliliwanag sa loob mo. Hindi pa man tapos ang problema ngunit ngayon alam mong may pag-asa.
Pananampalatayang namumunga
Ngayong Ikalawang Linggo ng Adbiyento, ano ang bunga ng ating pananampalataya? Sa lipunang madalas hati, saan tayo nagiging tinig ng katotohanan?
Handa na ba kayo?
Ngayong Unang Linggo ng Adbiyento, sa pagsisimula ng bagong taong liturhikal, tayo’y inaanyayahang magnilay kung gaano tayo kahanda.
Katangi-tanging paghahari
Walang kondisyon. Walang tanong. Walang paliwanag. Ganyan ang paghahari ni Kristo—hindi dahas, kundi awa; hindi pananakot, kundi pagyakap at pakikisangkot.