Istorya ng Linggo Lathalain

Pamana ni Cory Aquino

Pages: 1 2 3 Next page »

Sa pagbaha ng papuri at parangal kay Corazon Cojuangco “Cory” Aquino, napapanahong suriin ang legacy o pamana ng yumaong dating pangulo sa pulitika at pamamalakad ng gobyerno sa bansa.

Matapos mamatay sa komplikasyon sa sakit na colon cancer noong Agosto 1, tila abot langit na ang pagpugay sa itinuturing na icon ng demokrasya sa bansa. Karamiha’y personal na mga papuri—si Cory bilang mabait, mapagkumbaba, at relihiyosong lider. Nababanggit din ang rekord niya bilang Punong Ehekutibo, ang panunungkulang walang bahid ng korupsiyon, pandaraya o pagsisinungaling. Nanggaling ang mga papuri mula sa mga nakasama niya sa kanyang administrasyon, at maging sa mga nakasama niya sa sumunod na mga pakikibaka ni Aquino matapos ang kanyang termino noong 1992.

Siyempre, pinarangalan din si Aquino ng libu-libong mamamayan na pumila para sulyapan ang labi niya sa De La Salle Greenhills at Manila Cathedral, at naghintay sa daraanan ng kanyang ataul sa Makati at Maynila mula Greenhills patungong Cathedral.

Maging ang mga progresibo’y nakiisa sa pagdadalamhati. Tinukoy ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan) ang pagtindig ni Aquino sa panig ng mga mamamayan sa “laban kontra sa tiraniya.” Para naman sa Kilusang Mayo Uno (KMU), “Namatay siyang alyado ng sambayanang Pilipino laban sa pagkitil sa mga kalayaang sibil at pagtulak sa adyendo ng Charter Change ni (Pang.) Arroyo.”

Ngunit pinakamakinang ang papuri ng negotiating panel ng National Democratic Front of the Philippines (NDFP). Tinawag ang yumaong pangulo ng mga negosyador ng rebolusyonaryong kilusang naglulunsad ng armadong paglaban ngayon at kahit noong nanunungkulan si Aquino na “outstanding and inspiring figure” laban sa diktadurang Marcos. Kinilala rin ng NDFP ang pangunguna ni Aquino sa pagpapasimula sa usapang pangkapayapaan, pati na ang pagpapalaya sa daan-daang detinidong pulitikal ng nakaraang diktadura.

Lahat ng ito, maituturing na karapat-dapat.

Simbolo ng paglaban

Higit sa ano pa mang dahilan, karapat-dapat ang mga parangal dahil masasabing simbolo si Aquino ng paglaban. Higit sa aktuwal niyang nagawa bilang pangulo at lider ng kilusang kontra-diktadura at ng kampanyang kontra-Arroyo, tumatak sa isipan ng sambayanan ang imahe ni Aquino dahil sa mga sirkumstansiyang pumalibot sa kanya nang maitulak siya sa pamumuno ng mga kilusang ito.

Si Aquino mismo ang unang nagsabi: Hindi niya ginusto ang maging lider. Laman ito ng eulogy ng maraming kakilala, kabilang na ang kapatid na si Peping Cojuangco, sa necrological service kay Aquino sa Cathedral noong Agosto 4. Sa panayam ng magasin na Newsbreak noong Pebrero 2001 matapos ang Edsa Dos, sinabi rin ni Aquino: “I really didn’t want to be President. Then I looked forward to the end of my presidency. People couldn’t believe that I really wanted my presidency to end. But that really liberated me. In fact, I could be myself again.”

Nariyan din ang anekdota hinggil sa planner diumano ni Aquino noong presidente pa siya: Literal daw na binilang niya ang mga araw bago siya bumaba sa puwesto noong 1992.

Sa antas personal, masasabing pambihira sa isang pangulo—laluna sa isang pangulong popular at nagmula sa elite—ang sadyang ayawan ang kapangyarihan. Pero higit pa rito, indikasyon ang naturang mga kuwento ng pagtanggap mismo ni Aquino na marami siyang hindi alam sa panunungkulan at sa bansang pinamunuan niyang makahulagpos mula sa diktadura.

Kahinaan at limitasyon

Isa marahil ito sa maituturong ugat ng mismong kahinaan niya sa panunungkulan. Samu’t saring puwersa mula sa iba’t ibang bahagi ang humila kay Aquino, iniimpluwensiyahan ang isang lider na aminadong may napakagandang intensiyon ngunit maraming inaaral pa lamang sa pamamalakad ng gobyerno.

Sa artikulong “Power Play” sa progresibong magasing National Midweek noong Setyembre 30, 1987 o mahigit isang taon matapos ang pag-aalsa sa Edsa, sinabing nahati sa apat na pangkatin ang administrasyong Aquino, nasangkot sa isang power play o agawan sa impluwensiya at kapangyarihan. Kabilang dito ang militar at ang Kanan; mga mambabatas na kaanak ni Aquino o malapit sa kaanak ni Aquino; mga negosyante (binansagan diumano na “Council of Trent”); at si Aquino at mahigpit niyang tagasuporta tulad ng noo’y executive secretary na si Joker Arroyo.

Pages: 1 2 3 Next page »

No related posts.

Istorya ng linggo

Lathalain

Balita

OFW

Kultura

Samu't sari

Sports

Showbiz