Matanda na si Tatay Pascual, pero nakibaka siya para sa kanyang karapatan sa lupa. Nais lang niya na manatili sa kanila ang kanilang sakahan para may maipamana sa kanyang mga apo. Pero dahil dito, pinag-initan umano siya ng militar. Si Tatay Pascual Guevarra ang isa sa unang mga biktima ng extra-judicial killings sa ilalim ng gobyernong Aquino.
Ilang araw bago manumpa si Noynoy Aquino, nagtipun-tipon ang mga manggagawa sa ilalim ng KMU (Kilusang Mayo Uno) sa tapat ng bahay nito sa Times St. sa Quezon City para hilingin na bigyang-pansin ang pagtaas ng sahod sa kanyang inauguration speech.
Mayroong tumupad sa pangako na buwagin ang private armies sa kanayunan--at hindi ito si Pangulong Arroyo, kundi ang mga rebeldeng nagpapatupad din ng sariling gobyerno sa kanayunan.
Oo na, para na sa mahihirap silang mga kandidato sa pagkapresidente. Pero di ba mga manggagawa ang ilan sa pinaka-naghihirap sa bansa ngayon? Bakit walang malinaw na tindig ang karamihan sa mga presidentiable sa mga usapin ng dagdag-sahod at kontraktuwalisasyon?
Eleksiyon man o hindi, determinado ang mga magsasaka ng Hacienda Luisita na panagutin ang pamilyang Cojuangco-Aquino sa malagim na masaker sa asyenda noong Nobyembre 2004. Determinado silang igiit ang karapatan nila sa lupa.
Lahat nangangakong may pagmamahal sila sa kalikasan. Pero kung bubulatlatin ang rekord at plataporma ng mga kandidato, makikita na iba-iba ang pamamaraan nila ng sinasabing pagmamahal. Iba-iba rin ang aktuwal na implikasyon sa kalikasan ng mga paninindigang ito.
Naniniwala ang mga magsasaka na ang mundong walang IRRI ay isang mundo na malaya sa monopolyo sa mga klase ng palay, gayundin sa kamatayan at mga sakit na dulot ng agro-chemical na itinataguyod ng IRRI.
