Pinapain ni Duterte ang usapin ng soberanya na para bang simpleng produktong maaaring ibenta, ipagpalit o ikalakal sa sinumang bansang handa itong sagpangin kapalit ng mga pabor at higit na pangangayupapa sa dayuhang kapangyarihan.
Ito ang pagsangguni sa Saligang Batas at ang plataporma na hindi na kailanman nasilayan ng mga tinawag ni Duterte na kolateral damage sa giyera kontra droga, baliktad sa pinangako niyang pagprotekta sa last, least, at lost.
Nais ng mga heneral na ipagpatuloy ang kampanya ng panunupil, hindi pa sa armadong kilusan na hindi nila makita dahil sa taktikang gerilya nito, kundi sa mga sibilyang organisasyong masa na nagtataguyod lang ng karapatan ng mga mamamayan, kabilang ang karapatan ng mga manggagawa, magsasaka at iba pang aping sektor.
Sa ganitong mga linya isinisiksik ni Duterte ang motibo sa likod ng pambabrasosa mga kompanya at negosyong nais niyang hawiin para magbigay-daan sa pagpasok ng mga negosyanteng “tumulong” sa kanyang 2016 kampanya sa pagkapresidente. Kumbaga’y pabuya sa kanilang “donasyon” noong eleksiyon.
Sa taktika na ito, nagmumukhang matapang si Duterte kahit kaharap niya ang naglalakihang mga oligarkiya tulad ng mga Ayala at mga Lopez. Kapuna-puna nga lang na hindi naman pinupuntirya ng pangulo ang mismong pribatisasyon ng tubig.
Kalakaran sa ilalim ni Duterte ang kawalan ng pananagutan, pagabsuwelto – pagbasura ng kaso o pagpapalaya – at pagbibigay ng ispesyal na trato sa mga mandarambong at iba pang mga kriminal mula sa hanay mga mayayaman at maimpluwensiya.
Ganoon pa man, iba talaga ang alingasaw nitong SEA Games. Matagal-tagal ang talab sa kamalayan ng imahen ng mga atletang kikyam at itlog ang inaalmusal at sahig o upuan ang tinutulugan.
Matapang at prinsipyado ang posisyon ni Sotto. Kahanga-hanga at dapat suportahan ang kanyang pagtindig sa mga paglaban ng mga manggagawa, lalo pa’t hindi ito ang unang pagkakataon na ginawa niya ito.
Alam ng rehimen na kakaharapin nito ang paglaban ng mamamayan. Ramdam nito ang lumalakas na oposisyon sa diktadurya, paglaban sa pekeng giyera kontra-droga, paglaban sa mga hungkag na mga proytektong imprastratura tulad ng Kaliwa at Chico Dam, paglaban sa Rice Liberalization Law at marami pang ibang kainutilan ng gobyerno.
Kumalat agad ang mga balita ng desperasyon at pagkagutom ng mga maralitang magsasaka at residente sa mga baryo na wala nang tahanan. Nakakagimbal at nakakagalit ang mga larawan ng mga taong may hawak na plakard, nagmamakaawa na maayudahan ng pagkain at tubig.
