Dahil sa pagtayo ng Kaliwa dam, ang ating utang dito mula sa China ay napakalaki at makadadagdag sa ating malaking utang sa iba pang bansa. Maaaring isakripisyo ng gobyerno ang ating teritoryo upang mabayaran ang nasabing pagkakautang.
Matatandaan na noong 1970s, ay labis-labis ang supply ng bigas dito sa Pilipinas at sa atin pa bumibili ang ibang bansa tulad ng Indonesia, China, at Burma. Kaya lang, sa paglago ng populasyon ng ating bansa at dahilan sa iba pang suiranin, ay naging rice importer na tayo at noong taong 2017, tayo ang pangalawang pinakamalaking mag-import ng bigas sa buong mundo, sunod sa China.
Sinabi ng Korte Suprema na bagamat hindi pinagbabawal sa ating batas ang fixed–term employment contract, kung ang kasunduang ito ay ginagamit lamang ng manedsment upang hadlangan ang right to security of tenure o karapatan sa kaseguruhan sa trabaho ng isang manggagawa, maaari itong ideklarang walang bisa.
Malinaw na ang panukalang “compressed work week” na ito ay hindi nakakabuti sa kalagayan ng mga manggagawa.
Ayon sa Korte Suprema, malinawag sa Article 287 ng Labor Code na ang retirement pay ng isang empleyado ay hindi dapat bumaba sa kanyang 22.5 araw na sahod sa bawat taon ng kanyang panunungkulan.
Mula hilaga hanggang timog ng Sierra Madre sa Timog Katagalugan, nakaamba at inuumpisahan na ang mga proyektong diumano’y “pangkaunlaran” na nagbunga ng iba’t ibang sakit, at pinsala sa kabuhayan ng mga pamayanang katutubo, magsasaka at mangingisda.
Kailangan ding maipakita ng unyon na ang kanyang mga kasapi ay may panlahatan o komon na interes pagdating sa usapin ng sahod, panahon ng pagtatrabaho, kondisyon sa pagtatrabaho, at iba pang bagay na pinag-uusapan sa collective bargaining.
Sa pamamagitan ng Citira ay pababain nang dalawang porsiyento ang corporate income tax bawat dalawang taon hanggang maging 20 porsiyento na lang ito sa 2029 mula sa kasalukuyang 30 porsiyento.
Ayon sa Article 302 ng Labor Code, ang empleyado sa pribadong sektor ay kailangang magretiro sa kanyang trabaho sa edad na 65 basta siya ay nakapagtrabaho nang hindi bababa sa limang taon sa kompanya.
Nakakalungkot ngunit inuuna pa ng pamahalaan ang kapakanan ng mga negosyante kaysa kapakanan ng karaniwang mamamayan.
