Para sa 'di nakakaalam, ang STFAP (Socialized Tuition and Financial Assistance Program) ay sistema sa Unibersidad ng Pilipinas kung saan ginu-grupo ang mga estudyante batay umano sa kanilang katayuan sa buhay at pinagbabayad ng iba't ibang antas ng matrikula. Nakabatay ito sa prinsipyo na 'mayamang estudyante' ang dapat magbayad (o mag-subsidyo) para sa kanyang mas mahirap na kapwa.
Kunwari, ang pambansa-demokratikong Kaliwa, hindi ang Akbayan, ang siyang alyado ni Pang. Noynoy Aquino. Kung katotohanan ang mga kunwaring iyan, posible kayang isinulat ng isang lider ng pambansa-demokratikong Kaliwa ang “Open Letter of Akbayan Rep. Walden Bello to Pres. Benigno Simeon Aquino III on the Country's Economic Woes” na isinulat, syempre pa, ni Walden Bello, aktibista at intelektwal na nagpapakilalang kontra-neoliberal at minsa'y sosyalista pa nga?
Minsan pa, nagpupugay ang Cinemalaya Independent Film Festival. At ikapitong taon na nito ngayon.
Sagot ni UP President Alfredo Pascual sa artikulo ng Pinoy Weekly Online na pinamagatang "Bagong taas-matrikula sa UP?"
Napakagarapal ng mga maniobra ng pangkatin ni Noynoy Aquino laban kay Jojo Binay. Tinitiyak na hindi siya magiging makapangyarihan at magiging popular. Ang masahol ay isinusubo siya sa mga isyung posibleng makabawas sa popularidad niya.
Maaari bang tanggihan ng isang empleyado ang iniuutos ng kanyang nakakataas sa trabaho? Hindi ba ito mangangahulugan ng kanyang pagkatanggal sa trabaho?
Hindi pa siya aktibista noon. Unang mga araw ng unang semestre ng unang taon sa kolehiyo. Pumasok ang propesor, bumati at nagpakilalang magiging guro sa Kasaysayan 1. Isinulat nito sa pisara ang pangalan: “Dante L. Ambrosio.” Ngayon, sa harap ng balitang namatay ang guro, nabibigyan niya ng karampatang halaga ang mga sumunod na araw mula sa pagpapakilalang iyun.
Sa ngayon, alam na ng marami ang nangyari kay Dominique Strauss-Kahn o DSK, hepe ng International Monetary Fund: inaresto, ikinulong at hindi pinayagang magpyansa dahil inakusahang nanggahasa ng manggagawa sa mamahaling otel na tinulugan niya. Halos kalahati ng edad niya ang biktima, na dinamba at dinakma na lang niya noong pumasok sa kwarto niya para maglinis. Ang epekto: nawasak ang mabangong pangalan niya at ang magandang tsansa niyang maging sunod na pangulo lang naman ng France.
I wrote this piece – or let’s say 95% of it – on the night of February 17, according to my very first notebook. This has been literally embedded deep in the jungle of notes that has outgrown two notebooks in just a week. I thought at first the paragraphs were just like most of my very early detention red blues – ponderous, unwieldy, and thus un-shareable. I was surprised months later to find it – like some oriental fruit pruned to a sandy, candy kind of sweetness over time – coherently whole, complete and quite sensible.
