Markado ka na
Kung may marka man ang isang Kristiyano, hindi ito dapat makita sa salita lang kundi sa pamumuhay.
Kung may marka man ang isang Kristiyano, hindi ito dapat makita sa salita lang kundi sa pamumuhay.
Kapag kulang ang pangangailangan, madaling isipin na iniwan na tayo ng Diyos.
Para bang gusto nating tumira sa preview, sa silip ng kaluwalhatiang darating, kaysa harapin ang mahabang daloy ng istorya.
Ngayong Unang Linggo ng Kuwaresma, ang tanong ay hindi lang kung ano ang iiwasan natin. Ang tanong ay sino ang ating pagtitiwalaan.
Ang Kautusan ay hindi tanikala. Ito ay direksyon. At ang tunay na kalayaan ay hindi paggawa ng kahit ano, kundi kakayahang pumili ng mabuti.
Ang pagiging alagad ay hindi lang tungkol sa kung ano ang tinatanggap natin mula sa Diyos, kundi kung anong uri ng presensiya ang pinipili nating maging sa lipunan at sa buhay ng kapwa.
Bakit parang ang mga nananamantala ang lalong umaangat, samantalang ang mahihirap ay patuloy na nababaon?
Kapag ang Salita ay tunay na nananahan, may iniiwan. May binabago. May bagong direksiyong tinatahak.
Ang tunay na kadakilaan ay nasa kababaang-loob at ang tunay na pananampalataya ay nasusukat sa pagsunod na nagiging mabuting halimbawa.
Sa binyag, nasasaklaw tayo ng malawak na yakap ng Diyos. Nagiging bahagi tayo ng isang pamilya, ang Katawan ni Kristo, kung saan walang itinataboy at walang sinasadyang iwanan.