Lahat sila, para raw sa mahihirap. Lahat nangangakong pauunlarin ang ekonomiya. Kumbaga sa sabong panlaba, iba-iba ng brand pero iisa lang ang pangako — ang paputiin ang labada.
Sa tuwing eleksiyon, lahat ng mga kandidato ay langit at lupa ang ipinapangako. Pero may mga kandidatong hindi ipinapangako ang langit at lupa kapag naupo sila sa puwesto: dahil sa totoo lang, anila, imposible ito sa loob ng kasalukuyang sistema ng gobyerno.
Gaano kalaking pera nga ba ang kailangan para tumakbong pangulo ng bansa?
Suma tutal, sakit ng ulo para sa US ang nalalapit na eleksiyon. Muling malalantad ang malawakan, sistematiko at sopistikadong pandaraya nito para makapanaig ang tutang kandidato.
Hindi dahil gagawing mabilis ng automated election system (AES) ang bilangan sa halalan ay magiging malinis na ito.
Dahil hindi lamang mga sakit na dulot ng mga mikrobyo ang kayang gamutin ng sektor pangkalusugan, nakahanda rin silang gamutin ang mga sakit ng lipunan.
Para suportahan ang isang kandidato, naglalaan ang US ng suportang pondo at rekurso, pagsasanay, kaalaman sa media, public relations assistance, atbp. Pinagagalaw nito ang galamay ng CIA sa iba't ibang antas at sektor ng lipunan para ayudahan ang kandidato.
Kapansin-pansin ang monopolyo ng iilang pamilya sa politika ng bansa. Silang nakatatakbo sa eleksyon ay nagmumula sa iilang pamilya lamang. Silang nakatatakbo sa halalan ay sila ring matagal nang may kapangyarihang pampolitika at kapangyarihang pang-ekonomiya.
Pagkundena sa kontraktuwalisasyon, paglaban sa mababang pasahod ang panawagan ng mga militanteng grupo na nagsagawa ng programa upang gunitain ng Internasyunal na Araw ng Paggawa. Pinangunahan ng Kilusang Mayo Uno (KMU) ang martsa ng libu-libong manggagawa mula Welcome rotonda hanggang Mendiola. Bilang pagsingil ito sa gobyernong Aquino sa ibayong kahirapang kinaharap ng mga manggagawa sa […]
From being a campus journalist who records history to being part of the Struggle that will create the change needed by history. I am here because we have a world to win.
