Peligro ng Cha-cha sa ekonomiya
Mayroon nga bang ebidensiyang magsasabi na tiyak ang magandang kinabukasan ng bansa basta payagan lang pagbaha ng dayuhang kapital?
Mayroon nga bang ebidensiyang magsasabi na tiyak ang magandang kinabukasan ng bansa basta payagan lang pagbaha ng dayuhang kapital?
“Nangyayari na [ang mga pag-atake sa kalayaan sa pagpapahayag] noon pa man, na mas tumindi sa termino ni dating Pangulong Duterte, lalo na noong nabuo ang NTF-Elcac,” sabi ng UN expert sa wikang Ingles.
Para kanino nga ba talaga ito? Sa mga nagdaang mga tangka na magkaroon ng Cha-cha, maaaring makita ang sagot.
Para sa isang minimum wage earner, hindi nga kalabisan kung sasabihing wala nang matitira para sa iba pang pangunahing na bilihin at serbisyo. Lalo pa dahil hindi naman sumasabay ang sahod ng mga manggagawa sa kaliwa’t kanang dagdag-singil.
Maraming drayber at opereytor ang ayaw magpa-consolidate dahil tiyak anilang mababaon sila sa utang habang mawawalan naman ng katiyakan sa kita at kabuhayan.
Ayon sa mga pamilya ng biktima, panawagan para sa hustisya ang dahilan sa paghikayat sa administrasyong Marcos Jr. na makipagtulungan sa International Criminal Court.
Sa kabila ng pangamba ng mga Pilipino, tuloy ang pagkagalante ng gobyerno ng Pilipinas sa pondo at panahon para sa usapang militar.
Ayon sa Piston, hindi isinama ang apektadong mga grupo at sektor sa pagbalangkas ng PUV Modernization Program. Kaya naman hindi kataka-taka kung bakit malalaking korporasyon at kompanya ang pangunahing nakikinabang dito.
Walang sariling lupa ang mga magbubukid at napapabayaan ang sektor ng agrikultura sa bansa. Pero imbis na libreng pamamahagi ng lupa at suporta sa pagsasaka, importasyon ang tugon ng gobyerno sa kakulangan ng pagkain.
“Bagong Pilipinas” pero dating gawi sa paggugol ng pondo ng bayan. Bukod sa kuwestiyonable ang mga alokasyon, bulnerable sa abuso at korupsiyon ang panukalang badyet sa 2024.