Matapos ang ilang buwang pagpapabaya, nilusob ng mga migrante ang Overseas Workers Welfare Administration para kunin ang dapat lamang na para sa kanila. Heto ang mga babaing tumindig laban sa ahensiyang wala umanong walang silbi sa mga OFW.
Nagpapatuloy ang kuwento ng tortyur sa Morong 43. Giit ng kanilang mga kaanak at tagasuporta, at ng Commission on Human Rights, kagyat na ilipat ng kustodiya ang mga doktor at health worker at isalba mula sa kamay ng mga nagpapahirap sa kanila.
Kung ilang dekada na ang labor-export policy ng gobyerno sa bansa. Pero hangad pa rin ng malawak na bilang ng mga mamamayan ang disente, nakabubuhay at makataong trabaho sa bansa. Samantala, sa ibayong-dagat, patuloy na inaabuso at minamaltrato ang mga OFW. Ano ang masasabi ng mga kandidato sa pagka-presidente hinggil dito?
Ano ang kapalit ng paglilingkod sa pinakaliblib na mga lugar na hindi nakakatikim ng serbisyong pangkalusugan? Malinaw na hindi pagkilala o papuri mula sa gobyerno. Alamin ang adbokasiyang itinaguyod ng detenidong 43 doktor at health worker na pinararatangang rebelde.
Mabigat ang hatol sa Commission on Elections ng mga grupong inaral nang independiyente ang Automated Elections System na gagamitin sa Mayo. Umano’y “hindi handa” ang Comelec at “nanganganib” ang halalan na pinapangarap ng lahat na maging malinis at kapani-paniwala ang resulta.
Namamayagpag pa rin ang takot sa bayan ng Ampatuan. Kalunos-lunos ang kalagayan ng daan-daang bakwit, na tila pinabayaan ng gobyernong di rin naman masugpo ang pribadong hukbo ng mga Ampatuan.
Dalawang buwan makaraan ang masaker sa Ampatuan, bumalik sa pinangyarihan ng krimen ang kaanak ng mga biktima para maghilom at makipagkaisa sa iba pang mga naghahanap ng hustisya.
Marami silang natuklasan sa paglalakbay—gaya ng pakiramdam ng pagtawid sa maalon na dagat sakay ng barko, at ang init ng aspalto kapag ilang oras na itong nilalakaran. Pero pinakamahalagang natuklasan nila ay ang isa’t isa.
