Nasubukan na ba ninyong kumain sa isang hotel o malaking restawran? Marahil napuna ninyo na kasama sa kanilang sinisingil ang tinatawag na service charge. Ang service charge ay parang tip para sa mahusay na serbisyo. ’Yun nga lang, kusang-loob o boluntaryong binibigay ang tip. Ang service charge naman, sapilitang pinapataw ng hotel o restawran at obligadong bayaran ng mga kustomer ito.
Sa wikang Ingles, may dalawang pangunahing isinusulong sa mga pamantasan: Honor and excellence. Wala namang debate sa pangangailangan ng karangalan at kahusayan. Pero nagkakaroon ng problema kung may pagkakaiba sa sukatan ng dalawang konsepto.
Ngayon ko lang muli naranasan na pinagbabangga ang aktibismo at pang-akademikong kahusayan. Walang duda, bahagi ng kontinuum, bahagi ng makapal na sinulid na nagdurugtong sa mga estudyante at sa edukasyon, itong tila magkatunggaling konsepto. Ngunit naroon ang kahungkagan sa mismong perspektiba na magkalaban itong dalawang dulo, pilit na pinaghihiwalay.
Kung mahigpit lang ang paghusga ng Philippine Daily Inquirer sa tama at mali para sa bansa, hindi na sana napapabasa pa ni Rigoberto D. Tiglao ang mga opinyon niya sa madla. Naglingkod siya mula simula hanggang dulo sa rehimeng Arroyo bilang “pilosopong pampulitika” na kumatha ng “Matatag na Republika” bilang gabay o pagbibigay-katwiran nito sa mga patakarang kontra-mamamayan at pasista. Maipapakitang tugma, kung hindi man nagmumula, sa pagteteorya niya ng “Matatag na Republika” ang Oplan Bantay Laya 1 at 2 ng rehimen – na nagdulot ng napakaraming paglabag sa karapatang pantao, kasama na ang mga ekstrahudisyal na pagpaslang at pagdukot sa mga aktibista at mga tagasuporta nila.
Kung bata ka pa, huwag mo nang basahin ito. Para lang kasi ito sa kapwa ko matanda.
Habang naghahanda ang libu-libong estudyante, guro, at kawani para sa mga ngayo’y-makasaysayang campus strikes laban sa pagkaltas sa badyet ng mga State Universities and Colleges (SUCs), iba ang tinig ng mga ilang grupo sa iilang kampus ng Unibersidad ng Pilipinas.
Nitong Nobyembre 30, Araw ni Andres Bonifacio, nagrali ang mga manggagawa kasama ang mga kawani ng gobyerno at iba pang sektor ng lipunan. Ang panawagan nila: makabuluhang dagdag-sahod.
Magkakaroon daw ng malawakang pagkilos ang mga estudyante’t guro ng maraming state universities and colleges (SUCs) para tutulan ang pagtapyas sa kanilang badyet. Tutuloy daw sila sa Senado para igiit ang mas mataas na alokasyon. Makakaasa ka ng panibagong ingay na likha ng libo-libong taong galit dahil sila raw ay ginigipit.
Ang pagreretiro ay isa sa mga bagay na inaasahan ng isang manggagawa kaugnay ng kanyang trabaho. Ngunit may mga pagkakataon na gusto pang magtrabaho ng manggagawa ngunit pinapagretiro na siya ng kompanya. Sa pagkakataong ito, sino ang dapat na masunod: ang manggagawa o ang kompanya?
