Hangga’t mababa ang sahod, mahal ang gastusin, nasa iilan ang lupain at pribilehiyo pa rin ituring ang mga karapatan tulad sa kalidad na edukasyon at sariling pagpapasya, hahanap at hahanap ang mga tao ng mapagkukunan ng katiting na pag-asa.
Nalagpasan namin ang teenage life, pero mayroon pa ring mga pagtatantong nakakapagpaisip sa aming ang hirap pala talaga magpatuloy sa buhay.
Ang matinding kahirapan na nararanasan mula pa noong nakaraang administrasyon ay kapwa diyablong nagtutukso sa mas marami namangutang at magsugal. Sila ang promotor ng kasamaan at tahimik kapag namamayani ang kadiliman.
Habang matingkad na sino-shortcut ng mga bagong AI app ang pagbabasa at pagsusulat, matingkad ding naso-shortcut ang ilan sa mga batayang kakayahan at prosesong kinakailangan upang makabuo ng ideya, maging malikhain at mapaunlad ng kritikal na pag-iisip.
Sinigurado ko na sa aking mga susunod na biyahe pauwi, saktong P18 lang ang ibabayad ko, binadyet ko ang pamasahe ko dahil bilang estudyante, every piso counts.
Hindi kapayapaan ang dala ng United States at Israel sa Gitnang Silangan, kung hindi interbensiyon at kolonyalismo. Hindi maiwasang ikompara ng marami ang ginawa ng Amerika sa Iran sa nangyari noong 2003 sa Iraq.
Mahirap magpatakbo ng lingguhang pahayagan. Mahirap pagsabayin ang mga trabaho. Kulang ang isang araw para magawa ang mga gawaing nangangailangan ng agarang atensiyon.
Sa marami sa amin na namulat sa panahong iyon, isinatinig ni Chaba ang pag-aalimpuyo ng mga kabataang nabubuksan ang mga mata sa iba’t ibang uri ng pandarahas sa mga karapatan ng mamamayan.
Kinaya naman namin, subalit sa paglipas ng panahon, dahan-dahang dumidiin na hindi na tulad ng dati ang takbo ng araw-araw naming buhay.
Malaking tagumpay ng Gantala ang pag-iiwan ng pananda hindi lamang sa produksiyong pampanitikan kundi sa paglampas sa hanggahan ng tungkulin ng mga palimbagan.
