Kuwentong pakikibaka ng mga Lumad
Bilang isang estudyante, suportado ko ang nais ng mga Lumad na makamtan ang kanilang mga demokratikong karapatan, hustisya at ang kanilang pinaglalabang lupa.
Bilang isang estudyante, suportado ko ang nais ng mga Lumad na makamtan ang kanilang mga demokratikong karapatan, hustisya at ang kanilang pinaglalabang lupa.
Isang napakahalagang hakbang ang panukalang batas na ito ipara kilalanin ang kanilang walang katulad na pagsisikap at sakripisyo, anuman ang kanilang naging performance sa mga kompetisyon.
Kahit tila ilang linggo na ang lumilipas, buhat-buhat ko pa rin sa aking puso ang motibasyong binuhay ng Mayo Uno.
Sa tatlong taon na bahagi ako ng mga kabataang mamamahayag sa Pilipinas, hindi ko ramdam ang halaga ng aking kurso. Ngunit nang maranasan kong marating at makita ang kalagayan ng mga katutubo sa Kalinga, napagtanto ko na kung bakit ako narito.
Bilang isang estudyante na hindi pa nakakatulong sa pamilya sa ngayon, hindi ko alam kung paanong nagkakasya sa aming pamilya ang suweldong inaasahan namin sa trabaho ni Tatay.
Simple lang ang dahilan kung bakit tinatawag na "Call Center Capital" ang Pilipinas simula pa noong 1992—mababang sahod at kalidad ng trabaho.
Tatak Pilipino at kasama na sa kultura ang mga tradisyonal na dyip. Parte na rin ito ng buhay komyuter sa bansa. Binansagan ito bilang “hari ng kalsada,” ngunit ang kita’y malaalipin.
Ang ngalang Crispin B. Beltran ni minsan yata ay hindi man lang nahagip ng mga mata sa mga librong nabasa o nadinig sa mga pinasukang lektura sa eskuwela, sa alinmang baitang.
Wala pa ring sense of urgency sa mga problemang malaki ang danyos sa buhay ng mga Pilipino at kalagayan ng bansa. Dahil sa kakulangan ng aksiyon, kinabukasan ng isang buong henerasyon ang magdurusa.
Madalas na biruan na pagtitimpla lang ng kape o kaya pagtatalop ng mansanas ang gawain ng isang intern. Ngunit, higit pa sa mga inaasahan ko ang ibinigay ng Pinoy Weekly at masasabi kong paborito ko lahat ng mga aktibidad na aking ginawa rito.