Pananaw noon at ngayon
Totoo na mapanganib ang mundo para sa mga peryodista. Subalit higit na magiging mapanganib ang lipunang kinabibilangan kung mawawala ang mga alagad ng midya na patuloy na lumalaban para sa katotohanan.
Kuwentong Kabataan
Simbahan ang pangalawang tahanan
Para sa akin, hindi lang ito bahay-dalanginan o lugar ng mga relihiyoso’t relihiyosa. Ito’y pangalawang tahanan na nagsilbi kong kanlungan ng halos 10 taon at humubog sa kalahati ng aking buhay.
Pagbawi sa nasayang na oportunidad
Maraming aral ang nakuha ko sa pamamalagi sa Pinoy Weekly na hindi ko natutuhan sa loob lang ng klase.
Hindi natatapos ang dalamhati
Hanggang ngayon, hindi ko pa sigurado kung paano ang proseso ng aking pagdadalamhati. Minsan, parang madali lang itong tanggapin.
Sa ilalim ng ilaw, pangarap ng paslit
Sa edad na 16, nagawa kong abutin ang pangarap ng maraming kabataang babae—ang maging modelo.
Buhay biyahero
Maraming bersiyon at iba-iba talaga ang kuwentong biyahero ngunit sigurado na puno ng pagod at pawis sa pagsulong sa rumaragasang ilog tungong tagumpay na maaaring mong ikapahamak at ikasawi.
Hindi magluluwal nang walang katiyakan
Naniniwala ako na isa lang ang pagdadalang-tao sa mga gawaing maaaring pagpasyahan nang malaya ng mga kababaihang katulad ko.
Ipagpapatuloy na pangako, kahit sila na’y yumao
Nakakapanghina sa puso na mabuhay na walang ibang kasamang pamilya upang palakasin ang loob mo habang nakikipagsagupaan sa pang araw-araw na hirap sa ating lipunan.
Buhay na binawi, katarungang inagaw
Parang nawala ang lakas ng aking mga tuhod at napaupo ako sa gilid ng kama. Hindi ko alam kung ano ang iisipin. Paano nangyari ito? Totoo ba ito?
Ospital ng Kamatayan
Ospital ang unang takbuhan sa tuwing may iniindang sakit, ngunit bakit ito pa ang nagiging mitsa para lalo tayong magdusa?