Simbahan ang pangalawang tahanan
Para sa akin, hindi lang ito bahay-dalanginan o lugar ng mga relihiyoso’t relihiyosa. Ito’y pangalawang tahanan na nagsilbi kong kanlungan ng halos 10 taon at humubog sa kalahati ng aking buhay.
Para sa akin, hindi lang ito bahay-dalanginan o lugar ng mga relihiyoso’t relihiyosa. Ito’y pangalawang tahanan na nagsilbi kong kanlungan ng halos 10 taon at humubog sa kalahati ng aking buhay.
Maraming aral ang nakuha ko sa pamamalagi sa Pinoy Weekly na hindi ko natutuhan sa loob lang ng klase.
Hanggang ngayon, hindi ko pa sigurado kung paano ang proseso ng aking pagdadalamhati. Minsan, parang madali lang itong tanggapin.
Sa edad na 16, nagawa kong abutin ang pangarap ng maraming kabataang babae—ang maging modelo.
Maraming bersiyon at iba-iba talaga ang kuwentong biyahero ngunit sigurado na puno ng pagod at pawis sa pagsulong sa rumaragasang ilog tungong tagumpay na maaaring mong ikapahamak at ikasawi.
Naniniwala ako na isa lang ang pagdadalang-tao sa mga gawaing maaaring pagpasyahan nang malaya ng mga kababaihang katulad ko.
Nakakapanghina sa puso na mabuhay na walang ibang kasamang pamilya upang palakasin ang loob mo habang nakikipagsagupaan sa pang araw-araw na hirap sa ating lipunan.
Parang nawala ang lakas ng aking mga tuhod at napaupo ako sa gilid ng kama. Hindi ko alam kung ano ang iisipin. Paano nangyari ito? Totoo ba ito?
Ospital ang unang takbuhan sa tuwing may iniindang sakit, ngunit bakit ito pa ang nagiging mitsa para lalo tayong magdusa?
Sa isang bahagi ng Kamaynilaan kung saan tanaw ang karagatan, matatagpuan ang Baseco Compound sa Port Area kung saan kami naninirahan. Bagaman malapit sa dagat, nagdurusa kami sa kakulangan ng suplay ng tubig.