Kasabay ng paniningil at pagtutol sa pagbaluktot sa kasaysayan, kailangang matapatan ng sambayanan ang katatwang mga proyektong ito. Kung maraming paraan para umibig, marami ring daluyan ng paglaban at pag-alala.
Ang sinserong kagustuhan ng mamamayan na panagutin ang magnanakaw ng kaban ng bayan ay hindi titigil hanggang tuluyang maalis sa puwesto si Sara, makulong si Rodrigo Duterte at hanggang mapanagot din ang numero unong magnanakaw sa kasaysayan, ang pamilya Marcos.
Gagawing palusot ang kakulangan ng lokal na suplay para lalong mag-angkat ng bigas. Ito ang itinatakda ng inamyendahang Rice Tariffication Law ni Ferdinand Marcos Jr.
Kilatisin natin, ang tunay na makabayang kandidato ay pabor sa reporma sa lupa, industriyalisasyon ng bansa, ekonomiyang umaasa sa sarili, paggalang sa demokrasya at karapatang pantao, nagsasariling patakarang panlabas, disenteng trabaho, abot-kayang pabahay, pantay na trato sa bawat kasarian, at hindi nagpapadikta sa dayuhan.
Hanggang ngayon, taingang-kawali ang pamahalaan sa panawagan ng mamamayan para sa nakabubuhay na sahod, regular na kabuhayan, at makabuluhang hakbang para mapababa ang presyo ng mga pang-araw-araw na bilihin.
Ginawang isang laro ng mga Marcos ang lehitimong panawagan ng mamamayan laban sa pagnanakaw ng mga inosenteng buhay at kaban ng bayan, kapalit ang pagtitiyak sa pansariling interes sa kapangyarihan at kayamanan.
Walang kongkretong patakaran ang administrasyong Marcos Jr. para tugunan ang krisis sa empleyo. Ayaw niya ring ipatupad ang nakabubuhay na national minimum wage na batay sa family living wage. Walang makabuluhang subsidyo at suporta para sa maliliit na negosyo at lokal na agrikultura.
Nagkakaroon ng pampolitikang lamat at direktang hadlang sa peace talks bago pa man ito masimulan muli. Dagdag pa ang praktikal na problema: Paano magkakaroon ng usapan kung ikinukulong ang mga mismong kausap?
Harap-harapang nilalapastangan ng mga sigang ito ang demokrasya at karapatan natin. Nagbabalat-kayo na may pakialam sa batas, kaayusan at kapakanan ng mamamayan, pero sila rin naman ang mga salarin sa kaguluhan at pagdurusa ng mga ordinaryong Pilipino.
Muling magtitirik ng kandila at nananawagan ang midya, mga tanggol-karapatan at mga dumedepensa sa demokrasya: Itigil ang pag-atake sa mga mamamahayag, singilin ang hustisya para sa lahat ng biktima, at patuloy na ipaglaban ang malaya at mapagpalayang midya.
