Kilatisin natin, ang tunay na makabayang kandidato ay pabor sa reporma sa lupa, industriyalisasyon ng bansa, ekonomiyang umaasa sa sarili, paggalang sa demokrasya at karapatang pantao, nagsasariling patakarang panlabas, disenteng trabaho, abot-kayang pabahay, pantay na trato sa bawat kasarian, at hindi nagpapadikta sa dayuhan.
Hanggang ngayon, taingang-kawali ang pamahalaan sa panawagan ng mamamayan para sa nakabubuhay na sahod, regular na kabuhayan, at makabuluhang hakbang para mapababa ang presyo ng mga pang-araw-araw na bilihin.
Ginawang isang laro ng mga Marcos ang lehitimong panawagan ng mamamayan laban sa pagnanakaw ng mga inosenteng buhay at kaban ng bayan, kapalit ang pagtitiyak sa pansariling interes sa kapangyarihan at kayamanan.
Walang kongkretong patakaran ang administrasyong Marcos Jr. para tugunan ang krisis sa empleyo. Ayaw niya ring ipatupad ang nakabubuhay na national minimum wage na batay sa family living wage. Walang makabuluhang subsidyo at suporta para sa maliliit na negosyo at lokal na agrikultura.
Nagkakaroon ng pampolitikang lamat at direktang hadlang sa peace talks bago pa man ito masimulan muli. Dagdag pa ang praktikal na problema: Paano magkakaroon ng usapan kung ikinukulong ang mga mismong kausap?
Harap-harapang nilalapastangan ng mga sigang ito ang demokrasya at karapatan natin. Nagbabalat-kayo na may pakialam sa batas, kaayusan at kapakanan ng mamamayan, pero sila rin naman ang mga salarin sa kaguluhan at pagdurusa ng mga ordinaryong Pilipino.
Muling magtitirik ng kandila at nananawagan ang midya, mga tanggol-karapatan at mga dumedepensa sa demokrasya: Itigil ang pag-atake sa mga mamamahayag, singilin ang hustisya para sa lahat ng biktima, at patuloy na ipaglaban ang malaya at mapagpalayang midya.
Sa pag-amin ni Rodrigo Duterte sa Senado sa pagkakaroon ng Davao Death Squad at sa pagkumpirma sa modus operandi sa mga patayan, lalo siyang nadiin sa kanyang mga krimen. Walang maaari pang itanggi si Duterte.
Sa pinapakita ng gobyernong Marcos Jr. ngayon na lantarang pagtanggap sa sundalong Hapones, tiyak na ibinaon na rin niya sa limot ang kanilang karumaldumal na krimen para lang ipaubaya ang Pilipinas sa mga among dayuhan.
Bukod sa paggamit sa kapangyarihan para yumaman, dagdag rin sa kasakiman ng mga burukrata-kapitalista ang pananamantala at paggamit ng pampolitikang kapangyarihan para sa korupsiyon at kriminalidad.
