Pagbawi sa nasayang na oportunidad
Maraming aral ang nakuha ko sa pamamalagi sa Pinoy Weekly na hindi ko natutuhan sa loob lang ng klase.
Maraming aral ang nakuha ko sa pamamalagi sa Pinoy Weekly na hindi ko natutuhan sa loob lang ng klase.
Sa pag-amin ni Rodrigo Duterte sa Senado sa pagkakaroon ng Davao Death Squad at sa pagkumpirma sa modus operandi sa mga patayan, lalo siyang nadiin sa kanyang mga krimen. Walang maaari pang itanggi si Duterte.
Mapalad ako na nakapagsilbing tagapangulo ng Kadamay. At masaya din ako na palaging kababaihan ang nauupo bilang pambansang lider. Binabati ko ang lahat ng mga miyembro at magkita-kita tayo saan man may laban!
Bilang isang neokolonya ng Estados Unidos, ang Pilipinas ay nasa kritikal na posisyon tuwing naghahangad ang Amerika na palawakin ang impluwensiyang militar at ekonomiya nito sa Asya.
Hanggang ngayon, hindi ko pa sigurado kung paano ang proseso ng aking pagdadalamhati. Minsan, parang madali lang itong tanggapin.
Sa pinapakita ng gobyernong Marcos Jr. ngayon na lantarang pagtanggap sa sundalong Hapones, tiyak na ibinaon na rin niya sa limot ang kanilang karumaldumal na krimen para lang ipaubaya ang Pilipinas sa mga among dayuhan.
Nang mabasa ko ang “Pulang Pag-ibig,” higit ko pang naunawaan ang salimuot ng pag-ibig sa loob ng kilusan lalo na sa mga bahagi ng mga nagbubuo ng sosyalistang lipunan.
Ang constructive dismissal ay ang pag-ayaw sa trabaho ng isang manggagawa hindi na kayang ipagpatuloy pa ang kanyang trabaho dahil sa pang-aaping ginagawa ng kanyang amo tulad ng hindi pagbibigay ng tamang sahod sa kanya at iba pang paglabag sa kanyang karapatan sa trabaho.
Sa edad na 16, nagawa kong abutin ang pangarap ng maraming kabataang babae—ang maging modelo.