Paaralang walang apat na dingding
Paano tayo magsisilbi sa bayan kung nililimitahan natin ang sarili natin sa apat na pader?
Kuwentong Kabataan
Mula Pinas hanggang Amerika, hindi natatapos ang kuwento sa piitan
Kahit na mayroon kaming papel, hindi ito garantiya ng kaligtasan. At hindi rin mawaglit sa aking isipan ang katotohanan na isa sa apat na migranteng Pilipino sa Amerika ay undocumented.
Ang dapat mabatid ng gitnang uri
Sa isang engkuwentro ko sa mga katagang “new poor,” muling sumulpot ang matagal ko nang pangamba: totoo palang we are just one hospital bill away from poverty.
Paglangoy at pagdududa
Bagaman sanay na ako makakuha rejection letter, hindi ko pa rin mapigil ang pagbuhos ng aking luha. Marahil na ito lang ang nakikita kong tiket kung saan puwede kong hasain ang aking pagsusulat.
Mas lalaki pa sa lalaki ang bakla
Hindi dapat kailanganing patunayan ng batang bakla ang halaga niya bago siya mahalin.
Pag-akyat sa gusali ng mga pangarap
Libre nga ang mangarap, ngunit mahal naman ang mga kasangkapan upang tuluyang maabot ito.
Sa mga kapatid sa Iglesia ni Cristo
Lumaki ako sa isang konserbatibong angkan ng mga Iglesia sa pamilya ng nanay ko, kaya alam ko ang impluwensiya ng Pamamahala sa politika't kultura ng mga kasapi nila, itanggi man nila.
Iba na ang ihip ng hangin sa pamantasan
Hindi madaling pangibabawan ang mga pangambang hinaharap natin. Lalo ngayon, wala na tayo sa panahon ng hindi pagkibo.
Magulang
“Break the cycle of trauma,” ika nga, pero mas literal. Wala nga namang mabubuong trauma kung wala kang mapagpapasahan nito.
‘Pag batang Tatalon daw…
'Pag batang Tatalon daw, hindi na natatakot sa baha. Sanay na raw. Matatag. Pero hanggang kailan namin ito gagawin? Paulit-ulit kasi. Taon-taon na lang.