Malinaw na ayaw magsabi ng totoo ng bise presidente. Malinaw na insulto ito sa mamamayang Pilipinong dapat pinagsisilbihan niya. Sa ganitong gana, lalong nabubuo ang imahe ng malawakang korupsiyon at abuso sa kapangyarihan o “betrayal of public trust” ni Sara Duterte. Lalong nagiging makatarungan ang mga panawagang panagutin siya.
Halong tawa at insulto ang nararamdaman ng mga magsasaka—mga tunay na lumaki sa “farm”—dahil malayo ang katayuan sa buhay ni Guo kumpara sa kanilang milyon-milyong magsasakang patuloy na naghihirap.
May naparusahan na bang bigating sindikato sa likod ng mga POGO (na ngayo’y napalit bihis bilang internet gaming licensees o IGL)? Paano iyong mga kaalyado nila sa administrasyon? Natulungan na ba ang mga biktima ng human trafficking sa loob ng mga pasugalan?
Hindi lang tungkol sa isang tao ang kaso ni Quiboloy. Tungkol ito sa buong sistema na nagpapahintulot sa mga indibidwal kagaya niya upang maging makapangyarihan na hindi nagawang salingin sa mahabang panahon.
Sino ang maniniwala sa kapayapaang isinusulong ng rehimeng Marcos Jr. kung ang nasasaksihan ay ang kalupitan, tumitinding kahirapan at pagsasamantala sa masang anakpawis?
Sa kasong ito, tinanggal sa trabaho ang isang migranteng manggagawa dahil nagpositibo siya sa HIV. Makatuwiran at makatarungan ba ito?
Nanalasa ang bagyo at malalakas na pag-ulan sa maraming probinsiya. Katulad na naman ito ng matagal nang problema sa baha pero sa totoo’y may mas malalim na ugat.
Wala pa sa kalahati ng termino, ang bilang ng mga desaparecido sa ilalim ni Marcos Jr. ay 15 na, kumpara sa 21 sa buong termino ni Duterte. Hindi pa kasama sa bilang ang mga dinukot ngunit napalitaw.
Nakakapanghina sa puso na mabuhay na walang ibang kasamang pamilya upang palakasin ang loob mo habang nakikipagsagupaan sa pang araw-araw na hirap sa ating lipunan.
