Sa kapakanan ng survivor
Kung sa showbiz nga’y inaabot ng dekada bago lumitaw ang mga survivor, paano pa kaya ang karaniwang mamamayang madalas ay pagkaitan ng hustisya at akses sa serbisyo?
Kung sa showbiz nga’y inaabot ng dekada bago lumitaw ang mga survivor, paano pa kaya ang karaniwang mamamayang madalas ay pagkaitan ng hustisya at akses sa serbisyo?
Pareho silang dapat panagutin sa pandarambong sa kaban ng bayan, sa malawakang panunupil at pandarahas sa mamamayan, at sa pagsuko ng ating teritoryo at soberanya sa mga dayuhan. Sa laban ng kadiliman at kasamaan, walang ibang dapat manaig kundi ang mamamayan.
Huwag tayong manlumo at magduda sa paunang kalagayan. Kung kapiling ngayon si Hesus, kilalanin natin Siya sa masa at magbigay tayo ng tiwala sa masa gaya ng Kanyang ginawa.
Nang ianunsiyo ng NEDA na ang gumagastos ng P64 at pababa kada tao ang maituturing na “food poor” aba, siyempre sinubukan natin kung sapat nga ba ang badyet na ito.
Naniniwala si Pangalawang Pangulong Sara Duterte na ang sinulat niyang kuwentong pambata ang tunay na nangangailangan ng pondo. Tulad ng isyu noon sa ginastang P125 milyon na confidential funds, nagmumukhang barya-barya ang milyon mula sa kaban ng bayan.
Progresibong politika ang patuloy na isinusulong ng Makabayan Coalition sa mahabang panahon ng kanilang pagtindig para sa karapatan at kagalingan ng sambayanan.
Hindi mangmang ang mga dalubhasang ekonomista ng gobyerno. Alam nila ang kanilang ginagawa. Ilang dekada na silang nagpakaeksperto sa paghugot ng datos sa hangin at pagmanipula ng estadistika ng kahirapan para tiyaking barat ang sahod sa bansa.
Parang nawala ang lakas ng aking mga tuhod at napaupo ako sa gilid ng kama. Hindi ko alam kung ano ang iisipin. Paano nangyari ito? Totoo ba ito?
Paurong at atrasado pa rin ang pagtingin sa konsepto ng katawan na siyang nagbubunsod ng marami pang porma ng pang-aabuso at pagsasamantala.